خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه تهران به امامت آیت الله یزدی ۲۷ / ۷ / ۱۳۸۰

الحمد لله رب العالمین باری الخلائق اجمعین الذی بعد فلا یری و قرب فشهد النجوی تبارک و تعالی و الصلاه و السلام علی اشرف الانبیا و افضل السفرا و خاتم الرسل محمد و آل الطاهرین .
اوصیکم عبادالله و نفسی بتقوی الله فان خیر الزاد التقوی به شما برادران و خواهران نمازگزار و خود را توصیه و سفارش می کنم به تقوی و رعایت حدود و احکام الهی که بهترین وسیله برای نجات انسان و ایمن این راه هست و استفاده کردن از فضیلت تقوی بارها عرض شده است که رسیدن به درجات عالیه ی تقوی کار درسی و بحثی و مطالعه ای و تحقیقاتی نیست.
کتاب خواندن و مطالعه کردن و نظریات دانستن کار تقوی را و رسیدن به فضیلت تقوی را انجام نمی دهد بلکه یک کار تمرینی و عملی درست مثل سایر کارهایی که با تمرین جدی و بدنی انسان می تواند به مراتب عالیه آن برسد.
در مسائل روزی هم با تمرین و تکرار و مراقبت می توان به مراتب عالیه ی تقوی رسید و برای شروع این کار باید از درون زندگی شروع کرد از زندگی فردی رفتار با پدر با مادر با خواهر با برادر با همسر با بستگان فامیل نزدیکان همسایگان و بهرحال مردم شهر و مردم کشور تا برسد به کارهای بالاتر و مسئولیتها و در محیط کار و اداره و بازار و هر جایی که انسان استفاده ای دارد تمرین و تکرار عملی می تواند به انسان کمک بکند برای رسیدن به تقوی امیدواریم انشاالله همه ی ما بتوانیم این فضیلت را در حد لازم بدست بیاوریم.
ما معمولا در خطبه ی اول بحثمان درباره ی شکل حکومت اسلامی از نظر قانون اساسی بود قانون اساسی حکومت اسلامی را چگونه می بیند اصولی را بحث کردیم تا رسیدیم به اصل هشتم من متن این اصل را می خوانم و یک ترجمه خلاصه ای و یک توضیح خلاصه ای عرض می کنم ولی چون وقت کم است و وقت گذشته است و نیاز به وقت هست وقتش را می گذاریم برای اگر توفیقی بود جلسه ی آینده ای که نوبت ما بشود.
اصل هشتم می گوید که در جمهوری اسلامی ایران دعوت به خیر امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ایست همگانی و متقابل بر عهده ی مردم نسبت به یکدیگر دولت نسبت به مردم, مردم نسبت به دولت, شرائط و حدود و کیفیت آن را قانون معین می کند آخر این اصل هم متن این آیه شریفه آمده است ((و المومنون و المومنات بعضهم اولیا بعض یامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر)).
امر به معروف و نهی از منکر از وظایف دینی است و در فقه باب مفصلی دارد در قرآن کریم آیات عدیده ای درباره ی او نازل شده است یک تکلیف الهی است بر عهده همه ی مکلفین اینجا می گوید بر عهده ی همه ی مردم با وصف متقابل بودن قبل از امر به معروف و نهی از منکر یک کلمه ی دیگری هست که دعوت به خیر, دعوت به خیر یک مسئله است امر به معروف و نهی از منکر یک مسئله دیگر اینها دو مطلب است منشاش همان آیه شریفه ایست که می فرماید ((ولتکن منکم امه یدعون الی الخیر و یامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر)).
باید یک جمعیتی از شما و در بین شما باشند که دعوت به خیر بکنند مردم را به خوبی دعوت کنند کارهای خوب را بخواهند که مردم انجام بدهند دعوت به خیر امر به معروف و نهی از منکر نیست ممکن است امر به معروف و نهی از منکر هم یکی از مصادیق کار خیر باشد ممکن است در بعضی موارد مصداق باشد ولی دوتا وظیفه است یکی دعوت به نیکی که می بایست این کار انجام بگیرد و یکی هم امر به معروف و نهی از منکر.
این مسئله بحثهای زیادی دارد هم از نظر قرآن هم از نظر روایت و در قانون هم هیمنطور که ملاحظه می کنید اصل می گوید یک وظیفه همگانی است در ذیلش هم می گوید حدود کیفیت خصوصیات را قانون معین می کند یعنی باید یک قانونی بگوید که امر به معروف و نهی از منکر چگونه است چگونه باید انجام داد چه کسانی باید انجام بدهند؟ شرایطش چیست ؟ خصوصیات را باید قانون بگوید.
همینطور که می دانید در قانون اساسی ۲۵ مورد هست که در ذیل اصل می گوید حدود و خصوصیات را قانون معین می کند خوشبختانه در طول این مدت پس از پیروزی انقلاب و پس از بازنگری قانون اساسی در کل مجلس شورای اسلامی در دوره های مختلف از این ۲۵ مورد بیشترینش را تعیین تکلیف کرده است که شاید آخرینش همین مسئله ی شوراها بود و بعضی چیزهای دیگر ولی این مسئله هنوز قانون عادی ندارد سایر جاهایی که در قانون اساسی می گوید خصوصیات را قانون معین می کند مجلس معین کرده ولی این مسئله را معین نکرده چرا دلیلش چیست ؟ نه دولت به این مسئله توجه کرده که لایحه ای تهیه کند و نه نمایندگان به این مسئله توجه کردند که طرحی بیاورند بدهند مجلس طرح بشود این خود یک بحثی دارد که چرا این کار نشده.
اگر توفیقی بود من در توضیحات بعدی ممکن است به عرضتان برسانم فعلا می خواهم این متن اصل کمی توضیح بدهم وظیفه همگانی است, یعنی هر کس هر کجا در هر مقامی در هر وضعیتی که هست اگر دید یک معروفی دارد ترک می شود و یا یک منکری دارد انجام می گیرد وظیفه دارد که آن معروف را امر کند و آن منکر را نهی بکند فرقی نمی کند که زن هست مرد هست در چه پایه قرار دارد در محیط اداری در محیط نظامی در محیط زندگی عادی در کوچه و بازار است فرقی نمی کند بر عهده ی همه است بر عهده ی همه است در حالی که خوب قرآن می فرماید ولتکن منکم امه این همان بحث واجب کفایی در برخی واجبات واجب کفایی است یعنی یک تکلیف هست بر همه اگر کسانی این تکلیف را انجام دادند و عمل کردند از عهده ی بقیه ساقط می شود ولی تا وقتی که به آن کفایت عمل نکرده همه مواخذند همه مسئولند یعنی اگر مثلا در کشور ما یک منکری عملا و آشکارا در خیابانها دیده می شود در ادارات دیده می شود در سینما دیده می شود در پارکها دیده می شود در زندگی عادی مردم در بازار دیده می شود همه مسئولند هم رهبری هم ریاست جمهوری هم روسای سه قوه و هم سازمانها و ادارات و موسسات و هم مردم کوچه و بازار همه مسئولند که چرا در جامعه ی اسلامی یک منکر آشکارا دارد عمل می شود.
اگر یک کسی منکری را محرمانه مخفیانه در خانه اش در درون یک پست اتاق عمل کرده این کار به مسئله ی امر به معروف و نهی از منکر ندارد آن مسئله ی ارشاد و هدایتهای کلی است اگر منکری آشکارا هست همه مسئولند اگر معروفی آشکارا ترک می شود همه مسئولند منکر و معروف چیست ؟
توضیحش بماند ولی اجمالش این است واجبات اسلامی همه معروفند وباید امر بشود نماز هست روزه هست دیگر وظائفی هست که در حقیقیت در جای خودش باید مفصل بحث بشود و محرمات الهی همه منکرات هستند هر چیز محرمی منکر است هر گناهی منکر است و باید نهی از آن بشود هیچ فرقی نمی کند بین یک گناه کوچک و گناه بزرگ هیچ فرقی نمی کند به قول ماها تکلیفی است یا وضعی است یعنی آثار وضعی دارد یا ندارد.
رباخوری گناه است رشوه خوری گناه است افترا و تهمت زدن و دروغ گفتن هم گناه است و بی حجاب هم بودن و سر بدحجاب آمدن گناه است هیچ فرقی نمی کند همه اش گناه است گناه را باید باش برخورد کرد باید جلویش گرفت همه هم مسئولند بله البته حالا آن مقدار که اینجا من می توانم اشاره بکنم و تفصیلش انشاالله در آینده این است که امر و نهی سه مرحله دارد یک مرحله در درون و قلب است, یک مرحله زبان هست و یک مرحله هم عمل روایاتش و خصوصیاتش را انشاالله آینده یعنی انسانها همه باید از منکر اول تنفر درونی و قلبی داشته باشند شما وقتی یک زشتی و بدی را در کوچه و بازار می بینید در پارک و سینما و خیابان می بینید باید بدتتان بیاید برای این که بدانید خدا بدش میآید شما که اگر بنده ی خدایید باید بدتان بیاید کم کم عادی نشود برایتان بگوئید مهم نیست خوب حالا بالاخره هستند دیگر اینها جوانند اینها مثلا فعلا اطلاعات خیلی ندارند طوری نیست حالا این روشی که دارند باشد چه کارشان دارید جوآنها را باید درک کرد جوانها باید نگه داشت جوانها باید حفظ کرد و گناهایی که انجام می دهند خیلی هیچی نگویید به خاطر این که باید جوانها حفظ کرد.
اول باید بدتان بیاید برای اینکه اگر احساس تنفر نکردید آهسته آهسته گناه برایتان عادی می شود یعنی می گویید خوب این جزو زندگی دیگر چیزهای عادی و معمولی می شود دیگر دلیل ندارد که برای مقابله اش وارد عمل بشوید این یک مرحله است و هر مسلمانی باید از آن چیزی که خدا از آن بدش بیاید از آن بدش بیاید از آن چیزی که خدا از آن خوشش بیاید از آن خوشش بیاید هر چیزی را که خدا دوست دارد او دوست داشته باشد از هر چیزی که خدا دشمن دارد او دشمن داشته باشد این یک مرحله ی درونی است که در حقیقت ساده ترین و اولین و عادیترین مرحله ی امر و نهی به اش گفته می شود حالا لغتا امر و نهی می شود گفت نمی شود گفت اینها بحثهای دیگری است که بعدها باید توضیح داد.
مرحله دوم زبان است خوب شما بدتان میآید از این کار خلافی که انجام می گیرد از رباخواری از رشوه خواری از کاغذبازی از رفیق بازی از معطل کردن مردم در ادارات از این روشهایی که برو فردا بیا تا به ات بگویم بروید کی بیایید و از این بحثهایی که می بینید گاهی مردم سرگردان می کنند خوب بدشان میآید, بدشان میآید باید بگویید به رئیس آن اداره باید بگویید به آن بالاتر باید بگویید به مسئولش باید بگویید بخصوص به بعضیها که نمی دانند و فکر می کنند همه چیز مرتب و منظم و کشور مثل ساعت دارد کار می کند.
بگویید نه این مشکل هم در اداره شما وجود دارد آن مشکل هم در مدیریت شخص شما وجود دارد خود شما هم به این مسئله توجه نفرمودید باید توجه کنید این مشکل را حل کنید زبانا بگویید زبان گفتن تکلیف همه است.
مرحله سوم هست که مرحله عمل است با درآمدن درونی و گفتن زبانی کاری ساخته نیست مرحله ی عمل مرحله ی حساسی است که هر کسی اگر بخواهد وارد عمل بشود لازمه ی او هرج و مرج است لازمه ی آن ریختن جامعه به جان همدیگر هر روز دعوا کردن و هر روز جدال و هر روز نظم را بهم زدن مرحله ی عمل که به اصطلاح باید اقدام عملی کرد برای جلوگیری از منکر و اقدام عملی کرد باید برای امر به معروف این به عهده ی آنان هست که قدرت در دستشان هست آنان هست که حکومت دستشان هست آنان هست که نظم جامعه در اختیارشان هست آنان که مسئولیت امنیت کشور را دارند مسئولیت نظم کشور را دارند مسئولیت اداره ی امور کشور را به سبک الهی و اسلامی و دینی دارند.
اینها در عمل باید وارد بشوند در نهی از منکر و امر به معروف و نباید کوتاهی بکنند واگر کوتاهی کردند هیچ تکلیف الهی را انجام ندادند و اگر انجام نگرفت همه مسئولند و از اینجاست که آن بحث پیش میآید که مردم عموما موظفند حاکمیت را حمایت کنند دولت را حمایت کنند اگر یک کسی خلاف کرد نیروی انتظامی با او برخورد کرد و ساده ترین خلافها چرا چراغ قرمز نگاه نمی کنید خیال می کنید خیلی متشخصید بعد آن آقا هم خیلی قلدری می کند می گوید به تو مربوط نیست و با نیروی انتظامی می خواهد درگیر بشود مردم هم تماشا می کنند می گویند حالا به ما چه این آقا با آن آقا دارد برخورد می کند این معنیش این است که شما به تکلیفتان عمل نکردید برخورد وظیفه ی نیروی انتظامی است و شما هم وظیفه ی حمایت نیروی انتظامی را دارید ولی وقتی بی اعتنایی کردید از آن گذشتید آن هم دید نه شرایط طوری است که یک دسته ای شدند و می خواهند اصلا با انتظامات برخورد بکنند می خواهند وسط خیابان بزنند و برقصند هیچ کسی هم به ایشان نگوید می خواهند وسط خیابان علیه انقلاب و اسلام و دین جشن بگیرند هیچ هم به ایشان نگوید.
اگر هم مسئول اداری و حکومتی میآید می خواهد یک چیزی به ایشان بگوید مردم می ایستند تماشا می کنند و گاهی خدا ناکرده می خواهند مثلا به نفع ضددین و یا به نفع منکر حرکت کنند اینجاست که همه مسئولند مثل هر واجب کفایی است همه مسئولند یعنی حتی ساده ترین افراد در رابطه ی این مسئله مسئولند که چرا دنبال نکردید چرا نیرو ندارید به حاکمیتتان چرا حاکمیتتان حمایت نکردید که بتواند دین خدا را حاکم و زنده نگه بدارد این مقدار که در این بحث کوتاهی اشاره کرد بقیه بحث امر به معروف و نهی از منکر آیاتش و روایاتش که مفصل گفته است و روایاتی عجیبی و غریبی در این باب هست نباید با این فشردگی و خلاصه من از آن عبور کنم انشاالله برای آینده.

بسم الله الرحمن الرحیم
قل هو الله احد
الله الصمد
لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احد.

الحمد لله علی آلائه و الشکر علی نعمائه والصلاه و السلام علی محمد و آله و علی وصیه امیرالمومنین و علی الحسن والحسین و علی الصدیقه الطاهره فاطمه الزهرا سیده نسا العالمین و علی الحسن و الحسین و علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و الخلف القائم المهدی امنا الله فی بلاده و خلفائه علی عباده.
دراین خطبه هم خیلی فشرده چند مطلب را به عرضتان می رسانم مطلب اول حلول ماه مبارک شعبان هست که امروز روز دوم این ماه شریف هست این ماه منسوب به پیامبر اسلام است و ماه رمضان شهر الله است این شهر النبی است و باید از مزایای شهر الله یا شهر النبی استفاه کرد و معمولا در کتابها دعاها نوشتند نمازها نوشتند چیزها نوشتند اینها معلوم هست همه شما کم و پیش هم آشنا هستید انشاالله از این دعاها هم استفاده می کنید چون دعاها خود یکی از منابع تعلیم وتربیت و گرفتن معارف الهی که فرصت ندارم دنبال این بحث بروم بخصوص در دعای اول ماه و کلمات امام سجاد سلام الله علیه خوب فضلای محترم روحانیون عنایت دارند وقتی آدم گفتگوی امام سجاد علیه السلام را نگاه می کند و بیانات حضرت را و چه مسئله ی عمیق عرفانی را به انسان می دهد و منتهی می شود به حالت تسلیم انسان در برابر خدا و در حقیقت معنی اسلام را روشن می کند.
آن موقع آدم می فهمد که در دعاها چه نکاتی هست این خود یک بحث مفصلی است در جای خودش دعاهایی وجود دارد در ماه شعبان باید خواند در ماه رمضان باید خواند برکاتی زیادی هم هست.
من می خواهم یک نکته ای را غیر از دعاها بگویم بگویم اگر این ماه ماه پیغمبر است می شود یک معنای دیگر از آن استفاده کرد و آن این است که با پیغمبر بیشتر آشنا بشویم پیغمبر بیشتر بشناسیم اخلاق و روحیات پیغمبر را یاد بگیریم صفات پیغمبر اسلام را بشناسیم حداقل یک دور شرح حال پیغمبر بخوانیم چطور واقعا یک جوان ما می دانید که شرح حال فلان فیلم ساز را یا فلان شاعر را یا فلان نویسنده را حتی یک شاعر و نویسنده و فیلم ساز بیگانه را خیلی بیشتر می شناسد از نعوذبالله شرح حال پیامبر اسلام خوب این خیلی زشت است خیلی بد است خوب ممکن است به ما بگویند شما درست یک چیزی خلاصه که جوانها بتوانند بخوانند و درست یک دوره ی شرح حال پیامبر داشته باشند اصلا شماها درست نکردید به زبان امروز به زبان جوانها به زبان مثلا که جوان می تواند استفاده کند و تقصیر شما آخوندها خیلی خوب فرض کنید که یک مقدارش تقصیر ماهاست ولی خوشبختانه در جریان پیروزی انقلاب و پس از پیروزی انقلاب چیزهایی نوشته شده هم عربی و هم فارسی بعضی ترجمه.
بهرحال اگر این ماه ماه پیامبر است توصیه من اینجاست فقط همین است یک دور شرح حال پیامبر بخوانید پیامبر قبل از این که مبعوث می شوند چه طور زندگی می کردند در کفار در بت پرستها چه اخلاقی داشتند چه روحیه ای داشتند چه مهربانی و محبتی داشتند چه صفا و صداقتی داشتند چه می کردند که به امانت معروف شده بودند که آدمهای دزد و فسادکار و منحرف اگر یک چیزی می خواستند حفظ بکنند نگه داشته بشود حسابی مطمئن باشند میآوردند می دادند به حضرت, حضرت معروف شده بود به محمد امین.
چطور شد که یک زن سرمایه دار متمکنی که به اصطلاح سرد و گرمی دنیا را دیده است و وضع مالیش خیلی خوب است حاضر می شود بیاید با یک مرد جوانی که از دنیا هیچ چیز ندارد مال دنیا چیزی ندارد وضعیت خوبی ندارد حتی یک سفر در سفر تجاری این زن بازرگان متمکن شرکت کرده حاضر می شود به ازدواج بعد هم می گوید همه هزینه به عهده خود من مهریه را من خودم قبول دارم هزینه ی جشن من خودم قبول دارم همه اش من خودم می دهم من یک بار اینجا عرض کردم یک کسی در آن جلسه گفت که چه خوب زنها همه اشان اینطوری با مردها و جوانها برخورد می کردند آن آقا گفت که اگر جوانها همه مثل زمان من بودند بله زنها همه همین کارها می کردند ولی خوب جوانها هم همه مثل جوانهای ما نبودند واقعا چه طور شد که این خانم معزز و محترمه که این موقعیت دنیایی داشت آمد همه چیز خودش بعد در اختیار گذاشت چرا از کجا آشنا شد یک مختصری اهل مطالعه بود اهل کتاب خواندن بود یک ضروریات واخلاقیات انسانی آشنا بود بعد آمد بالاخره تن به ازدواج داد و این وضعیت را پیش آورد حضرت بعد از بعثت چه کار کردند در این فراز و نشیبهای شدید با دوست چه طور با دشمن چه طور با مردم چه طور انک لعلی خلق عظیم کجا نازل شد اشدا علی الکفار رحما بینهم کجا نازل شد یک مقداری اقلا شرح حال پیغمبر را بدانیم.
من به نظرم می رسد اگر ما می خواهیم ماه شعبان را ماه پیامبر است می خواهیم احترام بگذاریم تصمیم بگیریم یکی دوتا از این سیره هایی که نوشته شده است حالا یا عربیش یا فارسی اش ترجمه شده هایش را سیره ی پیامبر را بخوانیم ولو یک خلاصه اش اخلاق و خصوصیات پیغمبر خیلی خصوصیات عظیمی است به خصوص قسمتهایی که از زبان امام حسین علیه السلام نقل شده خوب این یک مسئله که ماه شعبان ماه پیغمبر است و انشاالله ما بتوانیم از این خصوصیت استفاده کنیم و بیشتر هم برای ماه رمضان آماده بشویم یعنی در ماه شعبان روحیات خودمان را درون خودمان را خودسازی خودمان را به مرحله ای برسانیم که از ماه رمضان به طور کامل بتوانیم استفاده کنیم انشاالله.
مسئله ی دوم مسئله ی ولادت حضرت اباعبدالله سلام الله علیه هست که امشب شب ولادت ایشان هست که حضرت در سال سوم یا چهارم هجرت در مدینه به دنیا آمدند خیلی خلاصه و فشرده در زندگی ایشان اگر آدم می خواهد بحث کند خیلی مبسوط و مفصل تقریبا ۷ سال دوران اول زندگی حضرت در کنار پیغمبر اکرم گذشت و در زمان حیات پیامبر اکرم رفتار و گفتار پیغمبر درجه ی علاقه و محبت حضرت را نسبت به حسن و حسین نشان داد یک طوری که همه ی کتب خاصه و عامه پر هست از مطالبی که پیامبر خدا درباره ی این دو فرزند گفته شده و اینها اصلا فرزند رسول الله خطاب می کنند امام حسن و امام حسین را البته در روایات هم که مزایا و برخورد گفته می شود گاهی بین حسن و حسین مثلا اشتباه شده از حسن برای حسین و یا از حسین برای حسن ولی خیلیهایش مشترک است و همینطور که ملاحظه فرمودید اصلا نویسندگان آمدند تقسیم کردند چیزهایی که برای خصوص امام حسن گفته شده یا برای خصوص امام حسین گفته شده جداگانه نوشتند و چیزهایی که مشترک هست در فصل ج