خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مرد شمشیر و شعر و قلم

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مرد شمشیر و شعر و قلم :

میزبان پیامبر صلی الله علیه و آله (۷)

ابو ایوب نه تنها در جبهه جنگ، با شمشیر و تیر و نیزه با معاویه پیکار می کرد، بلکه در میدان تبلیغات و جنگ سرد نیز با او مبارزه می نمود .

پدران ما جنگ را به ما آموختند، ما نیز آنرا به فرزندان خود خواهیم آموخت ^(۱).

سخنان آتشین

چنانکه می دانیم جنگ صفین مدتی طول کشید و نیروهای طرفین را به تحلیل برد، سرانجام سپاه امیر مؤمنان علی علیه السلام با یک حمله قاطع با ضربت بزرگی بر ارتش معاویه وارد کرد، معاویه که وضع را چنین دید، با حیله عوام فریبانه «عمروبن عاص » (قرآن بر سر نیزه ها کردن) شکافی در میان سپاه امیر مؤمنان ایجاد کرد و خود را از شکست قطعی نجات داد، به دنبال این حوادث، جریان حکمیت پیش آمد و خوارج بر اثر حکمیت، منشعب شده جنگ نهروان را پدید آوردند . پس از خاتمه جنگ نهروان که فتنه خوارج خاموش شد، علی علیه السلام نیروهای خود را برای جنگ مجدد و سرنوشت ساز با معاویه آماده می کرد تا کار معاویه را یکسره سازد، ولی گروهی از یاران علی علیه السلام از خود سستی نشان داده هر کدام به بهانه ای، از حرکت به سوی جبهه خودداری ورزیدند، امیر مؤمنان علیه السلام از این سستی متاثر شده، خطبه انتقادآمیز و کوبنده ای ایراد نموده ضمن آن یاران خود را جهت شرکت در جنگ تشویق کرد .

«ابو ایوب » که شاهد عینی فساد دوران حکومت «عثمان » بود، و می دید عده ای به جای آنکه از جان و دل از حکومت عدل علی علیه السلام پشتیبانی کنند، شانه از زیر بار مسئولیت خالی می کنند، از این وضع متاثر بود، وقتی که رنج و آزردگی علی علیه السلام را مشاهده کرد، در میان یاران آن حضرت بپاخاست و خطبه ای ایراد کرد که ترجمه آن به قرار زیر است:

«امیر مؤمنان علیه السلام سخنان خود را به اطلاع تمام کسانی که گوش شنوا و دل بیدار دارند، رسانید، خداوند به واسطه وجود گرامی او، به شما کرامت بخشید، ولی شما آن را چنانکه باید نپذیرفتید; پسر عموی پیامبر، بهترین و شایسته ترین مسلمانان، و سرور مؤمنان پس از پیامبر، در میان شما است، او حقایق دین را به شما می آموزد و شما را به جهاد با کسانی که ریختن خون مسلمانان را حلال می دانند، فرا می خواند، ولی شما سستی از خود نشان می دهید، گوئی گوشهایتان کر و دلهایتان با پرده ای از غفلت پوشانده شده است و به ندای امام خود پاسخ نمی دهید!

ای بندگان خدا! مگر وضع دیروز (زمان عثمان) را فراموش کرده اید که چگونه ظلم و تجاوز; جامعه اسلامی را پر کرده و همه را گرفتار ساخته، چه بسیار حقدارانی که از حق خود محروم شدند، چه عرض هایی که بر باد رفت، چه افراد محترمی که کتک خوردند، سیلی به صورتشان نواخته شد، لگد به شکمشان زدند و پیکر نیمه جانشان را در بیابان افکندند، تا آنکه امیر مؤمنان علیه السلام به حکومت رسید، حق را آشکارا گفت، عدالت را گسترش داد، و به کتاب خدا (قرآن) عمل کرد، اینک شکر این نعمت را به جای آورید، از این حکومت روی مگردانید که گنهکار خواهید شد، و مانند کسانی نباشید که گفتند: شنیدیم ولی در واقع نشنیدند!

شمشیرهای خود را تیز کنید، ابزار جنگی تازه ای فراهم سازید، آماده جهاد باشید، وقتی که برای بسیج به جبهه ها فرا خوانده شدید، حاضر شوید، و هر وقت دستوری به شما دادند، اطاعت نمائید، و بدین گونه از یاران راستین پیشوای خود باشید» ^(۲).

فرمانده سپاه

گفتیم که امیرمؤمنان علیه السلام برای جنگ مجدد با معاویه، بسیج نیرو کرد، ولی در اینجا باید یادآوری کنیم که برای پیروزی در چنین جنگی، لازم بود فرماندهان مؤمن و لایق و بر جسته ای در راس نیروها قرار گیرد، و این معنی بر امیرمؤمنان علیه السلام پوشیده نبود .

یکی از شخصیتهای بزرگی که امیرمؤمنان چنین مسئولیتی را به عهده او گذاشت، ابوایوب بود، امام فرماندهی ۱۰۰۰۰ نفر را به فرزند بزرگ خود «امام حسن مجتبی علیه السلام » ، و فرماندهی ۱۰۰۰۰ نفر دیگر را به «ابوایوب » سپرد، و این نشانه لیاقت و پختگی و ارزش او نزد امیرمؤمنان بود، ولی پیش از شروع جنگ، علی علیه السلام قربانی توطئه خوارج شد و توسط «عبدالرحمن بن ملجم » به شهادت رسید ^(۳).

پاسخ نامه معاویه

«ابو ایوب » نه تنها در جبهه جنگ با شمشیر و تیر و نیزه با معاویه پیکار می کرد، بلکه در میدان تبلیغات و جنگ سرد نیز با وی مبارزه می نمود و با سخنان کوبنده و اشعار تند و آبدار خود که همچون نیزه ای بر قلب معاویه فرو می رفت، به تبلیغات وی پاسخ می داد . گویا به همین جهت است که «ابن قطیبه » می نویسد:

«از میان انصار، ابوایوب سرسخت ترین دشمن معاویه بود ^(۴). روزی معاویه نامه کوتاهی به این مضمون به ابو ایوب نوشت: «زن هیچ وقت درد شب زفاف و کینه قاتل نخستین فرزند خود را فراموش نمی کند» و در ذیل نامه، اشعاری خطاب به وی در مورد قتل عثمان نوشت و انصار را مسئول آن معرفی کرد . وقتی که نامه به دست ابوایوب رسید، وی متوجه مقصود معاویه از آن نامه نشد و به حضور امیر مؤمنان علیه السلام رسید و عرض کرد:

معاویه پسر هند جگر خوار و پناه منافقان، نامه ای به من نوشته است که نمی دانم مقصودش چیست؟ حضرت فرمود: نامه او کجاست؟ ابوایوب نامه را تسلیم کرد حضرت آن را خواند و فرمود: این، مثلی است که معاویه برای تو زده است، مقصود او این