خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مترفین

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مترفین :

و اذا
اردنا ان نهلک قریه امرنا مترفیها ففسقوا فیها فحق علیها القول فدمرناها تدمیرا.
^(۱)

(و هنگامی
که بخواهیم شهر و دیاری را هلاک کنیم نخست اوامر خود را برای «فایل پاورپوینت کامل مترفین » آنها
(ثروتمندان مست شهوت) بیان می داریم، سپس هنگامی که به مخالفت برخاستند و استحقاق
مجازات یافتند، آنها را شدیدا درهم می کوبیم).

راغب در
مفردات گفته: کلمه «ترفه » به معنای توسعه در نعمت است وقتی گفته می شود «اترف
فلان » و یا (فلانی مترف است) معنایش این است که فلانی را نعمت از حد گذشته است تا
آنجا که می گوید: مراد از «فایل پاورپوینت کامل مترفین » در جمله «امرنا مترفیها» همان کسانی هستند که
آیه شریفه: فاما الانسان اذا ما ابتلاه ربه فاکرمه و نعمه (خداوند وقتی انسان را
آزمایش کند او را اکرام نموده و غرق در نعمتش می سازد).

مرحوم
«طبرسی » در «مجمع البیان » گفته است: ترفه به معنای نعمت است، ابن عرفه در معنای
آن گفته: مترف کسی را گویند که افسارش را رها کرده باشند، هرچه دلش خواست بکند، و
جلویش را نگیرند.

از این
آیه استفاده می شود خداوند هرگز قبل از اتمام حجت و بیان دستوراتش کسی را مؤاخذه و
مجازات نمی کند، بلکه نخست به بیان فرمانهایش می پردازد، اگر مردم از در طاعت وارد
شدند و آنها را پذیرا شدند چه بهتر که سعادت دنیا و آخرتشان در آن است و اگر به
فسق و فجور و مخالفت برخاستند و همه را زیر پا گذاشتند، اینجاست که فرمان عذاب
درباره آنها تحقق می پذیرد و به دنبال آن هلاکت است.

ممکن است
کسی بگوید چرا امر شدگان تنها «فایل پاورپوینت کامل مترفین » هستند؟ در پاسخ می گوئیم در بسیاری از
جوامع «فایل پاورپوینت کامل مترفین » سردمداران اجتماع هستند و دیگران تابع و پیرو آنها می باشند. به
علاوه منشا غالب مفاسد اجتماعی نیز ثروتمندان از خدابی خبری هستند که در ناز و
نعمت و عیش و نوش و هوس غرقند و هر نغمه اصلاحی و انسانی و اخلاقی در گوش آنها
ناهنجار است به همین دلیل همیشه در صف اول در مقابل پیامبران ایستاده بودند و دعوت
آنها را که به نفع عدل و داد و حمایت از مستضعفان بوده همیشه بر ضد خود می دیدند،
روی این اصل در آیه به خصوص یاد شده است زیرا که ریشه اصلی فساد همین گروهند.

در آیه
دیگر می خوانیم:

و ما
ارسلنا فی قریه من نذیر الا قال مترفوها انا بما ارسلتم به کافرون. ^(۲)

(در هیچ
شهری پیامبری نفرستادیم مگر آن که ثروتمندان آن گفتند: ما به آنچه فرستاده
شده اید، کافریم).

از آیه
شریفه استفاده می شود که در وحله اول طبقه پائین اجتماع از پیامبران حمایت
کرده اند و نیز ثروتمندان در ابتدای امر به مبارزه برخاسته اند زیرا پیامبران از
عیاشی و خیره سری آنها جلوگیری کرده و به تعدیل و انصاف وادار می نمودند و آن بر
خلاف میل خودکامگان بود.

و ناگفته
نماند که ماده «ترفه » در سرتاسر قرآن مجید در مقام مذمت به کار رفته است.

ممکن است
عذاب الهی به «فایل پاورپوینت کامل مترفین » به دست گروه محروم جامعه نازل شود و آنها توسط این گروه به
سختی درهم کوبیده شوند، زیرا شکاف عمیقی که بین این دو طبقه ایجاد می شود، مایه
انعدام آن اجتماع می باشد. آری کمتر فسادی در عالم ظاهر می شود و کمتر جنگ خونینی
است که نسلها را قطع و آبادیها را ویران سازد، منشا آن اسراف و افراط فایل پاورپوینت کامل مترفین جامعه
در استفاده از نعمتهای الهی نبوده باشد.

به گفته
«جان بویدار» در مقدمه خود بر کتاب «انسان گرسنه » سیرها دوست ندارند درباره
گرسنگی دیگران گفتگو کنند و این مساله ای است در عالم سیاست هرگز مورد توجه و
علاقه آنها نبوده است با این حال در طی قرون و اعصار گرسنگی خود را به خطرناکترین
صورتهای سیاسی نشان داده است. وقوع انقلاب کبیر فرانسه را به سال ۱۷۸۹ گرسنگی
تسریع کرد و نهضتهای انقلابی که حوالی سال ۱۸۴۰ روی دادند همه به علت گرسنگی بود.
در انگلستان جمعیتی که خواهان قانون اساسی بود، فریاد می زد: «یا نان یا خون » و
هنگامی که دولت موفق شد خواربار ارزان و فراوان وارد کشور کند روح انقلابی
انگلستان محو و ناپدید شد. اما سرانجام امروز با همه دیری، شروع کرده اند به این
که قبول کنند گرسنگی وحشتناک ترین درد فقر است و این درد از مهمترین علل اساسی
طغیان آسیائیها علیه سلطه اقتصادی قدرتهای اروپائی است. و مادام که ملتها بدانند و
اعتقاد داشته باشند که گرسنگی و فقر آنها دردهای بیهوده ای هستند محال است که
توپها بتوانند از این طغیان جلوگیری کنند…».. ^(۳)

استفاده از زینت ونه از کالاهای لوکس

کسانی که
در مصرف، کالای لوکس به کار می برند و حتی مساجد و اماکن مذهبی را با لوسترهای
گرانقیمت و اشیاء آنتیک و میزها و مبلهای منبت کاری بسیار گرانقیمت آرایش می دهند،
در جواب این سؤال که چرا کالاهای غیر ضروری آنهم بدین گرانبهائی را به کار
می برند، استدلال می کنند که در اسلام استعمال زینت آلات تجویز شده است.

غافل از
این که زینتی که برای مسلمانان تجویز شده است، غیر از استفاده از کالاهای لوکس و
غیر ضروری می باشد. در مورد استفاده از انواع زینتها، اسلام مانند تمام موارد،
حداعتدال را انتخاب کرده است نه مانند بعضی که می پندارند استفاده از زینتها و
تجملات هرچند به صورت معتدل بوده باشد، مخالف زهد و پارسائی است و نه مانند
تجمل پرستانی که غرق در زینت و تجمل می شوند.

قرآن مجید
می فرماید:

یا بنی
آدم خذوا زینتکم عند کل مسجد و کلوا واشربوا و لا تسرفوا انه لا یحب المسرفین قل
من حرم زینه الله التی اخرج لعباده والطیبات من الرزق قل هی للذین آمنوا فی الحیاه
الدنیا خالصه یوم القیامه. ^(۴)

(ای
فرزندان آدم! زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود بردارید و بخورید و
بیاشامید و اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست نمی دارد. بگو چه کسی زینتهای
الهی را که برای بندگان خود آفریده و روزیهای پاکیزه را حرام کرده است؟ بگو اینها
در زندگی دنیا برای کسانی است که ایمان آورده اند (اگرچه دیگران نیز با آنها
مشارکت دارند) ولی در قیامت خالص (برای مؤمنان) خواهد بود این چنین آیات خود را
برای کسانی که آگاهند، شرح می دهیم).

معنای
همراه داشتن زینت در وقع بیرون شدن به سوی مسجد هم می تواند آرایش ظاهری باشد که
شامل پوشیدن لباسهای مرتب و پاک و تمیز و شانه زدن موها و به کار بردن عطر و مانند
آن می شود و هم شامل زینتهای معنوی که مناسب با نماز و طواف و سایر عبادات باشد.

واگر در
بعضی از روایات تنها اشاره به لباس خوب یا شانه کردن موها شده، و یا تنها سخن از
مراسم نماز اعیاد و نماز جمعه به میان آمده است، دلیل بر انحصار نیست، بلکه هدف
بیان مصادیق روشن آن است. ^(۵)

در اسلام،
استفاده کردن از زیبائیهای طبیعت، لباسهای زیبا و متناسب، به کار بردن انواع عطرها
و امثال آن، نه تنها مجاز شمرده شده، بلکه به آن توضیه و سفارش نیز گردیده است در
این باره روایات زیادی در کتب معتبر نقل شده است.

در باره
امام حسن مجتبی نقل شده است به هنگامی که به نماز برمی خاست بهترین لباسهای خود را
می پوشید، سؤال کردند چرا بهترین لباس خود را می پوشید؟ فرمود:

«ان الله
جمیل یحب الجمال فاتجمل لربی و هو یقول خذوا زینتکم عند کل مسجد». ^(۶)

(خداوند
زیباست و زیبائی را دوست دارد و به همین جهت من لباس زیبا برای راز و نیاز با
پروردگارم می پوشم و هم او دستور داده است که زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد
برگیرید).

امام
صادق علیه السلام می فرماید:

«البس و
تجمل فان الله جمیل و یحب الجمال و لیکن من حلال ». ^(۷)

(لباس
نیکو بپوش، زیرا خداوند نیکو است و نیکوئی را دوست می دارد ولی (مواظب باش) و لباس
خود را از حلال تهیه کن).

در روایت
دیگر از امام صادق علیه السلام می خوانیم:

«ان الله
جمیل یحب الجمال و التجمل و یبغض البؤس و التباؤس فان الله اذا انعم علی عبده
بنعمه احب ان یری علیه اثرها..». ^(۸)

(خداوند
جمیل است و زیبایی را دوست دارد و گرفتگی را دشمن می دارد، زیرا خداوند وقتی به
بنده اش نعمتی می دهد، دوست دارد اثر آن را بر او ببیند).

در حدیث
دیگری آمده است که یکی از زهاد ریائی به نام «عبادبن کثیر بصری » به امام
صادق علیه السلام روبرو شد، درحالی که امام علیه السلام لباس نسبتا زیبائی بر تن
داشت به امام گفت: تو از خاندان نبوتی و پدرت (علی علیه السلام) لباس بسیار ساده
می پوشید، چرا چنین لباس جالبی بر تن تو است؟ آیا بهتر نبود که لباسی کم اهمیت تر
از این می پوشیدی؟ امام فرمود: وای بر تو ای عباد! «من حرم زینه الله التی اخرج
لعباده و الطیبات من الرزق ». ^(۹)

(چه کسی
حرام کرده است زینتهائی را که خداوند برای بندگانش آفریده و روزیهای پاکیزه را).

این تعبیر
که خداوند زیباست و زیبائی را دوست دارد و یا به تعبیر این که خداوند زیبائیها را
آفریده، هرگز اینها را نمی آفرید، آفرینش زیبائیها در جهان هستی خود دلیل بر این
است که خالق زیبائیها آن را دوست دارد.

ولی غالبا
در این گونه موضوعات، مردم راه افراط را می پویند و با بهانه های مختلف رو به
تجمل پرستی می آورند و به همین دلیل قرآن مجید بعد از ذکر این حکم اسلامی از اسراف
و زیاده روی و تجاوز از حد، مسلمانان را برحذر داشته است و در قرآن در بیش از بیست
مورد به مساله اسراف اشاره شده و از آن نکوهش گردیده است.

در اسلام
از پوشیدن لباسهای نازک و رقیق و بسیار نرم که مرد را به تن پروری عادت می دهد،
مذمت شده است.

امام
سجادعلیه السلام فرمود:

«ان الجسد
اذا لبس الثوب اللین طغی ». ^(۱۰)

(بدن
انسان اگر لباس نرم بپوشد، طغیان می کند).

باز امام
سجادعلیه السلام فرمود:

«من لبس
ثوبا یشهره کساه الله یوم القیامه ثوبا من النار». ^(۱۱)

(اگر کسی
لباس بپوشد که بدان وسیله مشهور و انگشت نما شود خداوند روز قیامت پیراهنی از آتش
بر او می پوشاند).

در روایتی
پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود:

«من لبس
ثوبا فاختال فیه خسف الله من شفیر جهنم یتخلخل فیها مادامت السموات والارض ».

(کسی که
لباس بپوشد و با آن بر دیگری افتخار کند، شعله ای از جهنم او را فرا می گیرد که تا
روز قیامت در میان آن بالا پائین برود).

زهد; برداشت کم برای بازدهی زیاد

«زهد» از
جمله اوصافی است که کابرد اقتصادی آن قویتر است. «زهد» عبارت است از برداشت کم
برای بازدهی زیاد. ^(۱۲) «زاهد» در زندگی خویش سادگی و قناعت را پیشه
می سازد و از تنعم و تجمل و لذت گرائی پرهیز می نماید و به اصطلاح از نعمتهای
دنیوی کم برداشت می کند ولی بازدهیش نسبت به برداشتش چه از لحاظ عاطفه و اخلاق و
چه در قسمت تعاون و همکاری اجتماعی زیاد است. او از دسترنج دیگران به حداقل اکتفاء
می کند و در عوض سود بیشتر به جامعه می رساند.

«زهد» در
نهج البلاغه در دو مورد تعریف شده است:

در یک جا
می فرماید:

«ایها
الناس! الزهاده: قصر الامل و الشکر عند النعم والورع عند المحارم، فان عزب ذلک
عنکم فلا یغلب الحرام صبرکم و لا تنسوا عد النعم شکرکم فقد اعذر الله الیکم بحجج
مسفره ظاهره و کتب بارزه العذر واضحه ». ^(۱۳)

(ای مردم!
زهد یعنی کوتاهی آرزو، شکر و سپاس در برابر نعمت و پارسائی در مقابل گناه! اگر
نتوانستید همه این صفات را فراهم سازید مواظب باشید حرام بر اراده و صبر شما پیروز
نگردد و در برابر نعمتها شکر منعم را فراموش مکنید، چه این که خداوند با دلائل
روشن و آشکار عذرها را قطع کرده و با کتابهای خود بهانه را به روشنی از بین برده
است).

امیرمؤمنان علیه
السلام در جای دیگر به استناد قرآن کریم می فرماید: «الزهد بین کلمتین من القرآن
قال الله سبحانه: لکیلا تاسوا علی ما فاتکم و لا تفرحوا بما آتاکم و من لم یاس علی
الماضی، ولم یفرح بالآتی، فقد اخذالزهد بطرفیه ». ^(۴)

(تمام زهد
در دو جمله از قرآن آمده است: خداوند سبحان می فرماید: «این برای آن است که به
خاطر آنچه از دست داده اید، غمگین نشوید و به آنچه خدا به شما داده دلبسته و مغرور
نباشید» پس هرکس بر گذشته اندوه نخورد و برای آینده شادمان نشود، بر دو جانب زهد
دست یافته است (اشاره به این که حقیقت زهد ترک وابستگیها و اسارتها در چنگال گذشته
و آینده است).

این بدان
معنی نیست که انسان به مواهب الهی در این جهان پشت پا بزند، و یا از آنها بهره
نگیرد، مهم این است که اسیر آن نگردد.

بدیهی است
وقتی که چیزی کمال مطلوب نبود، ویا اساسا مطلوب اصلی نبود، بلکه وسیله بود، در این
صورت آمدن و رفتنش شادمانی یا اندوه ایجاد نمی کند.

بنابراین
«زاهد» کسی است که به آمدن و رفتن دنیا بی اعتناد باشد، کار کند تلاش نماید،
استفاده کند ولی دلباخته و دلداده آن نشود.

امام
صادق علیه السلام فرمود:

«لیس
الزهد فی الدنیا باضاعه المال ولا بتحریم الحلال بل الزهد فی الدنیا ان لا تکون
بما فی یدک اوثق بما فی یدالله عزوجل ». ^(۱۵)

(زهد در
دنیا با ضایع کردن مال و یا با حرام کردن حلال نیست، بلکه زهد در دنیا این است که
آنچه در دست توست، محکم تر از آنچه در دست خداست، نباشد.

امام
صادق علیه السلام در جای دیگر فرموده:

«الزهد
مفتاح باب الآخره و البراءه من النار و هو ترکک کل شئ یشغلک عن الله من غیر تاسف علی
فوتها و لا اعجاب فی ترکها ولا انتظار فرج منها، و لا طلب محمده علیها و لا عوض
منها بل تری فوتها راحه و کونها آفه…» .

(زهد،
کلید در آخرت و برائت و دوری از آتش است و زهد این است که هرچه ترا از خدا باز
دارد، ترک کنی بدون این که بر فوت آن تاسفی بخوری، و نه عجبی بر ترک آن نمائی و نه
به سبب آن، منتظر فرجی در دنیا باشی یا بخواهی ترا به خاطر این صفت تعریف و تمجید
کنند و بدین ترتیب عوض بگیری، بلکه ترک آن را راحت خود بدانی، و گرفتاری به آن را
آفت شماری).

«الزاهد
الذی یختاار الآخره علی الدنیا و الذل علی العز والجهد علی الراحه و الجوع علی
الشبع و عاقبه الاجل علی محبه العاجل والذکر علی الغفله و یکون نفسه فی الدنیا و
قبله فی الآخره ». ^(۱۶)

(زاهد کسی
است که آخرت را بر دنیا و ذلت را بر عزت، و سعی در عبادت را بر راحت، و گرسنگی را
بر سیری و یاد خدا را بر غفلت اختیار کند و بدن او در دنیا و دلش در آخرت باشد).

انسان این
ویژگی را دارد که برداشت و برخورداری زیاد از نعمتهای دنیوی و اسراف در لذت او را
در آنچه هنر و کمال انسانی نامیده می شود، ضعیف تر و بی بارتر می سازد و برعکس
پرهیز از اسراف و برداشت زیاد گوهر او را صفا و جلا می بخشد و فکر و اراده او را
نیرومندتر می کند. ولی در حیوان مساله درست برعکس آن است یعنی حیوان هرچه بیشتر
بخورد و چاقتر شود، برای آن بهتر و مطلوبتر است.

امیرمؤمنان
علی علیه السلام در یکی از نامه هایش پس از آن که زندگی زاهدانه و کم برداشت خویش
را برای یکی از فرماندارانش تشریح می کند واو را ترغیب می نماید که در زندگی این
راه را پیشه سازد، می فرماید:

«فما خلقت
لیشغلنی اکل الطیبات کالبهیمه المربوطه همها علفها او المرسله شغل