خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) شامل 61 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برهان صدیقین از دیگاه فلاسفه (۱) :

مفهوم لغوی «صدیق »

واژه شناسان، معانی مختلفی برای «صدیق » ذکر کرده اند. راغب اصفهانی می گوید: «الصدیق من کثر منه الصدق وقیل بل یقال لمن لا یکذب قط وقیل بل لمن لا یتاتی منه الکذب وقیل بل لمن صدق بقوله واعتقاده وحقق صدقه بفعله ». ^(۱)

طریحی سه معنا برای این واژه بیان کرده است:

۱. کثیر الصدق;

۲. المداوم علی التصدیق بما یوجب الحق;

۳. الصدیق الذی عادته الصدق. ^(۲)

شاید بتوان گفت محور مشترک تمام این معانی، حق نما بودن گفتار فردی است که به این نام خوانده می شود و همان گونه که بیان می شود، با توجه به همین ویژگی از این واژه برای نامگذاری برهان صدیقین استفاده شده است.

در قرآن نیز این واژه به کسانی اطلاق می شود که در گفتار و کردار و نیت ها و پیمان های خود با خدا و خلق ملازم صدق باشند ^(۳).«صدیق » کسی است که برهانش صدق محض است و هیچ شایبه ی کذب در تفکر وی نیست، صدق محض است و از غیر ذات حق بر ذات حق استشهاد نمی کند، صدیق با گذر از مرتبه ی استدلال به آیات آفاقی و انفسی بر وجود حق، به مرتبه ی استشهاد به وسیله ی حق بر هر چیز دیگر می رسد. ^(۴)

فلسفه نامگذاری برهان صدیقین

با توجه به مفهوم واژه ی صدیق، شاید علت نامگذاری این برهان به صدیقین، یکی از موارد زیر باشد:

۱. انسان های «صدیق » در مقام استشهاد بر ذات حق از این روش استفاده می کنند.

۲. نتیجه ی این برهان کاملا یقینی است و عالی ترین مرتبه ی یقین را افاده می کند و شایبه ی کذب در آن راه ندارد.

۳. حکیم متاله با تکیه بر این برهان، حقایق اشیا را مشاهده می کند.

۴. این روش وصول به حق، طریقه ی انبیای صدیق است و روش صدیقین که در مرتبه ی پس از انبیای الهی قرار دارند، چنین است.

با توجه به همین محورها، نخستین بار شیخ الرئیس بوعلی سینا برهان مورد بحث را به نام برهان صدیقین نامید. وی ضمن این که این برهان را محکم ترین برهان خداشناسی می داند، می گوید در این روش، هستی از آن جهت که هستی است بر وجود حق تعالی گواهی داده و وجود حق تعالی گواه بر سایر مراتب وجود می گردد و در نهایت چنین نتیجه می گیرد که: هذا حکم للصدیقین الذین یستشهدون به لا علیه. ^(۵) پس از بوعلی نیز سایر حکمای متاله در این نامگذاری از وی پیروی کردند. البته مرحوم آشتیانی در تعلیقه بر شرح منظومه ی خود به جای صدیقین واژه صدیقی را برای نامگذاری این برهان برگزیده است.

معیارهای تمایز برهان صدیقین از سایر براهین خداشناسی

پیش از بیان ویژگی های این برهان لازم است که به دو نحوه دسته بندی براهین خداشناسی که از سوی محقق طوسی و آخوند رحمهما الله ارایه شده اند، اشاره شود:

در یک تقسیم بندی، براهین خداشناسی از حیث سالکان طریق معرفت به پنج دسته تقسیم شده اند:

۱. راه متکلمان که معمولا به حدوث زمانی عالم استدلال می کنند.

۲. راه طبیعیون که از حرکت عالم بر محرک اولی استدلال می کنند.

۳. راه حکمای الهی که از امکان ماهوی به وجودحق می رسند.

۴. راه عرفا که همان بداهت وجود حق نزد ایشان است.

۵. طریق حکمای متاله که با نظر به حقیقت وجود پی به حق تعالی می برند.

در تقسیم دیگر مرحوم آخوند براهین خداشناسی را به سه دسته تقسیم می کنند:

۱. راه هایی که در آن سالک و مسلک ومقصد از یکدیگر جدا هستند، مانند برهان نظم.

۲. راه هایی که در آن سالک و مسلک یکی ولی مقصد جدا است، مانند راه طبیعیون از طریق معرفت نفس.

۳. راه هایی که در آن مسلک و مقصد واحد و سالک جدا است، که همان برهان صدیقین می باشد. ^(۶)

با توجه به این مقدمه و مطالب گذشته می توان معیارهای کلی برهان صدیقین را چنین برشمرد:

۱. در طریقه ی صدیقین باید از خود ذات حق بر ذات او راهی یافت و استدلال یا استشهاد کرده و یا تنبه حاصل نمود. پس در این روش نباید مخلوقات و افعال و آثار حق واسطه و طریق باشند، هر چند که واسطه قرار دادن برخی از فروض عقلی به برهان صدیقین خللی وارد نمی سازد.

۲. شکل برهان از اشکال بدیهی الانتاج باشد به طوری که نتیجه ی آن کاملا صادق و یقینی بوده و شایبه ی کذب و خطا در آن راه نیابد.

۳. مقدمات ماخوذه در برهان از گروه قضایای بدیهی اولی باشد و مقدمات غیر بدیهی اولی ومبادی نظری در آن به کار نرود.

۴. بر کوتاه ترین وکمترین مبادی متکی باشد به نحوی که بدون صرف وقت زیاد وبا سرعت انسان را به مطلوب و نتیجه برساند و به تعبیر دیگر اخصر البراهین باشد.

۵. توان آن را داشته باشد که علاوه بر اثبات ذات واجب، توحید و صفات و افعال حق را نیز اثبات کند.

البته با توجه به طبقه بندی حکمای متاله از طرق خداشناسی، معیار نخست حد اقل معیار لازم در برهان صدیقین خواهد بود و معیارهای بعدی را می توان فقط شرط کمال این برهان به شمار آورد.

امتیازات برهان صدیقین بر سایر براهین خداشناسی

مرحوم صدر المتالهین امتیازاتی را به قرار زیر برای برهان صدیقین برشمرده است: ^(۷)

۱. برهان صدیقین محکم ترین برهان بوده و در نهایت متانت و استواری است و عالی ترین درجه ی جزم و یقین را افاده می کند.

۲. این برهان شریفترین راه خداشناسی است، زیرا که با تکیه بر حقیقت وجود به واجب متعال راه می یابد و وجود هم خیر محض و منبع سایر خیرات است، در حالی که در سایر براهین خداشناسی مخلوقات واسطه ی در اثبات هستند و آنها آمیخته ی به عدم و نقص بوده و بلکه در جنب هستی حق، عدم محض می باشند و عدم منشا شر و شر محض است.

۳. بسیطاترین و ساده ترین برهان است، زیرا برای شناخت واجب و صفات و افعال او نیازی به واسطه کردن غیر حق ندارد، چنان که نیازمند به ابطال دور و تسلسل نیست.

۴. برهان صدیقین به تنهایی برای شناخت ذات حق و توحید ذات و شناخت صفات حق و توحید صفات و شناخت افعال حق و توحید افعال کافی است، بر خلاف براهین دیگر.

اما در کنار این امتیازات، تنها نقص برهان صدیقین عدم امکان فهم آن برای همگان است، زیرا که انسان ها به دلیل انس به مادیات و عالم مخلوق از درک هستی محض به طور بی واسطه عاجزند و این تنها در همت و قدرت تفکر حکیم متاله قابل تجلی است. ^(۸)

تفاوت برهان صدیقین با برهان وجودی در فلسفه غرب

برهان صدیقین برهانی است که برای اثبات حق تعالی از خود ذات حق به ذات حق استدلال می شود و در آن حقیقت هستی مورد توجه قرار می گیرد، اما در برهان وجودی که نخستین تبیین گر آن قدیس آنسلم(۱۰۳۳-۱۱۰۹م) بوده است، از صرف تصور خداوند، اثبات وجود وحتی وجوب حق تعالی استنتاج می گردد. ^(۹) با یک بررسی سطحی می توان به دو مزیت اساسی برهان صدیقین بر برهان وجودی پی برد:

۱. ضرورتی که در برهان وجود شناختی اثبات می شود، ضرورت ذاتیه است یعنی مادامی که ذات موضوع یا تصور بزرگترین موجود کامل مطلق در ذهن باشد، حکم بر ضرورت وجود آن خواهد شد. بنابراین اگر کسی چنین تصوری از موجود کامل مطلق در ذهن نداشته باشد حکم به ضرورت آن هم وجود نخواهد داشت، ولی ضرورتی که در برهان صدیقین اثبات می شود ضرورت ازلیه است که حتی از فرض عدم موضوع باز، وجود آن لازم می آید و محمول در هر صورت برای موضوع ضرورت دارد.

۲. در برهان وجود شناختی هنگامی که گفته می شود خدا بالضروره موجود است، ضرورت برای خدا به حمل اولی است و به حمل شایع خدا ممکن الوجود است، چون یکی از مخلوقات ذهنی ما است پس وجود تصور خدا در ذهن به حمل شایع ممکن الوجود است و برای این که بتوان وجود خدا را در خارج اثبات کرد باید به حمل شایع ضرورت وجود را برای خدا اثبات کرد، حمل اولی و مفهومی، ضرورت وجود خارجی را برای خدا اثبات نمی کند، اما در برهان صدیقین حمل محمول یعنی ضرورت وجود بر موضوع به حمل شایع است و مفاهیم مندرج در موضوع آن حاکی و مشیر هستند و از خارج حکایت می کنند، زیرا ابتدا وجودی که سوفسطایی انکار می کند، در خارج اثبات می شود و سپس مفهوم حاکی از آن در ذهن حاصل می شود و سرانجام ضرورت ازلیه بر آن حمل می گردد.

وجود تقریرهای مختلف از برهان صدیقین

برای برهان صدیقین تقریرهای متعددی ارایه شده است به گونه ای که مرحوم آشتیانی حدود نوزده تقریر از گذشتگان برای این برهان نقل کرده اند ^(۱۰) ، که چهار تقریر آن اختصاص به حکیم سبزواری داشته و یک تقریر به شیخ اشراق و تقریرهای دیگر از آن برخی عرفا وحکمای الهی است.

در ابتدا به نظر می رسد که با اضافه شدن تقاریر فلاسفه و حکمای معاصر به این تعداد، شمار تقریرهای موجود بسیار زیاد شود، اما به نظر می رسد بسیاری از این تقریرها را می توان به یکدیگر نزدیک کرده و تنها چند تقریر محوری و متمایز را ارایه کرد; زیرا تعدد تقریر باید از راه تعدد حدوسط باشد، هرگاه حد وسط یک برهان با حد وسط برهان دیگر متفاوت باشد آن دو برهان با یکدیگر مغایر خواهند بود، ولی اگر حد وسطاها به یکدیگر نزدیک باشند، برهان ها را نمی توان جدای ازیکدیگر به شمار آورد ^(۱۱); حتی می توان گفت برخی از تقریرهای اشاره شده در کلام آن بزرگان تلخیص تقریری دیگر است. به این ترتیب ضمن حذف تقریرهای مشترک به ارایه ی تقاریر مختلف در ضمن سه فصل پرداخته خواهد شد:

۱. بررسی تقریرهای برهان صدیقین در فلسفه مشاء و اشراق.

۲. بررسی تقریرهای برهان صدیقین در نزد عرفا.

۳. بررسی تقریرهای برهان صدیقین در حکمت متعالیه.

تقریرهای برهان صدیقین از دیدگاه فلسفه مشاء و اشراق

تقریر فارابی از برهان صدیقین

فارابی برهان هایی در باب خداشناسی ارایه داده است که پس از وی سبب پیدایش شکل های جدید وکاملی از برهان صدیقین شده اند، بنابراین