خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰

فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰ شامل 63 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰ را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰ با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰ با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰ تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰ را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات مقام معظم رهبری در جمع علما و روحانیون استان گیلان ۱۱/۲/ ۱۳۸۰ :

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و الصلاه و السلام علی سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمد و علی آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیما بقیه الله فی الارضین.
جلسه با علمای محترم و طلاب و فضلای عزیز این استان, برای بنده فرصت مغتنمی است.
یقینا جمعی که این جا تشریف دارند و بقیه ی فضلای این استان و طلاب وابسته ی به این استان در قم و شهرهای دیگر, جزو مجموعه های فعال روحانیون و طلابند; آن چنان که ما در طول دوران اقامت در قم و مشهد, شاهد این معنا در طلاب گیلانی بودیم.
امروز هم بحمدالله فضلا و علمای محترم و جلیل القدر گیلانی در مناطق مختلف تشریف دارند و در این جا هم جمعی از آقایان حضور دارند, که بیش از چهل سال است من بعضی از آنها را می شناسم و به آنها اخلاص می ورزم. یکی از نقاطی که برای این استان مایه ی افتخار است, همین است.
آن قدر که بر روی این استان و نیز استان مازندران علیه دین کار شد آن مقداری که روی این دو استان, علیه دین و مقدسات دینی و عقاید و تعبد دینی فعالیت و اقدام تهتکآمیز انجام گرفت, در کمتر استان کشور این اتفاق افتاده است باید دیگر کسی رغبت نمی کرد طلبه شود; اما همیشه طلاب این دو استان, هم از لحاظ کمیت جزو کمیتهای درجه ی یک و بالا بوده اند بیشتر در قم, تا حدودی هم در مشهد هم فعالتر و پر تحرک تر بودند; این نشاندهنده ی عمق ایمان این مردم است. علی رغم آن همه تبلیغات, پدران و مادران روستایی و شهری, دلبستگی شان به امر دین آن چنان بود که فرزندان خودشان را در کسوت روحانیت ملبس کردند و آنها را برای تحصیل به حوزه ها فرستادند.
البته ما در این جاگله ی مختصری بکنیم: بازگشت این سرمایه, به قدر و تناسب سرمایه گذاری نبود. است فرمودند هزار و صد نفر از طلاب و فضلای گیلانی در قم اند. چه تعداد از این هزار و صدنفر, دیگر احتیاج ندارند یا اراده ی این را ندارند که تحصیل کنند؟ یقینا کم نیستند; اینها باید برگردند; این سرمایه گذاری باید برگردد; این گله ی من از همه ی فضلا و طلابی است که در قم متمرکز شده اند.
در گذشته شهرستانها علمای بزرگی داشتند; در همین شهر شما علمای بزرگی بودند; البته من از نزدیک اغلب آنها را نمی شناختم. بعضی مثل مرحوم آقای ضیابری را زیارت کرده بودم; اما بقیه را دورا دور می شناختم; اینها علمای بزرگی بودند; بعضی تحصیلکرده های نجف و بعضی در قم درس خوانده بودند. این شهرها چه این جا, چه شهرهای دیگر این استان مثل بقیه ی مراکز گوناگون, مملو از علما و مجتهدان بود. امروز تعداد مجتهدان ما کمتر از آن زمان نیست. یکی از اشکالات عمده, تمرکز فضلای ما در حوزه ی علمیه است; این را باید برطرف کنند. البته این کار ما نیست; از ما فقط گفتن و تذکر دادن و احیانا ملامت کردن است. حوزه باید اقدام کند و در خود استانها و شهرستانها, مقدمات آمدن فضلا و علما را فراهم نماید. مردم شما, مردم بسیار خوبی هستند; دارای عقاید عمیق دینی اند و آزمایش خودشان را داده اند.
رژیم گذشته این جا را به سمت فساد می کشاند به خاطر دریا و بقیه ی چیزها آنها نمی خواستند در این جابویی از دین وجود داشته باشد; روی جوانها هم اثر گذاشته بودند; قصدشان این بود که دین را در این مناطق بکلی ریشه کن کنند; اما نتیجه نگرفتند.
لشکر قدس گیلان یکی از لشکرهای خط شکن فعال پررزمنده ی پر سردار پر شهید متعلق به این منطقه بود. من نمی خواهم در مناقب گیلان عرایضی بکنم; لیکن می خواهم بگویم که این مردم, مردم باارزشی اند; منطقه, منطقه ی مهم و با ارزشی است و بعد از این هم مهمتر خواهد شد. خصوصیت مرزی این جا باز هم ان شاءالله احیاء خواهد شد و محل رفت و آمد خواهد بود. حضور علمای فعال, بیدار, سرزنده و نوآور در این جا ضروری است; همه ی فضلای این استان باید به این نکته توجه کنند.
و اما آن نکته یی که من باید به شما جوانها عرض کنم: امروز تبلیغ دین با شیوه ی معمول و سنتی روحانیت, همان اعتبار و تاءثیری را دارد که چهل, پنجاه سال پیش داشت. هیچ کس گمان نکند که اهمیت منبر, مساءله گویی و جلسات گوناگون روحانیون, امروز کمتر از دیروز است; نه, بنده با وسایل ارتباطات جمعی آشنا هستم, تلویزیون و بقیه ی چیزها را می شناسم و تاءثیرات آنها را می دانم; اما معتقدم جلسه یی که یک روحانی بنشیند و عده یی روبه روی او قرار گیرند و او با آنها حرف بزند, همچنان جایش در کل تبلیغات مدرن امروزی خالی است; ما این را نداریم; این با تلویزیون هم امکانپذیر نیست. وقتی شما در جلسه یی می نشینید و با پنجاه نفر, صد نفر یا دویست نفر حرف می زنید, این فرق می کند با این که پشت دوربین تلویزیون بنشینید و همان تعداد مخاطب, شما را از شیشه ی تلویزیون ببینند; این دو مقوله است. بنابراین جای منبر و محافل سنتی ما, از لحاظ اهمیت و تاءثیر تبلیغی, همچنان محفوظ است.
در این جا دو نکته وجود دارد که باید به آن توجه کنید: یک نکته, شکلی است; یک نکته, محتوایی است. نکته ی شکلی این است که امروز علم ارتباطات, یک علم بسیار پیچیده و راقی است.
شناختن چگونگی ارتباطگیری با دلها و مغزهای مردم از طرق مختلف یعنی همین تبلیغات یک علم است; در مهمترین و مدرنترین دانشگاههای دنیا روی این دارد کار می شود و جزو رشته های بسیار مهم تحصیلی است. نوع روزنامه نگاری, چگونگی روزنامه نگاری, نوع اداره ی رادیو و تلویزیون و از این قبیل چیزها, یک علم است. موازین رایج تبلیغات, تحت چارچوبهای علمی, ضابطه مند می شود; والا آیا روزنامه نوشتن این است که انسان تکه کاغذی را بردارد و روی آن چیزی بنویسد و بعد هم در ده هزار نسخه بین مردم پخش کند؟ این که چیز جدیدی نیست; همیشه بوده, باز هم خواهد بود; اما همین را ضابطه مند کرده اند: شما چگونه شانزده صفحه را آرایش بدهید; چه طور نیم تای صفحه ی اول را تنظیم کنید و آرایش بدهید; از چه کلماتی استفاده کنید و چه حروفی به کار ببرید تا برای بیننده جاذبه اش بیشتر باشد و او دستش را دراز کند و این روزنامه را از جلوی پیشخوان روزنامه فروش بردارد و بخرد, بعد رغبت کند و آن را بخواند و سپس این خواندن در مغز او اثر بگذارد; اینها زیر ضابطه رفته است.
ما از صد سال پیش تا امروز چه قدر موازین منبر را زیر ضابطه برده ایم؟ این یک خلا است. اگر کسی هنرمند بود و مثل مرحوم آقای فلسفی ذاتا هنر منبر و سخنوری داشت, کارش پیش می رود و حرفش اثر می گذارد; اما اگر کسی این نبوغ و استعداد ذاتی را نداشت, یا باید از شیوه های کاذب جاذبه دار استفاده کند, یا باید محکوم بی جاذبگی شود, یا بعد از اندکی صحبت کردن, حرفهایش از دهن بیفتد و رغبت کسی را برنینگیزد; در حالی که سینه اش پر از معلومات است; همه ی اینها ایراد است.
ما می توانیم شیوه ی انحصاری اختصاصی بسیار موثر تبلیغ را یعنی همین منبر و مواجهه ی روبه رو و جلسه ی تفسیر قرآن و بیان مسائل دینی را تحت ضابطه در آوریم. چرا این را به شما می گویم؟ شما که نباید این کار را بکنید. من این را می گویم تا فضای ذهنی شما به اهمیت این قضیه توجه پیدا کند; بخواهید و بکوشید تا بشود. این موضوع مربوط به قالب و شکل.
نکته ی دیگر در مورد محتواست. ما می خواهیم چه چیزی به مردم بدهیم؟ آنچه که مورد نیاز مخاطب ماست, چیست؟ اصلا مخاطب ما کیست؟ روی این نکته باید توجه کرد. در همین شهر رشت و استان گیلان, مرحوم آقا محمدعلی کرمانشاهی پسر مرحوم محقق بهبهانی یک کتاب فقهی مفصل تاءلیف کرد که الان وجود دارد. حدود دویست سال پیش به گیلان آمد و مردم به او اقبال و اظهار ارادت کردند. آقای محمدعلی کرمانشاهی روی منبر می رفت و با مردم حرف می زد; اما اگر شما همان منبر مرحوم آقامحمدعلی را که فقیه عالی قدر بلند مرتبه و پسر مرحوم وحید بهبهانی است بتوانید از کتم غیب بیرون بیاورید و عینا روی کاغذ بنویسید و بالای منبر بخوانید; چنانچه او پانصد نفر یا هزار نفر را در آن روز جذب کرد, شما پنج نفر را هم جذب نمی کنید! در حالی که محتوا و مطلب و مقصود, یک چیز است. امروز شما به چیز دیگری نیاز دارید. مرحوم شیخ جعفر شوشتری به مدرسه ی سپهسالار تهران آمد و در ماه رمضان منبر رفت; مردم پای منبرش غش کردند! الان کتابهای شیخ جعفر شوشتری همان منبرهایش در دسترس است; شما یکی از آن منبرها را حفظ کنید و بیایید بخوانید; اگر غیر از خمیازه در مستمعتان, چیز دیگری دیدید; غش که هیچ!
چه می خواهید بگویید؟ امروز چه کسی مخاطب شماست؟ من به شما عرض بکنم عزیزان! امروز مخاطب شما جوانانند; روی آنها باید کار کنید; ((علیکم بالاحداث)). نمی گویم غیر جوانها را رها کنید, یا آنها به آموختن احتیاج ندارند; اما می گویم شما روی جوانها کار کنید, سر ریزش به غیر جوانها هم می رسد و برای آنها خیلی کافی است.
اولا ببینید جوان چه می خواهد و سوال ذهن و استفهام او چیست. باید روی محتواها کار کرد. ما باید استفهامهای ذهن جوان را بشناسیم تا پاسخ بجا واقع شود; والا ممکن است شبهاتی در ذهنش باشد, ولی شما روی منبر چیز دیگری بگویید. او وقتی نگاه کرد و دید حرف شما متوجه ذهن او نیست, اصلا به آن توجهی نمی کند; اما وقتی دید شما دارید همان استفهام و جهالت ذهن او را می شکافید و آن را می زدایید, شوق پیدا می کند; امروز میآید, فردا هم میآید و تحت تاءثیر قرار می گیرد.پس اول باید فهمید که سوال او چیست و مشکلش کجاست.
ثانیا در پاسخ مشکل او حتما بایستی عالمانه سخن گفت. رژیم پهلوی در طول تبلیغات متوالی خود, به قشر دانشگاهی و قشر دور از روحانیت و به قول آن روزها قشر متجددان این طور تفهیم کرده بود که کسانی که عمامه سرشان است, در دستگاهشان از علم و سواد خبری نیست! شما این برداشت را در کنار تفکر روحانی در حوزه های علمیه بگذارید, که وقتی می گویند ((علما)), اصلا