خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) شامل 58 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل زندگانی امام هشتم علیه السلام (سخنرانی حضرت آیه اللّه سبحانی) :

آنچه در
زیر می خوانید متن سخنرانی حضرت آیت اللّه جعفر سبحانی، در مجمع جهانی اهل بیت در
قم، در آستانه ولادت امام هشتم علیه السلام در تاریخ ۳/۱۰/۸۳ برابر با دهم
ذی القعده الحرام ۱۴۲۵ ه.ق است.

این مقاله
قرار بود در شماره دهم این مجله -در ماه ذی القعده- به مناسبت میلاد فرخنده امام
هشتم علیه السلام چاپ شود؛ اینک با پوزش از محضر حضرت آیت اللّه سبحانی و
خوانندگان گرامی، در این شماره چاپ می شود.

قال اللّه
تبارک و تعالی:

«فی
بُیوتٍ أذِنَ اللّه َ أنْ تُرْفَعَ و یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ
فِیها بِالْغُدُوِّ و الآصال * رِجالٌ لا تُلْهیهِمْ تِجارهٌ و لا بَیْعٌ عَنْ
ذِکْرِ اللّه ِ و إقامِ الصَّلوهِ و ایتاءِ الزَّکوهِ یَخافونَ یَوْما تَتَقَلَّبُ
فِیهِ القُلوبُ و الأبْصار^(۱)».

«آن چراغ
در خانه هایی جای دارد که خدا اجازه داده است که گرامی داشته شوند. خانه هایی که
نام خدا در آنها برده می شود، در آنها صبح و شام مردانی او را تسبیح می گویند که
هیچ داد و ستدی و خرید و فروشی آنان را از یاد خدا و به پای داشتن نماز و دادن
زکات غافل نمی کند. آنان از روزی می ترسند که در آن، دل ها و چشم ها از حالت عادی
خارج می شوند».

آیه یاد
شده درباره خانه های خاصّی سخن می گوید و آنها را با صفاتی می ستاید که عبارتند
از:

۱. نزد
خدا از ارج بالایی برخوردارند.

۲. مردانی
در آنها صبح و شام، خدای را تسبیح می گویند.

۳. از
صفات این مردان آن است که کارهای دنیوی، آنها را از کارهای عبادی باز نمی دارد.

۴. خوف و
خشیت (ترس از خدا) بر روان آنها حاکم است.

اکنون
باید دید این بیوت، به چه کسانی تعلّق دارد؟ برخی از مفسّران آن را به مساجد تفسیر
کرده اند، ولی این تفسیر از نظر قرآن صحیح نیست؛ زیرا در قرآن عناوین چهارگانه
وارد شده است:

۱. مساجد،
2. بیوت، ۳. بیت اللّه ، ۴. المسجد الحرام.

طبعا به
حکم مقابله، بیوت، غیر از مساجد خواهد بود و شاهدی نیز بر این تغایر هست. هیچ بیتی
در جهان بدون سقف نیست، در حالی که مساجد ممکن است بدون سقف باشند؛ حتی در برخی از
بلاد، باز بودن مسجد، مستحبّ است و مسجد الحرام هم اکنون فاقد سقف است. قرآن بیوت
را به گونه ای توصیف می کند که ملازم با سقف است و درباره بیوت کافران می فرماید:

«لَجَعَلْنا
لِمَنْ یَکْفُرْ بِالرَّحْمنِ لِبُیوتِهِم سُقُفا من فِضَّه^(۲)…».

«و اگر نه
آن بود که [همه] مردم [در انکار خدا] امّتی واحد گردند، برای کسانی که به خداوند
رحمان کفر ورزیده اند، خانه هایی قرار می دهیم که سقف آنها از نقره ساخته
شده اند…».

از این
بیان می توان دریافت که این بیوت، مساجد نیستند. خوشبختانه روایتی که سیوطی در تفسیر
این آیه نقل می کند، شاهد گفتار ماست:

پیامبر
گرامی صلی الله علیه و آله این آیه را در مسجد خواند. در این هنگام مردی برخاست و
عرض کرد:

– ای
پیامبر صلی الله علیه و آله ! این خانه ها کدام هستند؟

– پیامبر
صلی الله علیه و آله : خانه های پیامبران.

در این
هنگام ابوبکر برخاست و در حالی که به خانه علی علیه السلام و فاطمه علیهاالسلام
اشاره می کرد، چنین گفت: آیا این بیت هم از همان بیوت است؟

پیامبر
صلی الله علیه و آله : آری! از برترین آنهاست^(۳)؟

در این
صورت، این بیوت، بیوت اولیاء و ائمّه اهل بیت علیهماالسلام خواهد بود. به ویژه اگر
آنها را به خانه گلی و سنگی تفسیر نکینم؛ بلکه بیوت وحی و رسالت بدانیم که
پیامبران در آنها پرورش یافته اند.

***

امام علی
ابن موسی الرضا علیه السلام که امروز در آستانه ولادت او قرار داریم، در همین بیوت
پرورش یافته و شاخه ای از شجره مبارکه ای است که ریشه اش در دل زمین و شاخه اش در
آسمان است^(۴) اکنون سخن درباره زندگانی حضرت است و برخی از نکات را
یادآور می شویم:

زندگی
هشتمین اختر آسمان ولایت را می توان از جهات گوناگونی مورد بحث و بررسی قرار داد.
آنچه فعلاً برای ما در این گفتار مطرح است، بررسی فضای فکری و فرهنگی عصر آن حضرت
می باشد، و از این طریق می توان خدمات آن حضرت را در صیانت از اسلام از هر نوع
خدشه ارزیابی کرد.

امام در
عصری از مدینه به طوس خوانده شد که حرکت علمی و فلسفی و ترجمه کتب یونانی و هندی
به زبان عربی آغاز شده بود و یک نوع فضای باز بر محیط خراسان حاکم بود. برخلاف
دوره های قبل، پس از مأمون و واثق، این فضای باز، بسته شد و در عصر متوکّل، فضای
فکری کشور بُعد واحدی را به خود گرفت و تا قرن ها اهل حدیث بر افکار خلفا و دیگران
حاکم گشتند.

در آن
عصر، گرایشهای فکری غالب بر جامعه را، چهار گروه بر عهده داشتند، درحالی که
هیچ کدام از آنها با روش و تفکر علوی موافق نبود، اینک اشاره ای به این گرایشها:

۱. نقل گرایی مطلق

این گرایش
یکی از گسترده ترین گرایش های زمان آن حضرت را تشکیل می داد و خراسان بزرگ آن
زمان، مرکز حدیث بود، و لذا می بینیم چهار نفر از نویسندگان صحاح شش گانه از
خراسانِ آن زمان برخاسته اند:

۱. محمد
بن اسماعیل بخاری(۱۹۶ – ۲۵۶) مؤلف صحیح بخاری که از بخارا برخاست و در همانجا نیز
به خاک سپرده شده است و قبر او بالای کوهی قرار دارد و مزار عموم است.

۲. مسلم
بن حجاج نیشابوری(۲۰۱ – ۲۶۱) مؤلف صحیح مسلم.

۳. محمد
بن عیسی ترمذی(۲۰۹ – ۲۷۹) مؤلف سنن ترمذی.

۴. احمد
بن شعیب بن علی نسأی(۲۱۵ – ۳۰۳) مؤلّف سنن نسائی.

نویسندگان
دو کتاب دیگر یکی ابو داود سجستانی(۲۰۲ – ۲۷۵) برخاسته از سیستان امروز و دیگری
ابن ماجه قزوینی(۲۰۷ – ۲۷۳) برخاسته از قزوین است. هنگامی که امام هشتم به نیشابور
رسید، محدثان نیشابور و حومه آن به استقبال حضرت آمدند و همگان قلم و دوات و کاغذ
آماده کردند که حدیثی را از آن حضرت شنیده، بنویسند. و حضرت آن حدیث معروف را برای
آنان گفت که به حدیث سلسله الذهب معروف است.

این گروه
قدرت عظیمی در منطقه خراسان و نقاط دیگر داشتند. آفت این گروه آن بود که عقل را
کنار زده و از این گذشته نسبت به قرآن نیز عنایت چندانی ابراز نمی کردند، و ما، در
آینده مناظره آن حضرت را با یکی از محدّثان یادآور خواهیم شد.

۲. عقل گرایی

شکی نیست
که اسلام برای عقل ارزش قائل شده و گواه روشن آن این است که ماده عقل ۴۹ بار با
صیغه های مختلفی در قرآن وارد شده ولی حجیت عقل برای خود، قلمرو محدودی دارد، و
بیشترین دیدگاه عقل، مربوط به مسائل حسن و قبح است که در سایه آن می توان اصول
عقیدتی و حقوقی را پی ریزی کرد، و نیز برخی از احکام شرعی را نیز استنباط نمود ولی
عقل گرایان دوران حضرت، گروه معتزله بودند که کمتر به نقل توجه می کردند و با
اندیشه های عقلانی خود بسیاری از آیات و اصول اسلامی را تأویل می نمودند. مثلاً
چون معتقد بودند که مؤمن گنهکار اگر بدون توبه بمیرد، در آتش مخلّد(همیشگی) است،
آیات مربوط به شفاعت را از فاسقان برگرفتند و متوجه پاکدلان و مؤمنان ساختند، و
نتیجه گرفتند که شفاعت، ترفیع درجه افراد بی گناه است نه آمروزش گناهان.

این گروه
بر فکر و اندیشه مأمون حکومت می کردند و خردورزی مأمون نیز مایه دلخوشی آنان بود،
و لذا در سال ۲۱۲ مأمون را واداشتند که از محدثان اقرار بر حدوث(خلق) قرآن بگیرد.
بیشتر محدثان عصر مأمون که معتقد بر عدم حدوث قرآن بودند، از راه تقیه، حادث بودن
کتاب را پذیرفتند ولی چند نفر که در رأس آنان «احمد بن حنبل»بود، رنج و زندان را
بر تقیه ترجیح دادند.

۳. افکار ادیان پیشین

در حالی
که اکثریت مردم منطقه خراسان را مسلمانان تشکیل می دادند، ولی بر اثر آزادی نسبی
اندیشه در عصر مأمون، گروهی از علما و دانشمندان شرایع پیشین یاد شده در زیر نیز
با طرح شبهاتی محیط را مسموم می کردند، و در بیان اندیشه های خود کاملاً آزاد
بودند و لذا امام در احتجاجات خود تنها با دو گروه پیشین مواجه نبوده، بلکه با
نمایندگانی از این گروه ها نیز مباحثه کرده است:

۱.
مسیحیان به نمایندگی «جاثلیق» (رئیس اسقف ها).

۲. یهود
به نمایندگی «رأس الجالوت».

۳.
زرتشتیان به نمایندگی مؤبد بزرگ «هیربد».

۴. صابئان
به نمایندگی «عمران صابی».

۵.
برهمنان.

البته
مناظره آن حضرت اختصاص به منطقه خراسان نداشته، بلکه در مسیر خود در بصره نیز با
ارباب مذاهب مناظره و احتجاجاتی داشته است.

۴. نهضت ترجمه

گرایش
چهارم از گرایش های موجود در عصر آن حضرت را نهضت ترجمه کتاب های یونانی به زبان
عربی تشکیل می داد. نهضت ترجمه در عصر امویان آغاز شد، ولی در عصر عباسیان به اوج
خود رسید، و دارالحکمه در بغداد برای همین موضوع تأسیس شد، و این مرکز بزرگ ترین
کتابخانه دوران عباسی بود که عمده آن را کتب رومی و یونان باستان تشکیل می داد و
همچنان به حال خود باقی بود تا به دست مغول ویران گشت.

مسلما
ترجمه این کتاب ها آن هم بی قید و شرط و بدون نقد و ردّ، اثر سوئی در افراد ساده و
مبتدی می گذارد. البته اطلاع رسانی، بسیار خوب و لازم است، زیرا در سایه تضارب
افکار، افق ها روشن تر و حقایق بازتر می گردد، اما نباید اطلاع رسانی، یک طرفه و
آن هم بدون نقد و تحلیل صورت بگیرد، ما نیز در عصر خود گرفتار چنین نهضت ترجمه ای
هستیم. هر نوع کتابی در هر موضوعی بدون قید و شرط تحت عنوان اطلاع رسانی چاپ
می شود، درحالی که برخی از کتب باید با نقد و تحلیل