خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 95 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مروری پدیدارشناسانه بر انقلاب اسلامی ؛ دهه تثبیت، اصلاح و حراست از ماهیت انقلاب اسلامی (۱۳۷۷ ۱۳۶۷) :

انقلاب اسلامی ایران پس از پیروزی به یادماندنی خویش در بهمن ماه سال ۵۷ تا به امروز، بسان موجودی زنده دوره های متفاوت و متناوبی از تحولات را پشت سر گذاشته است. پیش رو داشتن نمودار روشنی از سیر این تحولات و دانستن کم و کیف های اصلی و اساسی آن نه تنها برای محققین تاریخ و علوم سیاسی، بلکه برای تمام کسانی که به نحوی خود را نیازمند ارتقاء سطح بینش و تحلیل سیاسی اجتماعی خویش می دانند ضروری است. مقاله ای که پیش رو دارید با زمینه ای پدیدارشناسانه انقلاب اسلامی ایران و تحولات سیاسی اجتماعی آزاد در طی یک دوران ده ساله پس از خاتمه جنگ تحمیلی مورد ارزیابی قرار داده و به ترسیم نموداری از این تحولات پرداخته است.

پذیرش صلح، نحوه حضور جمهوری اسلامی ایران را در نظام بین الملل تغییر داد و هویت تازه ای از آن ارائه کرد. تلاش برای ارائه الگوی تازه با تاکید بر بازسازی خرابی ها تحت عنوان «سازندگی» و تقویت «فرهنگ بسیجی» و نهادینه کردن آن در جامعه به عنوان روش و منشی کارآمد در حل مشکلات و تعالی بخش به جامعه است. از همین جا می توان به رویکرد دشمنان آن پرداخت: تاکید بر تحریم اقتصادی برای جلوگیری از سازندگی و گشایش جبهه جدید فرهنگی برای تخریب پایه های ایمانی ملت، که در ایران با عنوان «تهاجم فرهنگی» شناخته می شود.

پذیرش صلح با قبول قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل متحد از سوی ایران در واقع نشان دهنده یک چرخش اساسی در دیدگاه های جمهوری اسلامی ایران نسبت به مسائل جهانی است. به عبارت دیگر قبول صلح تنها بیانگر خاتمه جنگ نبود بلکه انعکاس دهنده تغییر رویه جمهوری اسلامی ایران نیز بود؛ اما انقلاب همان انقلاب بود و مخالفان اصلی آن همان.

بنابراین می توان نتیجه گرفت آنچه تغییر کرده بود نحوه رویارویی بوده است. فرهنگ اسلامی در کنار هویت ملی ایرانیان در دفاع مقدس عملا دستاوردهای بسیاری برای ملت ایران داشت. هر چند که این جنگ نیز همانند هر جنگ دیگری خسارت های فراوان بر جای گذاشته بود. نکته مهم آن بود که روحیه مقاومت و پایداری به خوبی شکل گرفته و دشمنان فرصت های بسیاری را از دست داده بودند. لذاست که می بینیم پس از پایان جنگ تحمیلی چالش ها همچنان ادامه دارد و فقط در نحوه صف آرایی و تمرکز آن دگرگونی هایی حاصل و جبهه های جدیدی گشوده شده است؛ جبهه های اقتصادی و فرهنگی.

نگاهی دقیق به سال ۱۳۶۷ که در تیرماه آن ایران قطعنامه ۵۹۸ را پذیرفت، همچون آیینه ای تحولات دهه بعد (۱۳۷۷ ۱۳۶۷) را نشان می دهد.

وجود خرابی ها و نیاز به بازسازی از ملموس ترین مسائل مطرح بعد از جنگ تحمیلی است. نیازهایی که نه تنها برخاسته از خسارات ناشی از جنگ بود، بلکه خواسته هایی به حق را نیز شامل می شد که مربوط به خواست های اوایل دوران انقلاب می شد.

در واقع خواست ایجاد تغییرات در مسائلی که محمدرضا شاه و نظام سیاسی گذشته حاضر به انجام آنها نشده بودند. بارزترین وجه تقاضاها، تاکید بر مسائل اقتصادی بود.

«در طول جنگ منطقه ای حدود ۹۶ هزار کیلومتر مربع ویران شد. در این منطقه، ۳۲ درصد ساختمان ها، ۳۰ درصد ماشین آلات صنعتی، ۳۶ درصد مواد و کالاها خسارت دیده اند. خسارت قطعی ایران، ۶۵ بیلیارد و ۳۵۳ میلیارد و ۷۴۹ میلیون ریال است.»^(۱) اما این بازسازی و سازندگی نیاز به چارچوب و جهت بخشی در راستای اهداف انقلاب اسلامی داشت. از این رو امام خمینی(ره) طی پیامی در تاریخ ۱۱/۷/۱۳۶۷ به موارد مهمی در این خصوص اشاره و جهت سازندگی را بار دیگر یادآوری کرده و بر آن تاکید کردند. مهمترین نکات این پیام عبارتند از:

«امکاناتی که در بازسازی و سازندگی توجه به آن ضروری است:

۱ بر دست اندرکاران است که ذوق و استعداد و توان خود را هر چه بهتر در رسیدن به امور معنوی و مادی و ارزشی و فرهنگی این یادگاران هدایت و نور به کار گیرند و از خدمت بی شائبه و بی منت به آنان دریغ نکنند. هر چه انقلاب اسلامی ایران دارد از برکت مجاهدت شهدا و ایثارگران است.

۲ با قبول و اجرای صلح، کسی تصور نکند که ما از تقویت بنیه دفاعی و نظامی کشور و توسعه و گسترش صنایع تسلیحاتی بی نیاز شده ایم؛ بلکه توسعه و تکامل صنایع مربوط به قدرت دفاعی کشور از اهداف اصولی و اولیه بازسازی است و ما با توجه به ماهیت انقلابمان در هر زمان و هر ساعت احتمال تجاوز را مجددا از سوی ابرقدرت ها و نوکرانشان باید جدی بگیریم.

۳ توجه به بازسازی مراکز صنعتی نباید کوچکترین خللی به ضرورت رسیدن به امر خودکفایی کشاورزی وارد آورد؛ بلکه اولویت و تقدم این امر باید محفوظ بماند و مسوولین بیشتر از گذشته خود را مکلف به اجرای آن سازند و در امر احیای اراضی و مهار آب و ایجاد سدها و تشویق کشاورزان و دامداران و استفاده هر چه بیشتر از نعمت های بیکران الهی در طبیعت تلاش نمایند، که مطمئنا خودکفایی در کشاورزی مقدمه ای است برای استقلال و خودکفایی در زمینه های دیگر.

۴ مهمترین عامل در کسب خودکفایی و بازسازی، توسعه مراکز علمی و تحقیقاتی و تمرکز و هدایت امکانات و تشویق کامل و همه جانبه مخترعین و مکتشفین و نیروهای متعهد و متخصصی است که شهامت مبارزه با جهل را دارند و از لاک نگرش انحصاری علم به غرب و شرق به درآمده و نشان دادند که می توانند کشور را روی پای خود نگه دارند. ان شاء الله این استعدادها در پیچ و خم کوچه های اداره خسته وناتوان نشود.

۵ برنامه ریزی در جهت رفاه متناسب با وضع عامه مردم توام با حفظ شعائر و ارزش های کامل اسلامی و پرهیز از تنگ نظری ها و افراط گرایی ها و نیز مبارزه با فرهنگ مصرفی که بزرگترین آفت یک انقلاب است و تشویق به تولیدات داخلی و برنامه ریزی در جهت توسعه صادرات و گسترش مبادی صدور کالا و خروج از تکیه به صادرات نفت و نیز آزادی صادرات و واردات و به طور کل تجارت براساس قانون و با نظارت دولت در نوع و قیمت.

۶ رعایت اصول ایمنی و حفاظتی مراکز و صنایع و ایجاد پناهگاه های جمعی برای مردم و کارگران که اختصاص به زمان جنگ ندارد، بلکه طریقه احتیاط در هر شرایط است.

۷ استفاده از نیروی عظیم مردمی در بازسازی و سازندگی و بهادادن به مومنین انقلاب خصوصا جبهه رفته ها و توسعه حضور مردم در کشاورزی و صنعت و تجارت و بازسازی شهرهای تخریب شده و شکستن طلسم انحصار در تجارت داخل و خارج به افراد خاص متمکن و مرفه و بسط آن به توده های مردم و جامعه.

۸ حفظ و نگهداری ترکیب یک یا چند شهر خراب شده در جنگ به منظور ترسیم علنی تجاوز دشمنان علیه انقلاب و کشورمان و نشان دادن قدرت دفاع و مقاومت قهرمانانه ملت، که آیندگان فقط به اسناد و نوشته ها بسنده نکنند. البته این با رضایت کامل صاحبان املاک و با ایجاد شهرهای مجاور باید انجام شود.

۹ تاکید بر حفظ ارزش ها و شوون اخلاقی و اجتماعی و نیز سالم سازی اجتماعی.»^(۲)

جامعه ایران که پس از انقلاب فرصت نکرده بود در ثبات و آرامش به حل و فصل مشکلات خود بپردازد و با وجود حضوری جدی در جنگ تحمیلی، هنوز تجربه ای در این خصوص نداشت و اتفاقا بخش عظیمی از مشکلات در اثر اهمیت دفاع مقدس در حاشیه مانده بودند، پس از پذیرش صلح فرصت طرح آنها ایجاد شد و همچون طوماری که به تدریج باز می شود، تحولات آتی کشور از ۶۷ تا ۷۷ و حتی تا امروز را تحت الشعاع قرار داده است. تلاش های جدی در عرصه نظر و عمل با فراز و نشیب های فراوان والبته تا حد زیادی غیرقابل اجتناب برای طرح مسائل و ارائه راه حل همچنان ادامه دارد.

تاکید بر سازندگی خصوصا در زمینه های اقتصادی چنان بارز بود که دو دوره ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی که پس از جنگ تحمیلی را در برمی گیرد، با عنوان «دوران سازندگی» شناخته شد. در زمینه های عمرانی و تاسیسات زیربنایی فعالیت های فراوانی صورت گرفت. قوت انجام این کارها توسط رئیس جمهور به علت تغییراتی که در سال ۶۸ در قانون اساسی ایجاد شده بود، دو چندان شد.

تجربه یک دهه حکمرانی و رویارویی با واقعیات سیاسی، مسوولان نظام جمهوری اسلامی را بر آن داشت تا اصلاحاتی در قانون اساسی به وجود آورند. امام در فرمانی به رییس جمهور وقت مقام رهبری کنونی نوشتند:

«از آنجا که پس از کسب ده سال تجربه عینی و عملی از اداره کشور اکثر مسوولین و دست اندرکاران و کارشناسان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بر این عقیده اند که قانون اساسی با این که دارای نقاط قوت بسیار خوب و جاودانه است، دارای نقایص و اشکالاتی است که در تدوین و تصویب آن به علت جو ملتهب ابتدای پیروزی انقلاب و عدم شناخت دقیق معضلات اجرایی جامعه کمتر به آن توجه شده است، ولی خوشبختانه مساله تقسیم قانون اساسی پس از یکی دو سال مورد بحث محافل گوناگون بوده است و رفع نقایص آن یک ضرورت اجتناب ناپذیر جامعه اسلامی و انقلاب ماست و چه بسا تاخیر در آن موجب بروز آفات و عواقب تلخی برای کشور و انقلاب گردد و من نیز بنا بر احساس تکلیف شرعی و ملی خود از مدت ها قبل در فکر حل آن بوده ام که جنگ و مسائل دیگر مانع از انجام آن می گردید.

محدوده مسائل مورد بحث:

۱ رهبری

۲ تمرکز در مدیریت قوه مجریه

۳ تمرکز در مدیریت قوه قضائیه

۴ تمرکز در مدیریت صدا و سیما به صورتی که قوای سه گانه در آن نظارت داشته باشد.

۵ تعداد نمایندگان مجلس شورای اسلامی

۶ مجمع تشخیص مصلحت برای حل معضلات نظام و مشورت رهبری به صورتی که قدرتی در عرض قوای دیگر نباشد.

۷ راه بازنگری به قانون اساسی

۸ تغییر نام مجلس شورای ملی به مجلس شورای اسلامی»^(۳)

از مهمترین نتایج این بازنگری حذف مقام نخست وزیری و محول نمودن وظایف و اختیارات آن به رئیس جمهوری است.

توام نمودن اقتصاد و اخلاق و سیاست در عمل بسیار دشوار نمود و فعالیت های «دوران سازندگی» در زمان ریاست جمهوری آقای رفسنجانی تا حد زیادی در زمینه های اقتصادی خلاصه شد و انتقادهای فراوانی را به سبب در حاشیه ماندن دو مقوله دیگر در پی آورد، که نتیجه آن پویش جدید ملت ایران در انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶ بود. به دنبال آن، بار دیگر فرهنگ، اخلاق و سیاست در شعارهایی چون جامعه مدنی (مدینه النبی) و توسعه سیاسی تبلور یافت و راه برای انتخاباتی پر شور و جدی هموار شد. در واقع این حرکت ها بیانگر اختلافات هستند و این از بدیهیات جوامع بشری است. چرا که پدیده «اختلاف» ذاتی زندگی جمعی است و منافع، ارزش ها و خواسته های همگان در یک سو و به یک اندازه نیست؛ لذا مدیریت و هدایت اختلافات می تواند به شکوفایی استعدادهای نهفته و تقویت قوای ملی مدد رساند و در غیر این صورت به تباهی اجتماعی و سیاسی بینجامد.

پس از جنگ تحمیلی را می توان دوران اختلاف ها دانست. این اختلاف ها همانا پاسخ های مختلف به سوال های مشترکی چون هویت ملی، امنیت ملی و منافع ملی است و این که چگونه آنها را تقویت و تامین نماییم. طبیعتا راه حل های متفاوت، صف بندی های سیاسی را به همراه می آورد و در همین خصوص فعالیت های سیاسی گروه ها و احزاب شکل می گیرد.

وضعیت داخلی به طور خلاصه آبستن پرسش ها و پاسخ های مربوط به ساختن یک جامعه اسلامی بود. چگونگی و چرایی درباره ایرانی که باید ساخته شود و این که گام های بعدی چگونه باید باشد، بازنگری قانون اساسی و منشور برادری و مسائلی چون تعیین محورهای مهم در امر سازندگی کشور، همه حکایت از بسیج منابع ایران در راستای ارتقای توان و کوشش برای سازندگی این کشور پهناور داشتند. علاوه بر این در پهنه سیاست خارجی نیز امام خمینی با شناختی که از وضعیت نظام بین المللی داشتند، اقدام به ارسال پیامی در تاریخ ۱۱/۱۰/۱۳۶۷ برای میخائیل گورباچف کردند. بخشی از این پیام به شرح ذیل است:

«مشکل اصلی کشور شما مساله مالکیت و اقتصاد و آزادی نیست. مشکل شما عدم اعتقاد واقعی به خداست، همان مشکلی که غرب را هم به ابتذال و بن بست کشیده و یا خواهد کشید. مشکل اصلی شما مبارزه طولانی و بیهوده با خدا و مبدا هستی و آفرینش است.

جناب آقای گورباچف! برای همه روشن است که از این به بعد کمونیسم را باید در موزه های تاریخ سیاسی جهان جست وجو کرد، چرا که مارکسیسم جوابگوی هیچ نیازی از نیازهای واقعی انسان نیست. زیرا مکتبی است مادی و با مادیت نمی توان بشریت را از بحران عدم اعتقاد به معنویت که اساسی ترین درد در جامعه بشری در غرب و شرق است به در آورد.»^(۴)

به این ترتیب دشمنان انقلاب دریافتند که فعالیت های ملت ایران ادامه دارد و جوهره همبستگی آنها یعنی علاقه قلبی به دین اسلام همچنان می جوشد. چنان که رهبر انقلاب نیز در پایان پیام خود به گورباچف اعلام کرده بود ضرورت توجه به دین اسلام «نه به خاطر نیاز اسلام و مسلمین به شما که به جهت ارزش های والا و جهانشمول اسلام است که می تواند وسیله راحتی و نجات همه ملت ها باشد و گره مشکلات اساسی بشریت را باز نماید.»^(۵)

لذا در کنار فشارها و تحریم های اقتصادی، فعالیت هایی ضدنهضت فرهنگی برآمده از انقلاب اسلامی آغاز شد و در دستور کار دشمنان انقلاب قرار گرفت.

امام هنوز در قید حیات بودند که تهاجم فرهنگی به صورت هدایت شده آغاز شد. شاخص این حرکت ها نگارش کتاب آیات شیطانی بود که عکس العمل مقتدرانه امام خمینی را به دنبال داشت. امام در تاریخ ۲۵/۱۱/۱۳۶۷ مطابق ۱۴/فوریه/۱۹۸۹ اعلام داشتند:

بسمه تعالی

انالله و انا الیه راجعون

به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان می رسانم، مولف کتاب «آیات شیطانی» که علیه اسلام و پیامبر و قرآن تنظیم و چاپ و منتشر شده است، همچنین ناشرین مطلع از محتوای آن محکوم به اعدام می باشند. از مسلمانان غیور می خواهم تا در هر نقطه که آنان را یافتند، سریعا آنها را اعدام نمایند تا دیگر کسی جرات نکند به مقدسات مسلمین توهین نماید و هر کس در این راه کشته شود، شهید است انشاءالله. ضمنا اگر کسی دسترسی به مولف کتاب دارد، ولی خود قدرت اعدام آن را ندارد، او را به مردم معرفی نماید تا به جزای اعمالش برسد.

و سلام علیکم و رحمه الله و برکاته

روح الله الموسوی الخمینی ۲۵/۱۱/۱۳۶۷^(۶)

گویی جهانی خواب بود و گمان نمی کرد که فتوای امام خمینی تا این حد نافذ باشد. لذا پس از سردرگمی اولیه اقدام به دفاع از سلمان رشدی، نویسنده کتاب مذکور کردند که بررسی آن اقدامات نیاز به فرصتی دیگر دارد.

مدتی بعد امام در تحلیل این موضوع در تاریخ ۳/۱۲/۱۳۶۷ فرمودند: