خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی شامل 32 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اصلاح طلبی به میزان تغییر بستگی ندارد / گفتگو با مراد ثقفی :

چکیده:

در این گفتگو ضمن پرداختن به مشکلات تئوریک اصلاح طلبی به نحوه تغییر به عنوان ملاک اصلاح طلبی اشاره می شود

بدین معنا که اصلاح طلبی ناظر به صورت است و نه محتوا و سپس ضمن اشاره به آمادگی پذیرش نظم دموکراتیک به چرخش

میان امنیت و آزادی پرداخته شده است و راهکارهایی هم ذکر شده اند

.

به نظر می آید در درک آنچه جنبش اصلاح طلبی می نامیم از لحاظ تئوریک دچار مشکل بوده ایم. در مرحله اول برای شناسایی این

حرکت به عنوان حرکت اصلاح طلبی دچار تردید بودیم و از آنجا که کلمه اصلاح طلبی در مقابل انقلابی گری دارای بار منفی شمرده

می شد، مجموعه نیروها یا متفکرین سیاسی ما، برای اطلاق اصلاح طلبی به این جنبش مشکل داشتند. صحبت از تغییرات آرام و

الزامات و هماهنگی می کردیم، اما همچنان خجالت می کشیدیم که این جنبش را اصلاح طلب نام گذاری کنیم، که باعث شد تدوین

برنامه و ایجاد تقویم اصلاحات به تاخیر بیفتد. در مرحله بعدی; ما گستردگی لازم در ارتباط با اصلاحات مدنظر جامعه را در نظر

نگرفتیم و تنها روی یک یا دو پروژه ابزاری مثل مطبوعات یا مجلس متمرکز شدیم که با خارج شدن طرح تغییر قانون مطبوعات

از مجلس قدری به محدودیتهای مجلس هم پی بردیم

.

من جنبش اصلاح طلبی را جنبش محتوایی نمی بینم زیرا هیچ جامعه ای از اصلاح خویش ابایی ندارد پس «اصلاح طلب » بودن

ناظر به صورت است و نه محتوا; یعنی مهم آن است که چگونه می خواهیم تغییر بدهیم، نه اینکه چه تغییری می خواهیم بدهیم

.

در یک جنبش، اگر فاعل این تغییر در درون سیستمی است که می باید تغییر کند، آن جنبش را اصلاح طلبی می گوییم. اما اگر

مخاطب، خود را خارج از سیستم بداند، در یک شرایط انقلابی و براندازانه به سر می بریم. خواه دو میلیون نفر در خیابان راه بروند

و شعار بدهند یا نامه ای به امضای ۱۰۰ نفر از افراد معتبر کشور نوشته شود، تا زمانی که مخاطب آن راهپیمایی یا آن نامه، یعنی

همان فاعل تغییر و اصلاح، را هیات حاکمه موجود بدانند، این حرکت را اصلاح طلبانه گوییم و در این میان تعداد و شکل بیان و

ابزار اهمیت ندارد. به عنوان مثال می توان به تغیر بسیار بزرگ قانون اساسی در زمان حضرت امام قدس سره اشاره کرد که به رای

مردم هم گذاشته شد و اکنون در دومین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به سر می بریم و کسی هم مدعی نشد که چون

قانون اساسی عوض شد، انقلاب صورت گرفت

.

و اما این تناقض که برای اصلاح طلب بودن باید ناظر به هیات حاکمه موجود بود و از طرفی باید نوع مطالبات مثل آزادی بیان،

گسترش مشارکت عمومی، لغو نگرش خودی و غیرخودی با ذهنیت فاعل تغییر همخوان باشد، قابل حل است، به شرط آنکه

حث شکل را از محتوا جدا کنیم و به تدوین مسائل بپردازیم، به گونه ای که روشن شود که مقصود از مخاطب یک دستگاه حقوقی

است و نه افراد حقیقی

.

و اما در رابطه با محتوای تغییرات; نکته اول آن است که بعد از یک دوران کوتاه که محتوای اصلاحات از طرف عده ای نادیده

گرفته شد، امروز تمامی نیروهای سیاسی فعال در جامعه لزوم اصلاحات را قبول کرده اند، ولی هر کدامشان تعدادی شبهه روی

این مساله گذاشتند. البته هر گروهی از دیدگاه خاصی چون دیدگاه اقتصادی یا سیاسی یا گسترش آزادی های مدنی یا دیدگاه

عمدتا امنیتی به مساله اصلاحات نگاه می کنند. پس اولین کاری که باید بکنیم این است که هریک از اینها را بشناسیم و ببینیم که

آیا این گفتار توانایی آن را دارد که در گفتار عمومی ادغام شود؟ امروز مساله، توافق بر سر تعریفی از اصلاح طلبی است که بتواند

اقسام دیدگاه های تغییرخواهی که تغییرات اساسی را در اولویت می دانند در کنار هم حفظ کند. این نوع تعریف جز تعریفی صوری

نمی تواند باشد. هر کس تعریف محتوایی را اصل قرار دهد، در واقع و از منظر سیاست عینی، سنگ خویش به سینه زدن را مقدم

بر موفقیت جنبش اصلاح طلبی قرار می دهد

.

بنده به عنوان یک فرد اصلاح طلب گمان می کنم ما در یک وضعیت جامعه شناختی به سر می بریم که انتخاب هر نظمی جز نظم

دموکراتیک ایران، هزینه بسیار زیادی را بر دوش کشور خواهد گذاشت. البته دموکراسی یک جنبه دولتی دارد و یک جنبه

اجتماعی. ابزارهای ضدقدرت در جامعه باید به وجود بیاید و اصناف و سازمان های متعدد غیردولتی قوی شوند و به عنوان پادزهر

قدرت در جامعه فعال شوند. از طرف دیگر دموکراسی فقط محدود به جامعه نیست، بلکه مربوط به دولت هم می شود. منظور از

دولت سلسله مراتب حقوقی است که ناظر بر فعالیتهای اجتماعی بوده و یک دسته امکاناتی هم دارد که جامعه آن لوازم را ندارد

.

همچنین دولت امکان به کارگیری نیروهای اجتماعی را دارد، که این دولت را دولت مدرن می نامند. اما در مورد دولت ما سؤالهای

مهمی مطرح است که آیا قدرتهای تصمیم گیری آن شفاف اند؟ نهادهای موازی دارند یا نه؟ و اگر دارند هماهنگی این نهادها چگونه

است؟ ما باید یک نظام هماهنگ تصمیم گیری به وجود آوریم که بدون دولت مدرن، دموکراسی هم نخواهیم داشت

.

حال می توان دید که مردم و روشنفکران، دموکرات تر شده اند; بدین مع