خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش شامل 90 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سیمای خانوادگی جرج بوش :

اشاره :

در پیش شماره ماهنامه زمانه (ایران معاصر)، نویسنده به بررسی پیشینه خاندان جرج بوش دوم، رئیس جمهور آمریکا پرداختند در آن مقاله به چگونگی رشد و قدرت گرفتن خاندان بوش توسط خاندان «هریمن» و فعالیت آنان در قاچاق تریاک پرداخته شد و در پی آن پیوند خاندان بوش با فرقه شبه ماسونی «جمجمه و استخوان» مورد تحلیل قرار گرفت در این شماره ماهنامه آقای شهبازی به زوایای دیگری از پیوند خانواده بوش با کانون های قدرت صهیونیستی و تعاملات آنان در صادرات اسلحه پرداخته اند.

دلاّلی اسلحه: میراث خاندان بوش

اولین چهره سرشناس خاندان بوش، فردی به نام ساموئل بوش است که در اواخر سده نوزدهم و نیمه نخست سده بیستم میلادی می زیست. درباره نسل های پیشین خاندان بوش، جز چند نام، اطلاّعاتی در دست نیست، و از این رو، به ناچار باید وی را بنیان گذار این خاندان معرفی کنیم.^(۱) ساموئل بوش عمری طولانی نمود و در سال ۱۹۴۸ میلادی در ۸۴ سالگی درگذشت.

پیوندهای صهیونیستی دولت ویلسون

شهرت و اقتدار خاندان بوش، از زمان جنگ جهانی اوّل و دوران ریاست جمهوری وودرو ویلسون و با ساموئل بوش آغاز می شود. ساموئل بوش با شبکه ای از زرسالاران وال استریت ^(۲) مرتبط بود، که در انتخابات سال ۱۹۱۲ م با سرمایه گذاری بر روی ویلسون، (نامزد حزب دموکرات)، او را در جایگاه بیست و هشتمین رییس جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۹۱۳-۱۹۲۱ م) جای دادند.

در پیرامون ویلسون، کانون قدرتمندی از سوداگران یهودی و شرکای ایشان گرد آمده بودند، که در آن زمان، با نفوذترین شبکه دسیسه گر مالی سیاسی ایالات متحده شناخته می شدند. از اعضای یهودی سرشناس این کانون می توان به برنارد باروخ، هنری مورگنتو سایمون بامبرگر، استیون وایز، و لویی براندیز اشاره کرد. مورگنتو در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۱۲ م، ریاست کمیته مالی حزب دموکرات را به دست داشت که پس از صعود ویلسون، به قدرت، به عنوان سفیر ایالات متحده آمریکا در عثمانی منصوب شد. سال های مأموریت مورگنتو مقارن با حوادث مرموز و دسیسه گرانه ای است که به مشارکت عثمانی در جنگ جهانی اوّل و فروپاشی نهایی این دولت پهناور و اشغال فلسطین به دست یهودیان زرسالار انجامید. ویلسون و حلقه یاران او، از جمله مورگنتو، در این حوادث نقشی مؤثر ایفا نمودند. سایمون بامبرگر نیز از یاران نزدیک و مشاوران ویلسون بود که پس از پیروزی ویلسون به عنوان استاندار اوتاوا منصوب شد. استفن وایز، خاخام سرشناس و رییس سازمان جهانی صهیونیسم، سهمی بزرگ در صعود ویلسون داشت. زرسالار دیگر، یهودی سرشناس لوی براندیز بود که ویلسون او را در مقام دادستان کل ایالات متحده جای داد. وی نخستین یهودی بود که در ایالات متحده آمریکا به این مقام رسید.

برنارد باروخ به یک خانواده یهودی مهاجر از آلمان تعلق داشت. او در زمان انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۱۲ یکی از سرشناس ترین و ثروتمندترین دلالان وال استریت بود؛ او رابطه نزدیک شخصی و کاری با خانواده «هریمن» داشت، و مؤسسه باروخ در امور بورس بازیِ سهام کمپانی های هریمن نیز فعال بود. باروخ از حامیان مالی اصلی حزب دموکرات به شمار می رفت، و در کنار سایر یهودیان زرسالار ایالات متحده، در موفقیت ویلسون، سهمی بزرگ داشت. در سال های پسین، باروخ و «کلنل هاوس» مشاوران اصلی ویلسون و گردانندگان واقعی دولت ایالات متحده بودند. پس از پایان جنگ جهانی اوّل، برنارد باروخ ریاست کمیته ای را به عهده داشت، که غرامت سنگین دوازده میلیارد دلاری را بر آلمان تحمیل کرد. در واقع محدودیت های سخت اقتصادی تحمیل شده دولت ویلسون بر جمهوری نوپای آلمان و برنارد باروخ و زرسالاران وال استریت، از جمله عوامل اصلی ای است که زمینه را برای ظهور هیتلر و جنگ جهانی دوم فراهم کرد.

برخی از مورّخان «کلنل ادوارد مندل هاوس» را قدرتمندترین مرد ایالات متحده در سال های ۱۹۱۲م تا ۱۹۲۰م می دانند کلنل هاوس پسر «توماس هاوس»، کارگزار خاندان زرسالار روچیلد در سال های جنگ داخلی آمریکاست. او، در سال ۱۹۱۲م، ریاست ستاد انتخاباتی ویلسون را به دست داشت و در همین زمان کتابی تحت عنوان «فیلیپ درو: مدیر» را منتشر کرد. این رُمان سرگذشت مردی به نام فیلیپ درو است که اداره ایالات متحده را به دست می گیرد و با اقتدار و استبداد، در مقام «یک دیکتاتور مصلح»، تحولاتی بزرگ پدید می آورد. بسیاری از اقداماتی که در دوران ریاست جمهوری ویلسون صورت گرفت، در واقع تحقق طرح های «کلنل هاوس» در این کتاب بود. از جمله این طرح ها، تاسیس سازمان ملل متحد است که در آن زمان «مجمع ملل» نام داشت. انگار «نظم نوین جهانی» نیز، که از زمان ویلسون در سیاست خارجی ایالات متحده مطرح شد، در واقع، تحقق آرمانی بود که کلنل هاوس در کتاب خود مطرح کرده بود.

این کانون یهودیان با همتایان انگلیسی و فرانسوی خود، رابطه ای نزدیک داشت و همین نفوذ را در دولت «لوید جرج» در انگلستان و دولت «ژرژ کلمانسو» در فرانسه اعمال می کرد.در آن سال ها، استفن وایز در کنار، مارکوس ساموئل ، هربرت ساموئل، سیمون مارکس، اسرائیل سیف و برادران اسحاق (روفوس و گادفری اسحاق) به عنوان رهبران تراز اوّل صهیونیسم شناخته می شدند و این شبکه تمامی حرکات «حییم وایزمن»، رییس جمهور بعدی دولت اسراییل و سازمان جهانی صهیونیست ها را هدایت می کرد. پیوند ویلسون با زرسالاران یهودی ایالات متحده تا بدان حد گسترده و عمیق بود که برخی از نویسندگان آمریکایی او را یهودی الاصل و از تبار آلمانی مارانو (یهودی مخفی) به نام «ویهلسون» می دانند.

ساموئل بوش و «سوداگری مرگ»

در سال های ۱۹۱۷م -۱۹۱۴م، جنگ جهانی اوّل با شدت تمام جریان داشت، در آن زمان هنوز دولت ایالات متحده آمریکا به طور رسمی بی طرف شناخته می شد. با این حال، در آن سال ها، زرسالاران وال استریت در پیوند با کمپانی های تسلیحاتی بریتانیا در تحولات جنگ به شدت ذی نفع بودند. آنان، از نظامی گری و فروش اسلحه، سودهای کلان می بردند و همینان بودند که سرانجام دولت آمریکا را به سود جبهه بریتانیا و فرانسه وارد جنگ کردند. در آن سال ها، «جان پیرپونت مورگان»، زرسالار نام دار آمریکایی، بزرگ ترین واسطه مالی و سیاسی بریتانیا در آمریکا بود، و به همراه شرکا و دوستان خود، خط اتحاد میان آمریکا و بریتانیا را مستحکم می کرد. در این زمان، بانک مورگان، نماینده رسمی مالی دولت بریتانیا در ایالات متحده به شمار می رفت. دو مشاور عالی رتبه و با نفوذ ویلسون، یعنی («کلنل ادوارد هاوس» و «برنارد باروخ»)، با این کانون دسیسه گر مالی پیوند نزدیک داشتند، که عملیات مالی مشکوک و سوداگرانه ای را سامان می دادند.

در جریان حوادث جنگ، دو متولّی «فرقه جمجمه و استخوان» یعنی «آورل هریمن» و «پرسی راکفلر»، جایگاهی برجسته در صفوف بورس بازان و دسیسه گران مالی سیاسی ایالات متحده آمریکا داشتند. پرسی راکفلر، پسر ویلیام راکفلر و برادر زاده جان راکفلر، تحصیلات خود را در دانشگاه ییل به پایان برده و در سال ۱۹۱۰ به عضویت فرقه درآمده بود. اعضای خاندان راکفلر، در مشارکت با کمپانی های «کوهن لوئب و مورگان»، اداره دو غول بزرگ نفتی و مالی ایالات متحده را به دست داشتند: استاندارد اویل و نشنال سیتی بانک. کوهن لوئب مؤسسه عظیم مالی ای بود که آن را سه زرسالار نامدار یهودی، «اتوکاهن یاکوب شیف و فلیکس واربورگ» اداره می کردند. هریمن ها در این شبکه مشارکت داشتند و عملیات آنها در عرصه راه آهن در پیوند با مورگان ها و راکفلرها و مجتمع کوهن لوئب صورت می گرفت.

با آغاز جنگ جهانی در سال ۱۹۱۴، برنامه ریزی و هدایت صنایع نظامی ایالات متحده را نهادی به نام «اداره صنایع نظامی» ^(۳) به دست گرفت که برنارد باروخ ریاست آن را بر عهده داشت. باروخ مأموریت تجدید سازمان صنایع وابسته به ارتش آمریکا را به نشنال سیتی بانک محول کرد.در این زمان، پرسی راکفلر اداره کمپانی ریمنگتون را به دست گرفت و یکی از کارگزاران خود به نام ساموئل پریود را به مقام ریاست هیأت مدیره این کمپانی منصوب کرد. در آن دوران، رمینگتون بزرگ ترین کمپانی تسلیحاتی آمریکا به شمار می رفت.

در سال ۱۹۱۷، ایالات متحده رسماً وارد جنگ شد و باروخ در بهار ۱۹۱۸ ساموئل بوش را به عنوان رییس بخش تدارکات، سلاح های سبک، و مهمات در اداره صنایع نظامی آمریکا منصوب کرد. پرسکات بوش، پسر ساموئل، نیز به دلیل دوستی با آورل هریمن و پرسی راکفلر، در مقام رابط میان دولت و کمپانی رمینگتون و سایر کمپانی های تسلیحاتی ایالات متحده جای گرفت.بدین سان ساموئل بوش و پسرش در مواضعی مهم و سودآور استقرار یافتند. این جایگاه و ارتباط سطح عالی و استوار با زرسالاران وال استریت، پایه های انباشت ثروتی عظیم را فراهم نمود که بعدها پسر و نوه پرسکات بوش را در رأس دولت ایالات متحده آمریکا جای داد.

متأسفانه بیشتر اسناد و مکاتبات دولتی مربوط به معاملات تسلیحاتی برنارد باروخ و ساموئل بوش در سال های جنگ اول جهانی به بهانه کمبود قفسه در بایگانی های ایالات متحده معدوم شده است. این همان بهانه ای است که در رابطه با انهدام اسناد بایگانی آژانس مرکزی ایالات متحده (سیا) درباره کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در ایران نیز عنوان می شود^(۴) و این در حالی است که امروزه شناخت جزئیات معاملات و روابط نیای خاندان بوش از اهمیتی فوق العاده برخودار است؛ زیرا می تواند ریشه های مناسبات دیرینی را عیان سازد که در اوایل هزاره سوم میلادی بار دیگر بشریت را با دور جدیدی از نظامی گری و جنگ افروزی لجام گسیخته مواجه ساخته است. با وجود این، اسناد به جای مانده، برای ترسیم چارچوب و کلیات روابط ساموئل بوش با زرسالاران نیویورک و لندن، کفایت می کند. این اسناد نشان می دهدکه بوش گزارش های خود را به برنارد باروخ و کلارن دیلون، زرسالار نام دار وال استریت، تقدیم می کرد و این کانون به سوداگری های مشکوک اسلحه اشتغال داشت. کمپانی رمینگتون مسلسل و تفنگ و سلاح های سبک و کمری خودکار تولید می کرد، و در طی سال های جنگ، میلیون ها تفنگ به روسیه تزاری فروخت. بیش از نیمی از کلّ تسلیحاتی را که متحدین انگلیس و آمریکا در جنگ جهانی اول مصرف کردند و ۶۹ درصد تفنگ هایی را که ایالات متحده در دوران جنگ استفاده نمود، کمپانی رمینگتون تأمین می کرد.

تحرکات برنارد باروخ و دستیاران او، از جمله ساموئل بوش، در سال های جنگ اول جهانی چنان غیر اخلاقی بود که بعدها در سال ۱۹۴۳، کمیته تخصصی سنای آمریکا، به ریاست «جرالدنای»^(۵)، از اقدامات این شبکه با عنوان «تجارت مرگ» یاد کرد و از سودهای کلانی سخن گفت که از طریق زد و بندهای نامشروع نظامی به چنگ آورده بودند. سناتور «نای»، در گزارش خود، به شدت به این شبکه و به ویژه به کمپانی آمریکایی رمینگتون و کمپانی انگلیسی ویکرز آرمسترانگ حمله کرد و کارگزاران و دلاّلان این دو کمپانی را مسبّب بروز جنگ در بسیاری از کشورها و تغذیه تسلیحاتی طرفین درگیر دانست. ویکرز نیز متعلق به همان کانونی بود که برنارد باروخ و ساموئل بوش کارگزاران آن به شمار می رفتند. این مجتمع عظیم تسلیحاتی را، در اواخر سده نوزدهم، دو زرسالار نام دار یهودی، «سرارنست کاسل»،و «لرد ناتانیل روچیلد»، بنیان نهادند که، در طی سده بیستم میلادی، نقشی بزرگ و مرموز در بسیاری از عملیات جنگ افروزانه و نظامی گرایانه در سراسر جهان ایفا نمود. موّرخان ویکرز را، در کنار رمینگتون، زّرادخانه اصلی متفقین در دوران جنگ اول جهانی می دانند. سرشناس ترین کارگزار کمپانی های ویکرز و رمینگتون در اوایل سده بیستم میلادی، یک سوداگر مرموز یهودی به نام «سر بازیل زاهاروف» بود که، به عنوان بزرگ ترین دلاّل اسلحه زمان خود، شهرت افسانه ای یافته است. زاهاروف در سال ۱۹۱۸ عنوان شهسواری امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد، و به نوشته دایره المعارف آمریکانا، دوست صمیمی برخی از دولت مردان غربی، مانند «دیوید لوید جرج» (نخست وزیر بریتانیا)، «ژرژ کلمانسو» (نخست وزیر فرانسه)،«آریستید بریان» (نخست وزیر و وزیر امور خارجه فرانسه) و «ونیزلوس» (نخست وزیر یونان) بود.^(۶) تمامی این افراد، که با نفوذترین چهره های دوران جنگ اوّل به شمار می روند، به گرایش های صهیونیستی و پیوندهای مشکوک با سوداگران بزرگ مالی و تسلیحاتی شهرت فراوان دارند. از اقدامات مرموز این شبکه سوداگر مرگ، باید به فروش رزم ناو ۲۳۰۰۰ تنی «رشادیه» به دولت ترکان جوان در جبهه متخاصم با بریتانیا و فرانسه و ایالات متحده آمریکا اشاره کرد.

پرسکات بوش و «پروژه هیتلر»

فعالیت های تجاری و سیاسی پرسکات بوش از دوران اقتدار پدرش در سال های جنگ اوّل آغاز شد، و پس از جنگ، در پیوند با شبکه هریمن ها و به عنوان دستیار «هربرت واکر» تداوم یافت. هربرت واکر از دلاّلان بورس بود که با مجتمع مالی مورگان پیوند نزدیک داشت و از کارگزاران مورد اعتماد و سرشناس ادوارد و آورل هریمن به شمار می رفت. در نوامبر ۱۹۱۹، هربرت واکر بانک خصوصی و «آ. هریمن و شرکا» را در نیویورک تأسیس کرد، و خود، رییس و مدیر اجرایی این بانک شد. ریاست عالی بانک را آورل هریمن بر عهده داشت و شرکای اصلی او عبارت بودند از رولاند(بانی) هریمن، پرسی راکفلر و پرسکات بوش. پرسکات بوش، در این زمان، داماد هربرت واکر به شمار می رفت و این همان وصلتی است که در ۱۹۴۲ به تولد جرج هربرت واکر بوش انجامید. دو سال پس از تولد این پسر، در ۱۹۲۶، پرسکات بوش به عنوان نایب رییس بانک هریمن منصوب شد. در این زمان، هربرت واکر همچنان رییس بانک بود.

بخش مهمی از فعّالیت های مجتمع هریمن، در رابطه با آلمان صورت می گرفت. بنیان این فعالیت از زمانی نهاده شد که آورل هریمن و هربرت واکر، از طریق زد و بندهای مشکوک مالی با مقام های آمریکایی، کش