خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال]

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال]؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال] انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 72 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال]:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال] آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال] با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال] از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال]، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جنگ حق و باطل (۲) [تفسیر آیات ۴۳ – ۴۸ سوره انفال] :

 اعوذ بالله من الشیطان الرجیم و لا تکونوا کالذین خرجوا من دیارهم بطرا و رئاء الناس و یصدون عن سبیل الله و الله بما یعملون محیط.و اذ زین لهم الشیطان اعمالهم و قال لا غالب لکم الیوم من الناس و انی جار لکم فلما ترائت الفئتان نکص علی عقبیه و قال انی بری ء منکم انی اری ما لا ترون انی اخاف الله و الله شدید العقاب.

آیه اول ترجمه اش این است:ای مسلمانان!شما مانند آن مردم نباشید که آنگاه که از خانه های خود بیرون آمدند با یک حالت غرور و نعمت زدگی، و به خاطر ریا و تظاهر، و متظاهرا بیرون آمدند، همانها که مانع مردم از راه خدا هستند، و خدا بر همه کارهای آنها احاطه دارد. این آیه دنباله دو آیه قبل است.اشاره ای به آن دو آیه بکنیم تا معنی این آیه روشن بشود.این سه آیه متوالی، دستور و آداب است برای مجاهدین مسلمان که ای مسلمانان مجاهد!آنگاه که با حریف روبرو می شوید و برای جهاد بپا می خیزید اینگونه باشید.

به نکاتی که در اینجا هست توجه بفرمائید و بعد مقایسه بکنید میان دستورهایی که اسلام به سربازان و مجاهدین می دهد و دستورهایی که معمولا و بلکه عموما به سربازها می دهند.و مخصوصا توجه کنید که از جنبه احساسی، اسلام احساسات مجاهدین را در چه جهتی رهبری می کند، و معمولا تربیتهای بشری احساسات سربازان را در چه جهتی رهبری می کنند؟البته یک قسمتهائی هست که مشترک است.مشترکات و مختصات هر دو را عرض می کنم.

در آن آیه خواندیم: یا ایها الذین آمنوا اذا لقیتم فئه فاثبتوا وقتی که با دشمن روبرو شدید ثابت قدم باشید.دستور ثبات و استحکام و پایداری است.این چیزی است که دیگران هم به سربازان همین طور دستور می دهند، و سرباز و مجاهد باید هم همین طور باشد، غیر از این اگر باشد نمی تواند سرباز باشد.و البته در میان ادیان، این از مختصات اسلام است که پیروان خود را دعوت به قوت و قدرت می کند. «ویل دورانت » مورخ معروف، یک دوره تاریخ تمدن نوشته است که بیشتر قسمتهای آن به فارسی ترجمه شده و در جلد یازدهم از ترجمه ها درباره تمدن اسلامی بحث کرده که خواه ناخواه مربوط به اسلام می شود.در آنجا می گوید هیچ دینی مانند اسلام پیروان خود را دعوت به قوت و قدرت نکرده است.و این یک حقیقتی است. یا ایها الذین آمنوا اذا لقیتم فئه فاثبتوا وقتی که گروهی از دشمن را ملاقات می کنید ثابت قدم باشید، پشت به دشمن نکنید.و ما آیات حماسی زیادی در این زمینه داریم. مثلا در سوره صف می فرماید: ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله صفا کانهم بنیان مرصوص خدا دوست می دارد آن سربازانی را که در راه او می جنگند و صف می بندند محکم و پابرجا مثل دیواری روئین که کندنی نیستند.در افسانه های قدیم خودمان می گفتند اسفندیار روئین تن.به اعتبار یک فرد می خواستند بگویند او روئین تن ست یعنی در تنش مثلا تیر اثر نمی گذارد.ولی اینجا قرآن راجع به جماعت می گوید. نمی گوید روئین تن به آن معنی افسانه ای، می گوید این صف، این سپاه چنان محکم در جای خودشان می ایستند که گوئی این دیوار گوشتی، دیوار روئین است.یا در آیه دیگر می فرماید: و کاین من نبی قاتل معه ربیون کثیر فما وهنوا لما اصابهم فی سبیل الله و ما ضعفوا و ما استکانوا و الله یحب الصابرین. ^(۱)

دستور اول ثبات است که این بیشتر بسته به آن اراده ای است که انسان در مقابل دشمن[به کار می برد].می گوید ترس نداشته باشید، ثابت قدم باشید.دوم: و اذکروا الله کثیرا در همان حال، خدا را زیاد یاد کنید، شعارهائی که می دهید شعارهای خدایی باشد.

این کار دو فایده دارد.یکی اینکه انسان در آن حال که به یاد خدا است قوت قلب پیدا می کند.در واقع این دستور، مؤیدی است برای دستور اول که دستور ثبات است.دیگر اینکه آن حال، انسان را از هر گونه هوا و هوس دور می کند.شما برای خدا می جنگید، در یاد خدا باشید.لهذا مسلمین در جنگها شعارهای خدایی و الهی می دادند.الآن هم هنوز کم و بیش در میان سربازهای عرب مرسوم است که شعار الله اکبر می دهند.البته آیه ندارد که کلمه الله اکبر را بگویید.

می گوید خدا را زیاد یاد کنید.هر ذکری که ذکر خدا باشد مناسب است، خصوصا اذکاری که استمداد از ذات اقدس الهی باشد.

دستور سوم: اطیعوا الله و رسوله اطاعت خدا و پیامبرش.

اطاعت خدا یعنی قوانین اسلام را در آن حال کاملا رعایت کنید، یک وقت تعدی نکنید، که در آن آیه می فرماید: قاتلوا فی سبیل الله الذین یقاتلونکم و لا تعتدوا. ^(۲)

.آن دستورهایی را که اسلام می دهد و از طرف خداوند به پیغمبر وحی شده نصب العین قرار بدهید، و پیغمبر را اطاعت کنید به اعتبار اینکه رئیس و سائد و قائد شماست، یعنی انضباط نظامی داشته باشید. و لا تنازعوا فتفشلوا و تذهب ریحکم از اینکه در میان خودتان اختلاف کنید و با یکدیگر به نزاع برخیزید بپرهیزید.

اثر نزاع، فشل و سستی است.با خودتان نزاع و مشاجره نکنید.

نمی گوید نجنگید، آن که دیگر طریق اولی است.وقتی که اردنیها و فلسطینیها خودشان به روی یکدیگر تفنگ بکشند عروسی دشمن است. و لا تنازعوا با یکدیگر به نزاع و مشاجره برنخیزید فتفشلوا که پشت سرش فشل یعنی سستی پیدا می کنید، مثل یک بدن که وقتی تعادلش به هم می خورد و بیماری پیدا می کند و گلبولهای سفید خون با میکروبها می جنگند، می بینید سستی پیدا می کند و قوت و نیروی آن می رود.و وقتی سستی پیدا کردید و تذهب ریحکم «ریح » در لغت عرب یعنی باد، ولی این کلمه با کلمه «باد» در فارسی خیلی تفاوت دارد یعنی منشا خیلی چیزهای دیگر شده است.

ما حرکت هوا را باد می گوییم و از این کلمه، لفظ دیگری نساخته ایم، ولی در زبان عربی از کلمه «ریح » خیلی کلمه ها ساخته اند.کلمه «رایحه » که به معنی «بو» است از همین جا آمده چون بود در هوا پخش می شود و به وسیله حرکت هوا به انسان می رسد.کما اینکه روح را هم از همین ماده گرفته اند.در فارسی کلمه «باد» گاهی به عنوان کنایه به کار می رود مثل اینکه وقتی می خواهیم بگوییم کسی صاحب قدرت و شوکت است و کارها در اختیار اوست، می گوییم باد به پرچم فلانی می وزد.وقتی هم می خواهیم بگوییم فلانی دیگر قدرتش از بین رفت، می گوئیم بادش خالی شد.در اینجا کلمه «ریح » که به معنی «باد» است ممکن است کنایه از همان شوکت و قدرت باشد، یعنی[اگر با یکدیگر اختلاف و نزاع کنید]شوکت و قدرت شما از میان می رود.و ممکن است از همان رایحه باشد:بوی شما از میان می رود.نتیجه هر دو یکی است.پس این دستور هم این است که با یکدیگر منازعه و مشاجره نکنید که پشت سرش سستی و ضعف پیدا می شود و پشت سر ضعف، آن شوکت و عظمت و قدرت شما از میان می رود.بی جهت نیست که امثال «ویل دورانت » می گویند:هیچ دینی مثل اسلام پیروان خودش را به قدرت دعوت نکرده است.در ادیان دیگر این مسائل مطرح نیست، عظمت و شوکت مطرح نیست، قدرت و قوت مطرح نیست.ولی اسلام که دینی است که علاوه بر جنبه های معنوی، جنبه اجتماعی هم دارد، قهرا به «قدرت » که یکی از اصول و نوامیس اجتماع است اهمیت می دهد.

و اصبروا ان الله مع الصابرین دستور دیگرش مسئله صبر است.صبر یعنی جزع و فزع نکردن در مقابل مصائبی که پیش می آید;

ثبات.در مقابل قدرت دشمن پابرجا باشید یعنی ترس و جبن به خود راه ندهید.در مقابل مصائبی که خواه ناخواه برایتان رخ می دهد صابر باشید.

مخصوصا مقداری از حرفهای جلسه پیش را تکرار کردم برای اینکه آیه ای را که امشب خواندم درست برایتان توضیح بدهم.

در عین حال که به مجاهدین و سربازان دستور ثبات قدم و اتحاد و انضباط و رعایت مقررات می دهد و از قدرت و شوکت دم می زند، باز دین است، اخلاق و معنویت است، نمی خواهد احساسات مسلمین را طوری تحریک بکند که آنها را در جهت غرور و منیت سوق بدهد.در ابتدا عرض کردم ببینید اسلام احساسات مسلمین را در چه جهتی هدایت و راهنمایی می کند؟مقایسه را در اینجا می خواستم به عمل بیاورم.این مطلبی که عرض می کنم استثنا ندارد.تمام مکتبهایی که در دنیا هست، مکتبها و فلسفه های اجتماعی یا روشهای عملی که دولتها در تربیت سرباز دارند، همیشه کوشش می کنند در سرباز به اصطلاح یک غرور ملی به وجود آورند، یک روحیه بالخصوصی که به موجب آن او فقط به خودش و کشورش بیندیشد.همواره صحبت این است که ما چنین، مفاخر ما چنان، ما چنینیم، دیگران کوچکند.قرآن می گوید مبادا شما اینگونه باشید، مبادا روحیه شما روحیه تظاهر و روحیه بطر باشد.بطر یعنی چه؟انسان وقتی که یک نعمتی به او می رسد، یک خوشحالی و سرور و بلکه یک غروری پیدا می کند که دیگر پایش روی زمین بند نیست و به دیگران اعتنایی ندارد، خودش را بالا دست همه می بیند.حالا آن نعمت هر چه می خواهد باشد.بعضی به واسطه ثروت زیاد اهل بطر می شوند، بعضی به واسطه قدرت زیاد یک حالت بی اعتنایی و غرور و تکبر نسبت به دیگران پیدا می کنند، همین طور که راه می روند، با راه رفتنشان می خواهند نشان بدهند که منم صاحب قدرت، منم صاحب ثروت.حرف که می زند، با حرف زدنش کانه می گوید منم صاحب قدرت، منم صاحب ثروت، منم صاحب علم. حتی[غرور و تکبر]در نگاه کردنش پیداست.قرآن می گوید ولی شما از آن دسته نباشید، فتحها و پیروزیها شما را سرمست نکند، شما را متکبر و مغرور و اهل منیت نکند.لذا می گوید دیگرانند که چنینند.

پس آخرین دستوری که قرآن به سربازانش می دهد دستور تواضع اخلاقی است.نمی گوید شما چنین نباشید، می گوید مانند آنها که چنین هستند نباشید.می خواهد بگوید دیگران چنین اند.

و لا تکونوا کالذین خرجوا من دیارهم بطرا مانند آن اشخاص نباشید که وقتی از خانه هایشان بیرون آمدند با بطر بیرون آمدند یعنی با غرور و تکبر و بی اعتنایی و منیت و رئاء الناس و از روی تظاهر و خودنمایی بیرون آمدند.قهرا چنین اشخاصی فقط خودشان را می بینند، خدا را نمی بینند و یصدون عن سبیل الله و مانع مردم می شوند از راه خدا.

شما مثل اینها نباشید.پس آخرین دستوری که می دهد دستور فروتنی و تواضع است.در اینجا قرآن از روشهای معمول و عادی بشری به کلی فاصله می گیرد و حاضر نیست احساسات[سربازان]را در جهت منیتها و خودپسندیها و خودپرستیهای شخصی یا ملی تحریک بکند، همان طور که در اول گفت:خدا را یاد بکنید، همواره بگویید خدا، حقیقت;این منیتها را بریزید دور. و الله بما یعملون محیط اشاره می خواهد بگوید این کارها کیفر دارد.خدا به چنین کارهایی که آنها می کنند احاطه دارد.یعنی بترسید از خدا. کار خدا شوخی بردار نیست.اسم و لفظ و ظاهر در کار خدا و اسلام مؤثر نیست.

تبدیل جلال معنوی به شوکت مادی توسط خلفای اسلامی

مسلمین تا وقتی که در زیر لوای پیغمبر اکرم یا به پیروی از سیرت پیغمبر اکرم اینطور جهاد می کردند:متکی به ایمان به خدا بودند، ثابت قدم بودند، در یاد خدا بودند، با یکدیگر نزاع نمی کردند، دستورهای اسلام را رعایت می کردند، انضباط را رعایت می کردند، جزع و فزع نمی کردند و از همه بالاتر این بطرها و خودنمائیها و تکبرها و غرورها در آنها وجود نداشت و فروتن بودند، قهرا وعده الهی بر آنها ثابت بود و نتیجه می گرفتند.ولی به تدریج نه تنها سربازیشان از این سادگی اخلاقی بیرون آمد بلکه حتی در کارهای عبادی هم اینطور شد