خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی

با فایل فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی شامل 20 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی :

اختلاف قرائت برخی از ابیات شاعران و تلفظ دو یا چندگانه ای که که گاه یک فعل یا یک عبارت بر می تابد، سبب چندگونه شدن مفهوم یک بیت یا یک عبارت می شود و این امر اجتناب ناپذیر است. در این گونه موارد، غالبا رأی دانشوران نکته سنج و آگاه به معانی و تعابیر واژه ها و اصطلاحات می تواند راهگشای جویندگان حقیقت باشد.

درهمین اثر، نویسنده پژوهشگر، عبارت «می جُست» یا «می جَست»، دربیتی از غزلیات سعدی را که شعرترانه ای نیز شده است، مورد بحث و بررسی قرارداده و با شاهد مثال هایی از اشعار شاعرانی چون: مولوی، اوحدی، خاقانی، نظامی، انوری، صائب و دیگران، شکل درست قرائت عبارت و مفهوم دقیق آن را، دربیت نشان داده است. نکته در خور ذکر، این که، سیدجعفر شهیدی، طی یادداشتی، بر درستی نظر نویسنده دراین جستار صحه نهاده است.

فایل پاورپوینت کامل اختلاف قرائت دربیتی از یک غزل سعدی

می جُست/ می جَست

هادی اکبرزاده

منظور از اختلاف قرائت دو یا چند گونه، خواندن یک کلمه یا عبارت است.(۱) که «درهر متنی، به ویژه هر متن کهنی پیش می آید، مثلا در دیوان حافظ، اختلاف قرائت های فراوانی رخ داده است. حتی اگر نسخه اصیلی از دیوان حافظ به خط خود او، در دست بود، بازهم این اختلافات پیش می آمد، مگر آن که هرگز از روی آن استنساخی نکرده باشند و نکنند و فقط همان متن واحد را، آن هم به طریق چاپ عکسی کاملا روشن و خوانا، به طبع برسانند. دراین صورت، فقط یکی از علل اختلاف آفرین، یعنی دخالت نسخه نویسان حذف می شد ولی بقیه علل به قوت خود باقی بود و پدیدآمدن اختلاف قرائت و طرزخواندن و وصل و فصل اجزای جمله و نظایر آن، ناگزیربود.»(۲)

دیوان غزلیات استاد سخن سعدی شیرازی نیز از این اختلاف قرائت ها، به دور نیست هرچند این اختلاف قرائت ها، نسبت به اختلاف نسخ، کمتر مورد توجه صاحبنظران قرارگرفته است. آنچه دراین مقال بدان می پردازیم، بحثی پیرامون اختلاف قرائت در بیتی از غزلیات سعدی است:

دیده ام می جست و گفتندم نبینی روی دوست

عاقبت معلوم کردن کاندرون سیماب داشت.(۳)

که درمصرع اول فعل «می جُست» را می توان به دو صورت می جُست )

mi jost

( و (می جَست)

)

mi jast

( قرائت کرد. ازجمله در نوار «دستان» دارای مجوز شماره ۲/ ۵۷۶، دل آواز) به صورت (می جُست) )

mi jost

(خوانده شده است.

به دلایلی که عرض می کنم قرائت (می جُست) )

mi jost

( ضعیف است و قرائت صحیح تر (می جست))

mi jast

( است.

۱- رابطه معنایی بین دو مصرع: لطف معنی درآن است که بین مصراع اول و دوم این بیت، رابطه باشد، چون درمصراع دوم، مسأله ای برای شاعر مشخص می شود و می گوید:عاقبت معلوم کردم کاندرون سیماب داشت. یعنی سرانجام برایم مشخص شد که در چشم، سیماب وجود دارد. حال رابطه میان مصراع اول و دوم با قرائت مورد نظر ما، چگونه است؟

در قرائت «می جست» (

mi jast

) نکته ظریفی وجود دارد و آن این است، که شاعر «اشاره به عقیده ای قدیمی دارد که رواج داشته و دارد و آن این است که اگر ابرو و چشم کسی بپرد خبری خوش یا حادثه نیک در راه است.» (۴) یا نشان از راه رسیدن و دیدن کسی است که منتظرش بوده ایم.

شواهدی برای اثبات این مطلب وجود دارد:

مولوی: چشمم همی پرد مگر آن یار می رسد

دل می جهد نشانه که دلدار می رسد

… آن گوش انتظار خبر نوش می کند

و آن چشم اشکبار به دیدار می رسد(۵)

مولوی: کو همانجا که به وقت علتی

چشم پرد بر امید صحتی(۶)

مولوی: دی دل من می جهید و هر دو چشمم می پرید

گفتم این دل تاچه بیند وین دو چشمم بامداد(۷)

اوحدی:

جستن چشم راست از شادی

خبرت گوید و زآزادی(۸)

مولوی:

ابروم می جهید و دل بنده می تپید

این می نمود رو که چنین بخت در قفاست(۹)