خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح

فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح شامل 52 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دو امام در برابر صلح :

صلح امام حسن علیه السلام (۲)

در شماره گذشته، با نگاهی گذرا به صلح تحمیلی امام حسن علیه السلام
با معاویه، گزارش برخی از مورخان و در صدر آنها طبری را در مورد مخالفت حسین بن
علی علیه السلام با صلح برادرش نقل کردیم، اینک نقد و بررسی گزارشهای این مورخان:

رد اعتراض یا اختلاف از لحاظ تاریخی

به دلایل زیر، از لحاظ تاریخی، جریان اعتراض یا اختلاف بر سر صلح
بین حسنین علیهما السلام مردود است:

۱ . جریان اعتراض یا اختلاف دو امام بر سر صلح، در منابع تاریخی
متاخرتر قید نگردیده است . ولی از منابع اصیل می توان موارد ذیل را بازگو ساخت:

الف – یعقوبی (متوفای ۲۹۳ ه . ق) در کتاب تاریخی معروفش «تاریخ
یعقوبی ^(۱) » که به نوشته مورخین، کهن ترین تاریخ عمومی به زبان عربی
است ^(۲) .

ب – دو دینوری مورخ: ابن قتیبه دینوری (متوفای ۲۷۶ه ق) در کتاب
«الامامه و السیاسه » و ابوحنیفه دینوری (متوفای ۲۸۳ه ق) در کتاب «الاخبارالطوال »
^(۳) .

پ – ابوالحسن علی بن حسین مسعودی (متوفای ۳۴۶ ه . ق) در سه کتابش:
«مروج الذهب ^(۴) » ; «التنبیه و الاشراف ^(۵) » و «اثبات
الوصیه لعلی بن ابیطالب ^(۶) » . مروج الذهب دایره المعارف تاریخی عصر
به حساب می آید ^(۷) .

ت – حتی در کتاب تجارب السلف تالیف هندوشاه نخجوانی ^(۸) (تالیف
به تاریخ ۷۲۴ ه . ق و برگرفته شده از کتاب الفخری تالیف به تاریخ ۷۰۱ه)، اشاره ای
به اعتراض یا اختلاف نشده است .

۲ . چنانکه مشخص است شبهه اعتراض یا اختلاف، اولین بار در تاریخ
طبری قید گردیده است آنهم طی خبری واحد توسط فردی واحد . دیگر منابع تاریخی، خبر
مذکور را از تاریخ طبری گرفته و با جملات مشابه یا با اندک تفاوتی بازگو نموده اند
. در مورد نوشته طبری، به دو مورد مهم باید توجه داشت:

الف – شیوه تاریخ نگاری طبری، ضبط و نقل وقایع از زبان راویان
گوناگون، بدون هیچ گونه تحلیل و رسیدگی به صحت و سقم مطالب است . طبری خود در این
مورد می نویسد:

«هدف کتاب ما استدلال نیست، بلکه تاریخ ملوک گذشته است و شمه ای از
اخبارشان و زمان رسولان و پیامبران و مقدار عمرشان و مدت خلیفگان سلف و … بیننده
کتاب ما بداند که بنای من در آنچه آورده ام و گفته ام بر راویان بوده است نه حجت
عقول و اسباط نفوس، به جز اندکی که علم اخبار گذشتگان به خبر و نقل به متاخران
تواند رسید، نه استدلال و نظر، و خبرهای گذشتگان که در کتاب ما هست و خواننده عجب
داند یا شنونده نپذیرد و صحیح نداند از من نیست، بلکه از ناقلان گرفته ام و همچنان
یاد کرده ام ^(۹) » .

مرحوم استاد زرین کوب از منابع شناسان و مورخان بنام تاریخ ایران و
اسلام در مورد تاریخ طبری جملات روشنگری دارند:

«تاریخ طبری مهمترین و مشهورترین مجموعه مفصل تاریخ عمومی اسلام به
زبان عربی است . قدمت تالیف و مزایای علمی و اجتماعی مؤلف، آن را یکی از معتبرترین
مراجع تاریخ اسلامی تا عصر تالیف قرار داده است . در تالیف این کتاب جامع، غرض
عمده طبری در واقع آن بوده که جمیع اطلاعات مهم مسلمین را در باب تاریخ جمع و ضبط
کند و چون غالبا در صحت و سقم ماخذ روایات، تعمقی نکرده و همواره عین روایات را
نقل کرده است، کتاب مهم و عظیم او با وجود جامعیت و وسعت، از حیث ارزش و اعتبار
محتویات و مندرجات، همه جا مورد قبول نیست و به هر حال آن روح نقادی و آن دقت نظری
که لازمه چنین کاری هست، همه جا در کتاب او رعایت نشده است … در واقع، تاریخ
طبری ماخذ عمده تمام کسانی واقع شده است که بعد از او به تاریخ اسلام اهتمام
کرده اند، زیرا بعد از او همه کسانیکه به تالیف کتاب در تاریخ اسلام پرداخته اند،
یا روایات او را اخذ و اقتباس نموده اند و یا از جایی که او قلم فرو هشته است، سخن
آغاز کرده اند ^(۱۰) » .

متاسفانه تاریخ طبری علیرغم ارزش بالایی که دارد، از سمت گیری و
طرفداری از بنی امیه و مخدوش نمودن چهره طرفداران ائمه شیعه خالی نبوده و از
این جهت به گفته علامه محقق و کاشف تحریفات در تاریخ اسلام، جناب استاد مرتضی
عسکری:

«تاریخ طبری در حقیقت به اسلام ضربه زده است ^(۱۱) » ^(۱۲)
.

ب – راوی جریان اعتراض یا اختلاف، شخصی است به نام عثمان بن
عبدالرحمن . در کتاب «اعیان الشیعه » تالیف دانشمند گرامی استاد «سید محسن
الامین » ، در مجموعه راویان شیعی، شخصی به این اسم یافت نشد ^(۱۳) و در
«قاموس الرجال » در سلسله راویان احادیث، عثمان بن عبدالرحمان شخصی از اهل سنت
معرفی گردیده است ^(۱۴) . به این ترتیب، روایت عثمان بن عبدالرحمن در
زمینه تاریخ ائمه شیعه، از حالت استنادی خارج می شود .

در زمینه رد اختلاف دو برادر بسیار جالب است که نوشته یکی از
مورخان هم عصر طبری را خاطرنشان سازیم . محمد بن علی بن اعثم کوفی (متوفای ۳۱۴ ه .
ق) می نویسد:

«بعد از زخمی شدن حسن علیه السلام و پراکنده شدن لشگر و غارت خیمه،
حضرت در میان معارف لشگرش گفت … غرض من آن بود که مسلمانان را آسایشی باشد و این
کار بعد از تفرق، رونقی گیرد، بالجمله کردید با من آنچه کردید، خویش را از شما باز
خواهم رهانید و با معاویه صلح خواهم نمود تا رنج و غصه شما را دیگر نباید کشید و
روی های شما را نباید دید . حسین بن علی علیه السلام گفت ای برادر این سخن مگوی و
چنین مکن و ما را دشمن کام مگردان . حسن علیه السلام گفت ای برادر، آنچه می گویی
حق و صدق است آیا با کدام معین و ناصر با دشمنان جنگ کنم و با کدام یار و غمخوار،
طلب حق خویش کنم؟ می بینی که این گروه با پدر بزرگوار ما چه کردند و امروز با من
چه معامله پیش آوردند، با این طایفه چه اعتماد و با این گروه چه امید توان بست؟
حسین بن علی چون این کلمات را از برادر بزرگوار خود شنید، خاموش شد» ^(۱۵) .

۳ . در مورد نوشته ابن عساکر باید توجه نمود که او تاریخ اسلام را
از تاریخ طبری اخذ و جریان اعتراض را با جملات اندک متفاوتی از تاریخ طبری نقل
نموده است . اما جالب اینکه وی، اطاعت امام حسین علیه السلام نسبت به تصمیم برادر
را با این جمله «تو بزرگترین پسران علی و جانشین او هستی و ما پیرو اندیشه تو
هستیم، آنچه می خواهی بکن » بیان داشته است . اگر هم فرض کوچکی مبنی بر اعتراض
باشد، نوشته ابن عساکر نشان می دهد امام حسین علیه السلام با توجه به شرایط و
اوضاع پیش آمده نظر برادر را در مورد صلح تایید و مطیع برادر بزرگوارشان می بودند
.

۴ . با نظری به مقدمه کتاب کامل ابن اثیر، مشخص می شود که وی نیز
اخبار قبل از خود را از تاریخ طبری اخذ نموده است، چنانکه خود می نویسد:

«من کار (نوشتن تاریخ) را از کتاب تاریخ بزرگ امام ابوجعفر محمد
جریر طبری آغاز کردم زیرا این کتاب، تکیه گاهی است که همگان پشت بدان گرم دارند و
به هنگام اختلاف، از آن دلیل آورند . من همه گزارشهای آن را چون گوهرهایی در افسر
شاهوار خود برنشاندم و به هیچ گزارشی آسیب نرساندم . من در میان کار او، به
کاملترین گزارش روی آوردم و آن را بازگو کردم، چون از آن بپرداختم دیگر تاریخهای
بلندآوازه را برگرفتم و خواندم و از میان آنها آنچه را از تاریخ طبری بازگو کرده
بودم، کامل ساختم . هرچیزی را در جای خود نهادم جز آنچه درباره یاران پیامبر خدا
صلی الله علیه و آله بود که در اینجا چیزی بر گفتار ابوجعفر نیفزودم … ^(۱۶)
» .

وقتی نوشته طبری نقض و مردود می شود، به تبع آن نوشته ابن اثیر نیز
مردود است .

۵ . حمدالله مستوفی در دنباله سخن راجع به صلح امام حسن علیه
السلام به عدم اعتقاد شیعیان در مورد اختلاف دو امام بر سر صلح اشاره کرده
می نویسد: «اما اهل شیعه بدین قائل نیستند ^(۱۷) » . پس معلوم می شود از
قرنها پیش، شیعیان به اختلاف دو امام معتقد نبوده و آن را افسانه می دانستند .
اضافه بر این، ماخذ مستوفی در مورد تاریخ اسلام، نوشته های طبری است و خود در
مقدمه کتابش ضمن برشمردن منابع، از «تواریخ محمد بن جریر طبری و …» نام برده و
حتی علت انتخاب نام «تاریخ گزیده » را چنین بیان می دارد که اخبار قبل از خود را
از کتابهای نویسندگان گذشته اخذ و گزینش نموده است ^(۱۸) .

۶ . ابن خلدون نیز اخبار تاریخ اسلام را از تاریخ طبری اخذ نموده
است، چنانکه خود می نویسد:

«وقایع صدر اسلام و خلافت اسلامی، فتوحات و جنگها را از کتاب محمد
بن جریر طبری خلاصه کرده ایم . تاریخ طبری، تاریخ بزرگی است و از دیگر کتابها،
موثق تر و از مطاعن و القای شبهه در حق بزرگان امت و نیکان و عدول آنان از صحابه و
تابعین برکنار است ^(۱۹) » .

از سوی دیگر، نوشته های ابن خلدون همانند طبری، خالی از جهت گیری و
طرفداری از بنی امیه نیست، چنانکه به طرفداری از معاویه، در مورد مسموم شدن امام
حسن علیه السلام به دست همسرش جعده به دستور معاویه می نویسد:

«این سخن از شیعه است و نپندارم که از معاویه چنین اعمالی سرزده
باشد ^(۲۰) » .

و در کتاب مقدمه خود، این سمت گیری و طرفداری را در موارد مختلف
مانند: رد دلایل شیعیان راجع به خلافت علی علیه السلام و وصیت پیامبر اسلام صلی
الله علیه و آله در مورد آن حضرت ^(۲۱) تطهیر معاویه در مخالفت و جنگ با
علی علیه السلام ^(۲۲) و جانشین قراردادن یزید پلید ^(۲۳) دفاع
از خلافت مروان بن حکم ^(۲۴) و …