خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است

فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است شامل 52 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حاکمیت، حق مختص خدا است :

و بعبارت دیگر: حاکم کسی است که بخاطر «ولایتی» که دارد می تواند در باره اموال و نفوس مردم تصمیم بگیرد و فرمان بدهد.

اینکه می گوئیم حاکم روی ولایتی که دارد میتواند درباره جان و مال مردم تصمیم بگیرد مقصود این نیست که اموال مردم را به یغما ببرد و نفوس را سر به نیست کند بلکه مقصود اینست که بخاطر حفظ نظم و انضباط محدودیت هائی در اموال انسانها پدید بیاورد، صادرات و واردات را محدود سازد و مالیات هائی از زکات و خمس بگیرد و در موقع لزوم نفوس را به جنگ بفرستد برای خروج از کشور اسلامی برنامه ای تنظیم کند و…

هر گاه وجود حکومت آنهم بخاطر برقراری نظام با یک نوع تسلط بر جان و مال ملازم است هیچ کس هر چند هم پیامبر و برگزیده خدا باشد چنین تسلطی بر کس دیگر ندارد مگر خالقی که جهان و انسان را از عدم به وجود آورده و همه چیز وی مملوک و مخلوق اوست و هر لحظه به او محتاج و نیازمند میباشد.

زیرا همان طور که یادآور شدیم حکومت بخاطر ولایتی است که حاکم بر جان و مال انسان مورد ولایت، دارد و چون تمام انسانها در پیشگاه خدا یکسانند از این جهت هیچ کس بر هیچ کس با لذات چنین حقی و ولایت و سرپرستی ندارد مگر خدای بزرگ که همه چیز انسان از جان و مالش مخلوق او است و یا آن گروه که خداوند به آنان ولایت دهد و آنان را والیان و حاکمان قانونی خود معرفی کند.

بنابراین باید گفت حکومت به معنی «داشتن ولایت و حق فرمان دادن» از آن خدا است و یکی از مراتب توحید به شمار می رود و حقیقت «توحید در حکومت» این است که تنها او را باید حاکم بر مال و جان بشر بدانیم و بس.

آیات قرآن به گونه ای این تحلیل عقلی را پذیرفته و در این زمینه می فرماید:

ان الحکم الا لله امر ألا تعبدوا الا ایاه ذلک الدین القیم و لکن اکثر الناس لا یعلمون (یوسف آیه ۴۰) حکومت برای کسی جز خدا نیست فرمان داده است که فقط او را بپرستیم این است آئین استوار ولی بیشتر مردم نمی دانند.

مقصود از جمله «ان الحکم» در آیه همان حکومت و فرمانروائی است به شهادت این که بعدا پیرامون امر و نهی تشریعی سخن میگوید و میفرماید:

امر ألا تعبدوا الا ایاه هرگز مقصود از آن حکومت تکوینی که همان تدبیر و گردانندگی جهان است نیست.

هر چند مقصود از آن در آیه ۶۷ همین سوره ^(۱) حکومت و ولایت تکوینی است که بازگشت آن به تدبیر جهان است.

همچنین جهت ندارد که لفظ «حکم» را که معنی وسیع و گسترده ای دارد در خصوص قضاوت و داوری و یا تشریع و قانونگذاری محصور کنیم بلکه «حکم» در این آیه دارای معنی وسیع است که یکی از شؤن آن قضاوت و داوری است و مقصود از آن همان سلطه و فرمان به معنی وسیع است.شما میتوانید این حقیقت را (حکومت از آن خداست) از آیات دیگر نیز استظهار فرمائید. ^(۲)

از این که می گوئیم حکومت حقی است مختص خدا، بسان شفاعت که حقی است مختص خدا چنانکه میفرماید: «و لله الشفاعه جمیعا» (زمر آیه ۳) نباید چنین استنباط کرد که خداوند باید بطور مستقیم اداره امور بندگان و نظام اجتماع را بر عهده بگیرد و چون ولایت دارد باید رئیس و امیر هم او باشد، نه اختصاص چنین حقی به خدا، ملازم با سرپرستی مستقیم او نیست بلکه خدا به خاطر داشتن چنین حقی می تواند امیر و رئیسی از جنس بشر برای او معین کند که از جانب او حکومت کند زیرا فرمانروائی او به طور مستقیم و به نحو مباشرت بر بشری که در محیط مادی زندگی میکند امکان پذیر نیست.

از این جهت خدا به گروهی دستور داده است که از طرف او در میان مردم حکومت کنند.و آنانرا در این کار جانشین خود اتخاذ کرده است آنجا که «داود» را با خطاب زیر مخاطب ساخته و میفرماید:

یا داود انا جعلناک خلیفه فی الارض فاحکم بین الناس بالحق و لا تتبع الهوی (ص آیه ۲۶) داود ما ترا در روی زمین نماینده خود قرار دادیم تا در میان مردم به حق داوری کنی و از هوی و هوس بپرهیزی.

این آیه هر چند مربوط به قضاوت و داوری است ولی نفوذ سخن او در محیط داوری از ولایت و حکومت وسیع او سرچشمه می گیرد و حکومت و فرمانروائی را نیز در بر می گیرد، زیرا گذشته بر اینکه نفوذ حکم قاضی بدون داشتن سلطه و حکومت مقتدر، امکان پذیر نیست.در زمان حضرت داود قوه قضائی از قوه ی اجرائی جدا نبود و همگی می دانیم که حضرت داود از حکومت بسیار نیرومندی برخوردار بود چنانکه می فرماید:

و قتل داود جالوت و آتاه الله الملک و الحکمه و علمه مما یشاء و لو لا دفع الله الناس بعضهم ببعض لفسدت الارض (بقره آیه ۲۵۳) داود جالوت را کشت خدا به او فرمانروائی و حکومت داد و به او از آنچه می خواست آموخت اگر خدا برخی از مردم را با برخی دیگر از بین نبرد روی زمین را فساد می گیرد.

با توجه به این امر که داود دارای حکومت و قدرت بود و با توجه باینکه هیچ قدرت قضائی بدون تکیه به حکومت نیرومندی نمی تواند مؤثر واقع گردد و اینکه در پیامبران، مقام قضاء و داوری از مقام اجراء و تنفیذ جدا نبود، میتوان گفت که داود بخاطر نمایندگی از خداوند دارای چنین مقام بوده و حق حکومت و فرمانروائی داشت و اگر از جانب خدا چنین مقامی باو داده نشده بود هرگز نه قضاوت او نافذ بود و نه فرمان و دستورهای دیگر او.

اشتباه نشود که مقصود از اینکه می گوئیم حکومت از آن خداست نمی خواهیم شعار خوارج را زنده کنیم آنگاه که در مسجد شعار میدادند و می گفتند (ان الحکم الا لله لا لک و لا لاصحابک) . ^(۳)

ولایت از آن خداست نه برای تو نه برای یاران تو است ای علی.

آنان با دادن این شعار که به ظاهر حق و پیروی از قرآن بود معنی باطل آنرا اراده می کردند و می خواستند بگویند که اصولا نباید در روی زمین امیری باشد هر چند حکومت او مورد تایید خدا باشد و از جانب او تعیین گردد این سخن را میگفتند تا اجتماع را به هرج و مرج بکشند و یک نوع بی نظمی در اجتماع بوجود آید.

از این جهت امام در پاسخ آنان گفت:

کلمه حق یراد بها الباطل نعم لا حکم الا لله و لکن هولاء یقولون لا امره الا لله ^(۴)

جمله حقی است که از آن معنی باطل اراده شده است آنان می خواهند بگویند در روی زمین اصلا نباید حکومتی مستقر گردد و هیچ نوعی امیر و رئیسی در میان مردم باشد.

هدف ما از «توحید در حکومت» این است که حق حکومت اصالتا مربوط به خدا است و حکومت دیگران باید به انتصاب و اجازه خصوصی وی باشد:

حکومت پیامبر و اولو الامر از جانب خدا است از مراجعه به آیات قرآن روشن می گردد که اسلام حکومت پیامبر و ولایت اولو الامر را برسمیت شناخته است و از این جهت فرمان داده است که از آنان اطاعت و پیروی کنیم.چنانکه میفرماید:

یا ایها الذین آمنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم (نساء آیه ۵۹) ای افراد با ایمان از خدا و پیامبر او و صاحبان فرمان از خود پیروی کنید.

دستور اطاعت از فردی و مقامی در صورتی صحیح است که آن فرد و مقام اصالتا و یا نیابتا دارای مقام و حکومت باشد و بدون احراز یک چنین مقام الزام به اطاعت بی ملاک خواهد بود .

حالا مقصود از «اولو الامر» کیست و آیا منحصر به همان دوازده امام معصوم است، و یا آنان مصداق بارز آن می باشند و هر زمامدار واجد الشرایط نیز مصداق اولو الامر می باشد باید درباره آن، در جای دیگر بحث و گفتگو کرد.

این آیه و نظایر آن ^(۵) حاکی از آنست که خداوند پیامبر و اولو الامر را حاکم و والی رسمی اسلام شناخته است از این جهت اطاعت آنها را واجب نموده است.

حکومت و دولت پدیده اجتناب ناپذیر است بر خلاف اندیشه گروهی که تصور می کنند حریت و آزادی با سلطه گرائی و حکومت دو امر متناقضند و هرگز جمع نمیشوند و حفظ آزادی فردی ایجاب میکند که قانون و حکومت از قاموس زندگی حذف شود.

یا تصور می کنند که دولتها پیوسته از اقویا و زورمندان طرفداری میکنند و مصالح توده ها را در نظر نمیگیرند.

یا می اندیشند که انسان ذاتا خیر و نیکوکار عاقل و اندیشمند آفری