خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل الشوری

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل الشوری – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل الشوری شامل 42 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل الشوری:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل الشوری به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الشوری به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل الشوری با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل الشوری با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل الشوری با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل الشوری را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل الشوری :

لقد اتفق المؤرخون علی أن عمر بن الخطاب مات، علی أثر طعنه أبی لؤلؤه غلام المغیره بن شعبه، و قد ابدیت رأیی فی الحادث و ملابساته، و قد حمل بن الخطاب و دماؤه تنزف من جراحاته و هو واهن القوی لکثره الدماء التی سالت منه و وقف الناس من حوله ما بین باک و باکیه و مدهوش، و قیل له و هو مهیض قد انهکته جراحاته لو استخلفت علی الناس یا أمیر المؤمنین، فتفکر ملیا ثم قال: أن استخلف فلقد استخلف من هو خیر منی، و أن اترک فقد ترک من هو خیر منی، یشیر بذلک إلی النبی و أبی بکر، فلقد استخلفه أبو بکر، و ترک النبی (ص) الأمر للمسلمین یختارون لانفسهم من یریدون علی حد زعمه.
ثم التفت إلی من کان حوله من الصحابه و الاسف یقطع انفاسه و قال: لو کان أبو عبیده حیا لاستخلفته و قلت لربی لو سألنی، لقد سمعت نبیک یقول: أنه أمین هذه الأمه، و لو کان سالم مولی أبی حذیفه حیا لاستخلفته، و قلت لربی لو سألنی: لقد سمعت نبیک یقول: أن سالما شدید الحب للّه.
إن أمر هذا الرجل یبدو فی منتهی الغرابه یجمع بین المتناقضات، و یقول الشی ء علی ملأ من الناس و یعمل بخلافه. لقد احتج هو و أبو بکر علی الأنصار یوم السقیفه بما رواه عن النبی (ص) أنه قال: الخلافه فی قریش، و مع ذلک
                     
 
۳۴۹

 
 
یقول: لو کان سالم مولی أبی حذیفه حیا لولیته، لأن النبی قال أنه کان شدید الحب للّه، و نسی ما قاله النبی لعلی فی عشرات المناسبات مما لم یقله فی أحد من الناس، بل نسی ما قاله هو نفسه لابن عباس و غیره، لو ولیها علی لحملهم علی المحجه البیضاء و علی کتاب اللّه و سنّه رسول اللّه.
و عندما وصل الکاتب الکبیر المنصف عبد الفتاح عبد المقصود إلی قوله لو کان أبو عبیده حیا و لو کان سالم مولی أبی حذیفه لولیتهما لم یدع الفرصه تفوته لیبدی ما فی نفسه من التآمر المخطط و المدروس علی اقصاء علی عن الخلافه بکل الوسائل، فقال بلهجته الهادئه التی اعتاد أن یخاطب بها الحزب القرشی المتآمر علی آل الرسول، فقال: فهلا ذکر اذن فی هذا المقام قلیلا من الکثیر الذی قیل فی علی بن أبی طالب علی لسان رسول اللّه (ص) ، و مضی یقول: إنه بلا ریب ذکره و ذکر معه کل ما حدث به من قبل، ثم ذکر إلی جانب هذا و ذاک قدر علی (ع) لا کما جرت به سیرته علی شفاه محبیه، بل کما علمه هو و خبره و قدره القدر الذی یعلو به علی الآخرین، و لکنه أیضا ذکر السیاسه العلیا التی استنتها لنفسها قریش، و کان إما ترسمها برغبته إذ یراها الصواب، و إما دفع مستکرها إلی ترسمها فعداه فی کلا الحالین التوفیق و لم یلتزم النهج الأقوم.
و مهما کان الحال فما أن أتم بن الخطاب کلامه حتی تقدم إلیه المغیره بن شعبه یستأذنه أن یدلی برأیه و لما أذن له قال: اجعلها یا أمیر المؤمنین لولدک عبد الله، فرماه بنظره کالشهاب و صاح فیه: قاتلک اللّه، و اللّه ما أردت بهذا إلا الشر، أتشیر علی أن اجعلها لرجل یعجز عن طلاق زوجته، و أردف ذلک بقوله: لا یلیها رجلان من ولد الخطاب حسب عمر ما حمل، و اللّه لا اتحملها حیا و میتا.
ثم قال: إن رسول اللّه مات و هو راض عن هؤلاء السته من قریش علی و عثمان و طلحه و سعد بن أبی وقاص و الزبیر و عبد الرحمن بن عوف، و قد رأیت أن اجعلها شوری بینهم لیختاروا لأنفسهم، ثم قال: ادعوهم لی فدعوهم و دخلوا علیه و هو ملقی علی فراشه یجود نفسه من الألم، فنظر الیهم و قال: أکلکم یطمع فی الخلافه بعدی، فلم یردوا له الجواب، و لما کرر علیهم القول
 
 
۳۵۰

 
 
أجابه الزبیر و قال کما فی روایه شرح النهج: و ما الذی یبعدنا منها و قد ولیتها أنت و لسنا دونک فی قریش لا فی السابقه و لا فی الإسلام، فقال: أفلا أخبرکم عن أنفسکم، قالوا : قل فإنا لو استعفیناک لم تعفنا، فقال: أما أنت یا زبیر فوعق لقس مؤمن الرضا کافر الغضب یوما انسان و یوما شیطان، و لعلها لو افضت الیک ظلت یومک تلاطم فی البطحاء علی مد من شعیر، افرأیت أن افضت الیک فلیت شعری من یکون للناس یوم تکون شیطانا و یوم تغضب، و ما کان اللّه لیجمع لک أمر هذه الأمه و أنت علی هذه الصفه.
ثم التفت إلی طلحه و کان له مبغضا علی حد تعبیر ابن أبی الحدید فی شرح النهج، فقد قال لأبی بکر یوم وفاته ما قال فی عمر[۱] ، التفت الیه و قال: أقول أم أسکت، فقال له طلحه: قل فإنک لا تقول من الخیر شیئا، قال : أما أنی أعرفک منذ أصیبت اصبعک یوم أحد و البا بالذی حدث لک، و لقد مات رسول اللّه ساخطا علیک للکلمه التی قلتها یوم نزلت آیه الحجاب .[۲]
لقد ناقض نفسه عمر بن الخطاب و هو لا یزال فی الحدیث عن السته الذین اختارهم للخلافه ففی صدر حدیثه عنهم قال: إن رسول اللّه مات و هو راض عنهم، و ها هو یقول لطلحه: لقد مات رسول اللّه ساخطا علیک للکلمه التی قلتها یوم نزلت آیه الحجاب، و علی أن الصفات التی وصف بها الزبیر لو صح أنها کانت فیه لا یعقل أن یموت رسول اللّه و هو راض عنه مع وجود تلک الصفات فیه التی لا ترضی أحدا من الناس، أن الباحث لا یکاد ینتهی من فصل من فصول متناقضاته حتی یقع علی فصل آخر، لقد أمر صهیبا أن یصلی بالناس فی مرضه لأن إمامه المصلین لا ترتبط بالخلافه و لا ملازمه بینهما. و بالأمس یوم کان یناضل من أجل استیلاء أبی بکر علی الخلافه کانت صلاته
 

۳۵۱

 
 
المزعومه بالناس فی مرض النبی الدلیل الأول علی أهلیته للخلافه و استحقاقه لها، و قال أن رسول اللّه مات و هو راض عن السته و یقول عن الزبیر بأنه یوما انسان و یوما شیطان، و یلاطم فی البطحاء علی مد من الشعیر و یقول أن رسول اللّه مات ساخطا علی طلحه و یصف عثمان و سعد بن أبی وقاص بأقبح الصفات و مع ذلک فرسول اللّه مات و هو راض عنهم علی حد زعمه.
ثم أقبل علی سعد بن أبی وقاص، و قال له: إنما أنت صاحب مقنب فی هذه المقانب تقاتل به و صاحب قنص و قوس و أسهم و ما زهره و الخلافه و أمور الناس.
و قال لعبد الرحمن بن عوف: و أما أنت یا عبد الرحمن فلو وزن نصف إیمان المسلمین بایمانک لرجح إیمانک به و لکن لیس یصلح هذا الأمر لمن فیه ضعف کضعفک و ما زهره و هذا الأمر.
و قال لعلی (ع) : للّه أنت لو لا دعابه فیک، أما و اللّه لو ولیتهم لتحملنهم علی الحق الواضح و المحجه البیضاء.
و قال لعثمان: هبها الیک کأنی بک قد قلدتک قریش هذا الأمر لحبها إیاک فحملت بنی أمیه و بنی أبی معیط علی رقاب الناس و آثرتهم بالفی ء فسارت الیک عصابه من ذؤ بان العرب فذبحوک علی فراشک ذبحا، و اللّه لئن فعلوا لتفعلن، و لئن فعلت لیفعلن بک، ثم أخذ بناصیته و قال: فإذا کان ذلک