خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اخلاق و جنگ

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخلاق و جنگ :

پناهندگان را باید پناه داد

.

اگر یکی از دشمنان بخواهد با مسلمانان وارد مذاکره شود، و خواسته خود را در محیط آرام در میان بگذارد، یا بخواهد درباره دین

اطلاعاتی کسب کند و یا در موقع گرفتاری به مسلمانان پناهنده شود، طبق دستور صریح اسلام باید مسلمانان به او امان دهند و

در ضمن کلام خدا را بر وی بخوانند تا با آن آشنا شود و سپس اگر مایل شد، در میان مسلمین اقامت می کند و اگر

خواست برمی گردد درصورتی که خواست مراجعت کند، برای این که خطری متوجه او نشود، باید مسلمانان او را به محل امن خود،

برسانند

.

به این مطلب در سوره توبه تصریح شده است، آنجا که می خوانیم: «اگر یکی از مشرکین از تو پناه خواست او را پناه ده، تا کلام خدا

را بشنود، سپس او را به محل امن خود برسان زیرا آنان از حقایق اسلام اطلاع کافی ندارند» نه تنها فرمانده لشگر می تواند امان

بدهد بلکه افراد عادی هم می توانند به دشمن امان بدهند، چنانکه اگر یکی از مسلمانان به یک نفر از کفار پناه داد بر تمامی

مسلمانان واجب است، قول او را محترم شمرده متعرض وی نشوند

.

یکی از یاران امام صادق علیه السلام به نام «سکونی » نقل می کند که از آن حضرت معنای کلام پیامبر «یسعی بذمتهم ادناهم » را

پرسیدم: فرمود: اگر لشگری از مسلمانان عده ای از کفار را محاصره کنند و در این حال یکی از کفار از مسلمانان تقاضای امان کند

تا با فرمانده لشگر مسلمانان مذاکره نماید، اگر یک فرد عادی از مسلمانان مبادرت کند و امان بدهد، بر همه مسلمانان حتی

شخصیتهای بزرگ واجب است که قول او را محترم شمارند به امان او وفا کنند

(۱)

.

حتی در زمان خلافت علی علیه السلام یک همچو پیشامدی اتفاق افتاد و یکی از بردگان به اهل یک قلعه امان داد آن حضرت به

عمل او صحه گذارد و فرمود: این هم از مؤمنان است «ان علیا اجاز امان عبد مملوک لاهل حصن من الحصون و قال: هو من

المؤمنین

» ^(۲) .

و همچنین در موقع فتح شهرهای ایران نیز توسط مسلمانان همچون وضعی پیش آمد و آن موقعی بود که «جندی شاپور» به

وسیله فرمانده اسلام «زرین عبدالله » محاصره گردید و چون قادر بر فتح آن نبودند، «ابو سبره » فاتح شوش به یاری او رفت و مدتی

شهر همچنان در محاصره بود

.

روزی مردم شهر برخلاف انتظار، دروازه شهر را گشودند و مردم به کارهای عادی روزانه خود مشغول شدند، اصناف مغازه خود را

باز کردند و کشاورزان در اطراف شهر پراکنده شدند. به اصطلاح مردم حال عادی به خود گرفتند مثل این که اصلا جنگی واقع

نشده است

.

سپاه اسلام از مشاهده این وضع تعجب کردند، علت آن را پرسیدند، مردم جندی شاپور گفتند: شما خود به ما امان دادید و باز بر

تعجب آنها افزوده شد، مسلمانان به کلی منکر شدند اهل شهر تیری آوردند که از طرف مسلمانان به داخل شهر پرتاب شده بود

روی آن نوشته بود که مردم این شهر از طرف سپاه اسلام در امانند، مسلمانان در این باره تحقیق کردند سرانجام معلوم شد یکی از

ایرانیان که برده یکی از مسلمین بود، آن را نوشته خودسرانه به داخل شهر انداخته است و مردم جندی شاپور هم آن را وسیله

نجات خود دانسته و به اطمینان آن تیر، دروازه را گشوده اند. فرمانده لشگر گفت: این امان از طرف یک غلام داده شده نه از طرف

مسلمانان آنها گفتند: در اسلام میان برده و آزاد تفاوتی نیست ناگزیر امان او را امضا کردند

(۳)

.

اسلام به موضوع پناهندگی اهمیت زیادی داده به طوری که اگر کفار از مسلمانان امان بخواهند ولی مسلمانان روی مصالحی به

آنان امان ندهند ولی وضع طوری باشد که کفار خیال کنند که از طرف مسلمانان امان یافته اند و به همین جهت، به سوی

مسلمانان رو آورند باز در پناه مسلمانان هستند و هیچ کس حق ندارد نسبت به آنان ایجاد مزاحمت نماید. و این موضوع در اصطلاح

فقها «شبهه امان » نامیده می شود

چنانکه امام صادق علیه السلام می فرماید

:

«

لو ان قوما حاصروا مدینه فسالواهم الامان فقالوا: لا فظنوا انه قالوا: نعم فنزلوا الیهم کانوا آمنین

» ^(۴) .

«

اگر جمعی از مسلمانان شهری را محاصره کنند و آنان را در مضیقه قرار دهند اهل آن شهر از مسلمانان امان بخواهند ولی

مسلمانان از دادن امان خودداری نمایند و در جواب «لا» (نه) بگویند، ولی محاصره شدگان خیال کنند که موافقت کرده اند و با این

پندار به سوی لشگر اسلام حرکت کنند، آنان باز در امان هستند

» .

پست ترین افراد بشر در نظر اسلام کسی است که به انسانی امان بدهد ولی بعدا به وعده خود وفا نکند و او را بکشد. یکی از

اصحاب امام صادق علیه السلام می گوید

:

امام صادق علیه السلام می فرمود

:

«

ما من رجل امن رجلا علی ذمه ثم قتله الا جاء یوم القیامه یحمل لواء الغدر

» ^(۵) .

«

اگر کسی به کسی امان دهد و سپس او را بکشد، این مرد درحالتی وارد قیامت می شود که پرچم غدر و حیله را بر دوش دارد

» .

پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله مسلمانان را پیوسته به مراعات اصول اخلاقی و انسانی دعوت می نمود و اگر از لشگر اسلام، کسی

برخلاف مقررات اخلاقی و انسانی رفتار کند، به شدت مورد توبیخ و سرزنش قرار می داد، این موضوع در تاریخ اسلام نمونه های

زیادی دارد که ما در اینجا یکی را نقل می کنیم

:

رسول خدا صلی الله علیه وآله بعد از فتح مکه، سریه ای را به سرپرستی «خالد بن ولید» به طرف طایفه «بنی خذیمه » فرستاد تا

بنی خذیمه را به سوی خدا بخواند و دستور داد از جنگ بپرهیزد. بنی خذیمه تا سپاه اسلام را از دور دیدند، سلاح برداشتند و

آماده پیکار شدند. خالد اعلام کرد که به دعوت آمده است نه به جنگ. و لذا به مردم خذیمه امان داد و از آنان خواست تا اسلحه شان

را بر زمین بگذارند. اما مردی به نام «جحدم » که خالد را خوب می شناخت، فریاد کرد: ای بنی خذیمه به خدا! این خالد است

.

نهادن سلاح همان و اسارت همان و پس از اسارت غیر از کشته شدن ما، چیزی نخواهد بود. به خدا قسم من سلاحم را هرگز به

زمین نمی گذارم ولی عده ای که سرنوشت مکه و رفتار پیامبر را با مردم مکه شنیده بودند، گفتند: ای جحدم می خواهی خون ما را

بریزی؟ مردم همه تسلیم شده اند و جنگ تمام گردیده و مردم امان یافته اند

.

لذا، سلاح جحدم را از دستش گرفتند و مردم همه به فرمان خالد سلاح را بر زمین نهادند و خود را تسلیم کردند، خالد که از

جاهلیت با این قبیله کینه داشت، دستور داد دستهای همه را بستند و به عنوان اسیر آنان بر سپاهیان خود قسمت کرد و فرمان داد

همه را بر شمشیر عرضه کنند آنان که از تعالیم و اصول اسلامی اطلاع نداشتند و به اصطلاح تازه مسلمان بودند، اسیران خویش

راکشتند اما مهاجران و انصار که با روح اسلام آشنا بودند، دانستند که کار خالد خیانت است و اسیران خویش را آزاد کردند. خبر

به پیامبر رسید، به شدت خشمگین شد و دست به آسمان برداشت و گفت

:

«

اللهم انی ابرا الیک مما صنع خالد بن ولید

»

«

بار خدایا من از آنچه خالد بن ولید انجام داد، در نزد تو بیزاری می جویم و این جمله را سه بار تکرار کرد

» .

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله برای جبران خیانت خالد بن ولید علی علیه السلام را به طرف طائفه خذیمه اعزام نمود، علی علیه

السلام با اموالی که پیغمبر به او داده بود، رفت خونبهای همه کشتگان را پرداخت و از اموال هرچه را از دست داده بودند، حتی

قیمت ظرف آبخوری سگهایشان را که از چوب ساخته شده بود، تاوان داد

.

در پایان کار، علی علیه السلام دید از آنچه پیغمبر برای پرداخت بهای جان و مال آنان به وی سپرده است، هنوز مقداری باقی مانده

است پرسید: آیا از شما جانی و یا مالی که دیه اش را نپرداخته باشم باقی است؟ گفتند: نه. فرمود: پس برای احتیاط این باقی مانده

اموال را به شما می بخشم که شاید از اموال شما چیزی از میان رفته باشد که شما ندانید و رسول خدا صلی الله علیه وآله می داند

علی علیه السلام از ماموریت باز گشت و به حضرت گزارش داد که چه کرده است. رسول خدا صلی الله علیه وآله درحالی که با

نگاههای پدرانه ای، این خویشاوند پاک و فداکار و دلیر خویش را می نواخت، فرمود: احسنت، خوب کردی! و بار دیگر کار خلاف

خالد را با شدت مورد نکوهش قرار داد

(۶)

.

۵-

اسلام و احترام به پیمانها

در دین اسلام، به این حکم اخلاقی و انسانی اهمیت زیادی داده شده به طوری که شخص پیغمبر صلی الله علیه وآله آن

را لازمه

ایمان و دین معرفی کرده است آنجا که می فرماید: «لا دین لمن لا عهد له » «کسی که به عهدش پایبند نیست، از دین و ایمان بهره ای

ندارد

» .

قرآن مجید مؤمنان را ملزم می کند که به عهد خود وفادار باشند

:

«

یا ایها الذین آمنوا اوفوا بالعقود

..» . ^(۷)

«

و در آیه دیگر می فرماید

:

«…

اوفوا بالعهد ان العهد کان مسؤولا

» ^(۸) .

«

به عهد و پیمان وفا کنید زیرا از آن پرسش خواهد شد

» .

در نظر قرآن مجید وقتی کسی با کسی عهد و پیمان می بندد گوئی با خدا بسته است و باید به عهد و پیمان خدا وفادار باشد

. «

هنگامی که با خدا عهد بستید، به عهد او وفا کنید و سوگندها را بعد از استوار کردن، نقض نکنید درحالی که خدا را بر خود

نگهبان قرار داده اید همانا خدا آنچه را که بجا می آورید، می داند، مانند آن زن (سبک مغز) نباشید که پشمهای تابیده خود را پس

از استحکام وا می تابید! درحالی که سوگند (و پیمان) خود را وسیله خیانت و فساد قرار می دهید به خاطر این که گروهی،

جمعیتشان از گروه دیگر بیشتر است

» ^(۹) .

بدین ترتیب قرآن مجید تصریح می کند که نباید عنوان مصلحت موجب نقض عهد شود