خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی شامل 89 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل غربزدگی شبه مدرن و انقلاب اسلامی :

اغراض سیاسی، همواره ایده های فرهنگی را دستخوش پیرایه و ناخالصی می سازند و امواج تحولات سیاسی اجتماعی را به سمت و سویی خاص می کشانند. از پیوند پیرایه های نژادگرایانه به آئین زرتشت و رسوب برتری جویی های نژادی بر حکمت یونانی گرفته تا قوم گرایی ها و وراثت محوری های امویان و عباسیان؛ و از باستان گرایی پادشاهان گرفته تا غربزدگی تحصیلکردگان و روشنفکران، جملگی در هاله غبارگونه ای از مطامع کانون های سیاست و قدرت تولد یافته اند.

یکی از این ایده های فرهنگی ناپالوده در تاریخ معاصر کشور ما، اندیشه ترقی یا مدرنیته است که در طول تاریخ پرالتهاب صدساله اخیر، هرگز نتوانست از مفاهیم و انگیزه های سرگردان خویش، جامه ای برای پیکره اجتماعی ایران بدوزد.

مدرنیته در تاریخ سیاسی ایران معاصر هماره یا درون آتش و یا با دستی از دور بر آتش، هزارگونه نقش عوض کرد تا دیباچه و فرجامچه دفتر تحولات ساختاری جامعه ایران را طراحی کند، اما همچنان، در نقص و ناراستی و ناشکیبی غوطه ور است.

با بررسی تمدن اسلام و ایران از منظر تاریخ تحولات سیاسی و اجتماعی، به روشنی می توان دید که چگونه «خدمات متقابل اسلام و ایران» در ترکیب شکوهمندی از «تاسیسات مدنی باستانی» و «روح متعالی تعالیم اسلامی» به عالیترین اوج تمدنی تاریخ در دوره ای هزارساله دست یافت که هنوز هم تاثیراتش بر تاریخ تمدن بشری پا برجاست؛ اما سیاست فرهنگی بیگانه که تاب اعتراف و تحمل این پیوند اعجازگونه را نداشت، با استفاده از دو تیغ باستانگرایی و غرب زدگی، به اندیشه گسستن ریشه های این ائتلاف باشکوه افتاد که تا هم اکنون، نزدیک به دو قرن است از جراحات آن رنج می بریم.

مقاله ای که پیش رو دارید، با اشاره ای به سیر تاریخی تمدن اسلام و ایران، دولت، جامعه، اقتصاد، و فرهنگ شبه مدرن عصر پهلوی اول و دوم را به سلک نقد و نگارش درآورده و سیر تاریخی مدرنیسم سکولار ایران را تبیین نموده است.

تاریخ سرزمین ایران را به یک اعتبار می توان به چهار دوره کلی تقسیم کرد:

الف) دوران تمدن باستانی ما قبل سلطه هخامنشیان و ما قبل آنچه در مشهورات تاریخ نگاری مستشرقان «مهاجرت آریایی ها» نامیده می شود. یعنی دوران تمدن دیرینه سال «سیلک»، «شهر سوخته»، «عیلام» و نظایر آن.

ب) تمدن شکل گرفته براساس قدرت قبیله «پارس» که در هیات استبداد چند ملیتی و سیطره جوی هخامنشیان و پس از آن سلطنت طولانی اشکانیان و نیز رژیم متمرکز نژاد پرست ساسانیان تداوم پیدا می کند و آن را می توان تمدن کلاسیک «ایران باستان» نامید. البته بررسی های دقیق در ریشه های تاریخی و نژاد قبیله پارس، بسیاری از مشهورات تاریخ نگاری صدوپنجاه ساله اخیر درباره آریایی ها و نظریه های پرداخته شده در حول و حوش «ائران وئجه» و «بهشت گم شده آریاییان» و «عظمت تمدن ایران باستان» و نظایر این ادعاها را کاملا زیرسوال می برد و نشان می دهد بسیاری از این ادعاها ریشه در اغراض سیاسی هدایت گران سیاست استعماری دولت انگلستان و سیاست های منطقه ای صهیونیسم داشته است و آنچه «گیرشمن» و «مری بویس» و «گلدرنید» و بسیاری مورخان اغلب یهودی دیگر در این زمینه ها مطرح می کنند، غیر از این که فاقد استنادات روشن تاریخی است، بعضا با یکدیگر نیز متناقض هستند. از آنجا که در این مقاله، فرصت بحث تفصیلی وجود ندارد، به همین اشاره اکتفا می کنیم.^(۱)

پ) تمدن ایران پس از ورود اسلام به ایران در زبان مشهور مورخان، «تمدن اسلامی» یا «تمدن ایرانی اسلامی» نامیده می شود و من معتقدم که تعبیری غلط و نارساست. این تمدن را «تمدن کلاسیک ایران پس از اسلام» می نامم و مبدا زمانی آن را قرن اول هجری می دانم و معتقدم تا دوران قاجاریه تداوم داشته است. این تمدن [ که اصلا نمی توان و نباید آن را مصداق یک تمدن اسلامی دانست] از پنج آبشخور فرهنگی و میراث تاریخی بهره مند شده است:

۱ میراث آنچه تمدن ایران باستان قبل از هجوم آریایی هاست.

۲ میراث ایران باستان پس از سیطره پارس ها و پارت ها و ساسانیان که به ویژه در دوران هخامنشیان به شدت متاثر از عنصر یهودی بوده و حضور نیرومند و مخرب این عنصر متاسفانه در تمام تاریخ «تمدن کلاسیک ایران پس از اسلام» تدوام یافته است [اگر چه میزان و مراتب و صور نفوذ آن در مقاطع مختلف تغییر کرده است].

۳ میراث فرهنگ یونانی مآبی و هلنیستیک که در قالب عنصر مهاجم مقدونی و سلسله سلوکیان در عهد باستان و نیز از قرن سوم هجری به بعد با امواج «نهضت ترجمه» و نفوذ فلسفه یونانی تداوم یافته است.

۴ تاثیرات به جا مانده از میراث عرب جاهلی که بیشتر در قالب سلطه امویان و تبعات سیطره آنها بر تاریخ ما وارده شده و گاه تداوم حضور یافته است.

۵ میراث بر جای مانده از تعالیم قدسی اسلام اصیل [اسلامی که ائمه(ع) مراتب باطنی آن را تفسیر و تاویل می کردند [که گاه در قالب دریافت های عرفانی و گاه در قالب حکمت اُنسی حکیمان شیعه و نیز از جهاتی در میراثی که فقهای بزرگ شیعه از آن پاسداری کرده و به تبلیغ و ترویج آن پرداخته اند ظاهر شده و در شاکله فرهنگی و تمدن کلاسیک ایران پس از اسلام تاثیر می گذارده است.

بنابراین تمدن کلاسیک ایران پس از اسلام اگر چه یک تمدن ماهیتا اسلامی نبوده است، اما از برخی مواهب معانی و مایه های قدسی تعالیم اسلامی به ویژه در برخی قلمروهای تفکری و فرهنگی خود نظیر جریان حکمت معنوی حکیمان انسی شیعه و بسیاری از تعالیم برخاسته از کتاب و سنت اسلام فقاهتی بهره مند شده است. این تمدن تماما از مایه های ایرانی [در معنای قبل از هجوم پارس ها و شکل گیری سلسله هخامنشیان [نیز بهره مند نبوده است.

این تمدن ویژگی هایی دارد و به لحاظ تاریخی مراحلی را طی کرده است که باید در یک تحقیق جداگانه به بررسی آن پرداخت؛ اما اجمالا می شود گفت که از اواخر خوارزمشاهیان [۶۲۸ ۴۹۰ ه . ق [و به ویژه در دوران سلطنت ایلخانان مغول [۷۳۶ – ۶۵۴ ه . ق] انحطاط این تمدن آغاز می شود و در «تیموریان» به اوج خود می رسد؛ اما با ظهور صفویه، برخی ظرفیت های دیگر این تاریخ در قالب یک رستاخیز درخشنده اما کم دوام خود را نشان می دهد و با انقراض صفویه، «عصر انحطاط تمدن کلاسیک ایران پس از اسلام» آغاز می شود [علائم و رگه هایی از این انحطاط حتی در برخی وجوه تمدن صفویه هم دیده می شود] و در قاجاریه به ویژه پس از دوران فتحعلی شاه انحطاط تاریخی به «انقراض» تبدیل می شود. سلطنت ناصرالدین شاه [به ویژه در دهه های پایانی آن]، مظفرالدین شاه، محمدعلی شاه و احمدشاه نیز نمونه های کامل انقراض این تمدن هستند. شاید بتوان مشروطه را نقطه نهایی انقراض تمدن کلاسیک ایران پس از اسلام و آغاز دوره جدید «شبه مدرن» یا «تجددگرایی سطحی» یا تقلید ناقص از مدرنیته یا دوران تجدد مآبی دانست.

ت) دوران شبه مدرنیته یا دوره تاریخ معاصر ایران که ما هنوز در ذیل آن به سر می بریم.

این دوران که با مشروطه آغاز می شود، تبلور بارز سیاسی اجتماعی و حکومتی خود را در رژیم پهلوی پیدا می کند. در واقع رژیم پهلوی تجسم و مظهر اراده سیاسی «استبداد شبه مدرن» یا «غربزدگی شبه مدرن» در ایران است. اگر نقطه آغاز تاریخ معاصر ایران را انحراف جنبش مردمی عدالتخانه توسط ائتلاف فراماسونرها و روشنفکران مروج شبه مدرنیته و استعمار انگلیس به سمت مشروطه خواهی غربزده بدانیم، می توان گفت که جوهر تمام تاریخ معاصر ایران، یک کشمکش گسترده و پایان ناپذیر ما بین تهاجم مظاهر فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی [و حتی حکومتی [شبه مدرنیته و از سوی دیگر مقاومت حکمت معنوی بر جای مانده از ساختار تمدن کلاسیک ایران پس از اسلام بوده است.

در واقع در این ستیز و رویارویی، اگر چه طبقات اجتماعی و نیروهای مدافع «تمدن کلاسیک ایران» [که منقرض شده بود [رویکردی خیالبافانه جهت احیای تمدن منقرض شده را داشتند، اما جریان تفکری و فرهنگی نیرومند و اصیلی نیز وجود داشت که از میراث سنت های قدسی مدد می گرفت و بر پشتوانه عظیم حکمت اُنسی و کتاب و سنت معصومین(ع) تکیه زده بود و در پی ایجاد یک رستاخیز معنوی و احیای تفکر اسلامی بود. نمایندگان این تفکر هم در روحانیت اصیل شیعه [و بارزترین نماینده آن حضرت امام روح الله (ره)] و هم در میان دلدادگان به حکمت معنوی تشیع و میراث بران حکیمان انسی گذشته و پاسداران حکمت قدسی در جهان امروز وجود داشت. و به ویژه گرایش غالبی که در روحانیت شیعه و اسلام فقاهتی و رویکرد انقلابی حضرت امام خمینی (ره) انقلاب اسلامی را رهبری کرد به شدت از قابلیت ها و ظرفیت های نهفته در تفکر قدسی شیعه و فقه آل محمد (ص) بهره می برد و با تکیه بر بیدار و فعال کردن لایه های زیرین و ناخودآگاه [و بعضا فراموش شده] تعلقات معنوی و قدسی مردمان [که شبه مدرنیته هنوز موفق به نابودی آن نشده بود] توانست روان شناسی اعتراض آرمان گرایانه و وحدت عجیب و استثنائی مردم علیه رژیم شاه را پدید آورده و تداوم بخشد.

پس در واقع در تاریخ معاصر ما این وضعیت پدید آمده بود که از یک سو، غربزدگی شبه مدرن^(۲) با مشروطه تدریجا قدرت مانور و سیطره سیاسی پیدا کرد و با توجه به بسترهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی ای که برای آن پدید آمده بود و وجود داشت با کودتای ۱۲۹۹ و سپس تاسیس رژیم رضاخان در قالب یک رژیم استبدادی خشن ظهور یافت و تلاش گسترده و بی وقفه خود را در از بین بردن کامل مناسبات اقتصادی اجتماعی و محو طبقات به جای مانده از مناسبات آغاز کرد.

اما ستیز رژیم شبه مدرن فقط با اقتصاد خودکفای روستایی به جا مانده از تمدن کلاسیک ایران و یا بازرگانان و تجار کلاسیک نبود، بلکه مایه های مذهبی و قدسی و حکمی موجود در شاکله فرهنگی ایران به ویژه دلبستگی های معنوی و دینی و تعلقات عاطفی مردم به مذهب و نیز نمایندگان و پاسداران روح این تعالیم دینی [یعنی روحانیت شیعه و نسل حکیمان معنوی با همه ضعف ها و نواقص احتمالی ای که داشتند] نیز به شدیدترین وجهی آماج تهاجم رژیم متجددمآب پهلوی قرار می گرفتند. زیرا اولا روح دینی تعالیم و حضور معنوی آنان خود به خود به عنوان یک سد و خاکریز محکم و استوار در برابر بسط غربزدگی شبه مدرن در ایران مطرح بود و ثانیا این نیروها به دلیل بهره مندی از نفوذ کلام و تعلق به تعالیم کفرستیزانه اندیشه اسلامی، زمینه و مایه و موقعیت آماده ای برای رویکرد استقلال طلبانه علیه استیلای غرب مدرن و رژیم پهلوی داشتند. از این رو، جوهر تاریخ معاصر ما گویی در کوشش فوق العاده رژیم استبدادی شبه مدرن برای بسط عمق و دامنه نفوذ فرهنگی و اقتصادی اجتماعی غربزدگی و حذف و نابودی مظاهر باقی مانده از عهد تمدن کلاسیک ایران و مهمتر از آن، مایه ها و عناصر و رویکردهای شیعی موجود در فرهنگ و هویت ایرانی خلاصه می شود.^(۳)

دوره برزخی شبه مدرن: تونل وحشت تاریخ ایران

دوره تاریخی «شبه مدرن» در ایران که تقریبا از زمان مشروطه و به طور تام و تمام از دوران سلطنت رضاه شاه آغاز می شود و با فرض مشروطه به عنوان مبدا زمانی آن نزدیک به یک قرن از سیطره آن می گذرد؛ به یک اعتبار، تلخ ترین و سیاه ترین دوران تاریخ سرزمین ما است.

دوره شبه مدرن را می توان «تونل وحشت تاریخ ایران» نامید؛ زیرا وابستگی همه جانبه به بیگانگان و بحران هویتی مداوم و پریشانی در اداره امور و ظاهرگرائی های نفسانی و فقدان تفکر و غلبه «هویت برزخی» ^(۴)از خصایص ذاتی این دوران است. من در این گفتار، ابتدا به بررسی اجمالی و فشرده برخی عناصر و شاخص های شبه مدرنیته می پردازم و پس از آن سخنی کوتاه درباره برخی ادوار مهم آن خواهم داشت.

برخی ویژگی های اصلی دوره شبه مدرنیته ایران را می توان این گونه فهرست کرد:

۱ ظهور شبه مدرنیته حاصل «غربزدگی سطحی و تقلیدی» است که خود محصول فرایند استیلای سیاسی و اجتماعی بیگانگان بوده و به هیچ روی ریشه در سیر تطور تاریخی حیات فرهنگی و تمدنی مردم ما نداشته و ندارد. از این رو ذاتا با مآثر قومی و تاریخی و میراث حکمت سنتی و معنوی و نیز آداب و عادات و رسوم به جا مانده از تمدن کلاسیک ایران ناسازگار است.

۲ سیطره شبه مدرنیته، حاصل به تمامیت رسیدن افق تمدن کلاسیک ایران و استیلای استعمار مدرن بر کشور ما بوده است. در واقع در مواجهه با استیلای غرب مدرن، یا می بایست رویکرد «غربزدگی مدرن» را بر می گزیدیم و یا رویکرد «غربزدگی شبه مدرن» را و بنا به دلایلی که بررسی آن از حوصله این مجال خارج است، آنچه در کشور ما تحت عنوان مدرنیزاسیون اجرا شد، همانا غربزدگی شبه مدرن بود که به لحاظ آفات ذاتی و معایب و مشکلات و مصائب آن، هم از غربزدگی مدرن و هم از سهیم شدن در تاریخ غربی به درجات زیاد و به مراتب مختلف، تلخ تر و فاجعه بارتر بوده است. اساسا غربزدگی شبه مدرن، ماهیتی سطحی، بحران زده و تقلیدی دارد و به دلیل ویژگی برزخی آن به طور دائمی با بحران هویت فرهنگی ( و در نتیجه با ضریب فزاینده خشونت و اصطکاک ها و تخاصم های اجتماعی و بحران از هم گسیختگی در مناسبات انسانی و نظام خانوادگی، روابط نسل ها)، همراه است.

۳ اقتصاد شبه مدرنیته ایران، یک نظام شبه سرمایه داری ذاتا وابسته، غیرمولد، متکی بردرآمد نفت و فاقد ظرفیت های تولیدی بوده است.

در طول حکومت پهلوی اول روزبه روز بر نقش و وزن این شبه سرمایه داری افزوده گردید و با اصلاحات ارضی پهلوی دوم [انقلاب سفید [اساسا مناسبات مبتنی بر شبه سرمایه داری وابسته و غیرمولد، جانشین ساختارهای اقتصادی پیشین شد. خصیصه ذاتی این شبه سرمایه داری در این بوده است که بحران تورمی رکودی را به طور هم زمان داراست و به دلیل بنیه بسیار ضعیف صنعتی آن، خیل عظیمی از تهیدستان شهری در قالب عناصر دکلاسه و لمپن ها و خانه خراب های محصول گردش این سیستم، قابلیت بی ثباتی اجتماعی آن را به طور دائم افزایش می دهند.

۴ سرمایه داری شبه مدرن ایران پس از انقلاب سفید هدایت شده توسط امریکا با قدرت تخریبی و سرعتی بسیار بالا به ویران کردن کشاورزی ایران پرداخت. اگر چه در ظاهر رژیم شاه با نظام ارباب و رعیتی در افتاده بود، اما نحوه عمل و سازوکارهای تعبیه شده توسط رژیم و مستشاران امریکایی به گونه ای بود که بخش اصلی ملا