خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع

فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع شامل 40 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کمر بند آبی در ژئوپلتیک تشیع :

اینترنت – ایران امروز ما، ۲۸/۱۰/۸۲

چکیده: شیعیان در آغاز زندگی سیاسی جدیدی هستند . مهم ترین مسئله اصلی شیعه، در تعریف رابطه مذهب شیعه با کومت بوده است . در این راستا، نظریه ولایت فقیه پاسخی به خلا تئوریک غصب حکومتی بود، اما این تئوری نتوانست نسخه بومی ای برای اقلیت های شیعه فراهم آورد . این نکته همراه با دیگر مشکلات، سبب شده است که شیعیان به سمت سیاست سکولار و دموکراتیک روی آورند .

تغییر جایگاه شیعیان به عنوان یک مذهب اقلیت در حال بازتعریف است . سیزده نماینده شیعه در شورای حکومتی عراق نشان داد که محور اصلی دولت آینده در عراق را شیعیان عهده دار خواهند شد . همین طور احزاب تندرو شیعی در سال های اخیر به طور جدی وارد فرایند انتخابات و در پیش گرفتن سیاست دموکراتیک شده اند . در افغانستان امروز، شیعیان منسجم تر از هر زمانی در تاریخ معاصر این کشور هستند و در دولت بدون هیچ مانعی مشارکت جدی دارند . به طور کلی، شیعیان هم در ایران و هم در کشورهای دیگر در آغاز زندگی سیاسی جدیدی متفاوت از رویدادهای گذشته در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی هستند . حدود ۱۵۰ میلیون شیعه که نزدیک به ۷۰ درصد آنها در خاورمیانه زندگی می کنند، یک هویت سیاسی منطقه ای مبتنی بر مذهب را نیز بازتاب می دهند . به طور کلی هویت دینی نقش تعیین کننده در پدیده های ژئوپلتیک دارد . اگر ژئوپلتیک را «مطالعه اثر گذاری عوامل جغرافیایی در تصمیم گیری های صاحبان قدرت » بدانیم، باید دگرگونی هویتی شیعیان را جدی بگیریم; چرا که باعث تغییر سیاست ها و رویدادهای سیاسی و منطقه ای و بین المللی هم خواهد شد .

مسئله اصلی شیعه در تعریف رابطه مذهب شیعه با حکومت است . در تاریخ به طور کلی شیعه همواره به عنوان نهضت مخالف حکومت عمل کرده است . با این ذهنیت، امکان همکاری نهادینه شیعیان در دولت حاصل نمی شده است . از این نظر «ولایت فقیه » افزون بر اینکه اوج انسجام یابی شیعیان برای یک شورش همگانی مؤثر بود که دولت شاهنشاهی مقتدر را سرنگون ساخت، از سویی پاسخی به خلا تئوریک غصب حکومت هم بود . قرائت شیعه سیاسی را باید واکنشی ایدئولوژیک به سکولاریسم تحمیلی دولت های اقتدارگرای پهلوی دانست . اینکه چرا انقلاب شیعی ایران در همین مرزها محدود ماند و نتوانست جای گزینی دیگر بیافریند، معمای این قصه است . دلایل اصلی را در چند مورد عوامل داخلی و خارجی می توان شرح داد:

۱ . سیاست رهبران مذهبی ایران که همواره بر مرکزیت ایران به عنوان «ام القراء» تاکید داشتند .

۲ . مشکل دیگر شیعه سیاسی ایرانی را که تاثیر جدی در گسترش نیافتن تعمیم سازی این الگو برای سایر شیعیان منطقه داشت، را باید در نظریه «ولایت فقیه » دید . شیعیان که به جز ایران در دیگر کشورهای منطقه اکثریت مورد نیاز را برای اجرای این الگوی حکومت ندارند، هیچ گاه نظریه ولایت فقیه قابلیت آن را نیافت که نسخه بومی اش را برای دیگر شیعیان اقلیت در کشورهای سنی مذهب یا غیرمسلمان ارائه کند .

۳ . واقعیت این است که شیعه سیاسی و انقلابی با سیادت مطلقه روحانیت پس از نزدیک به سه دهه نتوانست الگوی موفق از حکومت داری با کفایت را عرضه کند . تجربه نشان داد که قدرت طلبی، سودجویی و فساد در میان آنان کمتر از همانندهای سکولار آنها در جهان سوم نیست . روحانیت شیعه که غیراز انقلاب گری تنها در فقه مهارت داشت، چگونه می تواند الگویی از توسعه ملی و راه حل هایی برای بحران های اجتماعی نسل نو را ارائه دهد؟!

البته مخالفت مردم با فلان روحانی یا کاهش شدید محبوبیت فلان آیت الله، تاثیری در دین داری مردم نداشته است و همچنین گواهی بر این نیست که بگوییم دیگر، مذهب و رفتار مذهبی در سیاست تاثیر ندارد . آنچه اهمیت دارد این است که چگونگی تاثیر مذهب و باورهای مذهبی مردم در سیاست فرق کرده است . نگارنده می اندیشد حضور جدید و پررنگ شیعیان در سیاست در آغاز سده ۲۱ در یک چرخش اساسی می تواند در مؤلفه های ذیل باشد:

۱ . شیعیان نیز باور کرده اند که حکومت در ذات خود، نه حق است و نه باطل . مشروع بودن حکومت پی آمد کارکردهای آن است و هرچه این کارکردها مثبت و به سود مردم باشد، به همان نسبت مشروع تر است، بنابراین، این پرسش که «چگونه باید حکومت کرد» اینک نزد بیشتر شیعیان جای پرسش قدیمی «چه کسی حق حکومت دارد» را گرفته است .

۲ . شیعیان به این نتیجه رسیده اند (حتی در ایران) که کسی به صرف طلبه علوم دینی بودن، شایستگی حکومت را به دست نمی آورد . کارکردهای حکومت غیراز چیزهایی است که روحانیت صلاحیت تخصص آن را دارد . این نتیجه می تواند مقدمه در پیش گرفتن «سیاست سکولار» باشد .

۳ . در سرزمین های شیعه نشین منطقه، امروزه نخبگانی که پای بندی بیشتری به الگوهای محلی از خود نشان می دهند، پذیرش همگانی بیشتری دارند . گروه ها و احزاب شیعی در افغانستان، پاکستان و لبنان، وابستگی شان به شدت به دولت انقلابی ایران کاهش یافته است و در عراق و افغانستان می بینیم که شیعیان لیبرال تر و میانه روتر (دست کم در سیاست رسمی شیعیان) تبدیل به بازیگران اصلی شده اند .

۴ . تکثری جدید در رهبری سنتی شیعه ایجاد شده است . پس از برکناری صدام حسین در عراق، حوزه نجف که زمانی پایگاه اصلی تشیع بود، کم کم اعتبار گذشته اش را بازخواهد یافت و روحانیون افغانستان و لبنان هم تلاش می کنند در حوزه های محلی شان فعال شوند . روشن فکران دینی هم که بیشترشان متخصصان علوم دینی دانش آموخته دانشگاه ها هستند، حوزه های سنتی روحانیت را به صورت جدی به چالش گرفته اند و دست کم انحصار

مرجعیت دینی روحانیت را شکسته اند; گرچه هنوز بحث های آنان در کلیات و مقدمات پلورالیسم دینی، تساهل و ارائه قرائت نوئی از معرفت دینی مدرن است و نتوانسته اند الگویی از شیوه عملی دین داران مدرن را ارائه کنند، اما بیشتر افراد تحصیل کرده و شهری، بیش از روحانیت به روشن فکران نوگرای دین رو می آورند .

۵ . زمانی تندروترین بنیادگرایان ضدغرب در میان شیعیان بودند . اکنون این موج بنیادگرایی آرام شده است . امروزه کمتر عملیات انتحاری یا تروریستی توسط افراد شیعه انجام می شود . واقعیت این است که جامعه تشیع در آغاز سده ۲۱، دیگر دلیل جدی برای دشمنی و عدم همزیستی با غر