خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان شامل 78 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان :

صفات عارفان

در روایتی امام صادق از پدرش امام باقر و او از پدرش امام زین العابدین واو از پدرش امام حسین سیدالشهداء و او از پدرش امام علی امیرالمومنین علیهم السلام ) روایت کرده است که رسول خداصلی الله علیه و آله وسلم فرمودند:

«من عرف الله و عظمه منع فاه من الکلام و بطنه من الطعام و عنی نفسه بالصیام و القیام قالوا بآبائنا و امهاتنا یا رسول الله هولاءاولیاء الله؟ قال: ان اولیاء الله سکتوا فکان سکوتهم فکرا وتکلموا فکان کلامهم ذکرا و نظروا فکان نظرهم عبره و نطقوا فکان نطقهم حکمه و مشوا فکان مشیهم بین الناس برکه، لولا الاجال التی قدکتبت علیهم لم تستقر ارواحهم فی اجسادهم خوفا من العذاب و شوقاالی الثواب » ^(۱) .

«آن کسی که خدا را می شناسد و او را بزرگ می شمارد، زبان خود را ازسخن (ناروا) و شکم خود را از طعام(حرام) حفظ می کند و نفس خود رابا روزه و قیام در شب به زحمت می اندازد. گفتند: پدران و مادران مافدای تو باد این ها اولیای خدا هستند؟ فرمود: اولیای خدا اگر سکوت اختیار کنند سکوتشان فکر است و اگر سخن گویند، سخنانشان ذکر و یادخداست اگر نگاه کنند، نگاهشان عبرت و اگر به نطق درآیند، نطقشان حکمت و پند و اگر گام بردارند، گامشان برکت است. اگر نبود که اجلهای آنان تعیین و مقدر شده است، ارواحشان در ابدانشان استقرارنمی یافت، به اشتیاق ثواب و خوف از عذاب، قالب تهی می کردند».

رسول خدا(ص) در این حدیث شریف اولیای خدا را با بزرگترین وعالی ترین صفات توصیف کرده است.

مرحوم شیخ بهائی در شرح این حدیث می گوید:

مقصود از معرفت و شناخت خدا، اطلاع و آگاهی بر اوصاف و صفات جلالی وجمالی (سلبیه و ثبوتیه) او در حد توان بشری است اما اطلاع بر حقیقت ذات مقدس او از چیزهائی است که مطمع نظر فرشتگان مقرب و انبیای مرسل هم نیست چه برسد به دیگران، در این مورد گفتار رسول خدا(ص) کفایت می کند آنجا که می فرماید: «ما عرفناک حق معرفتک ».«ماآنگونه که شایسته مقام توست، تو را نشناختیم ».

و در حدیث دیگری آمده است: «ان الله احتجب عن العقول کما احتجب عن الابصار و ان الملا الاعلی یطلبونه کما تطلبونه انتم » ^(۲) .

خداوند از عقول و اندیشه ها محجوب است آنچنان که از دیدان محجوب می باشد. پس افلاکیان او را می طلبند، آنچنان که شما او را می طلبید،پس توجه نکن به گفتار فردی که خیال کرده است که به کنه حقیقت ذات پاک الهی رسیده، بلکه خاک به دهان او، چون او گمراه و هلاک شده است و خدا را تکذیب نموده و افترا بسته است چون حقیقت امر خیلی بالاترو برتر از آن است که با اذهان بشری، لوث گردد و تا هر حد و اندازه که عالم راسخ او را تصور نماید.

پس او از حریم کبریا فرسنگها دور رفته است او خیلی دورتر از آن است که اندیشه ژرف به آن برسد و هرچه فکر به آن رسیده است آن نهایت درک او از دقت خود می باشد به گفته شاعر:

آنچه پیش تو غیر از آن ره نیست غایت فهم توست، الله نیست

آنچه از صفات کمالی و جمالی بر او اثبات می کنیم برحسب اوهام خویش و به میزان تصورات ماست. اگر ما او را با اشرف دو طرف نقیض(وجود وعدم) توصیف نمائیم که عبارت از وجود است، در مقایسه با عقول وافکار ناقص خود ما می باشد نه در حد کمالات بایسته و شایسته الهی،چون خداوند متعال برتر و والاتر از تمام توصیفات ماست.

در حدیثی از امام صادق(ع) به این معنی اشاره ای شده است که می فرماید: «کلما میزتموه باوهامکم فی ادق معانیه مخلوق مصنوع مثلکم مردود الیکم و لعل النمل الصغار تتوهم ان لله تعالی زبانیتین، فان ذلک کمالها و تتوهم ان عدمهما نقصان لمن لا یتصف بهما و هکذا حال العقلاء فیما یصفون الله تعالی به » ^(۳) .

«هر آنچه با اوهام و خیالات خود در دقیق ترین معانی آنها تشخیص داده اید، مخلوق و مصنوع شما و همانند خودتان می باشد که به خودتان باز می گردد. شاید مورچه خود خیال کند که خدا را دو شاخک هست چون کمال مورچه در آن است و چنین می پندارد که فقدان آنها، نقصانی است بر کسی که آن دو را ندارد وضعیت عقلا و دانشمندان نیز در توصیف خداوند این چنین می باشد».

برخی از محققین ^(۴) گفته اند این یک سخن دقیق و ظریف و زیباست که ازسرچشمه تحقیق و جایگاه تدقیق صادر گشته است و راز مطلب این است که تکلیف شناخت پروردگار به وسع و توان بشری متوقف است و مردم مکلف شده اند که او را با صفات و مشخصاتی که با آنها انس و الفت گرفته اند، بشناسند، با سلب نقایص و کمبودهایی که در اثر انتساب به آنها ناشی شده است و چون انسان ممکن الوجود، عالم، قادر، مرید، حی،متکلم، شنوا و بصیر است، طبیعتا در خود احساس تکلیف کرده است که این صفات را در حق تعالی، با نفی نقایص ناشی از انتساب در او نیزمعتقد گردد به این معنی اعتقاد پیدا کند که خداوند متعال واجب به ذات است نه واجب بالغیر.عالم به تمام معلومات، قادر بر تمام ممکنات و…می باشد و در دیگرصفات هم اینگونه قضاوت می کند او دیگر مکلف نشده است که در خداوندمتعال به نوع وصفی معتقد گردد که حداقل نمونه آن در وجود خودپیدا نمی شود. هیچ گونه مناسبت و زمینه ای در او نداشته باشد و اگرمکلف به چنین امری شود به طور قطع نمی تواند تعقل نماید و این موضوع خود می تواند یکی از معانی کلام نبوی باشد که می فرماید: «من عرف نفسه فقد عرف ربه » ^(۵) . «هرکس خود را بشناسد، پس خدای خود راشناخته است ».

این حدیث شریف بر مهم ترین صفات و ویژگیهای عارفان و خصوصیات آنان عنایت دارد که به ترتیب عبارتند از:

۱ – سکوت و نگهداری زبان، که نخستین باب نجات و فوز به کمال می باشد.

۲ – گرسنگی و خودداری از طعام، که کلید خیرات و نیکیهاست.

۳ – به زحمت انداختن نفس با عبادت و ریاضت و روزه داری وشب زنده داری. این صفت سوم را برخی از مردم چنین پنداشته اند که فردعارف و سالک از آن بی نیاز است و پس از وصول دیگر نیازی به آن نیست و این یک توهم باطل و یک اندیشه عاطلی است. اگر این چنین بود که فردی از آن بی نیاز و مستغنی شود یقینا سید رسولان و اشرف واصلان حق زیبنده تر از هر فرد دیگری بود و ضرورت نداشت که شبها به عبادت ونماز قیام کند به آن اندازه که قدمهایش ورم کند و باز زیبنده تر ازهر فرد، امیرمومنان علی(ع) بود آن قطب دائره اهل سلوک و عرفان که هر شب هزار رکعت نماز می گزارد و این شان تمام اولیا و عارفان واقعی است.آنچنان که در کتابهای تاریخ مضبوط و در زبانها مشهود ومعروف می باشد، در صورتی که او در هر شبانه روز هزار رکعت نمازمی گزارد و سایر ائمه و پیشوایان و اولیای خدا نیز این چنین بودند.

۴ – تفکر و اندیشه: در حدیث آمده است. «تفکر ساعه افضل من عباده ستین سنه » ^(۶) . برخی از بزرگان درباره این برتری گفته اند چون تفکرو اندیشه کار قلب و دل است و آن بهتر از دیگر جوارح و اعضای بدن است، پس عمل آن نیز بهتر از عمل سایر اعضا است خداوند متعال می فرماید: (…اقم الصلاه لذکری) ^(۷) . «نماز را به یاد من برگزارکن ». نماز وسیله ای برای ذکر و یادآوری قلب است و مقصود آن است که یاد خدا اشرف از وسیله و ابزار(نماز) می باشد.

۵ – ذکر و یاد خدا: مقصود از ذکر، ذکر لسانی و زبانی می باشد وکلمه توحید «لا اله الا الله » را بر آن انتخاب و برگزیده اند چون دارای مزایائی است که اینجا جای تفصیل آن نیست.

۶ – عبرت اندوزی: نظر عبرت و تجربه اندوزی یکی دیگر از ویژگیهای عارفان است خداوند متعال می فرماید: (…فاعتبروا یا اولی الابصار) ^(۸) .

۷ – گفتار حکمت آمیز: گفتار حکمت آمیز آن است که صلاح هر دو جهان رادربر می گیرد، یا آن است که تنها صلاح آخرت را دربر داشته باشد ولی آنچه تنها مصلحت روز و دنیا باشد، جنبه حکمت ندارد.

۸ – خیر رسانی: برکت و خیر آنان به مردم برسد.

۹ – خوف: داشتن بیم و خوف از عظمت خدا.

۱۰ – رجاء و امید: به رحمت و کرم و عنایت خداوند.

به این صفات دهگانه اگر عنایت داشته باشی خواهی دید که اساس تمام صفات رهروان راه خدا و سالکان راه اوست که خداوند متعال با فضل واحسان خود ما را نیز با آنها متصف گرداند ^(۹) .

صفات بندگان خاص خدا

این حدیث از رسول خدا(ص) در «کشکول شیخ بهائی » نقل شده است که فرمود:

«فی صفه عبدالحقیقی هو ان یکون طاعه حلاوته و حب الله لذته و الی الله حاجته و مع الله حکایته و علی الله اعتماده و حسن الخلق عادته و السخاوه حرفته و القناعه ماله و العباده کسبه و التقوی زاده والقرآن حدیثه و ذکرالله جلیسه و الفقر لباسه و الجوع طعامه والظماء شرابه و الحیاء قمیصه و الدنیا سجنه و الشیطان عدوه و الحق حارسه و الموت راحته و القیامه نزهته و الفردوس مسکنه ». در اوصاف بنده حقیقی خداوند:

۱ – کسی است که اطاعت و پیروی خداوند شیرینی او باشد.

۲ – محبت خداوند لذتش باشد.

۳ – و نیاز و حاجتش به خدا باشد.

۴ – حکایت خویش تنها به او گوید.

۵ – اعتماد او تنها به خدا باشد.

۶ – حسن خلق سجیه و عادتش باشد.

۷ – سخاوت حرفه و کارش باشد.

۸ – قناعت سرمایه اش باشد.

۹ – عبادت، کسب و شغلش باشد.

۱۰ – تقوی و پرهیزکاری زاد و اندوخته اش باشد.

۱۱ – قرآن سخن او باشد (یعنی زیاد قرآن بخواند و با قرآن مانوس باشد).

۱۲ – یاد خدا همنشینش باشد.

۱۳ – فقر و نیازمندی به خداوند لباسش باشد.

۱۴ – گرسنگی خوراکش باشد(زیاد روزه بگیرد و کم غذا بخورد).

۱۵ – تشنگی، آب و شرابش باشد (با تشنگی روزه عادت داشته باشد).

۱۶ – شرم و حیا لباسش باشد.

۱۷ – دنیا زندانش;۱۸ – شیطان دشمنش;۱۹ – حق پاسدارش;۲۰ – مرگ آسایشش.

۲۱ – قیامت موجب خوشحالی اش باشد.

۲۲ – سرانجام بهشت فردوس مسکن و ماوایش باشد.

امام رضا از حضرت علی بن الحسین علیهماالسلام روایت کرده که فرمود:

«اذا رایتم الرجل قد حسن سمته و هدیه و تمارت فی منطقه و تخاضع فی حرکاته، فرویدا لا یغرنکم، فما اکثر من یعجزه تناول الدنیا ورکوب الحرام منها لضعف نیته و مهانته و جبن قلبه فنصب الدین فخالها فهو لا یزال یختل الناس بظاهره فان تمکن من حرام اقتحمه ».

«اگر کسی را دیدید که ظاهری آراسته و سری به راه دارد و آهسته ونرم سخن می گوید و در حرکات خود فروتنی و تواضع نشان می دهد، مبادافریفته او شوید. چه بسیار آدمی که از به دست آوردن این دنیا وارتکاب معاصی و محرمات به علت ناتوانی جسم و یا ترس و بزدلی وامانده شده و دین را چون دامی برای شکار خود برگزیده است وپیوسته مردم را با ظاهر فریبنده خویش می فریبد و اگر دسترسی به حرام می یافت از ارتکاب آن دریغ نداشت ».

«و اذا وجدتموه یعف عن المال الحرام فرویدا لا یغرنکم فان شهوات الخلق مختلفه فما اکثر من ینبو عن المال الحرام و ان کثر و یحمل نفسه علی شوهاء قبیحه فیاتی منها محرما».

«باز اگر دیدید که وی از اعمال نامشروع پرهیز دارد مبادا که به دامش افتید که تمایلات و شهوات مردمان مختلف است چه بسیارند آنهاکه از مال حرام هر قدر باشد صرفنظر می کنند ولی در برابر زیبائی زنی بدکاره به آلودگی گناه دچار می شوند».

«فاذا وجدتموه یعف عن ذلک فرویدا لا یغرنکم حتی تنظروا ما عقده عقله، فما اکثر من ترک ذلک اجمع ثم لا یرجع الی عقل متین، فیکون ما یفسده بجهله اکثر مما یصلحه بعقله ».

«تازه اگر در چنین مواردی نیز پرهیزکار باشد بازهم به دام اوگرفتار نشوید، بلکه باید در میزان خرد و عقل چنین مردم بنگرید. چه بسا کسانی که ازاعمال زشت و ناروا دوری می گزینند و لیکن در راه وروش خویش از عقل و خرد دستوری نمی گیرند. آنچه را که اینگونه مردم به سبب جهل و نادانی خود فاسد و تباه می سازند بیشتر از چیزهائی است که با خردمندی خویش درست و شایسته انجام می دهند». «فاذاوجدتم عقله متینا فرویدا لا یغرنکم حتی تنظروا مع هواه یکون علی عقله؟ او یکون مع عقله علی هواه؟ و کیف محبته للرئاسات الباطله وزهده فیها فان فی الناس من خسرالدنیا و الاخره یترک الدنیا للدنیاو یری ان لذه الریاسه الباطله افضل من لذه الاموال والنعم المباحه المحلله، فیترک ذلک اجمع طلبا للریاسه، حتی اذا قیل له اتق الله اخذته العزه بالاثم فحسبه جهنم و ل