خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل طب اسلامی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل طب اسلامی :

فایل پاورپوینت کامل طب اسلامی خلاصه ای است از طبی که تا ظهور اسلام در میان ملل متمدن شایع بوده است زیرا مسلمانان کتابهای طبی بقراط و جالینوس و سایر پزشکان یونانی را ترجمه نمودند و بر طب اطبای سریانی که مخلوطی از طب قدیم کلدانی و طب یونانی بود احاطه یافتند و بوسیله اطبای ایرانی (گندی شاپور) آنچه اطبای ایرانی از یونان گرفته بودند بعربی انتقال دادند و با استخدام اطبای هند از معلومات طبی هندیها آگاه شدند و علاوه بر این خود چیزهائی از دوره جاهلیت درباره طب میدانستند و از اختلاط و امتزاج این معلومات فایل پاورپوینت کامل طب اسلامی پدید آمد که بهترین نمونه آن کتاب الملکی یا الملوکی تالیف ابوبکر رازی ملقب به جالینوس عرب است و بنام عضد الدوله دیلمی تالیف شده است ^(۱) ،کتاب مزبور در دوره تکمیل و تکامل تمدن اسلامی (در اواسط قرن چهارم) نگاشته شده و آنچه که راجع بمطالعه امراض و تشخیص آن در کتابهای قدیم پراکنده بوده در آن جمع شده است.رازی علاوه بر این تالیف نفیس کتابهای دیگری در طب و فلسفه دارد و تا پیدایش قانون ابن سینا کتاب ملوکی یگانه سند و مرجع دانشمندان طب محسوب میشده است، قانون ابن سینا که اکنون در دست است یک فرهنگ جامع طب و داروسازی بشمار میآید و خلاصه مطالعات یونان و کلدان و هند و ایران درباره تشخیص امراض و معالجه آن و گیاه ها و خواص آن در قانون مذکور است.

بعضی ها تصور کرده اند قانون ابن سینا منحصرا از طب یونان بحث میکند ولی این تصور اشتباه است زیرا در کتاب مزبور در موارد متعدد ابن سینا نظر اطبای هند را متذکر شده و آنرا انتقاد یا تمجید کرده است.مثلا ابن سینا زالوهای متنوع هند و اشکال و خواص آنرا در قانون اسم میبرد و دیگر آنکه میگوید بعقیده اطبای هند خوردن شیر و ترشی و ماهی با هم موجب ابتلاء بمرض خوره میگردد و همچنین بنا بگفته ابن سینا در قانون خوردن ماست با ترب و گوشت پرنده و یا خوردن آرد و برنج و شیر ضرر میرساند و بعلاوه ابن سینا بسیاری از گیاههای هندی را در قانون نام برده است.دیگر از کتب طبی اسلامی که در رستاخیز اروپا مورد استفاده شد کتاب التصریف لمن عجز عن التالیف نگارش و تصنیف ابوالقاسم خلف بن عباس زهراوی اندلسی از اطبای قرن پنجم هجری است که علاوه بر سایر مزایا قسمت جراحی هم در آن ذکر شده است و دیگر کتاب التفسیر تالیف عبدالملک بن زهر اندلسی است که برای ابن رشد فیلسوف در اواسط قرن ششم هجری نگاشته شده است طبیبان اسلام و تالیفات آنان زیاد است و ذکر نام همه آنان بطول می انجامد.

پزشکان مسلمان

پس از ترجمه کتب طبی یونانی و بعد از انقضای نهضت عباسی تا آغاز دوره انحطاط عباسیان یعنی در ظرف سه چهار قرن صدها پزشک در میان مسلمانان پدید آمد که غالبا در طب و سایر علوم بیگانه کتاب نوشته اند و شرح حال و تالیف آنان در تراجم الحکماء تالیف ابن القفطی و طبقات الاطباء تالیف ابن ابی اصیبعه و در کشف الظنون و غیره مندرج است ولی تعیین آمار دقیق آنان بواسطه حوادث داخلی و از بین رفتن مدارک میسر نیست،اما از قراین معلوم است که زیاد بوده اند مثلا در زمان المقتدر بالله در اوایل قرن چهارم هجری بموجب سرشماری ۸۶۰ پزشک در بغداد بوده که میبایستی برای دریافت پروانه پزشکی امتحان بدهند و البته عده ای نیز بواسطه حسن شهرت یا بواسطه اشتغال در خدمت خلیفه علاوه بر این عدد بوده اند که جزء سرشماری برای امتحان دادن ذکر نشده اند و خلاصه اینکه حداقل آنموقع در بغداد هزار پزشک میزیسته است.در اواسط قرن سوم هجری در زمان متوکل ۵۶ پزشک مسیحی در دستگاه دولتی کار میکرده اند و هر وقت که سیف الدوله سر خوان مینشست ۲۴ پزشک حضور می یافتند و بعضی از آنان دو یا سه مقرری میگرفتند چه که علاوه بر طبابت در علوم دیگر نیز تخصص داشتند. برای طبابت مقررات سختی بوده که توسط رئیس الاطباء اجراء میشد و پس از گذرانیدن امتحان پروانه طبابت داده میشد.مشهورترین رؤسای اطباء سنان بن ثابت در بغداد و مهذب الدین داخوری در مصر میباشند و چون در داروسازی و داروفروشی تقلباتی پدید آمد برای داروسازان نیز رئیس مناسبی تعیین گردید و داروسازان و داروفروشان مجبور بگذرانیدن امتحان شدند و کسانی که در امتحان شکست میخوردند از کار خود ممنوع میشدند و این امتحان داروسازی اولین بار بامر افشین در بغداد توسط زکریا بن طیفوری اجراء شد و داستان مفصلی دارد.اطباء دو دسته بودند دسته ای که برای سپاهیان و خلفاء و دولتیان طبابت میکردند و از دولت حقوق میگرفتند و دسته ای که اشخاص عادی را معالجه مینمودند.

پزشکان بچند طبقه تقسیم میشدند از اینقرار:

پزشک بطور کلی-چشم پزشک-دندانساز-جراح-ماما-پزشک زنان-پزشک ویژه دیوانگان و خون گیر (کسی که در رگ زدن و حجامت تخصص دارد) و در واقع مثل امروز پزشکان آن ایام هر کدام در قسمتی تخصص داشتند.در مصر بواسطه بدی آب و هوا چشم پزشک بیشتر پیدا میشد و آب سیاه را با داغ کردن چشم معالجه مینمودند همانطور که امروز آن بیماری بوسیله الکترکتا علاج میشود.

زنان پزشک میان مسلمان کم نبودند از آنجمله اخت الحفید اندلسی و دخترش که از علم طب بخصوص در بخش بیماری های زنانه سر رشته کامل داشتند و کسی جز آن مادر و دختر زنان حرم سرای منصور خلیفه اندلس را معاینه و معالجه نمیکردند،زینب پزشک بنی اود از زنان نامی دوره امویان است که در شام طبابت میکرده است بخصوص در عمل جراحی چشم ماهر بوده است پاره ای از آنان بعلم ادب نیز شهرت داشته اند مانند شده دینوی و بنت دهین اللوز دمشقی و غیره که نابغه زمان خود بشمار میآیند.تحقیقات اطبای اسلام برای تشخیص بیماری منحصر بمعاینه و آزمایش ادرار و گرفتن نبض بود باین قسم که بیمار با شیشه ادرار نزد پزشک میآمد و پزشک ادرار را میدید بعد برای تحقیق بیشتر آنرا می چشید که بداند قند یا ترشی یا مواد زیادی دیگر در آن هست یا نیست سپس حرکت نبض مریض را بدقت رسیدگی میکرد چه که بعقیده اطبای اسلام از حرکت نبض وضع قلب مریض و از چشیدن و دیدن ادرار وضع کبد و اخلاط وی معلوم میگردد و عجب آنکه تاکنون آن آزمایش در دنیای متمدن بحال خود باقی است و از نبض و ادرار بیماری را تشخیص میدهند.

مسلمانان چه چیز تازه ای در پزشکی پدید آوردند

اینک باید بدانیم عرب چه اختراعات و ابتکارات تازه ای در طب داشته است و البته مطالعه و تحقیق این موضوع مجال بسیاری لازم دارد که اینجا محل آن نیست فقط بطور مختصر میگوئیم که مسلمانان،طب یونان،ایران،هند،کلده و عرب را جمع کردند و چیزهائی از خود بر آن افزودند و این مطلب از مراجعه بکتب طبی اسلامی بخوبی آشکار میگردد،مثلا چه بسیار که در کتب طبی اسلامی از نظر جالینوس و بقراط و غیره ذکر شده و از آن انتقاد شده و یا آنرا توضیح داده اند و درست و نادرستش را بیان نموده اند،بعلاوه کتابهائیکه ترجمه کرده اند بفصل ها و بخش ها مرتب ساخته اند از آنجمله ابن اشعث کتابهای جالینوس را برای آسان کردن کار بچندین بخش مرتب کرده است و بسیاری از دانشمندان اسلام بر کتب قدماء شرح و تفصیل نگاشته اند مثلا ابن جلجل در ذیل کتاب دیسقوریدس گیاه هائی را شرح داده که قدماء آنرا نمیدانسته اند ولی تعیین آراء و افکاری که اطبای اسلام مستقلا در طب ابراز داشته اند دشوار است و فقط آنچه که مسلما نزد ما ثابت شده بطور نمونه در اینجا مینگاریم از آنجمله اینکه نظریات تازه ای مخالف نظر اطبای قدیم داشته اند مثلا بیماریهای (باصطلاح) سردرا (مانند لقوه و فلج و سستی) که قدماء با داروهای سرد علاج مینمودند و نخستین پزشکی که آنطور معالجه را مرسوم نمود ابو منصور صاعد بن بشر طبیب بغداد بود.وی بیماران فالج و مانند آنرا با فصد و تبرید و ممانعت از غذا معالجه کرد و بیماران بهبود یافتند و در نتیجه این پیشرفت مهم ابومنصور رئیس بیمارستان عضدی شد و داروها و معجونهای گرم را منسوخ نموده بیماران را با ماءالشعیر (آبجو) و شیره تخم گیاه معالجه نمود و پیشرفتهای عجیبی در معالجه ملاحظه شد و بعد از آن پزشکان بوی اقتدا کردند.

عربها برای نخستین بار بنگ را در معالجات طبی استعمال کردند و از قرار مذکور ابتداء تلخه گندم را برای آن مقصود استعمال میکردند و خلال معروف اطباء نیز از اختراع پزشکان مسلمان میباشد.

بنا باظهار محققین فرنگ،عربها برای نخستین بار داغ کردن موضوع زخم را در طب بکار بردند و چنانکه اکنون نیز آن طریقه معمول میباشد همین قسم برای اولین مرتبه تشخیص بیماری سل را از راه ناخن مریض درک کردند و معالجه یرقان و زردی را توصیف نمودند و برای معالجه دیوانگان مقدار زیادی افیون تجویز نمودند و برای جلوگیری از خونریزی آب سرد استعمال کردند و در آوردن سنگریزه و شن و میل زدن چشم و طریقه معالجه خلع کتف با رد مقاومت ناگهانی هم از پزشکان مسلمان بدیگران رسیده است.

عربها کتابهائی در طب تالیف نمودند که پیش از آن سابقه نداشته است مثلا یوحنا بن ماسویه نخستین کسی است که کتابی راجع به جذام (خوره) نوشته است و ابوبکر رازی نخستین پزشکی است که راجع به حصبه و آبله کتاب مخصوصی تالیف نموده است و علاوه بر این اطبای عرب (مسلمان) فرهنگ های جامعی در علم طب تالیف کرده اند.

داروسازی-شیمی گیاه شناسی

داروسازی از فروع پزشکی است و اعراب در این قسمت خدمات زیادی انجام داده اند و گیاه های طبی از هند و سایر نقاط آورده اند.این اقدام ابتداء در زمان یحیی بن خالد برمکی انجام یافت و بعد داروسازان و پزشکانی نابغه از میان مسلمانان برخاستند و کتابهای گیاه شناسی و داروسازی را از هندی و یونانی ترجمه کردند و از خود کتابهائی در آن موضوع نگاشتند و فرنگیان که در رستاخیز علمی اخیر خود در فن داروسازی مطالعه و تحقیق نمودند،دریافتند که عربها این علم را پایه گزار بودند و برای نخستین بار طریقه داروسازی را ترتیب داده و داروهای تازه ای پیدا کردند.عربها نخستین مردمی بودند که قرابادین را بشکلی که اکنون بدست ما رسیده مرتب ساختند،اعراب در نهضت دوره عباسیان در بیمارستانها و داروخانه ها بقرابادین شاپور بن سهل (۲۵۵ هجری در گذشت) مراجعه میکردند.پس از آن قرابادین امین الدوله بن التلمیذ (متوفی بسال ۵۶۰ هجری) مورد توجه و اعتماد شد.عربها نخستین مردمی هستند که بطرز امروز داروخانه باز کردند و دلیل بر این مطلب آنکه تاکنون اسامی پاره ای داروها و گیاه ها که فرنگیان دارند همان اسامی عربی و یا فارسی و هن