خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل وقت آن آمد که خیزد ساقی و ساغر دهد

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وقت آن آمد که خیزد ساقی و ساغر دهد :

در اوایل بعثت رسول اکرم(ص) وقتی آیه کریمه «و انذر عشیرتک الاقربین؛ خویشاوندان و نزدیکانت را هشدار بده.» نازل شد، رسول خدا(ص) فرزندان عبد المطلب را در آن روز که قریب ۴۰ نفر بودند، دعوت فرمود و با ارائه معجزی در برکت طعام (شیر و کباب) به آنان فرمود:

«ای فرزندان عبد المطلب، به خدا سوگند که هیچ جوانمردی از جوانمردان برای عشیره خودش، سعادت و عزتی بهتر از آنچه من برای شما آوردم، نیاورده است. من برای شما خیر دنیا و آخرت آورده ام. خداوند مرا مأمور فرموده است که شما را طور خصوصی دعوت و انذار کنم. اینک من در میان شما به دعوت قیام کرده ام. کدامیک از شما در سرانجام دادن و به سامان رساندن امر رسالت با من همکاری و معاونت می کنید؟ تا در برابر از شرف برادری، وصایت و جانشینی من برخوردار شوید؟»

با آنکه حاضران در مجلس – جز معدودی مانند ابو لهب – همگان به سلامت نفس و صدق لهجه و گفتار آن سرور مطمئن بودند، و در آن میان ابو طالب، عم بزرگوارش به خاطر ایمان و اعتقاد نهانی کفالت و حمایت او را بر عهده داشت و از پیشرفت امر رسالت و ترویج دین آن حضرت خرسند و سرافراز می گشت، با این حال، هیچ کس لب به سخن نگشود و داوطلب احراز این شرافت نشد. تا آن جا که رسول خدا(ص) سه نوبت پیشنهاد خود را مطرح کرد و پاسخی نشنید و در هرسه بار، تنها علی بن ابیطالب(ع) با کمال اخلاص و رشادت به پا خاست و داوطلب شد که یاری و نصرت آن بزرگوار را از دل و جان به عهده بگیرد و در راه اعتلای دین الهی از هیچ گونه فداکاری مضایقه نکند.

در نوبت سوم، پیامبر دست علی را به عنوان پذیرش پیمان و امضای بیعت در دست گرفت و صریحا فرمود: «ان هذا اخی و وصیی و خلیفتی فیکم. فاسمعوا له و اطیعوا؛ این، برادر من، وصی من و خلیفه ام پس از من در میان شماست. سخن او را بشنوید و فرمانش را اطاعت کنید.»[۱]

این کلام پیامبر که در واقع باید آن را نوعی رأی اعتماد رسول خدا به حضرت علی(ع) محسوب داشت، اگرچه بر بزرگان قریش گران آمد، اما حوادث بعدی نشان داد که علی(ع) به راستی شایسته تأیید فرستاده خدا بوده است. زیرا همان گونه که می دانیم و در حافظه تاریخ نیز ضبط است، آن حضرت در هنگام دعوت ده ساله پیامبر اکرم(ص) در مکه، بزرگترین حامی و حافظ جان پیامبر در برابر تعرض های اوباش کفار بود، در شب هجرت، در بستر حضر