خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر شامل 57 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بهارانِ هنر :

بهار و هفتمین بهار آزادی و استقلال از راه فرا می رسد. بهاری که پیش از آمدنش دلهای مجاهدان عالم اسلام و ملت قهرمان و کوشای ما لبریز و شاداب از جنبش خرّمیِ بهمن خونین گردیده است. بهار در سرزمینی که در همه فصلش، دشت و دمنش به لاله خونین آذین گشته و در هر کجایش کاروانهای عشق و ایثار و شهادت از مرغزارهای خون و چشمه سارهای نور می گذرد. دیگر ما را حاجتی به شمیم عطر یاسهای زرد و بنفش و بوی خوش نسرین و قرنفل نیست که بوی باروت جبهه های حقّ و باطل و اسلام و کفر، همگان را به جهاد و قیام فرا می خواند.
آدمیزاد در نهاد خویش میلی درونی و کششی باطنی به جمال و زیبایی و هنر و صفا و وفا دارد و لذّت او هم از قدوم بهاران و صفا و زیبایی دشت و دَمن به همین جهت است. به راستی این کشش آدمی به سوی جمال و زیبایی و صفا از کجاست و گرایش به سوی کمال و جاودانگی و ابدی بودن از چه منبعی است. این چه کشش و گرایشی است که آدمی در اعماق ژرفای نفس خویش، او را به روشنی و وضوح در می یابد.
زیبائی چیست؟ ماده صرف و تاریک و تهی از کمال و جمال، چه زیبایی دارد. انسان مجموعه عجایب و اقیانوس بیکران ذوق و شعور و نور و شادابی است.
قوّه و استعداد بی نهایت رو به مرز کمال در او به ودیعه نهاده شده است. از مادّه بیجان و بی شعور چطور این همه ذوق و شعور و شادابی می ریزد. هیچ می دانید تشخیص زیبائی و گرایش به زیبایی و زیباسازی از مختصات انسانی است؛ این انسان است که جمال و زیبایی را حتّی در کار و ساخته آن موجوداتی که خود این تشخیص را ندارند، در می یابد. حیوانات کارهای زیبا می کنند؛ امّا نه به عنوان انتخاب زیبایی و ترجیح زیبا بر زشت، بلکه این آدمی است که با قیاس پاره ای از آنها با پاره ای دیگر، بعضی را زیبا و بعضی را از زشت می بیند.
اصل زیبایی، نعمتی بَس بزرگ و گرانقدر و درک آن نعمتی بالاتر و والاتر. به راستی گرایش به زیبایی و زیباسازی در نهان و فطرت آدمی شاهدی روشن نیست که او وابسته به کمالی مطلق و جمالی بی مرز و ابدّیتی والا و به سوی مبدأی نامتناهی از زیبایی و جمال و کمال در کشش است؟ مگر نه آنکه در میان مخلوقهای خداوندی، تنها او مشرّف به تشریف عقل و تعلیم الهی است و بدین جهت مسجود ملایکه و خلیفه اللّه فی الارض و ودیعته فی الوجود می باشد و به همین جهت هم لطف و عنایت باری تعالی او را مجلاّی صفات باری و مَشهد اخلاق اللّه گردانیده است؟ اصول و بدیّهیهای اوّلیه شناختها در ژرفای ذهن و روح او جایگزین گشته و زیربنای شناختها و شناسایی او و معیار تجزیه و تحلیل قضاوت و ردّ و قبول او گردیده تا ادراکهای کلّی و عقلی خود را دریابد و روزبروز بر میزان معلومات و آگاهیها و شناختهای خود بیفزاید.
گرایشهای متعالی را در نفس و روح او به ودیعت نهاده است تا همیشه به مرز کمال، ره سپار بوده باشد. گرایش به حقیقت و حقیقت جویی، گرایش به خیر و فضایل اخلاقی، گرایش به سوی زیبایی و جمال، گرایش به سوی کمال مطلق و ابدیت. به ودیعت گذاشتن این ودیعه ها و نهادن این گرایشها دلیلی است که جوابگو و منبع سیراب کننده ای برای آنها باید بوده باشد. یعنی باید حقیقتی و واقعیتی بوده باشد تا حسّ دریافتنش در آدمی نهاده شده باشد. خیر و فضایل اخلاقی، حقیقتا باید در وجود آدمی بوده باشد تا روان و مفهوم نیست مفطور شده باشد؛ به همین جهت هم زیبایی مطلق و کامل و جمالی بی مرز و کمالی بی انتها و ابدی باید بوده باشد تا آدمی دایما بسوی او در کشش باشد. کشش این جمال است که آدمی را در جاذبه قرب و پیشگاه خداوندی دایما به سوی مطلوب و کمال می برد: حتّی در عالم بهشت و نعمت جاودانی. شاید هم همین بی مرزی و بی توقف گاهی جمال و کمال محبوب و مطلوب سرّ، جاودانگی بهشت باشد. آدمی همیشه همراه این احساسها و عواطف است و جوشش همین احساسها و عواطف درونی را با زبان هنر که زبانی الهی و ناموسی خلقتی است و کاربردی عظیم دارد، به بروز و ظهور می رساند و هنر از آنجا که از این جوشش درونی سرچشمه می گیرد به بی نهایتی انسانها، مرزی بی نهایت داشته در هر جا و هر مکان به نوعی بروز و ظهور می کند و تاب مستوری ندارد. اما لطف و ارزش هنر، آن است که به سوی مبدأ اعلی و فیض مطلق بوده باشد و به همین جهت، بُعد معنوی و توجه به اخلاق و عرفان هنر، تنها شرط راه است؛ تا آدمی را در یک روشنائی روح افزا و جان بخش قرار دهد که سراپا عظمت، کرامت، شرف و اصالت گردد. همین بُعد است که به او ارزش معنوی، اصالت انسانی، فداکاری، ایثار، شجاعت، شهامت و بالاخره قبول شهادت، ارزانی می دارد.
این بُعد است که آدمی را غرق در هنر و هنرمندی می کند. هنر چگونه زیستن، چگونه عشق ورزیدن، چگونه عبادت کردن، چگونه به درگاه حضرت حّق رفتن و چگونه مناجات کردن، هنر رهبری، هنر وفا و ایثار داشتن، هنر جنگ و هنر مسؤولیت و تعهّد و هنر چگونه مردن و هنر… و بالاخره هنرهای زیبا و جمیل که نمایانگر عوالم لطف و عاطفه انسانی است. سراسر عالم وجود همه، عشق و جمال است. پس، سراسر هنر است.
امّا «نه که هر کو ورقی خواند معانی دانست.»
مظهر زیبایی دوستی و کشش به سوی جمال، هنر است که رسالتش را هنرمند به دوش می کشد. رسالتی که باید معنویت زیبایی و الهی را به کمال قدرت بیان داشته همگان را از سرچشمه جمال سیراب و بهره مند سازد.
زیبایی و جمال تنها زیبایی و جمال ظاهری نیست که ظاهر تنهامنزلگهی است برای گذربه سوی جمالی معنوی وزیبایی دل انگیزتر و متعالیتر؛ انّ اللّه جمیل و یحبّ الجمال.
ساحت مقدّس خداوندی پاکیزه تر از جسم و جسمانیت است، ولی آن زیبایی جمال ملکوتی و معنویی است که چنین زیبایی و جمالی را در راه هنر باید جست و به همین جهت است که در هنر عالی و عرفانی انسانی نه فقط اعضاء و جوارح انسان در تکاپو است بلکه دل و جان و عقیده و ایمان هم در کار است و راز و رمز هنر اسلامی، همان هنری که دل شیفتگان هنر در شرق و غرب تمدّنهای بشری برای، آن می تپد، پنهان در همان معنویت و حقیقت عرفانی درونی آنست که به شهود وبروز رسیده است؛ هنری که نگارش آن حکایت از هستی و زندگی آدمیش و پیوند دادن بین زیبایی و حقیقت در او، همه و همه از دیدگاه اسلام دیده می شود. هنر اسلامی (نه هنر مسلمانان) هنری است که ناشی از اسلام و قداست و پاکیزگی و طهارت و تعالی و عروج آن بوده باشد.
اگر زیبایی ظاهری را در هنر کافی بدانیم باید پذیرای هر گونه آلودگی و گمراهی بوده باشیم. هنر باید وسیله تعالی روحی و سیر معنوی به سوی ملکوت اعلای خداوندی باشد. بازگوی حق و باطل حیات باشد.
مایه تطهیر، تهذیب و اصلاح باشد، حیات، زندگی، عزّت و سربلندی بخشد، نه آنکه سایق و کوچ دهنده به سوی مردگی، پوکی، خواری، انحراف، خودفروختگی و اجنبی زدگی باشد. کشش همگانی و فطری مردم به سوی هنر به گردن هنرمند، تعهّد و مسؤولیّت می اندازد و بار سنگین رسالت معنوی را بر دوش او می گذارد. هنرمند ارجمند اسلامی، باید بداند که هنر چه کاربرد عجیب و شگفتی در همه شؤون زندگی فردی، اخلاقی، علمی، اجتماعی، سیاسی، ادبی مذهبی و تربیتی و غیر اینها دارد؛ پس باید هنر خود را، عامل پیشرفت و تکامل و سعادت، هدایت و ارشاد، بیداری و هشیاری و تحرّک بداند. هنر را با انحراف از مسیر خداییش مایه رکود و مسخ فرهنگی، ویرانی و شقاوت و گمراهی و ضلالت، تخدیر، غفلت، فریب و سکون نسازد.
هنرمند مردمی و متعهّد باید رسالت اصلی خویش را بر مبنای عقیدتی و توحیدی اسلام به اثبات رسانده و همراه سایر دستاوردهای انقلاب و در جهت ساخت و رشد واقعی به پیش برود، تا چون درختی تنومند و پُر حاصل به بار بنشیند، نقش پُربار و پُربرکت خو را در نشر فرهنگ و اندیشه صحیح خدایی متجلّی و تأثیر بارز و با هر خود را در حوزه هنر و اندیشه اسلامی روشن و تابناک به چشم و گوش همگان برساند. با امکان شیوه های کاملاً تازه و اصالتهای انسانی و الهی که در جامعه خروشان ما پدید آمده امروز هنر در جامعه اسلامی ارزشی گرانقدر و مسؤولیّتی بی اندازه حسّاس پیدا کرده است. باید کشش عاطفی و گرایش هنرمند دایما و به طور مستقیم متوجه معنویت اصالت، انسان بودن و عرفان ملکوت خدایی بوده باشد.
خدای ناکرده، دلسرد و غمگین نگوید که رژیم جمهوری اسلامی را با هنر چه کار. آیا انقلاب اسلامی ما با هنر رهبری و هنر انقلاب و مکتب و ایثار بوجود نیامد. و آیا تاکنون متوجه شده اید که چه هنرمندی در نهضت بزرگ و جهش تاریخی به کار رفت تا چنین شد. هنرمند ما اکنون پاره ای از محیط حقیقی و عضوی از مجتمع واقعی خود است. از جامعه و واقعیتهای عینی آن نباید چشم بپوشد. پا به پای اجتماع اسلامی و انقلاب، جامعه و مردم ما راه رود، به کنجی نخزیده و به هنر ساخته و پرداخته خودش دل خوش نکند.
انسان منحرف ماده گرا که دارای گرایشهای حیوانی و کششهای جسمی و جنسی باشد نمی تواند هنری شایسته گستردگی روح انسانها، عرضه بدارد. چنانچه که احساس او، ش