خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین شامل 89 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مقایسه کتاب علی(ع) وصحیفه آن حضرت در جوامع روایی فریقین :

چکیده :

 در جوامع معتبر روایی اهل سنت احادیث مشهوری مبنی بر اینکه امیر المؤمنین علی (ع) صحیفه ای داشته روایت شده است. در جوامع روایی شیعه نیز این صحیفه نقل گردیده است و از مجموع این روایات دو مطلب مهم استفاده می شود : ۱- این صحیفه حاوی احادیثی نبوی در برخی از احکام فقهی بوده است مانند: آزاد کردن اسیر، کیفر مسلمانی که کافری را به قتل رسانده است، ماجرا جویان، فتنه گران و حامیان ایشان. ۲- صحیفه امام علی (ع) کتابی مختصر و طومار مانند بوده که امیر مومنان (ع) به احتمال قوی آن را از پیامبر اکرم (ص) دریافت نموده و یا از آن بزرگوار به ارث برده و همواره همراه آن بزرگوار بوده است.

در جوامع روایی شیعه کتاب بسیار مفصلی برای امیر مومنان گزارش شده که حاوی تمام احکام مورد نیاز جامعه اسلامی بوده است. این کتاب اولین کتاب روایی در تاریخ حدیث محسوب می شود که به املاء رسول خدا (ص) و خط امیر مومنان(ع) نوشته شده و از میراثهای اختصاصی اهل بیت (ع) از پیامبر اکرم (ص) به حساب می آید. در برخی از منابع اهل سنت تحت عنوان: امالی رسول الله اشاراتی به این کتاب جامع شده است اما گزارشهای مفصل آن اختصاص به منابع روایی شیعه دارد. از این کتاب به کتاب علی(ع) و صحیفه جامعه یاد شده و روایاتی از آن در ابواب مختلف فقهی و اخلاقی توسط ائمه اطهار(ع) نقل گردیده که در کتب اربعه شیعه یافت می شود.

بر اساس متون تاریخی، نخستین کسی که احادیث رسول اکرم (ص) را ثبت و ضبط کرد، امیر مؤمنان علی(ع) بود. سپس سلمان فارسی و بعد از او ابوذر غفاری، به تدوین حدیث مبادرت کردند. بعد از امیر مؤمنان (ع) ، از شیعیان آن حضرت اولین کسی که حدیث را تدوین کرد، ابو رافع مولی رسول‎الله (ص) بود(صدر، بی تا، ص۲۸۰).

در اعیان الشیعه در مبحث فقهای شیعه و مؤلفان ایشان در حدیث و فقه، چنین آمده است: اولین فرد از ایشان(شیعیان) آقا و امام مذهب شیعه، امیرالمؤمنین علی بن ابی‎طالب‎(ع) درِ شهر علم مصطفی (ص) است، که می فرمودند: قبل از اینکه مرا از دست دهید، هر چه می خواهید از من سؤال کنید. و کسی که پیامبر (ص) درباره او فرمودند: آگاه‎ترین شما در قضاوت، علی است. و آن کس که خلیفه دوم درباره‎اش گفت: اگر علی نبود، عمر هلاک شده بود، و مشکلی پیش نیاید که در آن ابوالحسن نباشد(امین، ۱۴۰۳ق، ج۱،ص ۱۳۹). بعد از امیر مؤمنان (ع)، از شیعیان آن حضرت اولین کسی که حدیث را تدوین کرد، ابو رافع، آزاد شده رسول خد(ص)، بود(صدر، بی تا، ص۲۸۰).

صحیفه علی(ع) و مدارک آن

اولین مجموعه روایی که در اسلام تدوین شد، صحیفه‎ای است که به املای رسول‎الله(ص) و خطّ علی(ع) بود. خبر وجود این صحیفه، در منابع روایی معتبر اهل سنت مشهود است. ایشان آن را صحیفه کوچکی که شامل مسائلی مربوط به مقدار دیه و احکام آزاد شدن اسرا است، دانسته اند.

محمد بن اسماعیل بخاری در چند مبحث از «صحیح» خود از این کتاب نام برد؛ از جمله در ابواب: « کتابه العلم» و «کتاب الدیات» به اسناد خود از ابوجحیفه، نقل کرد که گفت(بخاری، ج۱، ص۳۸ و ج۹، ص۱۳): ‎

« به علی- رضی الله عنه- گفتم: آیا در نزد شما چیزی از وحی غیر از آنچه در کتاب خداست، وجود دارد؟ گفت: قسم به آن کس که دانه را شکافت و آدمی را خلق کرد، چیزی جز قدرت فهم قرآن که خداوند به انسان عطا می‎فرماید و آنچه در این صحیفه است، نمی‎دانم. گفتم: در این صحیفه چیست؟ گفت مسائل دیه و آزاد کردن اسیر و اینکه مسلمان به جرم کشتن کافر، کشته نمی‎شود.»

همچنین، وی از این صحیفه در ابواب متعددی از صحیح خود یاد کرده است؛ مانند: «باب کتاب العلم»، (ج ۱، صفحه ۳۸)، «باب اثم من عاهد ثم غدر» (ج ۸، صفحه ۱۲۴)، «باب مایکره من التعمّق و التنازع فی العلم»، (ج ۹، صص ۱۱۹- ۱۲۰ و ج ۳ کتاب الحج، باب حرم المدینه)، «باب العاقله»، (ج ۹، صص ۱۳- ۱۴) و «باب لایقتل مسلم بالکفر»، (ج ۹، ص ۱۶).

و نیز در صحیح مسلم (ج ۴، کتاب العتق، باب تحریم تولّی العتیق غیر موالیه و ج ۶، باب تحریم الذبح لغیرالله)، سنن نسائی (ج ۸، صص ۱۹ و ۲۳) و مسند احمد بن حنبل (ج ۱، ص۱۵۱)، این صحیفه عنوان شده است.

در شرح عینی بر صحیح بخاری آمده است که در این مسأله که مسلمان به جرم کشتن کافر کشته نمی‎شود، عدّه‎ای به صحیفه علی (ع) استناد کرده‎اند؛ از جمله:

۱. عمربن‎عبدالعزیز

۲. عبدالرحمن بن عمرو الاوزاعی (د.۱۰۷ق.)، امام اهل شام

۳. سفیان بن سعیدبن مسروق الثوری (د.۱۶۱ق)

۴. عبدالله بن شبرمه القاضی البجلی(د.۱۴۴‎ق)، قاضی منصورعباسی‎

۵. مالک بن انس (د.۱۷۹ق)، امام مذهب مالکیه و صاحب کتاب «موطأ» که درباره‎اش گفته‎اند که فقط در حالت طهارت و با وضو، حدیث نقل می‎کرد.

۶. محمد بن ادریس الشافعی (د.۲۴۱ ق) یکی از ائمه چهارگانه اهل سنت

۷. ابومحمد اسحاق بن راهویه (د.۲۳۸ ق)، یکی از فقهایی که احمد بن محمد بن حنبل، او را امیرالمؤمنین در حدیث نامید.

۸. ابراهیم بن خالد بن الیمان الکلبی ابوثور البغدادی (د.۲۴۰ ق)، یکی از پیشوایان مجتهدان(غفاری، ۱۳۶۹، ص ۲۲۸).

حسن بن فروخ صفار، از محدثان شیعه و معاصر بخاری، در این باره می گوید: آن حضرت (حضرت امیر(ع)) کتابی موسوم به صحیفه که در مبحث دیات است، دارد. و آن را به شمشیرش آویزان می کرد. و نسخه ای از آن، نزد من است ( صدر، ص ۲۷۹) .

امام صادق(ع) فرمودند:

« وجد فی ذؤابه سیف رسول‎الله(ص) صحیفه فاذا فیها:«بسم‎الله الرحمن الرحیم إنّ أعتی الناس علی‎الله –عزوجل- یوم القیامه من قتل غیرقاتله و الضارب غیرضاربه و من تولّی غیر موالیه فهو کافر بِما أنزل الله علی محمّد و من أحدث حدثاً او آوی محدثاً لم یقبل الله –عزوجل- منه یوم القیامه صرفاً و لاعدلاً. قال، ثم قال لی: أتدری ما یعنی تولّی غیر موالیه؟ قلت: مایعنی به؟ قال: یعنی اهل الدین (و فی بعض النسخ: اهل بیت)». ( در دسته شمشیر رسول خد(ص) صحیفه‎ای یافت شد که در آن چنین نوشته شده بود: به نام خداوند بخشنده مهربان. سرکش‎ترین مردم بر حق تعالی در روز قیامت کسی است که غیر از مردی که قصد جانش را کرده باشد، بکشد؛ و غیر از کسی که وی را زده باشد، بزند؛ و سرپرستی غیر از سرورانش و پیشوایانش (برحق) را بپذیرد. چنین کسی به آنچه خداوند بر محمد فرو فرستاده،کافر است. و هر کس فتنه‎جویی کند یا فتنه‎جویی را پناه دهد، خداوند متعال در روز رستاخیز عذاب دوزخ را از وی برنخواهد گرداند و از او در برابر گناهش هیچ چیز نخواهد پذیرفت (تا در برابر آن نجات یابد بلکه عذاب برای او حتمی است) سپس فرمودند: آیا می‎دانی مراد از «موالی» چیست؟ راوی می‎گوید: گفتم مراد چیست؟ فرمودند: یعنی اهل دین – و در برخی نسخه‎ها آمده است: یعنی اهل بیت).

از ایوب بن عطیه الحذاء روایت شد که گفت(برقی، بی‎تا، ج۱، ص ۱۸):

«سمعت اباعبدالله(ع) یقول: إنَّ علیاً وجد کتاباً فی قراب سیف رسول‎الله(ص) مثل الإ صبع فیه: إنّ أعتی الناس علی‎الله القاتل غیر قاتله والضارب غیر ضاربه، و من والی غیرموالیه فقد کفر بما انزل‎الله علی محمد(ص) و من أحدث حدثاً او آوی محدثا فلا یقبل‎الله عنه صرفاً و لاعدلاً و لایحلّ لمسلم أن یشفع فی حدّ.»

در این حدیث، همان مطالب روایت پیشین تکرار شده، جز آنکه در پایان این عبارت افزوده شده است: برای هیچ مسلمان، روا نیست که درباره بخشش حد، از مجرمی وساطت کند.

امام رض(ع) روایتی را از پدران بزرگوارش نقل کردند، که امیرمؤمنان(ع) فرمودند (امام رضا (ع)،۱۴۰۸ق، ص ۲۳۷):

«ورثت عن رسول‎الله‎(ص) کتابین: کتاب‎الله -عزّوجل – و کتاباً فی قراب سیفی. فقیل یا امیرالمؤمنین و ما الکتاب الذی فی قراب سیفک؟ قال: من قتل غیر قاتله او ضرب غیر ضاربه فعلیه لعنه الله» (از رسول خد(ص) دو کتاب به ارث بردم: کتاب خداوند متعال و کتابی که در غلاف شمشیر من است. به آن حضرت عرض شد: ای امیرمؤمنان! کتابی که در غلاف شمشیر شماست، چیست؟ فرمودند: هر کس غیر از کسی که قصد جانش را کرده باشد، بکشد یا غیر از زننده خود را بزند، از رحمت خداوند دور باد.)

از این روایات بخوبی استفاده می‎شود که این صحیفه در زمان پیامبر اکرم(ص) نوشته شد، و حضرت امیر(ع) آن را از حضرت رسول(ص) به ارث برد. لذا، برخی به صراحت این صحیفه را از آنِ رسول‎اکرم(ص) دانسته‎اند،که آن را فقط به حضرت امیر(ع) بخشیدند. به همین دلیل، باید این صحیفه را مکتوبی غیر از کتاب امیرمؤمنان(ع) دانست(جلالی، ۱۴۱۳، صص ۵۸-۵۹).

در ادامه بحث گفته می شود که آن کتاب، بسیار مفصل و حاوی مطالبی بسیار گسترده‎تر از این صحیفه بود. و اساساً، کتاب آن حضرت به املای پیامبر اکرم(ص) و خط امیرالمؤمنین(ع) بود. در صورتی که در هیچ یک از روایات مربوط به این صحیفه، چنین قیدی وجود ندارد. لذا، یا باید به طور کلی این صحیفه را مکتوبی جدا از کتاب آن حضرت دانست و یا آن را بخشی از کتاب آن حضرت به حساب آورد.

ظاهراً احتمال نخست، قویتر به نظر می‎رسد؛ زیرا محتوای این صحیفه با عهدنامه‎ای از رسول خد(ص) که ابن‎هشام در سیره خود آورده است، شباهتهای زیادی دارد. توضیح اینکه رسول خد(ص) پس از هجرت، از جمله نخستین اقداماتی که انجام دادند، انعقاد عهدنامه‎ای بین مهاجران، انصار و یهودیان ساکن مدینه بود که در آن، حقوق متقابل هر یک از گروه‎های مزبور را معین کردند. این عهدنامه –که در واقع عهدنامه ترک مخاصمه و همزیستی مسالمت‎آمیز بود- به صورت سندی قانونی در اختیار مسلمانان و یهودیان قرار گرفت و تعهداتی برایشان ایجادکرد؛ زیرا در متن عهدنامه، تقریباً ده بار تعبیر:«اهل هذه الصحیفه» تکرار شده است.

مقایسه متن این عهدنامه با صحیفه‎ای که منابع اهل سنت از علی(ع) روایت کرده‎اند، نشان می‎دهد که هر سه حکم صحیفه مزبور: میزان و مقدار دیه، آزادی اسیر به شرط فدا و نکشتن مسلمان در مقابل کافر، در عهدنامه مزبور وجود داشت. در این صورت، تأکید این منابع در اختصاصی بودن صحیفه مزبور نسبت به علی(ع) چه معنایی می‎تواند داشته باشد؟

استاد فؤاد عبدالباقی در ذیل حدیث صحیفه علی(ع) می‎نویسد(معارف، ۱۳۶۷، صص ۴۹-۵۰):

«احتمالاً، نظر علی(ع) آن بود که اختصاصی بودن این صحیفه را از حیث مکتوب بودن آن نزد خود اعلام کند؛ زیرا صحیفه مزبور –یا همان عهدنامه ترک مخاصمه- نزد آن حضرت به صورت مکتوب موجود بود، اما دیگران آن را به صورت مکتوب در اختیار نداشتند.»

نکته مهم دیگر آن است که بر فرض پذیرش این احتمال باید گفت که برخی از این روایات، صراحت دارند که امیرمؤمنان(ع) فقط این صحیفه را از پیامبر اکرم(ص) به ارث بردند و چیزی دیگر از میراث نبوّت در اختیار آن حضرت نبود. لذا، از نظر علمی تفاوتی بین آن بزرگوار و دیگران وجود ندارد؛ چنانکه روایات مربوط به صحیفه امیر مؤمنان (ع) در منابع اهل سنت، حاوی چنین صراحتی است. حال آن که بنا بر روایات شیعه صحیفه جامعه امیرالمؤمنین(ع) که به املای رسول خدا و خط علی(ع) نگاشته شد، حاوی همه احکام مورد نیاز جامعه اسلامی است(معارف، ۱۳۶۷، صص۴۹-۵۰).

نقد و بررسی سخن ابوریه درباره این صحیفه

وی در این باره می‎نویسد(ابوریه، بی تا، ص۹۶):

«و مرَد شکّنا أن علی(ع) اذا کان قد أراد أن‎یکتب عن رسول‎الله‎(ص) مایراه نافعاً للدین و المسلمین فلا تکفیه مثل هذه الصحیفه التی کان یضعها کما یقولون فی قراب سیفه وإنّما یکتب آلاف الأحادیث فی جمیع مایهمّ المسلمین و هو صادق فی کلّ ما‎یکتب». ( سبب شک ما نسبت به وجود چنین کتابی، آن است که اگر علیt می‎خواست از رسول خد(ص) چیزی که برای دین و مسلمانان سودمند باشد، بنویسد، امثال این صحیفه که در غلاف شمشیرش می‎نهاد، برای او کافی نبود (و نظر او را تأمین نمی‎کرد). بلکه، هزاران حدیث در تمام امور مهم مسلمانان می‎نگاشت. و اگر او اراده چنین کاری را می‎کرد، در هر آنچه می‎نوشت راستگو و امین بود.)

اما چنانکه گفته شد، در منابع معتبر متعددی از فریقین، وجود چنین صحیفه‎ای ذکر شده است و بسیاری از دانشمندان سنّی و شیعه به آن استناد کرده‎اند. از طرفی، اختلاف این صحیفه -که شامل مطالب محدودی بوده- با کتاب آن حضرت -که بسیار گسترده‎تر از آن بوده است- بیان شد. لذا، جایی برای طرح چنین شبهاتی باقی نمی‎ماند.

کتاب علی(ع) و مدارک آن

ابوالعباس نجاشی (ره) به اسناد خود از محمدبن عذا فرصیرفی نقل کرد که گفت (نجاشی، ۱۴۰۷ق، ج ۲، صص ۲۶۱- ۲۶۲):

«کنت مع الحکم بن عتیبه عند ابی جعفر(ع) فجعل یسأله و کان ابوجعفر(ع) له مکرما فاختلفا فی شیء! فقال ابوجعفر(ع) یا بنّی قم فأخرج کتاب علّی فأخرج کتاباً مدروجاً عظیماً و فتحه و جعل ینظر حتی أخرج المسأله فقال ابوجعفر(ع) هذا خطّ علی(ع) و املاء رسول‎الله(ص) و أقبل علی الحکم و قال: یا ابا محمد اذهب انت و سلمه و ابوالمقدام حیث شئتم یمیناً و شمالاً فوالله لاتجدون العلم أوثق منه عند قوم کان ینزل علیهم جبرئیل(ع)». (من و حکم بن عتیبه نزد امام باقر(ع) بودیم. وی شروع به سؤال کردن از حضرت نمود. او در نزد امام باقر(ع) از احترام خاصی برخوردار بود. در ضمن صحبت درباره مسأله‎ای به اختلاف رسیدند. حضرت باقر(ع) به فرزندش فرمودند: آن کتاب بزرگ و درهم پیچیده را بیاور. سپس در آن نگریستند تا جواب مسأله‎ را دریافتند. بعد فرمودند: این خط علی(ع) و املای رسول‎الله(ص) است و رو به سوی حکم کردند و فرمودند: ای ابا محمد! تو، سلمه و ابوالمقدام به شرق و غرب عالم به هر کجا که می‎خواهید، بروید. به خدا قسم! علمی را محکم‎تر و مطمئن‎تر از علم قومی که جبرئیل(ع) برایشان نازل می‎کند نخواهید یافت.)

این، همان «جامعه» است که طبق نقل طبرسی (ره)، کتابی است به طول۷۰ ذراع و به املای رسول خد(ص) که در آن دیه یک خراش، یک تازیانه و نصف تازیانه نیز ذکر شده است. (طبرسی، ۱۳۹۹ق).

عیاشی به اسناد خود از سوره بن کلیب نقل کرده که گفت(طوسی، ۱۳۴۸، ص۲۷۶): « زید بن علی به من گفت: چگونه دانستید که هم صحبتشان – (یعنی جعفربن محمد(ع)) –