خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی

با فایل فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی شامل 104 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ما باید پاسخگوی جهان باشیم ؛ مصاحبه با آیه الله استادی :

اشاره:

آیه الله رضا استادی از اساتیدمبرز حوزه علمیه قم و ازاستوانه های تحقیق و پژوهش در این حوزه کهن است. پشتوانه تحقیقات وی پس از توکل به خدا، تلاش شبانه روزی وخستگی ناپذیری است که راه سخت و دشوار تتبع را بر اوهموار کرده است. از آنجا که بررسی و نقادی «کارآمدی ابزارهای نوین در پژوهش های اسلامی » یکی از اهداف اصلی نشریه را تشکیل می دهد، بر آن شدیم تا در گفتگویی دوستانه نظر ایشان را در این خصوص جویا شویم. توجه شما را به این مصاحبه جلب می کنیم.

با توجه به اینکه حضرت عالی سابقه طولانی در امر تحقیق و تتبع دارید و صاحب تالیفات متعددی نیز هستید; نظرتان در رابطه بارویکرد مراکز تحقیقاتی با بهره گیری از ابزارجدید به امر پژوهش در حوزه معارف اسلامی چیست؟

در مورد اصل این مطلب که تحقیق وپژوهش در علوم و در کل معارف اسلامی لازم است، جای تردیدی نیست. من مایلم مقدمتا در همین بعد، توضیح مختصری بدهم. همان طور که قرآن مجید خودش تصریح کرده، آیات قرآنی بر دو قسم اند:آیات محکم و آیات متشابه. در احادیث هم مثل آیات قرآن مجید، باز همین محکمات و متشابهات را داریم. حتی در سیره رسول خدا و ائمه هدی(ع) و زندگی شان – یعنی آنچه که به عنوان زندگینامه آنها برای مانقل شده است – هم همین تقسیم به محکم و متشابه وجود دارد. در برخورد بامتشابهات، تا جایی که امکان داشته باشد،لازم است که متشابهات به محکمات برگردانده شود ولی در مواردی که این امکان وجود ندارد، ما مجبور نیستیم که این گونه متشابهات را در دسترس همگان قراردهیم و لزومی برای این کار نیست. در هرحال آنچه الان دنیای روز به تحقیق وپژوهش در مورد آن نیاز دارد، همان «محکمات » اسلام است. تصور می کنم بااین مقدمه روشن شود که اگر کسانی به فکرانجام خدماتی به جهان اسلام هستند و قصدتبلیغ و تبیین اسلام را دارند چه باید بکنند.

با توجه به ابزار جدید و سهولت عرضه معارف اسلامی به جهانیان به ویژه نسل جوان در قالبی جذاب و امروزی چه توصیه ای دارید؟

یک وقت است که کارهای فنی قراراست انجام گیرد و گاهی صرفا کارهای معمولی و عادی انجام می شود. در گذشته هم بسیاری از تحقیقات انجام شده ولی بعدامعلوم شده که کاربرد زیادی ندارد. بنا بر این اگر گفته می شود تحقیقات لازم است وروی آن تاکید می شود، باید به نکات دیگری هم توجه کنیم. اگر این تحقیق،مقدمه آن است که در اختیار دیگران گذاشته شود – مان طور که در سؤال شمامطرح شد – و در قالبی جذاب و با قلمی روان در اختیار نسل نو بخصوص جوانان قرار داده شود; این نکته نباید مورد غفلت قرار گیرد که محکمات دین باید برای تحقیق و بررسی عرضه شود.

ولی در مورد متشابهات، همان طور که گفته شد تا جایی که ممکن است متشابهات را به محکمات برمی گردانیم. اما اینکه کسی گمان کند خوب است ما هر چه هست و نیست را در اختیارعموم بگذاریم; من فکر می کنم این کار درمواردی به جای اینکه سود داشته باشدزیانبار هم باشد.

پس نکته اول که من بر آن تاکید می کنم این است که اگر این تحقیق و پژوهش مقدمه ای است برای اینکه معارف اسلام دراختیار جهان اعم از غیر مسلمانان و مسلمانان و از جمله اهل تسنن و همین طور در اختیارنسل جوان خودمان قرار بگیرد; کل این مؤسساتی که کارهای تحقیقی انجام می دهندباید به این مطلب توجه داشته باشند که محصول کارشان که عرضه می کنند جزءمحکمات دین باشد. این چیزی است که به نظر من در خیلی جاها مورد غفلت قرارمی گیرد.

از نظر شما نشر مطالب مربوط به دین بدون انجام کارشناسی لازم و در نظر گرفتن نیازهای جامعه، دارای تبعات منفی خواهدبود؟ در این خصوص بیشتر توضیح دهید.

این کار اساسا در مواردی شاید باعث سوء برداشت بشود. فرض کنید چیزهایی راکه از متشابهات است یا چیزهایی را که ازمسلمات نیست – یا به تعبیر خود قرآن، ازمحکمات نیست – در اختیار دانشمندی درآن طرف جهان قرار بدهیم; چون به هرحال این مطالب به عنوان «معارف اسلام » یابه عنوان یک حدیث اسلامی در اختیارش قرار می گیرد، حتی به عنوان یک آیه قرآنی که معنایش این است در اختیار او قرارمی گیرد; به نظر من این کار نه تنها سودی ندارد بلکه زیان هم دارد. لذا باید این توجه وجود داشته باشد.

استفاده از نرم افزارهای اسلامی به ویژه معجم های الفاظ، موضوعی برای انجام تحقیقات و پژوهشهای اسلامی تا چه حدمی تواند مفید و کارساز باشد؟

این ابزار که الان همه می گوینداستفاده از آن خوب است; یک وقت همان استفاده های لفظی است یعنی همین کارهایی که در خیلی از جاها انجام داده اند یا گاهی خود افراد برای خودشان انجام می دهند; به این معنی که فرض کنید یک موضوعی رامی خواهند دنبال کنند مثلا در حال جستجوراجع به موضوع «خاتمیت » رسول خداهستند یعنی می خواهند در این مورد که پیغمبر ما آخرین پیغمبر و به اصطلاح خاتم و پایان انبیاست تحقیق کنند. آن وقت می خواهند ببینند در آیات و روایات و به طور کلی در لا به لای معارفی که در اختیارماست، راجع به خاتمیت رسول خدا و راجع به اینکه ایشان آخرین پیامبر است چه چیزهایی – چه عبارات و عناوینی – وجوددارد. اگر کسی به این فکر بوده و برای این کار لفظ خاتم، ختم، خاتم النبیین، خاتم النبیین، و این جور چیزها را جمع کرده وفکر می کند دیگر تمام مسائل را در اختیاردارد; این تصور تصور کاملا اشتباهی است.چون اگر ما بخواهیم موضوع «خاتمیت » رادنبال کنیم باید «موضوع » را دنبال کنیم ومی دانید که «لفظ » صرفا قسمتی ازموضوعات است. تازه خیلی از الفاظ معمولافایده و تاثیری در مطالعه آن موضوع ندارند.

آیا در ارتباط با نرم افزارهای موجود،شاهد نقاط ضعف محتوایی خاصی بوده اید؟وآیا این را به ضعف پشتوانه تحقیقاتی مراکزتولید کننده مربوط می دانید؟

در میان کارهایی که انجام شده گاهی می بینیم در بعضی از مواضع، خلطهای بسیاری صورت گرفته و در مواردی به مطالب خیلی نامربوطی راهنمایی شده است.

این اشکال، هم در کار افرادی که در این زمینه ها فعالیت کرده اند و هم حتی در کارمؤسساتی که این قبیل کارها را انجام داده اند، دیده می شود. مثلا در همین موضوع خاتمیت فرض کنید صد مورد،دویست مورد، سیصد مورد یا بیشتر به عنوان مطلب در اختیار شخص قرار می گیرد ولی وقتی به آنها مراجعه می کند، می بیند که فقطسی مورد از آنها مربوط به این موضوع است و در مورد بقیه فقط گول لفظ ختم ولفظ خاتم را خورده است و از این قبیل. درحالی که این شکل از جستجو ظاهرا برای تحقیق کافی نیست. اگر چه خود این هم می تواند مفید باشد.

از نظر سرعت و صرفه جویی در وقت پژوهشگران چطور؟ آیا هنوز جستجو در منابع و متون به روشهای سنتی را جوابگو می دانید؟

بنده گویا این را در جلسه دیگری عرض کرده باشم که یک وقتی در درس مرحوم آیه الله گلپایگانی، صحبت از این بود که مثلا «آیا متنجس هم منجس است یانه؟» یعنی همان طور که نجس نجس کننده است; آیا متنجس هم نجس کننده است یانه؟ ایشان ظاهرا در آنجا مطرح کردند که اصلا ما اول ببینیم که این لفظ در چه روایاتی استعمال شده و این موارد استعمال کدامها هستند. من خودم به یاد دارم که همان موقع که درس می رفتم، با صرف وقت فراوان و با زحمت زیاد کتاب وسائل الشیعه را ورق زدم و سی چهل مورد پیدا کردم، که اگر الان مثلا آن کار با کارهای این مؤسسات مقایسه شود، شاید یک دهم کارآنها هم نباشد چون صرفا یک تورقی بودکه انجام دادم و تازه این کار وقت زیادی بردو نهایتا هم کار جامعی صورت نگرفت.

بنا بر این حتی در این حد – یعنی در حدپیدا کردن لفظ – خیلی کمک می کند ولی همان طور که در ابتدا عرض کردم اگر ازآن نکته اصلی غفلت بشود ممکن است ایجاد مشکل کند.

این طور به نظر می رسد که شمابرنامه هایی که صرفا امکان جستجوی لفظی رافراهم می کنند، برای این منظور کافی نمی دانید.

همین طور است. یعنی ممکن است مؤسسه ای همین کار را انجام بدهد و فرض کنید با شبکه جهانی هم در ارتباط باشد وهمه را در اختیار بگذارد. محققی هم در آن طرف دنیا می خواهد در این مسئله (مثلا درهمین مسئله خاتمیت) تحقیق کند و خیال کند همه آنچه راجع به موضوع تحقیق اووجود دارد همین سی مورد است که ازطریق جستجو در این نرم افزار به آن دست یافته و لا غیر; غافل از اینکه این الفاظ فقطقسمتی از مطالبی است که در منابع ما راجع به پیامبر و خاتم پیامبران آمده است. این است که اگر بخواهیم این نکته مورد توجه باشد، باید همه کارهایی که انجام می دهیم- حتی اگر تا الان هم جور دیگری انجام شده – فراگیرتر از لفظ و واژه باشد. درمورد همه موضوعات و برای پاسخ دادن به سؤالات مربوط به آنها باید چنین باشد.

به این ترتیب شما چه نقش و جایگاهی را برای نرم افزارهای اسلامی در کنار منابع مکتوب قائل هستید؟

اصولا بیشتر این ابزارها می خواهند«مصادر» را در اختیار دیگران بگذارند امااینکه حالا گاهی با همین ها می شود نتیجه تحقیق را در اختیار گذاشت، اگر چه خوب است ولی ظاهرا باید گفت که این کار ازعهده این ابزار بر نمی آید. کار این ابزار این است که واقعا «ابزار» کار دیگران باشد یعنی شبیه همان کاری که مثلا صاحب وسائل الشیعه انجام داده است. ایشان در آن زمینه ای که در دست داشته و با آن مصادر ومدارکی که در اختیارش بوده، تیترها وعناوینی را در نظر گرفته و ذیل هر عنوان سی روایت را ذکر کرده است. الان با دراختیار داشتن این وسائل جدید، وضعیت به گونه ای شده است که به جای بیست تاروایت می توان به دویست مورد دسترسی داشت. چون این ابزارها جستجوی خیلی وسیعی انجام می دهند و مستقیم و غیرمستقیم همه موارد را در اختیار می گذارند.اینها از نظر ابزار بودن می توانند با سابق تفاوت داشته باشند.

ممکن است حتی کسی بگوید این ابزاراصلا قابل مقایسه با سابق نیست چون قبلابیش از این نمی توانستند عمل کنند که روایاتی را که مستقیما مربوط به این آیات بود می آوردند ولی در وضعیت جدیدامکان جستجو در زمینه خیلی گسترده تری فراهم است. اگر چنین باشد که به نظر من حتما این طور است، لابد قرار است اینهاابزار کار تحقیق باشند; یعنی اینکه به عنوان مصادر کار محققان در اختیار آنها قراربگیرد. در این صورت باید کار این برنامه هافراگیرتر از لفظ باشد. باید در هر موضوعی آنچه مربوط به آن موضوع است، به هرلفظ و به هر واژه چه مستقیم و چه غیرمستقیم، حقیقی و مجازی در هر منبع وکتابی که هست و به طور کلی هر چه که هست را بیاورد.

هم اکنون طلاب زیادی در حوزه علمیه و در سایر شهرهای کشور هستند که سطوح عالی حوزوی را گذرانده اند و هم تجربه استفاده ازکامپیوتر را کسب کرده اند. بعضی از آنها حتی در زمینه کامپیوتر، دوره های دانشگاهی را دررشته مهندسی کامپیوتر گذرانده اند. نقش این گونه افراد که در هر دو زمینه – یعنی علوم حوزوی و رایانه ها – متخصص هستند درتولید برنامه های قوی تر و قابل اعتمادترچیست؟

اصل این مطلب فکر نمی کنم که قابل انکار باشد. من هم این را به این جهت عرض کردم که این جور کارها کار گروهی از افراد است که خودشان تا حدی فاضل باشند و الا اگر این کار را هر کس دیگری غیر از فضلای ما انجام بدهند باز به نظر من همان اشکال اول پیش می آید. یعنی ممکن است چیزی را در اختیار دیگران بگذاریم که گاهی به جای سود، زیان هم داشته باشدو به جای روشن کردن مسئله به اغماض مسئله بینجامد. این است که بنده قبلا هم این مطلب را گفته ام که در این مؤسسات به غیراز کارهای فنی – که تازه در همان قسمتها هم هر چقدر دست اندرکاران آن باسوادترباشند بهتر است – کارهایشان باید توسطگروهی از همکاران فاضل انجام شود;کسانی که به کار آنها اطمینان داشته باشیم ودارای بنیه علمی قوی باشند.

پس شما هم نقش طلاب و فضلای حوزوی یا دانشگاهی که تخصص در علوم اسلامی را با تخصص در زمینه کامپیوتر در خودجمع کرده باشند، با اهمیت تلقی می کنید؟

بله، به نظر من حتی تا این حد واقعالازم است که آن کسی که می خواهد از این برنامه ها استفاده کند، صرف نظر از این ابزار، خودش توان آن را داشته باشد که مسئله را دنبال کند هر چند مثلا در طول یک سال; یعنی به هر حال باید این توان راداشته باشد که آن کار را به تنهایی – هر چنددر عرض یک سال – بتواند انجام دهد. فرق مسئله باید فقط در این باشد که وقتی این ابزار را در اختیار دارد کار را خیلی سریع ترو در مدت کوتاه تری می تواند تمام کند. امااگر شخص وارد نباشد و آن فضل لازم رابرای تحقیق و پژوهش نداشته باشد نه درطول آن یک سال می تواند انجام بدهد نه در زمان کوتاه تر; چون این جور کارها بامحتوا سر و کار دارد. بنا بر این شخصی که می خواهد برنامه رایانه ای در زمینه علوم اسلامی تهیه کند باید خود فاضل باشد به عبارت دیگر وقتی که فرد می خواهد مطالبی را به کامپیوتر بدهد تا بعدا جوابی بگیرد،اگر خودش متوجه نباشد چگونه می توانددرست عمل کند؟!

آیا شما نمونه هایی را می توانید نام ببرید که به خاطر فقدان تخصص لازم در یکی از دو زمینه یاد شده، حاصل کار، ضعیف درآمده باشد؟

در این زمینه نمونه هایی سراغ داریم که کارهایی انجام شده و برخی کارهایی می خواسته انجام بگیرد ولی به خاطر اینکه همین مطلب در آنها رعایت نشده بود،خنثی شد. یعنی در همان وسط کار فهمیدندکه اشکالات فراوان دارد. اشکالات هم به خاطر این بود که اصلا خود آن کسی که متصدی این کار بوده آن طوری که باید ازمباحث آگاهی لازم را نداشته است.

یک وقتی صحبت از این بود که مرکزی مثل مرکز شما – حالا یا بزرگ تر یاکوچک تر از آن – این جور موارد راجوابگو باشد. اگر واقعا مرکزی می توانست این موارد را تامین کند قطعا همه راضی بودند; چرا؟ برای اینکه اهل تحقیق با کارخودشان قیاس می کردند و می دیدند خیلی تفاوت دارد و اگر هم بعدا معلوم می شد که اشتباهاتی صورت گرفته، خود اینها متوجه بودند.

فرض کنید مثلا یک مدرس قوی الان دارد درس خارج می دهد، یا فرض کنیددارد مباحث کتاب بیع را مطرح می کند یادارد بحث ارث را تدریس می کند و یاحدود و دیات می گوید; چنین شخصی طبعاخیلی راضی بود که به جای آنکه خودش تتبع کند و مطالب کمی به دست بیاورد، به این مؤسسات مراجعه کند و به کمک این ابزار جدید، مطالب خیلی فراوانی را دراختیار بگیرد و چون خودش هم این توان رادارد که وقتی آن را می خواند بفهمد کدام مطلب اشتباه است و کدام درست، لابدمی فهمد که مثلا ۵۰ مطلب را به این عنوان در اختیار او گذاشته اند و ده، بیست، چهل تای آنها یا ۴۹ تای آنها درست است.

آیا کم و کیف مطالب و محتوای متون ومنابع اسلامی را برای محققان در داخل وخارج، باید در قالبهای متفاوتی مطرح کرد؟

وقتی قرار باشد با خارج از محیط علمی خودمان روبرو باشیم و بخصوص وقتی بخواهیم با خارج از محیط شیعی یعنی با اهل تسنن مواجه باشیم وضع کاملا فرق می کند. وقتی در سطحی وسیع تر یعنی با دنیابخواهیم طرف باشیم، با دنیایی که اصلا بااین حرفها سروکار ندارد دیگر نمی توانیم بگوییم مامطالب را در اختیار آنها می گذاریم و آنهاخودشان غث و ثمین آن را از هم تشخیص بدهند;از مطالب درست آن استفاده کنند ومطالب نادرست آن را کنار بگذارند! البته حالت مطلوب همین است که آنها این طوری باشند ولی ظاهرا این گونه نیستند،مگراینکه زمانی به این درجه از شناخت برسند.

در محیط خودمان و در داخل حوزه هاالبته قضیه فرق می کند. الان تشکیلات مختلفی وجود دارد که برای پاسخگویی به سؤالات آمادگی دارند و افراد فاضل حوزه که مثلا چند سال درس خارج خوانده اند بعداز مراجعه به این قبیل مراکز می تو