خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸ انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 71 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸ آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸ با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸ از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پایان فضیلت یا نقد تفکر اخلاقی جوامع نوین ۸ :

اشاره

پیش از این گذشت که کتاب «پایان فضیلت » نوشته السدیر مک اینتار نقدی بر تفکر اخلاقی رایج در غرب است. از ویژگی های این کتاب شیوه نگرش نقادانه آن بر مکاتبی است که الگوهای گزینش فردی را جایگزین فضایل اخلاقی و اصول ارزشی می کنند. در فصل چهاردهم این کتاب، او ضمن اشاره به نقد نظراتی همچون ذهن گروی و عاطفه گروی، فضایل مختلف را در چند مکتب بر شمرده و با هم مقایسه می نماید و سعی دارد با ایجاد نوعی سازگاری بین این نظریات، اخلاق مبتنی بر فضیلت را از دیدگاه خود تبیین نماید:

ماهیت فضایل

به قدری تصورات متعدد از یک فضیلت وجود دارد که نمی توان این مفهوم یا در واقع، تاریخ آن را دارای یک وحدت واقعی دانست. هومر، سوفوکلس، ارسطو، عهد جدید و متفکران قرون وسطی از جهات بسیار با هم فرق داشتند. آنان فهرست های گوناگون و ناسازگاری از فضایل به ما عرضه کرده اند. در سنتی که من تبیین نمودم نیز مفهوم اصلی واحدی وجود ندارد.

در اینجا، ابتدا بعضی از جهات کلیدی نظریات مختلف را دوباره ذکر می نماییم و سپس برای مقایسه بیشتر، نظری به فهرست فضایل از دیدگاه دو نویسنده غربی جدیدتر، بنیامین فرانکلین ^(۱) و جین آوستین ^(۲) می افکنیم.

امروزه به روشنی، بیشتر ما می توانیم دست کم، بعضی از عناوین موجود در فهرست فضایل هومر، را اصلا از فضایل ^(۳) به حساب نیاوریم. «قدرت بدنی » بارزترین مثال از این موارد است. هومر آن را یک مزیت یا «آریته » می داند، در حالی که ما آن را از فضایل محسوب نمی داریم.

فهرست فضایل هومر و فهرست ارسطو و فهرست ما – همه با هم متفاوتند. یکی از دلایل آن این است که بعضی از واژه های یونانی فضیلت به سادگی به انگلیسی ترجمه نمی شوند. علاوه بر آن، می توان ملاحظه نمود که «دوستی » به عنوان یک فضیلت در فهرست ارسطو تا چه حد اهمیت دارد و تا چه حد با نظر ما تفاوت دارد! یا جایگاه فرونسیس ^(۴) (حکمت نظری) چطور با نظر هومر یا با نظر ما متفاوت است. همان گونه که ارسطو نفس را ستایش می کند، به همان نحو هومر بدن را می ستاید.

فرق دیگر این فهرست ها در اولویت بندی فضایل است. طبق نظر ارسطو، فضایل تنها در دسترس کسانی است که دارای ثروت زیاد و موقعیت اجتماعی والا باشند; فضایلی وجود دارد که برای انسان های فقیر – هرچند آزاد هم باشند – قابل دستیابی نیست. در نظر ارسطو، این فضایل برای حیات بشر فضایلی اساسی می باشند. کرامت ^(۵) و سخاوت ^(۶) در طرح ارسطو تنها فضایلی معمولی نیستند،بلکه فضایلی مهم می باشند.

فهرست ارسطو چشمگیرترین تقابل را نه با فهرست ما، بلکه با فهرست عهد جدید دارد. عهد جدید نه تنها فضایلی را ستایش می کند که ارسطو درباره آنها هیچ نمی داند (یعنی ایمان، امید و عشق) و هیچ حرفی از فضایلی همچون حکمت نظری ^(۷) که در نزد ارسطو سرنوشت ساز است، نمی زند، بلکه «تواضع » را به عنوان فضیلت می ستاید، در حالی که ارسطو آن را یک رذیلت در مقابل «کرامت » به حساب می آورد. به علاوه، از آنجا که عهد جدید ثروتمندان را به روشنی تمام، مقدر به عذاب جهنم می داند، روشن است که فضایل کلیدی نمی تواند در دسترس آنها باشد، ولی این فضایل برای بردگان در دسترس است و عهد جدید نیز نه تنها در عناوین موجود در فهرست نامه خود، هم با هومر و هم ارسطو اختلاف دارد، بلکه علاوه بر آن، در ترتیب درجات فضایل نیز با آنها متفاوت است.

در فهرست جین آوستین، دو ویژگی برجسته وجود دارد. اولین ویژگی، اهمیتی است که او برای فضیلت «ثبات » ^(۸) قایل است.«ثبات » از بعضی جهات نزد جین اوستین نقشی مشابه نقش حکمت نظری ^(۹) نزد ارسطو ایفا می کند. کسب این فضیلت لازمه کسب دیگر فضایل است. دومین ویژگی، این است که آنچه ارسطو فضیلت «همسازی » ^(۱۰) تلقی می کند جین اوستین آن را فقط نمای دروغینی ازیک فضیلت اصیل (رافت) ^(۱۱) می انگارد. از سوی دیگر، ارسطو شجاعت نظامی را نمای دروغینی از یک شجاعت حقیقی تلقی می کند. از این رو، هنوز می توان نوع دیگری از عدم توافق در فضایل را در اینجا یافت; یعنی، عدم توافق در باره اینکه کدام یک از فضایل اصیل و کدام یک دروغین هستند.

بنیامین فرانکلین فضایل جدیدی مانند پاکیزگی، سکوت و سخت کوشی ^(۱۲) برمی شمارد. او به وضوح، انگیزش برای کسب را بخشی از فضیلت به حساب می آورد، در حالی که نزد بیشتر یونانیان باستان این همان رذیلت حرص ^(۱۳) است. او بعضی از فضایل فرعی در قرون قبل را به عنوان فضایل اصلی تلقی می کند، بعضی از فضایل متعارف را نیز دوباره تعریف می کند. در فهرست سیزده فضیلتی که فرانکلین برای نظام خود گردآوری نموده است، هر فضیلت را به وسیله یک قاعده تبیین می کند. در مورد «عفت » قاعده این است: «به ندرت، از آمیزش جنسی بهره ور شو، مگر برای سلامتی یا فرزنددار شدن و نه تا حد رخوت، ضعف و لطمه به آرامش یا آبروی خود یا دیگری.» واضح است که این چیزی نیست که نویسندگان پیشین از عفت منظور داشته اند.

سؤالی که در اینجا مطرح می شود این است که با این همه تفاوت در عناوین فضایل و نیز اختلاف نظر در ماهیت فضایل، چرا باید فرض کنیم که همه به دنبال فهرست واحد و یکسانی بوده اند؟

تا زمانی که ما نقش های اجتماعی اصلی در جامعه زمان هومر و لوازم هر یک از آنها را نشناسیم، نمی توانیم فضایل عهد هومر را به خوبی بازیابیم. مفهوم «فلان نقشی که هر کس داراست و باید انجام دهد» مقدم بر مفهوم یک فضیلت است; مفهوم دوم تنها از طریق مفهوم اول کاربرد دارد.

در شرح ارسطو مساله کاملا متفاوت است. هرچند بعضی از فضایل تنها برای عده خاصی از مردم قابل حصول است، با این حال، فضایل نه به انسان به عنوان صاحب یک نقش اجتماعی، بلکه به انسان فی نفسه، متعلق می شود. غایت انسان به عنوان یک نوع، تعیین می کند که کدام یک از اوصاف بشری فضیلت اند. هر چند ارسطو اکتساب فضایل و به کارگیری آنها را چون وسیله ای برای یک هدف می انگارد، ولی ارتباط وسیله با هدف یک ارتباط بیرونی نبوده، بلکه درونی ^(۱۴) است. منظور من از وسیله ای درونی نسبت به یک هدف مفروض این است که آن هدف نتواند به نحوی مناسب، مستقل از توصیف آن وسیله، توصیف گردد. بنابر این، در شرح ارسطو، زندگی نیک برای بشر همراه با فضایل و غایت است. به کارگیری فضایل فی نفسه، یک مؤلفه سرنوشت ساز در حیات نیک برای انسان است. این تمایز بین وسایل درونی و بیرونی نسبت به یک هدف، توسط خود ارسطو در اخلاق نیکوماخوس ترسیم نشده، بلکه این تمایزی است که بعدا توسط آکویناس تبیین گردیده است.

شرح عهد جدید از فضایل هرچند در محتوا با شرح ارسطو تفاوت بسیار دارد، ولی این شرح دارای همان ساختار مفهومی و منطقی شرح ارسطو است. درست همانند ارسطو، در عهد جدید نیز فضیلت وصفی است که بکارگیری آن ما را به تحصیل غایت ^(۱۵) بشر رهنمون می سازد. البته خیر انسان یک خیر ما فوق طبیعی است و نه فقط طبیعی، ولی فوق طبیعی که طبیعت را جبران و تکمیل می نماید. گذشته از آن، ارتباط فضایل به عنوان وسیله برای هدفی که همان اتحاد بشر ^(۱۶) در حکومت الهی در عهد آتیه است، مانند نظر ارسطو، بیرونی نبوده، بلکه درونی است. مسلما همین تشابه است که به آکویناس اجازه می دهد تا ترکیبی از ارسطو و عهد جدید را به دست دهد. یک ویژگی کلیدی در این وجه تشابه نحوه تقدم مفهوم «حیات نیک برای انسان » بر فضیلت است، درست به همان شکل که درشرح هومر مفهوم نقش اجتماعی مقدم بود.

مفاد نظریه جین آوستین در باره فضایل به نوعی دیگر است. سی اس لوئیس ^(۱۷) به حق تاکید کرده است که تا چه حد دید اخلاقی او عمیقا برگرفته از مسیحیت است. گیلبرت رایل ^(۱۸) نیز بر میراث خواری او از شافتزبوری ^(۱۹) و از ارسطو تاکید نموده است. در واقع، نظرات او ترکیبی از عناصر فکری هومر نیز می باشد، از آنجا که به نحوی، به نقش اجتماعی علقه خاطر دارد که نه عهد جدید و نه ارسطو هیچ یک نداشته اند. از این رو، نظرات او به این دلیل دارای اهمیت است که او تالیف بین آنچه را که در وهله اول شروح نظری با فضایل ناهمخوان به نظر می آید، ممکن می داند.

شرح فرانکلین مانند ارسطو غایت گرایانه است، ولی بر خلاف ارسطو سودانگارانه می باشد. طبق آنچه فرانکلین در زندگینامه خود آورده است، فضایل وسیله ای برای یک هدف اند، اما او ارتباط وسیله هدف را به جای یک ارتباط درونی به نحوی بیرونی تصویر می کند. هدفی که پرورش فضایل نسبت به حصول آن مساعدت می کند همان «سعادت » ^(۲۰) است، اما او از سعادت، موفقیت ^(۲۱) و تنعم ^(۲۲) در فیلادلفیا ^(۲۳) و در نهایت، در بهشت را درک می کند. فضایل باید سودمند باشند و شرح فرانکلین متناوبا بر سود ^(۲۴) به عنوان معیاری در موارد جزئی تاکید می کند.

از این رو، ما با دست کم، سه مفهوم کاملا متفاوت از فضیلت مواجه هستیم: یک فضیلت وصفی است که فرد را قادر می سازد تا نقش اجتماعی خویش را انجام دهد (هومر); یک فضیلت وصفی است که فرد را قادر می سازد تا به سوی دستیابی یک غایت مشخصا بشری، اعم از طبیعی و فوق طبیعی، حرکت کند (ارسطو، عهد جدید و آکویناس); یک فضیلت وصفی است که برای دستیابی به موفقیت های دنیوی و اخروی سودمند باشد (فرانکلین). آیا ما باید این سه شرح مختلف را رقیبی از یک شی ء واحد بدانیم؟ یا در عوض، اینها شروحی بر سه شی ء متفاوت می باشند؟

آیا ما قادریم از این ادعاهای رقیب و گوناگون، یک مفهوم اصلی وحیدی از فضایل بیرون بکشیم که بتوانیم شرحی متقن تر از دیگر شروح ارائه شده، ارائه دهیم یا خیر؟ من برآنم تا استدال کنم که ما می توانیم چنین مفهومی اصلی کشف نماییم و روشن می شود که این مفهوم، سنتی را به دست می دهد که من تاریخ آن را همراه با وحدت مفهومی آن سنت به تحریر درآورده ام. در واقع، این مفهوم ما را قادر می سازد تا آن باورهایی را که مربوط به فضایلی است که اصالتا متعلق به آن سنت می باشد از باورهایی که چنین نیستند به وضوح تمییز دهیم.

یکی از ویژگی های این مفهوم آن است که کاربردش همواره محتاج پذیرش شرح پیشینی از جنبه های خاصی از حیات اجتماعی و اخلاقی است. در شرح هومر مفهوم «فضیلت » نسبت به مفهوم «نقش اجتماعی » یک مفهوم ثانوی است و در شرح ارسطو نسبت به مفهوم «حیات نیک » برای انسان، که به عنوان غایت فعل بشر تصویر شده، و در شرح بسیار متاخرتر فرانکلین نسبت به مفهوم سود، یک مفهوم ثانوی است. اما در شرحی که من در حال ارائه آن می باشم این امر به چه صورتی است؟ در پرتو پاسخ به چنین سؤالی است که ماهیت مرکب و تاریخی و چند لایه ای مفهوم اصلی فضیلت روشن می گردد; زیرا تحول منطقی این مفهوم دست کم، دارای سه مرحله است که اگر بخواهیم مفهوم اصلی فضیلت را بفهمیم باید این مراحل را به ترتیب، شناسایی نماییم و هر یک از آنها مراحل زمینه های مفهومی خود را داراست:

مرحله اول محتاج شرح پیشین چیزی است که آن را «عمل » ^(۲۵) خواهم نامید. مرحله دوم محتاج شرح چیزی است که قبلا آن را به ع