خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مفهوم اراده تکوینی در آیه تطهیر

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مفهوم اراده تکوینی در آیه تطهیر :

سؤال: می دانیم که
آیه تطهیر (آیه ۳۳ سوره احزاب) مطابق شان نزول ها و احادیث شیعه و سنی

در شان خاندان رسالت نازل شده و مصداق روشن آن
پیامبر (ص) و علی (ع) و فاطمه (س) و حسن و حسین (ع) هستند که به اصحاب کساء نام
گرفته اند، و آن آیه این است: «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت ویطهرکم
تطهیرا; خداوند اراده کرده (و فقط می خواهد) هرگونه پلیدی و گناه را از شما اهل
بیت دور کند، و کاملا شما را پاک سازد.»

اینک، این سؤال مطرح می شود که منظور از این اراده، اراده
تکوینی است یا تشریعی؟ اگر تشریعی باشد که فرقی بین خاندان رسالت و دیگران نیست،
زیرا خداوند برای همه اراده تشریعی کرده که پاک باشند; ولی اگر اراده تکوینی باشد،
یعنی آنها از روی جبر پاک هستند، بنابراین چه فضیلتی برای آنها است؟ زیرا مانند
فرشتگان، مجبور به پاکی هستند.

پاسخ: منظور از این اراده، اراده تکوینی است، اما در عین
حال این اراده موجب جبر نخواهد شد. توضیح این که اراده در آیه مذکور، اراده تشریعی
نیست، زیرا اراده تشریعی یعنی اوامر و نواهی الهی (مانند این که خداوند از ما
خواسته نماز بخوانیم، شرب خمر نکنیم و…) اختصاص به پیامبر (ص) و فاطمه (س) و
امامان (ع) ندارد، وانگهی در آیه یاد شده، متعلق اراده فعل خدا است، زیرا می گوید:
خدا چنین اراده کرده، روشن است که چنین اراده ای مربوط به خواست خدا در عالم تکوین
است.

اما این اراده تکوینی موجب جبر نیست، زیرا این اراده یک
اراده تکوینی در سر حد یک مقتضی است، نه علت تامه; یعنی امدادهای مخصوص الهی به
خاطر شایستگی آنها، آنها را از گناه حفظ می کند. اما آنها مجبور نیستند و می
توانند گناه کنند، چنان که در بحث عصمت انبیاء این مطلب توضیح داده شده، که مثل
آنها همانند پزشک بسیار آگاه است که او بر اثر آگاهی، هرگز یک ماده سمی خطرناک را
نمی خورد، با این که می تواند آن را بخورد. پیامبران و امامان (ع) نیز در سطحی از
آگاهی و تقوا قرار دارند، که با اختیار خود، هرگز گناه نمی کنند، زیرا به عواقب
خطرناک گناه آگاهی دارند; به عنوان مثال مؤمنان هرگز شراب نمی خورند، با این که
مجبور به شراب نخوردن نیستند. این نخوردن شراب، برای مؤمنان یک نوع عصمت و مصونیت
نسبت به شراب در پرتو آگاهی و تقوا به وجود آورده است.

به بیان دیگر، در ریشه یابی گناهان چنین به دست می آید که
وجود آنها به دو عامل برمی گردد: ۱- جهل و نادانی ۲- غلبه شهوات و هوس ها. ولی اگر
سطح آگاهی یک انسان به درجه عالی رسید، انسان از آن پرهیز می کند. آگاهی پیامبر
(ص) و امامان (ع) در سطحی است که آنها را بر هوس های نفسانی مسلط می سازد و در
نتیجه، آنها هرگز گناه نمی کنند، در عین آن که می توانند گناه کنند. دلیل بر این
که آنها می توانند گناه کنند، انجام ترک اولی است که از بعضی از پیامبران سرزده
است، البته این ترک اولی به معنی ترک واجب یا ترک مستحب نیست، بلکه به معنی انجام
مباح در برابر مباح برتر است. و یا انجام مستحب در برابر کاری که از آن مستحب تر
است.