خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تهذیب نفس

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تهذیب نفس :

همه اختلافاتی که در بشر هست برای این است که تزکیه نشده است.غایت بعثت این است که تزکیه کند مردم را تا به واسطه تزکیه، هم تعلم حکمت کند و هم تعلم قرآن و کتاب و اگر چنانچه تزکیه بشوند طغیان پیش نمی آید.کسی که تزکیه کرد خود را هیچ گاه خودش را مستغنی نمی داند «ان الانسان لیطغی ان راه استغنی» وقتی که خودش را می بیند و برای خودش مقام قائل است و برای خودش عظمت قائل است این خود بینی اسباب طغیان است.اختلافاتی که بین همه بشر هست، اختلافاتی که سر دنیا بین همه بشر هست این اختلافات ریشه اش این طغیانی است که در نفس هاست و این گرفتاریی است که انسان دارد و گرفتاری به خود دارد و به هواهای نفسانیه.اگر انسان تزکیه بشود و نفس انسان تربیت بشود این اختلافات برداشته می شود. ^(۱)

همه این گرفتاری هائی که برای بشر است از این نقطه شروع می شود همه این گرفتاری ها از انانیت انسان است، تمام جنگ های عالم از این انانیت انسان پیدا می شود.مؤمن ها با هم جنگ ندارند.اگر جنگی باشد بین دو نفر، باید بدانند که مؤمن نیستند.مؤمن ها با هم جنگ ندارند.

وقتی که ایمان نباشد و همه توجه انسان به خودش باشد، و هر چیز را برای خودش بخواهد هیاهو از اینجا به پا می شود.من برای خودم این مسند را می خواهم و شما هم برای خودتان می خواهید تعارض می شود، من برای خودم این فرش را می خواهم و شما برای خودتان می خواهید، من برای خودم این ریاست توهمی را می خواهم شما هم برای خودت می خواهی، وقتی من برای خودم بخواهم شما هم برای خودتان، جمع هم ندارد، و دعوا می شود، آن این مملکت را برای خودش می خواهد یکی دیگر هم برای خودش می خواهد جنگ می شود.این جنگ ها بین انانیت هاست.جنگ های عالم همه اش جنگ های انانیت است.انسان با انانیتش جنگ می کند و جنگ ها بین انانیت هاست، این انانیت در اولیاء نیست، جنگ هم در اولیاء نیست، اگر همه اولیاء در یک جائی جمع بشوند .هیچ وقت با هم جنگ نمی کنند، اصلا مخالفت با هم پیدا نمی کنند، برای اینکه همه برای خدا است، دیگر خودی نیست تا اینکه این بکشد آن طرف و آن بکشد این طرف و تزاحم و دعوا بشود.همه برای یک مبدأ است، برای یک جهت است. ^(۲) اساسا اسلام برای سازندگی آمده است و نظر اسلام به ساختن انسان است.جهاد برای سازندگی، «سازندگی انسان خودش را» ، مقدم بر همه جهادهاست.این است که رسول اکرم «جهاد اکبر» فرموده اند .جهادی بس بزرگ است و مشکل و همه فضیلت ها دنبال آن جهاد است.

جهاد اکبر، جهادی است که انسان با نفس طاغوتی خودش انجام می دهد.شما جوان ها از حالا باید شروع کنید به این جهاد، نگذارید که قوای جوانی از دستتان برود.هر چه قوای جوانی از دست برود ریشه های اخلاق فاسد در انسان زیادتر می شود و جهاد مشکلتر.جوان زود می تواند در این جهاد پیروز بشود.پیر به این زودی نمی تواند.نگذارید اصلاح حال خودتان را از زمان جوانی به زمان پیری بیفتد.یکی از کیدهائی که نفس انسانی به انسان می کند و شیطان به انسان پیشنهاد می کند این است که بگذار برای آخر عمر خودت را اصلاح کن، حالا از جوانی استفاده کن و بعد آخر عمر توبه کن.این یک طرح شیطنت آمیز است که نفس انسان به تعلیم شیطان بزرگ می کند.انسان تا قوای جوانیش هست و تا روح لطیف جوانی هست و تا ریشه های فساد در او کم است می تواند اصلاح کند خودش را.لکن اگر چنانچه ریشه های فساد در انسان ریشه اش قوی شد، ملکه انسان شد فسادها آنوقت است که امکان ندارد.شما جوان ها که الان مهیا هستید برای جهاد در راه ساختن، این یک جهاد است لکن جهاد اکبر: جهاد در راه سازندگی خودتان است که برای مملکت خودتان بعدها مفید واقع بشوید.خدمتگزار باشید.از همین سنین شما باید شروع بشود به ساختن افرادی که بعدها یک مملکت، یک کشور را ممکن است نجات بدهد .اگر چنانچه شما ساختید خودتان را و فضائل انسانی را در خودتان ریشه دار کردید.آنوقت در همه مراحل پیروز هستید، مملکتتان را می توانید نجات بدهید.اینها که مملکت ما را به تباهی کشیدند برای این بود که ساختمان خودشان فاسد بود، خودشان یک اخلاق فاسد داشتند .یک عقاید فاسد داشتند، یک اعمال فاسد.اگر چنانچه خودشان را ساخته بودند، به ملت خیانت نمی کردند.به اسلام خیانت نمی کردند. ^(۳)

بدان ای عزیز که چنان چه از برای این بدن، صحت و مرضی است و علاج و معالجی، برای نفس انسان و روح آدمیزاده نیز صحت و مرض و سقم و سلامتی و علاج و معالجی است.صحت و سلامت آن عبارت است از اعتدال در طریق انسانیت، و مرض و سقم آن، اعوجاج از طریق و انحراف از جاده انسانیت است.و اهمیت امراض نفسانیه، هزاران درجه بیش تر از امراض جسمانیه است.زیرا که غایت این امراض، منتهی می نماید انسان را به حلول موت، و همین که مرگ آمد و توجه نفس از بدن سلب شد، تمام امراض جسمانیه و خلل های مادیه از او مرتفع شود، و هیچ یک از آلام و اسقام بدنیه، برای او باقی نماند.و لیکن اگر خدای نخواسته دارای امراض روحیه و أسقام نفسیه باشد، اول سلب توجه نفس از بدن و حصول توجه به ملکوت خویش، اول پیدایش امراض و أسقام آن است.مثل توجه به دنیا و تعلق به آن مثل مخدراتی است که انسان را از خود بیخود نموده.و سلب علاقه روح از دنیای بدن، باعث به خود آمدن آن است، و همین که بخود آمد، آلام و أسقام و امراضی که در باطن ذات داشت، همه به او هجوم کند، و تمام آن ها که تا آن وقت مختفی بوده و مثل آتشی بوده که در زیر خاکستر پنهان بوده هویدا گردد.و آن امراض و آلام یا از او زایل نشود و ملازم او باشد یا اگر زایل شدنی باشد، پس از هزاران سال در تحت فشارها و زحمت ها و آتش ها و داغ ها مرتفع شود. «آخر الدواء الکی» قال تعالی : یوم یحمی علیها فی نار جهنم فنکوی بها جباههم و جنوبهم و ظهورهم. و منزله انبیاء علیهم السلام منزله اطباء مشفق است که با کمال شفقت و علاقه مندی به صحت مرضی، نسخه های گوناگون به مناسبت حال آن ها برای آن ها آوردند و آن ها را هدایت فرمودند به طرق هدایت . «ما طبیبانیم شاگردان حق» ^(۴).و منزله اعمال روحیه و قلبیه و اعمال ظاهریه و بدنیه، منزله دوای امراض است، چنانچه منزله تقوی در هر مرتبه از مراتب آن، منزله پرهیز از چیزهای مضر است برای مرض.تا پرهیز در کار نباشد، ممکن نیست که مرضی، مبدل به سلامت شود و نسخه طبیب مؤثر افتد.

در امراض جسمانیه گاهی ممکن است که با ناپرهیزی جزئی باز دوا و طبیعت، غالب آید و صحت عود کند، زیرا که طبیعت، خود حافظ صحت است و دوا معین آن، و لیکن در امراض روحیه، امر خیلی دقیق است، زیرا که طبیعت بر نفس از اول امر چیره شده و وجهه نفس رو به فساد و منکوس است. «ان النفس لاماره بالسوء.» از این جهت به مجرد فی الجمله ناپرهیزی، امراض بر او غلبه کند، و رخنه ها از اطراف بر او باز کند تا صحت را بکلی از بین ببرد.پس انسان مایل به صحت نفس و شفیق به حال خود و علاقه مند به صحت، پس از تنبه به این که راه چاره از خلاصی از عذاب الیم منحصر است به دو چیز: یکی اتیان به مصلحات و مستصحات نفسانیه و دیگر پرهیز از مضرات و مولمات آن، و معلوم است که ضرر محرمات در مفسدات نفسانیه، از همه چیز بیش تر است، و از این سبب محرم شده اند و واجبات در مصلحات، از هر چیز مهم تر است، و از این جهت واجب شده اند و افضل از هر چیز و مقدم بر هر مقصد و مقدمه پیشرفت و راه منحصر مقامات و مدارج انسانیه، این دو مرحله است که اگر کسی مواظبت به آن ها کند از اهل سعادت و نجات است، و مهم ترین این دو، تقوای از محرمات است، و اهل سلوک نیز این مقام را مقدم شمارند بر مقام اول، و از مراجعه به اخبار و آثار و خطب نهج البلاغه واضح شود که حضرات معصومین نیز به این مرحله بیش تر اهمیت داده اند.

پس ای عزیز این مرحله اول را خیلی مهم شمار و مواظبت و مراقبت در أمر آن نما که اگر قدم اول را درست برداشتی و این پایه را محکم کردی، امید وصول به مقامات دیگر است، و الا رسیدن به مقامات، ممتنع، و نجات بس مشکل و صعب می شود.

جناب عارف بزرگوار و شیخ عالی مقدار ما می فرمودند ^(۵) که مواظبت به آیات شریفه آخر سوره حشر، از آیه شریفه «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و لتنظر نفس ما قدمت لغد.» تا آخر سوره مبارکه با تدبر در معنی آن ها در تعقیب نمازها، و خصوصا در اواخر شب که قلب فارغ البال است، خیلی مؤثر در اصلاح نفس است.و نیز برای جلوگیری از شر نفس و شیطان، دوام بر وضو را سفارش می فرمودند و می گفتند: وضو به منزله لباس جندی است، و در هر حال از قادر ذوالجلال و خداوند متعال جل و جلاله با تضرع و زاری و التماس بخواه که تو را توفیق دهد در این مرحله و تو را یاری فرماید در حصول ملکه تقوی .

و بدان که اوایل امر، قدری مطلب، سخت و مشکل می نماید، ولی پس از چندی مواظبت، زحمت به راحت مبدل می شود و مشقت به استراحت.بلکه به یک لذت روحانی خالصی بدل می شود که اهلش آن لذت را با جمیع لذات، مقابل نکنند.و ممکن است ان شاء الله پس از مواظبت شدید و تقوای کامل از این مقام به مقام تقوای خواص ترقی کنی که آن تقوای از مستلذات نفسانیه است.زیرا که لذت روحانی را که چشیدی، از لذات جسمانیه کم کم منصرف شوی و از آن ها پرهیز کنی.پس راه بر تو سهل و آسان شود و بالاخره لذات فانیه نفسانیه را چیزی نشماری.بلکه از آن ها متنفر شوی و زخارف دنیا در چشمت، زشت و ناهنجار آید، و وجدان کنی و بیایی که از هر یک از لذات این عالم در نفس اثری، و در قلب، لکه سودایی حاصل شود که باعث شدت انس و علاقه به این عالم شود.و این خود اسباب اخلاد در ارض گردد و در حین سکرات موت به ذلت و سختی و زحمت و فشار مبدل گردد، چه که عمده سختی سکرات موت و نزع روح و شدت آن در اثر همین لذات و علاقه به دنیا است.چنان چه پیش از این اشاره به آن شد.و چون انسان، وجدان این معنی کرد، لذات این عالم بکلی از نظرش بیفتد و از تمام دنیا و زخارف آن متنفر گردد و گریزان شود.و این خود ترقی دوم است به مقام سوم تقوی.

پس راه سلوک إلی الله سهل و آسان شود و طریق انسانیت برای او روشن و وسیع گردد، و قدم او کم کم قدم حق شود و ریاضت او ریاضت حق گردد، و از نفس و آثار و اطوار آن گریزان شود، و در خود عشق به حق مشاهده کند، و به وعده های بهشت و حور و قصور قانع نشود، و مطلوب دیگری و منظور دیگری طلب کند و از خودبینی و خود خواهی متنفر گردد.

پس تقوی از محبت نفس نماید و متقی از توجه به خود و خودخواهی شود.و این مقامی است شامخ و رفیع و اول مرتبه حصول روابح ولایت است.و حق تعالی او را در کنف لطف خود جای دهد و از او دستگیری فرماید و مورد الطاف خاصه حق شود و آن چه پس از این برای سالک رخ دهد، از حوصله تحریر خارج است.و الحمد لله اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا و الصلاه علی محمد و آله الطاهرین. ^(۶) عزمتان جزم این معنا باشد و توجهتان به خدا و اعمالتان خالص برای خدای تبارک و تعالی و جدیت کنید که در آن مدرسه که هستید تحصیل کنید و بالاتر از تحصیل، تهذیب اخلاق، اسلامی باشید و علوم اسلامی را با نفوس اسلامی تکمیل کنید و در کنار تحصیل جدی بر احکام اسلام و معارف اسلامیه تهذیب اسلامی داشته باشید.مدرسه های علمی و دینی و تمام مدارسی که در آن تحصیل می شود چه تحصیلات علوم دینی باشد یا تحصیلات دیگر باشد، در رأس برنامه هایشان در این جمهوری اسلامی باید این معنا باشد که مهذب باشند قبل از اینکه عالم هستند، مهذب باشند قبل از اینکه محصل هستند.در مدارس، همه مدارس سرتاسر کشور لازم است که اشخاصی که مهذب هستند و علما و گویندگانی که راه حق را تا آن اندازه که قدرت داشتند پیموده اند در این مدارس بروند و حوزه اخلاقی و حوزه تهذیب و حوزه معارف اسلامی تشکیل بدهند که در کنار تحصیلات علمی، تهذیب اسلامی و اخلاق اسلامی باشد، که اگر تهذیب اسلامی در مدارس نباشد چه مدارس دینی و چه مثل دانشگاه و سایر دانشگاه ها که اینها هم باز مدارس اسلامی و دینی هستند باید توجه کنند که معلمانی که در این مدارس هستند و کسانی که در این مدارس تبلیغ می کنند یا صحبت می کنند اشخاصی باشند که صد در صد اسلامی و معتقد به احکام اسلام و عقائد اسلامی باشند که کسانی که پیش آنها تربیت می شود تربیت های اسلامی با تهذیب های اسلامی باشد و شما بدانید که اگر چنانچه عالم هر عالمی باشد، [که ] تهذیب اسلامی پیدا نکرده است و اخلاق اسلامی پیدا نکند برای اسلام مضر است که نافع نیست.

آنقدری که اسلام، از زبان و قلم اشخاصی که تعهد به اسلام نداشته اند و انحراف داشته اند کشور ما صدمه دیده است که از توپ و تانک و از محمد رضا و پدرش صدمه ندیده است.صدمه اینها صدمه روحی است، صدمه روحی بالاتر از صدمات جسمی است.اگر چنانچه عالم مهذب نباشد و لو اینکه عالم به احکام اسلام باشد و لو اینکه عالم به توحید باشد اگر مهذب نباشد برای خودش و برای کشورش و برای ملتش و برای اسلام ضرر دارد که نفع ندارد.

اگر بخواهید خدمتگزار اسلام باشید خدمتگزار ملت اسلامی باشید و اسیر در دست ابر قدرت ها و آنها که پیوند با ابر قدرت ها دارند نباشید، باید دانشگاه و فیضیه و همه آنها که مربوط به دانشگاه هستند و همه آنها که مربوط به فیضیه هستند در رأس برنامه های تحصیلی شان برنامه اخلاقی و برنامه های تهذیبی باشد تا فرآورده های آنها امثال مرحوم مطهری رحمه الله را به جامعه تسلیم کند و اگر خدای نخواسته بر خلاف باشد آنوقت افراد مقابل این افراد را به جامعه می فرستد و اینها جامعه را به فساد می کشند و مردم را به اسارت.

آنقدر که کشور ما از دانشگاه و فیضیه صدمه دیده است از جاهای دیگر ندیده است.باید هر دوی اینها مهذب باشند و علمای اسلام و اساتید دانشگاه با هم پیوند داشته باشند.تفاهم داشته باشند که این دو محل را محل اسلامی کنند و معلم هایی که انتخاب می شوند در دانشگاه بخصوص و در سایر جاها، معلم های متعهد باشند و معلم هایی باشند که نه دست آنها طرف شرق باشد و نه دست آنها طرف غرب دراز باشد.اگر چنانچه در بین معلمین ما شرقی یا غربی باشد این کشور ما یا گرایش به شرق پیدا می کند یا گرایش به غرب پیدا می کند و از محتوای جمهوری اسلامی که شعارش نه شرقی و نه غربی است تهی می شود و اعتنای به اینکه بعضی از اشخاص می گویند که نباید اینطور تهذیب ها بشود و باید آزاد و سر خود هر کس هر جا می خواهد برود و هر معلمی بخواهد جوان ها و بچه های ما را هر جور تربیت کند این انحراف است، و بر خلاف تعالیم عالیه اسلام است.اسلام آنقدر که به تهذیب این بچه های ما و جوان های ما کوشش دارد به هیچ چیز کوشش ندارد.اسلام اصلا برای آدم ساختن آمده است و این مکتب های انحرافی آدم را از آدمیتش بیرون می کند و کشور ما را به جایی می رساند که یا پناه به شرق و کمونیست ببرد یا پناه به غرب و آمریکا.و منشاء تمام این بدبختی ها این اساتیدی بودند که متعهد نبودند و زیر دست آنها افرادی بیرون آمدند که آن افراد جامعه ما را به هلاکت رساندند و پیوند مملکت ما را و سران مملکت ما را با شرق یا با غرب، متصل کردند .

مهمتر چیزی که برای کشور ما لازم است تعهد اسلامی و تهذیب اسلامی است که اگر این یک سنگر صحیح بشود و سنگر دانشگاه و فیضیه یک سنگر اسلامی باشد، دیگر سایر ملت به این طرف یا آن طرف نخواهند گرائید و با صراط مستقیم راه انسانیت و راه اسلامیت و راه استقلال و راه آزادی را طی می کنند.و من از خدای متعال خواستارم که توفیق به همه شما خواهران و برادران بدهد و همه شما در راه هدف که همان اسلام است، در راه هدف اعلی که الله است قدم بردارید و دیگران را به همان راه هدایت کنید که این راه مستقیم انسانیت است و خدای تبارک و تعالی ما را هدایت کند به این صراط مستقیم. ^(۷) باید از حوزه های علمیه یک عالمی به تمام معنا متعهد بیرون بیاید و مرکز ساخت انسان باشد و دانشگاه هم مرکز ساخت انسان.ما انسان دانشگاهی می خواهیم، نه معلم و دانشجو، دانشگاه باید انسان ایجاد کند و انسان بیرون بدهد، اگر انسان بیرون داد، انسان حاضر نمی شود که کشور خودش را تسلیم کند به غیر، انسان حاضر نمی شود که تحت ذلت برود و اسارت، [دشمنان ] هم از انسان می ترسند.سابق رضا خان از مدرس می ترسید برای اینکه انسان بود …رضاخان رقیب خودش را مدرس می دانست، به دیگران اعتنایی نداشت.رقیب خودش را مدرس می دانست که وقتی که می ایستاد و صحبت می کرد، متزلزل می کرد همه را.یک انسان بود، وضع زندگیش آن بود که شما شنیدید و من دیدم.وقتی که وکیل شد یعنی از اول به عنوان فقیهی که باید در مجلس باشد تعیین شد، آنطور که نقل کرده اند یک گاری با یک اسبی در اصفهان خریده بود و سوار شده بود و خودش آورده بود تا تهران، آنجا آن را هم فروخته بود و منزلش یک منزل محقر از حیث ساختمان.یک قدری بزرگ بود ولی محقر از حیث ساختمان و زندگی یک زندگی مادون عادی که در آنوقت لباس کرباس ایشان زبانزد بود، کرباسی که باید از خود ایران باشدمی پوشید . این وطنخواه ها کدام لباسشان مال ایران است؟ باید همه اشخاصی که علاقه دارند به این کشور، علاقه دارند به اسلام،