خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی شامل 81 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مسیحیت و روح اروپایی :

Dos christentum undder europaische Geist
۱ – پراکندگی اروپایی
مسیحیت در زمان ما درگیر یک فرآیند پیچیده و تا حدی متضاد است. برای اولین بار در موقعیتی قرار گرفته است که واقعیت پذیر شود. البته در همان حال در همه جای جهان ودر قسمت اعظم اروپا نیز به وضعیت اقلیت درمی آید، عطف به همین مساله در دوایر، بویژ۰ کلیسای کاتولیک از «انجیلی شدن نوین اروپا» سخن می رود. آیا قرار است پراکندگی عمیق اروپایی مسیحیت دگرباره به شکل دوران پیش از تجدد، پیش از جنبش اصلاح دین، مسیحیت غرب باز انجیلی شود؟ آیا این «انجیلی شدن » چیزی بیش و چیزی جز بیان تردید مسیحیت در مورد انسان مدرن است؟
البته وضعیت پراکنده مسیحیت در اروپا طبیعتا یک پرسش فوریت دار پیش می آورد. مسیحیت بخشی از تاریخ و روح اروپایی است. آیا می تواند این تصور را از خود بزداید که با وجود تعلق به پیشینه و تا اندازه ای به مبادی پیامدهای تاریخی و فرهنگی روح اروپا، باز در تعلق محتوای زندگی امروزین و به استلزامهای آن تعلق نداشته باشد؟ چگونه مسیحیت اروپایی این خطر دامنگیر شده را از تاریخ خود دور می کند؟ یا به عنوان مثال، چگونه می تواند زیباشناختی و روان شناختی شدن خود را بزداید؟ پاسخ من به این مسایل تنها می تواند بسیار فروتنانه و یکجانبه باشد، این پرسشها بسیار مهم اند. نخست می کوشم روح اروپایی را مشخص کنم و به شکلی به آن دست یابم که در دنیای مدرن به خود گرفته است. سپس در باب بحران کنونی روح اروپایی صحبت می کنم تا اینکه به مباحثه امروز درباره بست مدرنیسم دنباله یابد. سرانجام مایلم برخی پدیده ها را ذکر کنم که به باور من به محتوا و تضمان های آینده روح اروپایی تعلق دارد. در همان حال مجددا به پراکندگی اروپایی نظر می افکنم. ۲ – روح اروپایی و جهان پست مدرن
«اروپا مرکزی » تنها انتقادی است که در جهان و در خود اروپا پیوسته علیه روح اروپایی اقامه می شود. من فقط به جنبه غربی روح اروپایی می پردازم، زیرا آن را تا آنجایی می شناسم که بتوانم درباره اش صحبت کنم و درباره اش داودی کنم. اروپاییها به سبب اروپاگرایی بی رویه، خود موضوع انتقاد شده اند. اما اصلا منظور از «اروپا مرکز» بودن یعنی چه ؟ مرکزیت روح اروپایی در چیست؟ می کوشم به پاسخ کوتاه بسنده کنم. اروپا مرکز بودن بر این بنا دارد که گویا ما اروپاییها خواسته ایم روح اروپایی را بیش از اندازه به دنیا «صادر» کنیم ، حال آنکه این کار را بسیار کم انجام داده ایم. به سخن دقیق، اروپا مرکزی به این معناست که سعی ما بر آن بوده است که همواره نیمی از اروپا را توضیح داده و نیمی دیگر را توسعه دهیم. می دانم که این پاسخ چندان قابل درک نیست. امید است که در توضیحهای بعدی بیشتر توضیح داده شود. مسلم اینکه هدف از آن تسلط بیشتر اروپا بر جهان نیست. بلکه سعی بر آن است که بحران روح اروپایی تفهیم شود. در روند آن می توان مناسب مسیحیت را با روح اروپایی روشن ساخت.
منظور خود را با طرح یک تمایز، تمایز میان دو گونه عقلانیت اروپایی شروع می کنم. یکی از راه هایی که اروپا طریقه سروری (سلطه) بر جهان را اعمال کرد. توسل به علم و تکنولوژی بود. اروپا بدین صورت یک «جهان متمدن » پدید آورد که امروز گواه تضادهای پنهان و آشکار آن می باشیم. این تمدن با تجهیزات به صنعت اطلاعات و ارتباطات همچون داسی شد برفراز کره زمین. اروپایی شدنی را که به همراه داشت ، تنها عمل مردمان را دگرگون نکرد، بلکه روحیه ملل را نیز دستخوش تغییر کرد. امروز یک اندونزیایی که خودرو می راند، یک نیم – اروپایی است ، همین حال را هندویی دارد که به جای روایت افسانه های کهن پای تلویزیون می نشیند. در همه جا اروپایی شدن مغزها به سبک مدرن اروپایی در جریان است. این است یه اصطلاح عقلانیت (را سیونالیسم) غربی که حامل و عامل اروپایی کردن گیتیانه جهان است. می دانیم که این سنخ عقلانیت اروپایی در اصل مبتنی بر اراده سلطه بر طبیعت بود. غرض از این شکل دانش، سروری یافتن بود. منطق ذاتی آن منطق سلطه است نه منطق تفاهم و حرمت متقابل، منطق جذب و تاثیر نهادن است نه منطق غیر بینی. آیا اروپایی کردن گیتیانه جهان، معرف تمام و کمال روح اروپایی است؟ اگر پاسخ مثبت است، پیامدهای آن چیست؟ آیا این خطر وجود ندارد که با اروپایی کردن گیتیانه فرهنگهای دیگر بتدریج جای یک فرهنگ عامیانه (فولکلور) به خود گیرند و به اعتبار آن بنگرند؟ آیا این تهدیدی به این معنا نیست که در غایت هرگونه پیامبرانگی غیر خودی به خاموشی گراید و ما از استفاده از آن محروم شویم؟ البته صفت بارز روح اروپایی فقط اراده معطوف به قدرت نیست، بلکه بارزه های دیگری نیز دارد. یک سنخ عقلانیت نو مشخصا با روشنگری در اروپا شکل گرفت. نیروی حامل آن عقل است، عقلی که می خواهد پویای خود خویشتن گردد، می خواهد مجری عملی آزادی باشد، یعنی مجری آزادی دیگران و مجری عدالت. بدیهی است که عقلی که پویای آزادی و عدالت است، در ابتدا کلیت معنایی دارد، حال آنکه شکل مشخص آن کلا خاص بوده است. آزادی و برابری در آزادی به شیوه های گوناگون محدود و مشروط بود – در محدودیت مالکیت، در روابط جنسی، نژادی و جزان. با این همه این نوع عقلانیت بر یک فرهنگ سیاسی بنا شده است،که آزادی و حرمت هر انسان را در سر دارد. این پیام همگانی که در روح اروپایی بومی دمیده شده است، در واقع خصلت ضد اروپا مرکزیتی دارد. چنانچه این روح در جهان دامنه پذیر نشده بود، می توان گفت که اروپایی شدن گیتیانه، چیزی جزء تشریک مساعی به نابودی جهان نمی بود. این سنخ دیگر عقلانیت نشان می دهد که هر کلیتی الزاما مبین اراده معطوف به قدرت نیست. طبیعی است که نوع کلیت اروپایی، این اروپا مرکزیت برای دیگران تنها در شرایطی می تواند اعتبار بیابد که بر اساس بازشناسی متقابل و احترام بر دیگر بودگی انسان گسترش یابد. در عصر حقوق عام بشریت جای آن نیست که بار دیگری بی احساسی اروپایی تکرار گردد، امری که تاکنون این همه قربانی به همراه داشته است. ۳ – نشانه های بحران
این «نیم » خوب و نوید بخش روح اروپایی در خود اروپا در چه وضعی است؟ پاسخ به این سوال نمی باید بیش از اندازه یا خود – اطمینانی غیر انتقادی توام باشد. در این رهگذر یک دید تا میزانی انتقادی به سود ما خواهد بود، دیدی که امروزه کسی برای آن ارزش قایل نیست یا اینکه به آن توجه ندارد. انتقاد از خود تشکیک و گردن نهادن بر انتقاد در غایت از نظر آرمانی از سجیه های «نیک » این نیمه روح اروپایی است. من در اینجا نمونه ای از رویکرد برون از اندازه خود – مطمئن و غیر انتقادی به وضعیت کنونی اروپا را نقل می کنم که در این مورد تنها به اروپای قاره ای خلاصه نمی شود، بلکه امریکای شمالی را نیز مدنظر دارد. در تابستان ۱۹۸۹ مقاله «آیا تاریخ به پایان می رسد؟» (TheEndofHistory) در امریکا چاپ شد. این مقاله به قلم فرانسیس فوکویاما معاونت گروه برنامه ریزی در «استیت دیپارتمنت » (وزارت کشور) بود. تز فوکویاما ساده نگرانه گویای این نکته است که غرب سرانجام برنده جنگ سرد شد و آمریکا مظهر خدای گونه آن چیزی شد که در تاریخ اروپای غربی مدرن انتظار آن را داشت. آیا به این وسیله خطری که اروپای غربی در خود دارد پوشیده نمی ماند؟ فکر می کنم که توجه به آن بسیار دارای اهمیت است، بویژه با در نظر گرفتن تغییرات بنیادینی که در نگرش به «اروپای نو» در اروپا رخ داده است. آیا فرضا اطمینان داریم که سنخ عقلانیتی که بارزه اش اراده معطوف به قدرت به معنای سلطه عام است، آن عقلانیتی را که من به عنوان سنخی ذکر کردم که پویای آزادی و عدالت است و آن را مفهوم اساسی فرهنگ نوین اروپایی می دانم ، نخواهد بلعید ؟ آیا این خطر سپری شده است که روح «خوب » اروپایی دارای معنی فقط جبرانی است نه یک امر بنیادی که بخواهد بر رفتار ما ناظر باشد ؟ در اروپا نیز عامل ذهنی (سویژه) انسان در فرایندهای مدرن کردن پیوسته نقش کمتری دارد. آیا این با روح «خوب » اروپا مناسبت دارد؟ من به برخی از نشانه های بحران آن خطری که آن را به فروپاشی تهدید می کند ، اشاره می کنم. امیدوارم که بتوانم این کار را بدون بدبینی فرهنگی انجام دهم.
۱ – نوعی مرگ یک روند شونده تکنیکی و تکنولوژیکی روح وجود دارد که به آستانه آزادی می پوید. چنان می نماید که آزادی ذهنی انسان مقید به همبستگی، مدتهاست که سرنوشت تکنیکی یافته است. ما پیوسته در بازار تولید تکنیکی چیزها آگاه تر می شویم و تردیدی نیست که در نهایت در بازار تولید، خود انسان باز تولید کننده، تولید می شود. انسان پیوسته هر چه بیشتر موضوع آزمایش می شود، حافظه مندی خود را از دست می دهد. می توان گفت، مدت هاست که بنابر الگوی رایانه ای رفتار می کند، نمی تواند چیزی را به یاد آورد، زیرا نمی تواند چیزی را فراموش کند. آیا یعنی تصویر هوش بی تاریخ، بدون احساس و فارغ از هرگونه اخلاق؟
آیا این روند راه به حقانیت اعتلایی او می برد یا اینکه نشان یک نابالغی ثانوی جدید است که نوعی نابالغی است ؟ یک نابالغی ثانوی که بسیار دشوارتر از نابالغی نخستین در روزگار روشنگری برطرف شدنی است، زیرا مردمانی که گرفتار نابالغی ثانوی شوند، هرگز نابالغیتی را که از سر می گذرانند به جای نمی آورند ؟ چگونه می توان روحی که در همبستگی آزاد انسان جویای خود است، با وسایل رسانه های اطلاعاتی و ارتباط همگانی دمساز کرد؟ دانشمندان امریکایی در سالهای اخیر بیشتر به معنای صنعت مدرن فرهنگی و اطلاعاتی ما توجه کرده اند. در حقیقت هدف وسایل ارتباطی همگانی بلوغ بیشتر ذهنیت نیست که قادر باشد ژرفتر دریافت کند. برعکس، آنها مدار جدید نابالغی انسان را به آن وسیله تقویت می کنند، ضرورت کوشش در رشد تخیل خودی، زبان و تجربه خودی را از او سلب می کنند. بدیهی است که اطلاعات اساسا تنها در خدمت روشنگری مردمان نیست. بلکه در عین حال در خدمت موردی از نابالغی ثانوی است، چون که انسان را از امکانات رفتار خودی و نتایج آن دور می کند. پس آیا چنین است که روح مدرنیته اروپایی روح روشنگری را آرام ولی مطمئن، توامان بازگشت ناپذیر – به یک نابالغی ثانوی تبدیل می کند.
۲- به همین گونه نوعی مرگ یک روند از لحاظ نظری روح آزادیخواه و علمی وجود دارد. علمیت مدرن ما دیده نمی شود که به سمت اساس ذهنی دانش در حرکت باشد. به عبارت دقیقتر عامل انسانی، آزادی، رهایی و همچنین انسان، دگردیسی های علم اند. اگر من درست فهمیده باشم ، از نظر علمی و نظری هر گونه سخن درباره عامل ذهنی آزادی و همبستگی مهجور است. برای آنکه بدانیم چیزها چه اند، باید از تز مرگ عامل ذهنی عزیمت کنیم. ذهنیتها وجود ندارند تنها سیستمهای رجعت به خود وجود دارد. در آنها خودجوشی روح در کار نیست. چنین تصوری آن چیزی است که در «اروپای قدیم » معتبر بود. برعکس، آنچه مسلط است، جهان سرد تحول بی تفاوت ناپایان و تحول تاریخ است که عاری از هر گونه عامل ذهنی است. علوم روحانی نیز سعی دارند عامل ذهنی راکنار بگذارند. آنها خود به نفسه علوم درک می کنند که از لحاظ سیبرنتیک سازمان یافته و اطلاعاتی اند، علومی هستند که از لحاظ واگشایی علوم نشانه ای هت یاب می باشند که انسان در آنها تنها به نقش نامشخص عامل سیستمهای کد کننده نمودار می شود.
۳ – اکنون چیزی به نام شیفتگی به اسطوره پست مدرن وجود دارد و آن نه تنها در اشکال مدنی که در اشکال سیاسی خود ملازمان آن اشکال مذاهب جدید می باشند: هزیان، رویا- روانی اسطوری و زیباشناختی، مثل دینداری بدون خدا، پرستش اسطوره های جدید پست مدرن اروپایی خود روانه آن نوع مرگ روح اند که می خواهد به آزادی ذهنیتی و همدردانه بدل شود به همراه ستایش روی بر گرداندن از مدرنیته اروپایی و از یک خدایی توراتی که شالوده متافیزیکی مدرنیته اروپایی است، ستایش بی قیدی نسبت به وظایف، پرستش بی گناهی گسترش می یابد، ستایش اسطوره رونق می گیرد،امری که مسئولیت اخلاقی را می زداید و نظرات در باب بی گناهی انسان را تاکید می کند. امروز دیگر حق گزینش را بندرت می پذیرندآنجا که اصولا تن به تعهد می دهند، آن را به شرط حق تغییر نقطه نظر می پذیرند: من اینجا ایستاده ام، ولی می توانم در جایی دیگر نیز بایستم هیچ گاه مدافع صرف نظرات خود نیستم. همه چیز امکان دارد حتی خلاف آنچه را می گویم…
همانگونه که می دانیم، نوشته های نیچه پیامبر جدایی مدرنیته اروپایی پشت صحنه این پدیده ها را تشکیل می دهد. الیته باید یادآور شد که نیچه فقط اعلام کننده مرگ خدا در قلب اروپا و منتقد پرشور «خداب