خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اهمیت هنر نقاشی (مینیاتور ۹)

عصر صفویه مکتب تبریز (۳)
در ربع آخر قرن ۱۶، پایتخت ایران از تبریز به قزوین منتقل شد. امّا، ما هیچ اطلاعی درباره پاگرفتن مکتب نقاشی در دربار، نداریم. هر چند می دانیم که حداقل تعدادی نقاش به طور انفرادی برای کار به آن جا رفتند. امّاوقتی که شاه عباس (۱۶۲۸۱۵۸۷م) (۱۰۳۷ ۹۹۵ ه) پایتختش را به اصفهان منتقل کرد، با سفارش ها و هزینه های گزاف خود، به موقعیت های بزرگی در همه زمینه های هنری دست یافت و نقاشی نیز وارد مرحله جدیدی شد و اصفهان وارث مستقیم تبریز گشت با این همه تعیین مرز و پیوستگی و اختلافات بین دو مکتب (اصفهان و تبریز) چندان کار دشواری نیست. شخصیت ممتاز این زمان در اصفهان رضا عباسی بود. ما کارهای برجسته زیادی که تاریخ و امضا دارد از او در دست داریم هر چند که هنوز از کار او مفهوم روشن فرموله ای ارایه نشده است زیرا در آن روزها تعداد نقاشان و خطاطان همزمان با وی که اسم رضا داشتند زیاد بوده است. بنابراین امضاهای مشابه زیادی از آن دوره باقی مانده که این باعث بحث و جدل نسبتا بی فایده و افزایش سردرگمی در ادبیات گردیده است. هر تلاشی برای جداسازی هنرمندان منفرد و دستیابی به راه حل رضایت بخش، برای کل مساله، بایستی براساس آزمایش دقیق امضاها و دست نوشته ها و فرق گذاری تجزیه و تحلیل آماری آنان باشد. اولین نقاشی که می شود اورا به طور متقاعد کننده ای از خیل نام «رضا» جدا کرد آقا رضای مرید است که عنوان «مرید» را برای خودش در چندین جا به کاربرده است. او تماس کمی با مکتب اصفهان داشته و به نظر می رسد که فعالیت عمده اش در دربار مغول، در هند بوده است. جهانگیر شاه در ترجمه احوال خود، از او به اسمِ آقا رضای هراتی نام می برد و اشاره می کند که او قبل از جلوس شاه به تخت، در خدمت وی بوده است این موضوع در نوشته یک تصویر جلوس در موزه کاخ گلستان تهران نمایان است: «کاری از رضا، مرید شاه سلیم»، که این نام امپراطور جهانگیر، قبل از جلوس به تخت در ۱۶۰۵م (۱۰۱۴ ه) بود. کتیبه بایستی کمی بعد از کشیده شدن تصویر اضافه شده باشد. زیرا کاملاً به سبک قرن شانزدهم می باشد و به طور محسوسی یادآور کمپوزیسیون عبدالصمد است و تأثیر بهزاد هنوز در بعضی عناصر مشهود است. با وجود این به هم پیوستگی نقاشی ایران و هند به چشم می خورد که احتمال دارد در نتیجه ارتباط نزدیک بین دو هنرمند بوده باشد. تعدادی مینیاتور وجود دارد که متعلق است به انور سهیلی که در سال ۱۶۱۰م (۱۰۱۹ ه)در هند خلق شده است و هم اکنون در موزه بریتانیا است که همه آن ها دارای اسم رضاست گرچه امضاهای مختلفی مثل آقا رضا، آقا محمدرضا دارد و در سه مورد با اضافه مرید یا مرید پادشاه (ارادتمند امپراطور) همراه است. ترکیبات آن ها از هر جهت ایرانی و متعلق به قرن شانزدهم می باشد. تأثیر هندی آن، فقط از جهت رنگ آمیزی است. بر روی یک طراحی با قلم مو در موزه استات لیخ برلین، او امضای مشخص آقا رضای جهانگیر را به کاربرده است که معنی آن این است که او در خدمت کار فرمایش، تا بعد از تاجگذاری نیز باقی مانده است. طراحی امپراطور در لباس ولیعهدی که با نام «سلطان سلیم» ثبت شده است و به صورت «طراحی آقا رضا» امضا شده است مشهور به مرید امضا شده است در موزه هنرهای ظریفه بوستون در مفهوم خیلی نزدیک است گرچه چهره بدون نوشته به سختی به عنوان جهانگیر شناخته می شود. این تصویر او را در حالی که زیر درخت بید مجنون نشسته و یک آلت موسیقی در دست دارد، نشان می دهد. این تصویر را که بسیار موثق است می توان به همان هنرمند استناد کرد و به عنوان یکی از پرتره های مربوط به وی تلقی کرد. بیشتر آن ها اشخاص را به صورت ایستاده نشان می دهند. گرچه بعضی از کارها یادآور کارهای محمدی است ولی هنوز دارای یک ویژگی و جذابیت معین هندسی است. اما طراحی هایی که فقط آقا رضا امضا شده، بدون شک متعلق به دیگری است. شخصیت دیگری که تاکنون آثار رضا را افزایش داده، کسی است که به وضوح می تواند خودِ رضا عباسی باشد، اگر کسی از تصاویری که امضاهای یکسان دارد شروع کند به کمک دلایل مکمل دیگری مثل تاریخ و ویژگی های معین، می تواند آثار او را به سادگی تشخیص دهد. لیست زیر شامل اسناد قابل اعتمادی است که از آن ها استنادهای بیشتری می تواند به دست آید:
۱۶۱۸ (۱۰۲۸ ه) مجنون در بیابان، از روی یکی از کارهای بهزاد کپی برداری شد. اکنون در تملک موزه گلستان است و قبلاً در مالکیت اچ. کورکین بوده است.
۱۶۲۲ (۱۰۳۱ ه) استراحت درویش. کتابخانه ملی پاریس.
۱۶۲۴ (۱۰۳۴ ه) ساقی ایستاده با کلاه خز، قبلاً در مجموعه هامبورگ بوده است.
۱۶۲۶ (۱۰۳۵ ه) پرنده روی شاخه درخت، زمینه آن یک بوته است. به نظر می رسد که از روی کار بهزاد باشد دستخط آن متعلق به ۱۶۳۰ (۱۰۴۰ ه) مالک فعلی آن نامعلوم است.
۱۶۲۶ (۱۰۳۷ ه) تصویری از مجنون، قبلاً در تملک چارلز وای نیز بوده است.
۱۶۲۷ (۱۰۳۷ ه) زن با یک آیینه روی بالش مصور خم شده است که صاحبش نامعلوم و قبلاً در تهران بوده است.
۱۶۲۸ (۱۰۳۷ ه) مرد جوان ایستاده ای که کلاه اروپایی پوشیده است، مجموعه «خاننکو کیف».
۱۶۲۸ (۱۰۳۷ ه) مرد جوان ایستاده ای که لباس اروپایی پوشیده مجموعه آقای مریسون بدل این تصویر که گفته می شود «سر آنتونی» یا «سر رابرت شرلی» باشد متعلق به «دوشیزه شلزینگر» که اثر یک نقاش کپی کار است.
۱۶۳۰ (۱۰۳۷ ه) زوج عاشق، مجموعه پرفسور سار.
۱۶۳۱ (۱۰۴۱ ه) پرتره درویش عبدالمطلب، کتابخانه آکادمی لنینگراد.
۱۶۳۱(۱۰۴۱ ه) پرتره درویش برای سلطان الفقرا عبدالملک استرآبادی، کپی شده در موزه هنرهای ظریفه بوستون.
۱۶۳۲ (۱۰۴۱ ه) چوپان و بزها مجموعه خانم «سوترلند». این طراحی با یک مینیاتور رنگی که در کتابخانه آکادمی لنینگراد است، مشابه می باشد. و موضوع جذابیت خاصی را نشان می دهد مطمئنا نمی تواند از نظر تاریخ جدید باشد. نوشته حذف شده، ولی امضا مشخص است.
۱۶۳۲ (۱۰۴۱ ه) زوج عاشق مجموعه «مارکی واسلو».
۱۶۳۲ (۱۰۴۱ ه) مرد با مارها، قبلاً به دموت تعلق داشته است و در پاریس بوده است.
۱۶۳۲ (۱۰۴۲ ه) شاه صفی و محمد شمسه پزشک، با اسب شاه و دو غلام، کتابخانه ایالتی لنینگراد.
۱۶۳۴ (۱۰۴۳ ه) پرتقالی ها در حال نوشیدن با یک سگ، موزه هنرهای متروپولیتن.
۱۶۳۴ (۱۰۴۴ ه) تصویری برای پسر نقاش، محمد شفیعی، قبلاً متعلق به دموت پاریس بوده است.
دیگر قطعات تاریخی نمی تواند به عنوان کار موثق پذیرفته شود مگر آن که مورد مطالعه بیشتر واقع شود. و تاریخ های بعد از ۱۶۳۴م آن مشکوک است، هر چند که نوشته از نظر امضا صحیح باشد همیشه این طور نوشته شده است: «رقم کمینه رضای عباسی.» از طرف دیگر تعدادی از طراحی های بدون تاریخ و مینیاتورهای با این نوع امضا دارای کیفیت خوبی هستند و ارتباطات با اسلوب و نزدیکی را با قطعات موثق نشان می دهند. این جا نیز می تواند به عنوان کار استاد تلقی شود. چون دارای علائم اسنادی محرزی هستند. کار جالب در بین این ها پرتره یک مرد جوان است که به یک آلبوم نگاه می کند. این تابلو در موزه بریتانیا است و آن چنان که متن نشان می دهد باید از روی کار محمدی کپی شده باشد. یکی دیگر از تصاویر مشهور مرد جوانی است که ایستاده و مشغول خواندن یک نامه است که قبلاً در مجموعه ژولیست بوده است. جای بحثی نیست که این یکی از ظریف ترین کارهای رضای عباسی است. این طراحی قلم مویی در مجموعه «کارتیر» است که چندین شکارچی را با تیر و کمان نشان می دهد. یکی روی اسب در کنار جوی آب با منظره کوهستانی است. که از نظر مفهوم و ترکیبات نیز بی نظیر است. بعضی مینیاتورهای با کیفیت خوب، در مجموعه های مختلف همه با همین امضا هستند، اما بدون توضیح اضافه که می توان به عنوان کار استاد پذیرفته شود. اما چون امضای وی در بسیاری اوقات