خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر

فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر شامل 50 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سخن سردبیر :

در جستجوی «لویاتان»[۱] جدیدی برای ایران!!

شاید در حدود یکصد و پنجاه سال پیش، میرزا ملکم خان ناظم الدوله که بعدها به عنوان پدر جریان منور الفکری (روشنفکری) در تاریخ ایران شهرت یافت تصور نمی کرد، از میان سوداهایی که او در سر داشت، بعضی از آنها مانیفست قرائت های ابطال ناپذیر تجدد و ترقی در ذهنیت شبه روشنفکران ایران معاصر شود.

از میان همه سوداهایی که او در سر داشت، سودای حکومت «دیکتاتوری قانونی» بیش از بقیه، ذهنیت جریان شبه روشنفکری تاریخ یکصد و پنجاه ساله اخیر ایران را شکل داده است. میرزا ملکم خان در آرمان های حکومت دیکتاتوری قانونی، به دنبال این بود که از شاه قاجاری و نظام ایلیاتی قاجاریه لویاتانی شبیه دولت «توماس هابز» و نظام مشروطه سلطنتی انگلستان بسازد. این نظام، نظام مقتدری بود که حول محور پادشاه و الیگارشی وابسته به نظام پادشاهی شکل می گرفت و از طریق یک یا دو مجلس قانونگذاری، متشکل از عوام، یعنی مردم (مجلس شورا) و خواص، یعنی نخبگان برگزیده طبقات اشراف (مجلس سنا) امور کشور را در دست گرفته و هرج و مرج ناشی از نفوذ خان ها، حکام ولایات و ایالات و سایر درباریان را در شکل قانونی تبدیل به نظم سیاسی جدید می کرد.

میرزا ملکم خان و هم فکران او می دانستند شکل گیری چنین نظامی نیاز به زمینه های اجتماعی و مقبولیت شرعی و قانونی سلسله پادشاهی در ایران دارد و کسب چنین مشروعیت و مقبولیتی از جامعه مذهبی ایران، با توجه به نفوذ علمای شیعه و دیدگاه های آنها نسبت به حکومت های عصر غیبت، کار بسیار دشواری خواهد بود.

داستان تخریب اندیشه های اسلامی علی الخصوص مذهب شیعه و مجتهدان دینی در تاریخ معاصر ایران تا حدود زیادی به زمینه های چنین تفکری باز می گردد. برای تولد «لویاتان» حکومتی در ایران، باید مقدماتی فراهم می شد. رواج بی دینی، خارج کردن دین از زندگی اجتماعی، تخریب شخصیت علمای دینی، انکار نسبت دیانت و سیاست، تقدس مآبی، تضاد دین و علم و بالاخره نشان دادن چهره مخدوش و مشوشی از دین و دینداران، بخشی از این مقدمات بود.

به عبارت دیگر، پیروان حکومت دیکتاتوری قانونی، باید همان راهی را می رفتند که اسلاف آنها در اروپا و در مقابل مذهب مسیحیت رفته بودند. اما داستان دین اسلام با دین مسیحی و نسبت عالمان اسلامی و عالمان مسیحی و از همه مهم تر ماهیت روشنفکری خود اتکای اروپایی با روشنفکر ی تقلیدگرای ایرانی، از همان ابتدا نرسیدن چنین بار کجی را به منزل نشان می داد. ملت ایران برای این تجربه تاریخی غرامت سنگینی پرداخت کرد.

اژدهای دولت هابزی (لویاتان) در آرمان های میرزا ملکم خان، پنجاه سال بعد، (درست در آخرین سال های عمر او) متولد شد و این تولد در دامان نهضتی اتفاق افتاد که رهبری این نهضت اگر چه با عالمان دینی بود، اما به کام یاران و همفکران نظریه دولت مطلقه هابزی در ایران شد.

نظام مشروطه سلطنتی به عنوان عالی ترین آرمان جریان روشنفکری برای رسیدن به دروازه های تجدد و ترقی، خاندان سلطنتی (سلسله) را که تا آن دوران هیچ گاه در ایران یک نهاد قانونی و شرعی نبود، تبدیل به یک نهاد قانونی کرد. به عبارت دیگر اولین ارمغان جریان روشنفکری برای ملت ایران (به عنوان تحفه مدرنیته و مدرنیزاسیون)، اژدهای (لویاتان) قانونی دولت پادشاهی بود.

سلسله های پادشاهی اگر چه در گذشته از طریق جلب حمایت های عصبیت ایلیاتی، قدرت حکومت را به دست می آوردند و تا زمان پا برجایی این عصبیت، آن سلسله نیز پادشاهی می کرد اما براساس قانون اساسی مشروطه، نهاد حکومت مادام العمر به اعقاب ذکور یک خانواده یا سلسله واگذار شد و تمامی جریانات روشنفکری تولد چنین اژدهایی را که فاقد منطق عقلی و شرعی بود، توجیه عقلی و قانونی کردند.

اگر تا قبل از نظام مشروطه سلطنتی، کورسویی در دگرگونی های ایران وجود داشت که ناکارآمدی یک نظام ایلیاتی از طریق نظامی ایلیاتی دیگر به چالش کشیده شود، شبه روشنفکران برآمده از الیگارشی نظام قاجاری با قانونی کردن سلسله پادشاهی در ایران، لویاتانی را خلق کردند که نه تنها همه آن اختیارات و ابزار اعمال دیکتاتوری گذشته را در اختیار داشت بلکه بر اساس نظام مشروطه سلطنتی ابزار گران قدر دیگری به نام «قانون» نیز در اختیار او نهاده شده بود تا به قدرت دیکتاتور افزوده شود.

نهضت باشکوه عدالت خانه به رهبری علمای دینی و جانفشانی های مردم، آمده بود که عدالت، قانون و اجرای احکام اسلامی را جایگزین نظام ایلیاتی کند اما روشنفکران مشروطه خواه با قانون اساسی مشروطه سلطنتی به تعبیر مرحوم شیخ فضل الله نوری و امام خمینی (ره)، استبدادی به مراتب سیاه تر از استبداد قاجاری را به ملت ایران تحمیل کردند. استبداد بسیط عصر قاجاری تبدیل به استبداد مرکب عصر مشروطه شد.

همه استعداد جریان روشنفکری در تاریخ ایران چیزی فراتر از نظام مشروطه سلطنتی نبود که آن هم یک الگوی برگرفته از انگلستان و سایر نظام های سلطنتی اروپا بود.

نظام مشروطه سلطنتی و یا به تعبیر دیگر لویاتان میرزا ملکم خان نظام الدوله از همان ابتدا بنیان قدرت خود را بر سه اساس استوار کرد:

۱. باستان گرایی

۲. سکولاریسم

۳. نوسازی غربی

باستان گرایی هیچ مبنای عقلی و شرعی نداشت و از همان آغاز در مقابل بخش با ارزشی از دستاوردهای فرهنگ و تمدن ایران قرار گرفت و آخرین محصول آن جشن های مضحک دو هزار و پانصد سال شاهنشاهی بود.

رژیم مشروطه سلطنتی علی الخصوص در دوران پهلوی، برای اینکه بی دینی یا بی اعتنایی به دین را تحقق بخشد، باید بین مذهب شیعه به عنوان پشتوانه آگاهی ملی ایرانیان در دوران جدید با هویت ملی و ملیت جدایی ایجاد می کرد. رژیم پهلوی تصور می کرد که این جدایی را می توان با ترویج سکولاریسم یا لائیسیته، آریایی گری یا باستان ستایی به وجود آورد. اما سکولاریسم و فرضیه باستان گرایی در ایران بی بنیاد تر از آن بود که حتی توان جذب پاره ای از روشنفکران تحصیل کرده غرب را داشته باشد چه برسد به ملت ایران.

برنامه نوسازی نظام مشروطه سلطنتی نیز از همان ابتدا، چیزی بیشتر از استخوان باقی مانده ای از الگوهای شکست خورده و برنامه های دیکته شده غربی ها در پاره ای از کشورهای جهان سوم نبود و این برنامه در ایران ره به جایی نمی برد.

بنابراین رژیم مشروطه سلطنتی و حامیان تئوریک آن نه به خاطر انحرا ف ها و فسادهایش بلکه به سبب اصل بنیادهایش در همان ابتدا یک نظام ناکار آمد و کاملا وابسته به غرب از آب درآمد. لویاتانی که روشنفکری تحت عنوان نظام مشروطه سلطنتی در ایران به وجود آورد و حق قانونی حکومت بر مردم ایران را مادام العمر به یک خانواده اعطا کرد، چشم انداز مثبت و مفیدی برای تحولات ایران به ارمغان نیاورد.

اگر چه هنوز عده ای تلاش می کنند علل این ناکامی را به عوامل دیگری متصل سازند اما استعداد ذهنیت و توان فکری جریان روشنفکری در ایران، چیزی بیش از آنچه که در یکصد و پنجاه سال اخیر دیدیم، نبوده و نیست.

اگر در صدر گفتمان این جریان، در خصوص تجدد و ترقی با آرمان های میرزا ملکم خانی سر و کار داریم که تصور می کرد راه ترقی و اصول نظم را باید به همان شکل که فرنگی ها اختراع و ابداع کرده اند بدون دخالت عقل ایرانی در ایران اجرا کرد تا به دروازه های ترقی رسید[۲]، در ذیل این گفتمان نیز جریانات شبه روشنفکری عصر جمهوری اسلامی را داریم که علی رغم شکست فاحش پروژه های تجدد و ترقی اسلاف خود، هنوز معتقدند که برای شناخت انتقاد