خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام شامل 105 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خدمت رسانی در سیره و گفتار امیرالمؤمنین علیه السلام :

مقدمّه

مقصود از «الگو» و «اسوه»پذیری حالتی است که انسان به هنگام پی روی از غیر خود پیدا می کند. فردی که از او پی روی می شود، ممکن است اسوه نیک یا بد باشد. در قرآن کریم، گاه به صراحت و گاه بدون تصریح، به پی روی از کسی سفارش می کند. از جمله حضرت ابراهیم علیه السلام الگو معرفی شده است: «قد کانت لکم اسوه حسنه فی ابراهیم والذین معه» (ممتحنه: ۴)؛ قطعا برای شما در (پی روی از) ابراهیم و کسانی که با اویند، سرمشقی نیکوست.

در مورد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز می فرماید: «لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنهٌ لمن کان یرجوا اللّه و الیومَ الاخر و ذَکَر اللّه کثیرا» (احزاب :۲۱)؛ برای شما در (زندگی) رسول خدا الگوی نیکویی است، برای آن ها که امید به رحمت خدا و روز رستاخیز دارند و خدا را بسیار یاد می کنند.

امام علی علیه السلام ؛ الگوی خدمت رسانی

تاریخ و شرح حال بزرگان عالم و شخصیت های آسمانی برای هرکس بهترین سرمشق و عالی ترین الگوی زندگی است. در این میان، شرح زندگی امام امیرالمؤمنین علیه السلام ، دوّمین شخصیت جهان انسانیت، از اهمیّت خاصی برخوردار است؛ چه این که بررسی زندگانی ایشان روح فضیلت، پاکی، ایمان، تقوا، فداکاری، استقامت، شجاعت، فتوّت، و پی روی از حق را در خواننده تقویت می کند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در شأن امام علی علیه السلام می فرماید: «ما عَرَفَکَ حقَّ معرفتک غیرُاللهِ و غیری»؛^(۱) غیر از خدا و من هیچ کس دیگری حق معرفت تو را نشناخت.

آری، ابعاد گوناگون آن شخصیت بی همتا، قابل وصف و شمارش نیستند. یکی از ابعاد زندگانی آن بزرگوار، خدمت رسانی و توجه به نیازمندان است. آن حضرت در این راه یک لحظه آرام نداشت و در این راه، تمامی سعی و تلاش خویش را به کار می برد و دیگران را نیز بدین امر مهم تشویق می نمود.

برنامه زندگی پیامبراکرم صلی الله علیه و آله از زبان امام علی علیه السلام

یکی از برنامه های زندگی رسول خدا صلی الله علیه و آله رسیدگی به کارها و گرفتاری های مسلمانان بود. آن حضرت در برآوردن حاجت مردم کوشش بسیار داشت.

امام حسین علیه السلام می گوید: از پدرم درباره امور داخلی زندگانی پیامبر صلی الله علیه و آله پرسیدم. امام علی علیه السلام فرمود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وقت خود را در خانه به سه بخش تقسیم می کرد: بخشی برای عبادت خداوند و بخشی برای انجام کارهای خانواده و بخشی برای خودش. از بخش ویژه خود، قسمتی را به مردم اختصاص می داد و عام و خاص را می پذیرفت و چیزی از آنان مضایقه نداشت.

در این مورد، اهل فضل و تقوا را بر دیگران ترجیح می داد و نیازهای ایشان را برمی آورد. برخی یک حاجت، برخی دو حاجت و برخی چند حاجت داشتند. پیامبر صلی الله علیه و آله سرگرم پاسخ دادن و برآوردن نیازهای ایشان می شد و در این هنگام، مسائلی را که به صلاح ایشان و عموم مسلمانان بود، مطرح می کرد و می فرمود: «حاضران به افراد غایب ابلاغ نمایند و نیاز اشخاصی را که به من دست رسی ندارند، بیان کنند و هر کس نیاز نیازمندی را به صاحب قدرتی برساند که خود او نتواند بیان کند، خداوند در قیامت او را پایدار واستوار فرماید.»

در محضر آن حضرت، چیزی جز این صحبت نمی شد و از هیچ کس موضوع دیگری پذیرفته نمی شد. معمولاً گروه گروه برای کسب فیض به حضورش می آمدند و در حالی بیرون می رفتند که کامشان از شهد علم شیرین شده، خود راهنمای دیگران می شدند.^(۲)

آری، روش زندگی پیامبراکرم و اهل بیت او علیهم السلام ، گره گشایی و نیکی و احسان بود. آنان عقیده داشتند که خوش حال کردن برادر مسلمان و برآوردن نیازهای گرفتاران، از مهم ترین کارهای خیر است. سیره اجتماعی آن بزرگواران نشان می دهد که آنان هرگز در پاسخ مشروع نیازمندان و رفع ستم از ستم دیدگان مسامحه ای به خود راه نمی دادند و پیروان خویش را نیز به کارگشایی و برآوردن حاجت برادر مؤمن تشویق و ترغیب می کردند.^(۳)

پیامبراکرم صلی الله علیه و آله می فرماید: «من قضی لاخیهِ المُؤمنِ حاجهً کانَ کَمَن عَبَداللّه دهرا»؛^(۴) هر کس یک حاجت برادر خود را برآورد، چنان است که در همه روزگار خدا را عبادت کرده است.

از امام جعفر صادق علیه السلام نیز روایت شده است: «مَن قضی لاخیهِ المؤمنِ حاجهً قَضَی اللّهَ عزّوجَلَّ لَهُ یومَ القیامَهِ مأَهَ اَلف حاجهٍ مِن ذلکَ؛ اَوَّلُها الجَنَّه»؛^(۵) هر کس حاجتی از برادر مؤمن خود برآورد، خدای تعالی در روز قیامت صدهزار حاجت او را برآورده سازد، که یکی از آن ها داخل کردن او به بهشت است.

خدمت رسانی در اسلام

احسان، نیکوکاری و خدمت رسانی در اسلام حد و مرزی ندارد؛ از انسان ها گذشته، حیوان ها را نیز در برمی گیرد. احسان و خدمت به همنوعان، ویژه گروه مخصوصی نیست؛ هر کس باشد مسلمان یا غیر مسلمان، همه باید از خدمات بهره مند گردند. از پیامبراکرم صلی الله علیه و آله سؤال شد: چه کسی نزد خداوند محبوب تر است؟ پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: «آن که نفعش به انسان ها بیش تر برسد.»^(۶)

همچنین در گفتار پر ارج پیامبر بزرگ صلی الله علیه و آله می خوانیم: «برترین اعمال از نظر خداوند، خنک ساختن دل های سوخته تشنگان و سیر کردن شکم های گرسنه است. سوگند به آن که هستی محمّد در اختیار اوست، به من ایمان نیاورده آن که سیر بخوابد و برادر مسلمان یا همسایه اش گرسنه باشد.»^(۷)

این حقیقت که اسلام در خدمت رسانی و خدمات اجتماعی، نیکی به همه انسان ها را سفارش می کند، با عبارات گوناگون در گفتار پیشوایان بزرگ اسلام به چشم می خورد؛ از جمله در روایتی از پیشوای ششم امام صادق علیه السلام به این مطلب اشاره شده و آن را در ردیف مهم ترین کارها آورده است. آن حضرت فرمودند: «سه عمل است که هر کس یکی از آن ها را انجام دهد، خداوند بهشت را برای او لازم شمرده است: بخشش به هنگام تنگ دستی، گشاده رویی با تمام مردم جهان، و احترام به حقوق مردم.»^(۸)

این واقعیت را امام صادق علیه السلام از قول پروردگار بزرگ، در جایی دیگر چنین بیان فرموده است: «مخلوق عیال و روزی خواران من هستند؛ محبوب ترین آن ها از نظر من کسی است که برای برآوردن نیازهای آنان سعی بیش تری کند و نسبت به آنان مهربان تر باشد.»^(۹)

در این جا، نامی از مسلمان در میان نیست، بلکه فقط «مخلوق» به کار برده شده که حتی ممکن است به غیر «انسان ها» نیز توسعه یابد.

در خدمت رسانی و خدمات اجتماعی اسلام، به جنبه های روانی نیز توجه فراوان شده است. اسلام تنها به جسم نپرداخته، بلکه «خدمات روانی» را نیز لازم شمرده شده است. برای نمونه، می توان از «مسرور ساختن افراد وشاد کردن دل آنان» یاد کرد، تا آن جا که باب مخصوصی در این زمینه در کتاب های حدیث به نام: «بابُ ادخالِ السُّرور علی المؤمنین» وارد شده است. در همین زمینه، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرموده اند: «همانا محبوب ترین اعمال نزد خداوند، شادمان ساختن مؤمنان است.»^(۱۰)

اهمیت تأمین اجتماعی در اسلام

مسائل مربوط به «تأمین نیازمندی های اجتماعی» در آیات قرآن، احادیث و فقه اسلامی ابعاد گسترده ای دارد که احاطه بر آنچه از طریق شرع در این مورد وارد شده، کار آسانی نیست. اسلام از چهاده قرن قبل، رسیدگی و مراقبت از بیماران، اسیران، حمایت از زندانیان و زنان بی سرپرست و زنان باردار و کودکان، به ویژه کودکان استثنایی، را مطرح کرده و در این مورد اصول و کلیاتی را وارد نظام اجتماعی خود کرده است. این اصول به قدری دلپذیر و اعجاب انگیزند که گویی آورنده شریعت از وضع کنونی جوامع کاملاً آگاه بوده و این همه دستورها و تکالیف را برای انسانی آورده است که بر اثر تکیه بر «ماشین» و رشد تمایلات مادی، عواطف او کم فروغ گشته، جز به «من» و متعلّقات آن نمی اندیشد.

اسلام نه تنها درباره موضوعات یاد شده به بحث و بررسی پرداخته، بلکه درباره اهمیّت کار و کوشش، موقعیت کارگر، نکوهش از بی کاری و بی کاران، دعوت به تأمین غذای عمومی، انفاق در راه خدا، بازداشتن گدایان از گدایی، تأمین مسکن آوارگان و پوشاک برهنگان، حمایت از مستمندان، سالمندان، خانواده های بی سرپرست، در راه ماندگان، یتیمان، بیماران، معلولان، محرومان، خانواده های مصیبت زده و شهدا و ده ها موضوع دیگر، که همگی شاخه های مسأله «تأمین نیازمندی های اجتماعی» می باشند، قوانین و مقررّاتی وضع نموده و از این طریق خواسته است به استضعاف، ناتوانی و محرومیت این گروه ها پایان دهد، یا از شدّت و تندی آن بکاهد.^(۱۱)

حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام پیرمرد نابینایی را دیدند که در گوشه ای نشسته و گدایی می کند. حضرت از کسانی که در اطراف او بودند، پرسیدند: این کیست؟ گفتند: نصرانی است. حضرت فرمودند: «وقتی که جوان بود او را به کار گماردید؛ حال که پیر و ناتوان شده، او را رها کرده و از حق مشروعش بازداشته اید؛ از بیت المال به او بپردازید!»^(۱۲)

سیره و عمل امیرالمؤمنین علیه السلام در خدمت رسانی

در این جا، به طور خلاصه به بخشی از خدمات اجتماعی و خدمت رسانی به مردم، که در زندگی پر برکت امام امیرالمؤمنین علیه السلام مشاهده شده است، اشاره می شود. این خدمت رسانی ها در ابعاد و شکل های گوناگون متبلور شده اند؛ از جمله:

۱. انفاق، احسان و نیکوکاری

امام امیرالمؤمنین علیه السلام پیوسته از فقیران و یتیمان دست گیری می کردند. روح انفاق گری آن حضرت، چه در زمان محرومیت از خلافت و چه در دوران بازگشت به خلافت، لحظه ای آرام نگرفت. آن بزرگوار دفاع از مستمندان و کمک به بینوایان را به جایی رسانده بودند که به پرداخت حقوق بی چارگان از بیت المال قناعت نمی کردند، بلکه از مخارج شبانه روزی خود کم می گذاشتند و در راه خدا انفاق می کردند؛ شخصا برای بیگانگان کار می کردند و حاصل دست رنج خود را به ستم دیدگان می دادند.

ابن ابی الحدید درباره آن حضرت می نویسد: «علی روزها روزه می گرفت و خوراک خود را به دیگران می داد و با دست خویش نخلستان های بعضی از یهود را آب یاری می کرد. دست هایش در اثر آب کشی آبله می زد، اما درامد خود را به مستمندان می داد.»^(۱۳)

در شأن آن حضرت، همان بس که آیه ذیل درباره او نازل شد، آن هنگام که انگشتری خود را در نماز به سائل داد: «انّما ولیّکُمُ اللّهُ و رسولُه و الَّذینَ آمنوا الّذینَ یُقیمونَ الصَّلوهَ و یؤتونَ الزَّکوهَ و هُم راکعون» (مائده:۵۵)؛ سرپرست و رهبر شما تنها خداست و پیامبر او و آن ها که ایمان آورده اند و نماز به پا می دارند و در حال رکوع، زکات (صدقه) می پردازند.

در این باره ابوذر غفاری می گوید: «ای مردم، روزی از روزها با رسول خدا صلی الله علیه و آله در مسجد نماز می خواندم، سائلی وارد شد و از مردم تقاضای کمک کرد، ولی هیچ کس چیزی به او نداد. او دست خود را به آسمان بلند کرد و گفت: خدایا! تو شاهد باش که من در مسجد رسول تو تقاضای کمک کردم، ولی کسی جواب مساعد به من نداد. در همین حال، علی علیه السلام که در حال رکوع بود، با انگشت کوچک دست راست خود اشاره کرد. سائل نزدیک آمد و انگشتر را از دست آن حضرت بیرون کرد. پیامبراکرم صلی الله علیه و آله که در حال نماز بود، این ماجرا را مشاهده کرد. هنگامی که از نماز فارغ شد، سر به سوی آسمان بلند کرد و چنین گفت: خداوندا! برادرم موسی از تو تقاضا کرد روح او را وسیع گردانی و کارها را بر او آسان سازی و گره از زبان او بگشایی تا مردم گفتارش را درک کنند؛ و نیز موسی درخواست کرد هارون را که برادرش بود وزیر یا یاورش قرار دهی و به وسیله او نیرویش را زیاد کنی و در کارهایش شریک سازی. خداوندا! من محمّد پیامبر و برگزیده توام، سینه مرا گشاده کن و کارها را بر من آسان ساز. از خاندانم علی را وزیر من گردان تا به وسیله او پُشتم قوی و محکم گردد.» ابوذر می گوید: «هنوز دعای پیامبر صلی الله علیه و آله پایان نیافته بود که جبرئیل نازل شد و به پیامبر گفت: بخوان! پیامبراکرم صلی الله علیه و آله فرمود: چه بخوانم؟ گفت: بخوان: «انّما ولیُّکُم اللّهُ و رسولُهُ و الّذین آمنوا الّذینَ یقیمونَ الصّلوه و یؤتون الزکوهَ و هم راکعون.»^(۱۴)

۲. درخت کاری و کشاورزی

یکی از مشاغل امام علی علیه السلام در عصر رسالت و پس از آن، کشاورزی و درخت کاری بود که بسیاری از خدمات و انفاق های خود را از این طریق انجام می داد و املاک زیادی را وقف می کرد. امام صادق علیه السلام می فرماید: «کانَ امیرالمؤمنین یضرِبُ بالمِرِّ و یستخرجُ الارضین»؛^(۱۵) امیرالمؤمنین بیل می زد و نعمت های نهفته در دل زمین ها را استخراج می کرد.

مردی می گوید: «در خدمت امام علی علیه السلام یک وَسَق هسته خرما دیدیم. (هر وسق شصت صاع و هر صاع تقریبا سه کیلوگرم است. بنابراین، هر وسق قریب ۱۸۰ کیلوگرم است.) گفتیم: منظور از گرداوری این همه هسته خرما چیست؟

آن حضرت فرمود: این ها یکصد هزار درخت خرماست، اگر خدا بخواهد. وی گوید: آن حضرت همه آن ها را کاشت و تمام هسته ها بدون استثنا روییدند و باغستانی از آن ها ترتیب داد و همه را وقف کرد.^(۱۶)

۳. آزادی بردگان

آزادسازی بردگان از مستحباتی است که در اسلام بر آن تأکید و بدان سفارش فراوانی شده است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «هرکس بنده مؤمنی آزاد کند، خداوند عزیز جبّار در برابر هر عضوی از آن بنده، عضوی از شخص آزادکننده را از آتش جهنم آزاد می سازد.»^(۱۷)

امام امیرالمؤمنین علیه السلام در این موضوع از پیشگام ترین افراد بوده و از حاصل دست رنج خود و نه از بیت المال هزار بنده خرید و در راه خدا آزاد ساخت. امام صادق علیه السلام در این باره می فرماید: «انّه اعتَقَ الفَ مملوکٍ مِن کَدِّ یدِهِ»؛^(۱۸) همانا علی علیه السلام هزار بنده از دست رنج خود آزاد ساخت.

۴. احداث قنات

در منطقه ای مانند عربستان، که دارای هوای گرم و سوزان و کم آب است، اهمیت ایجاد قنات و تأمین آب آشامیدنی و کشاورزی اهمیت بسیار دارد. سرزمین هایی که بدون جنگ و خون ریزی در اختیار مسلمانان قرار می گیرند، بخشی از انفال هستند که مربوط به مقام نبوّت می باشند. پیامبراکرم صلی الله علیه و آله باید از آن ها به نفع اسلام و مسلمانان استفاده کند. این زمین ها برای امور کشاورزی و حفر قنات به کار می روند.

امام صادق علیه السلام می فرماید: «پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله زمینی را در اختیار علی علیه السلام گذاشت. امام در آن جا چشمه ای استخراج کرد که آب از آن مانند گردن شتر، فوّاره می زد. امام علیه السلام نام آن جا را «ینبُع» گذاشت.

فوران آب مایه امید اهالی شد. یک نفر از اهالی مژده فوران آب را به امام علی علیه السلام داد. امام فرمود: «به وارثان مژده دهید که این آب وقف زائران خانه خدا و رهگذرانی است که از این جا عبور می کنند و کسی حق فروش آن را ندارد و نیز هیچ کس را در آن حق ارث و بخشش نیست و هرکس آن را بفروشد، یا به کسی ببخشد، لعنت خداوند و ملائکه و مردم، همه بر او باد!»^(۱۹)

این مکان هم اکنون به نام «بئر علی» در راه مدینه به مکّه، در منطقه «جعرانه» معروف است.

۵. ساخت مساجد

امیرالمؤمنین علیه السلام مساجدی بنا کرد، که برخی از آن ها عبارتند از: مسجدی در کنار مسجد الفتح در مدینه؛ مسجدی در کنار قبر حضرت حمزه علیه السلام ، مسجدی در میقات، مسجدی در کوفه و مسجدی در بصره.^(۲۰)

۶. موقوفات یا باقیات الصالحات

موقوفات و صورت وقف نامه های امیرالمؤمنین علیه السلام در کتاب های حدیث و تاریخ به تفصیل آمده اند.^(۲۱) در اهمیت این موقوفات کافی است بدانیم که طبق نقل مورّخان، درآمد سالیانه آن ها چهل هزار دینار بوده که همه آن ها به نفع بینوایان و نیازمندان مصرف می شد. با وجود این درآمد سرشار، گاهی امام علی علیه السلام مجبور می شدند برای هزینه زندگی خویش، شمشیر خود را بفروشند.^(۲۲)

امام علیه السلام در محلّه «بنی زریق» واقع در مدینه، خانه ای بنا و آن را وقف خاله های خود کردند و در ضمن، شرط کردند اگر نسل آنان منقرض شود، این خانه در اختیار مسلمانان بی بضاعت قرار گیرد. ترجمه وقف نامه حضرت چنین است: «بسم اللّه الرحمن الرحیم. این خانه را علی بن ابی طالب در حالی که زنده و سالم است، وقف کرده. خانه ای که در محله بنی زریق واقع شده است، وقف باش