خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی)

فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی)؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) شامل 62 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) :

عدل و ظلم در نزد عقل و شرع مفهوم یکسان دارند

در کلام شیعی پایه های عقیده به دو بخش تقسیم می شود: که بخشی از آن «اصول دین » و بخشی دیگر «اصول مذهب » نامیده

می شود

.

مقصود از بخش نخست آن رشته اصولی است که همه مسلمانان جهان درباره آن اتفاق نظر دارند، و عقیده به آن اصول سبب

می شود که انسان در شمار مسلمانان قرار گیرد، و جان و عرض و ناموس او محترم شمرده شود

.

این سه اصل عبارتند از

:

۱ –

توحید

.

۲ –

معاد

.

۳ –

نبوت عامه و خاصه

.

این سه اصل با تمام فروع و شاخه هائی که دارد، در اجزای هشت گانه این منشور از نظر قرآن مورد بحث و بررسی قرار گرفت

.

اکنون وقت آن رسیده است که به تبیین بخش دیگر، که همان «اصول مذهب » است، بپردازیم . و مقصود از آن اصل و یا اصولی

است که شیعه امامیه بر آن معتقدند و احیانا در برخی از اصول غیر شیعه نیز به آن عقیده دارد و آن عبارتند از

:

الف) عدل الهی; ب) امامت و جانشینی از پیامبر

.

در اصل نخست معتزله با شیعه امامیه هم عقیده بوده و هردو گروه به عنوان عدلیه معرفی می شوند . درحالی که اصل دوم از

خصایص شیعه امامیه به شمار می رود

.

در اینجا دو سئوال به نحو یادشده در زیر مطرح می باشد و آن این که

:

۱ –

چگونه اعتقاد به عدل، از آن شیعه و معتزله باشد مگر گروههای دیگر مانند اشاعره خدا را عادل نمی دانند؟! و العیاذ بالله خدا

را ظالم و ستمگر می دانند

.

۲ –

مساله امامت یک مساله همگانی است و همه فرق اسلامی به خلافت از پیامبر معتقدند در این صورت چگونه عقیده به امامت و

خلافت از خصایص شیعه به شمار می رود

.

در پاسخ سئوال نخست یادآور می شویم که همه فرق اسلامی خدا را به عدل توصیف می کنند و احدی نمی گوید خدا ظالم و

ستمگر است، چیزی که هست، اختلاف در مفهوم عدل و دادگری است، شیعه و معتزله می گوید: عدل یک معنی روشن و واضح

دارد که همه عقلای جهان آن را از آن لفظ می فهمند و اگر خدا را به عدل توصیف می کنیم، با توجه به همان مفهوم عمومی است

.

مثلا انسان بی گناهی را کیفر دادن برخلاف عدل است و خدا عادل است . یعنی بر چنین کاری دست نمی زند درحالی که غیر این

دو گروه می گوید هرچه خدا انجام دهد، آن عین عدل است . خواه کار خدا با آن مفهوم گسترده نزد عقلا تطبیق بکند یا نه . و در

همان مثل اگر فرد بی گناهی را کیفر دهد، آن عین عدل است

.

و به دیگر سخن: از نظر «شیعه » و «معتزله » ; «عدل و ظلم » برای خود ملاکی دارند که همه افعال و کارها با آن سنجیده می شوند

.

و به نوعی درباره آنها قضاوت و داوری انجام می گیرد، در این مورد فرقی میان فعل خدا و انسان نیست و اما این ملاک چیست بعدا

درباره آن بحث و گفتگو خواهد شد

.

درحالی که طرف مخالف یعنی اشاعره می گویند: «عدل » و نقطه مقابل آن «ظلم » برای خود ملاک و معیاری ندارند تا افعال الهی

را با آن سنجید، اصولا تعیین معیار برای کارهای الهی یک نوع تعیین تکلیف برای اوست . و خدا فراتر از آن است که بشری برای

فعل او، حد و اندازه ای تعیین کند، در این صورت هرچه در عالم تقنین و تشریع به آن امر کند، و یا در آن باره دارد، عین «عدل

»

خواهد بود و همچنین در جهان خلقت و آفرینش هر کاری را صورت دهد، عین عدل به شمار خواهد رفت «لا یسئل عما یفعل و هم

یسئلون

» ^(۱) .

بنابراین هر دو گروه در اصل قاعده اختلاف نظر ندارند، اختلاف نظر در تفسیر عدل است

.

ودرباره پرسش دوم یادآور می شویم که اصل امامت و خلافت یک مساله همگانی است . ولی در کیفیت آن اختلاف نظر هست، شیعه

می گوید: امامت یکی از اصول است و امام بسان پیامبر باید از جانب خدا تعیین شود درحالی که اهل سنت می گویند امامت و

خلافت از مسائل فرعی است و شاخه ای از امر به معروف و نهی از منکر است و امام مجری این اصل می باشد و تعیین آن به دست

گروهی از صحابه و یا علما و دانشمندان و احیانا به وسیله امیران سپاه است

.

اکنون وقت آن رسیده است که نظر قرآن را درباره این دو اصل روشن سازیم و از خداوند بزرگ درخواست می کنیم که ما را در

پیمودن این راه یاری نموده و ما را از لغزش در بیان و گفتار و عمل و کردار حفظ بفرماید

.

ترتیب طبیعی بحث ایجاب می کند که بحث عدل الهی را بر مساله امامت مقدم بداریم و مجموع بحث های قرآنی درباره عدل در

چند فصل بیان می گردد

.

فصل نخست

واژه عدل

واژه «عدل » بسان واژه های «علم » و «قدرت » یک مفهوم بیش ندارد، و با همان مفهوم واحد بر موارد مختلف به صورت یکسان صدق

می کند . مثلا اختلاف گزاره های یاد شده در زیر، در جانب موضوع است نه در جانب محمول، و محمول در هر دو، دارای مفهوم

واحد است، آنجا که می گوئیم: «خدا عادل است » یا می گوئیم: «حاکم عادل است » . و از واژه عادل در هر دو گزاره مفهوم واحدی به

ذهن خطور می کند

.

از این بیان می توان به اصلی دست یافت و آن این که: مفهوم عدل و ظلم دو مفهوم روشن است که انسان در فهمیدن معنی آن دو،

به خارج از محیط وجدان خود نیاز ندارد، و با مراجعه به آن، حدود هر یک به دقت روشن می گردد، و آن را از هم تمیز می دهد

.

و به عبارت دیگر: یک رشته مفاهیمی است که شرع در پدید آوردن آنها دخالت دارد، مانند نماز و زکات و روزه و حج

.

در این موارد برای تحدید حدود و فهم واقعیت آنها، به بیان شرع نیاز داریم و آنچه را که او مثلا «نماز» و «زکات » می داند، ما نیز از او

پیروی می کنیم، در مقابل یک رشته مفاهیم است که شرع در آنها تصرف نکرده است فقط وجدان و خرد و داوری عقلای جهان

مرجع برای تحدید و فهم واقع آنها است

.

البته باید توجه نمود که محور سخن، وحدت در مقام مفهوم است نه در مقام خارج و کیفیت، مثلا لفظ «عالم » بر واجب و ممکن

به طور یکسان صدق می کند اما در مقام تطبیق و کیفیت تفاوت زیادی دارند، علم در واجب عین ذات اوست و بسان ذات او، واجب

می باشد . درحالی که علم در ممکن زائد بر ذات و مثل او ممکن می باشد

.

وحی الهی در مقام سخن گفتن فهم عمومی را مقیاس قرار داده و براساس آن گفتگو می کند و اگر در آیه خدا را به عنوان «… قائما

توصیف می کند، و یا در آیه دیگر او را از ظلم بر بندگان پیراسته می داند و می فرماید: «… و ما ربک بظلام للعبید

» ^(۳) .

مقصود از قسط و ظلم همان است که مردم آن را قسط و ظلم می دانند

.

از این بیان نتیجه می گیریم که مفهوم هر یک از واژه های «عدل » و «ظلم » در قرآن و سنت با آنچه که خرد آن را عدل و داد می داند،

یکسان است

.

در اینجا ممکن است خواننده گرامی از پافشاری و گسترده گوئی ما در شگفت بماند و با خود بگوید مگر در میان دانشمندان کسی

هست که هر یک از عدل و ظلم را به دو نوع تفسیر کنند و برای هر یک دو مفهوم مختلف قائل شوند

.

پاسخ این پرسش روشن است و در فصل نخست به گونه ای به آن اشاره شد و آن این که

:

۱ –

گروه عدلیه برای عدل و ظلم معیار و ملاکی قائلند و در مقام داوری، هر فعلی، را اعم از فعل واجب یا ممکن، با آن می سنجند

درحالی که گروه مخالف برای عدل و ظلم، معیار خاص قائل نبوده و فعل خدا را فراتر از آن می دانند که با معیارهای بشری

سنجیده شود . روی این اساس، مفهوم «عدل » نزد «عدلیه » مفهومی جز آنچه که اشاعره مدعی آن شده اند، خواهد پیدا کرد

.

این نابسامانی به تفسیر عدل، اختصاص ندارد، بلکه بر سرچشمه آن نیز حاکم است . عدل و ظلم از شاخه های حسن و قبح به

شمار می روند، همان اختلاف نیز در مساله دوم حاکم و جاری است

.

عدلیه معتقدند که عقل و خرد توانائی درک مفاهیم حسن و قبح را دارد و می تواند بامراجعه به وجدان فرد زیبا را از نازیبا تمییز

دهد . درحالی که از نظر اشاعره حسن و قبح دارای معیار و ملاک خاص نیست تا بتوان افعال بشر و یا خدا را با آنها سنجید، بلکه

باید در شناسائی مصادیق آن در انتظار شرع نشست و آنچه را که او حسن بداند، ما نیز او را زیبا و آنچه را قبح می شمارد ما نیز او را

قبیح خواهیم شمرد

.

این دو نوع نابسامانی در تفسیر عدل و ریشه آن حسن و قبح، سبب شده است که دو مکتب به نام مکتب عدلیه و مکتب اشاعره

پدید آید درحالی که هر دو مکتب مدعی وصف الهی به عدل می باشند اما در شناسائی موارد آن کاملا باهم اختلاف دارند و از این

جهت عدل میان دو گروه گویا دو مفهوم مختلف و گوناگون دارد، با توجه به آنچه که بیان شد، علت پافشاری ما در این مساله روشن

گردید و برای ریشه یابی لازم است درباره حسن و قبح سخن بگوئیم

.

فصل دوم

عقل و خرد، حسن و قبح افعال

از مسائلی که ریشه دیرینه در کلام اسلامی دارد و پایه بسیاری از مسائل آن به شمار می رود، مساله حسن و قبح افعال است . این

که آیا عقل و خرد بدون استمداد از مقامی، توانائی درک زیبائی یانازیبائی افعال را دارد یا نه

.

و به دیگر سخن: اگر خرد از همه چیز چشم بپوشد و تنها به خود فعل بنگرد، خواه فاعل واجب باشد یا ممکن آیا توانائی درک

کارهای نیک و بد را دارد یا نه؟

عدلیه در این بخش پاسخ مثبت می دهند و توانائی خرد را بر درک حسن و قبح افعال با دلائل روشن ثابت می کند، اینک برخی از

براهین آنها

:

۱ –

از بدیهیات عقل عملی است

می گویند: انسان بامراجعه به وجدان خود، حسن و قبح پاره ای از افعال را درک می کند و به زیبائی و نازیبائی آنها حکم می نماید،

مثلا عمل به پیمان و نیکی به افراد را می ستاید و در مقابل بدی به انسانها و پیمان شکنی را نکوهش می کند

.

در این داوری موضوع خود فعل است به فاعل یا نتایج و پیامدهای کار نظری ندارد . خصوصیت فاعل و نتائج، در قضاوت و داوری او

مؤثر نیست از این بیان روشن شد مقصود از حسن و قبح همان ستودن فعل و نکوهش آن است