خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت دام نام: تجلی صفات رحمانی و قهاری خداوند در متون نظم از دوره سامانیان تا قرن هفت با توجه به اوضاع سیاسی و اجتماعی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت دام نام: تجلی صفات رحمانی و قهاری خداوند در متون نظم از دوره سامانیان تا قرن هفت با توجه به اوضاع سیاسی و اجتماعی :

۱
ساختار۲
گزارش کتاب۳
پانویس۴
منابع مقاله۵
وابسته‌ها

دام نام: تجلی صفات رحمانی و قهاری خداوند در متون نظم از دور سامانیان تا قرن هفت با توجه به اوضاع سیاسی و اجتماعی تألیف رفیقه محمدی، در این کتاب کوشیده شده تا نگاه شاعران ادیبان و شاعران زبان فارسی از دور سامانیان تا قرن هفتم هجری به این مسئله یعنی تجلی صفات رحمانی و قهاری خداوند در متون آنها بررسی گردد و معلوم شود این ادبا با توجه به شرایط زندگی‌شان از خدا چه انتظاری داشتند و تأکید بر کدام صفت و اسم او را به صلاح خود می‌دانستند.

ساختار

کتاب در دو فصل تدوین شده است.

گزارش کتاب

شکست ساسانیان و دسته‌دسته شدن ایرانیان، تسلط اعراب و تفاخر و خودبینی آنان، نارضایتی ایرانیان و تشکیل گروه‌های مختلفی چون شعوبیه، خوارج، قیام ابومسلم خراسانی و روی کارآمدن بنی عباس، نفوذ ایرانیان به دربار عباسیان، ظهور شاعران متعصب ایرانی چون بشار بن برد طخارستانی، روی کارآمدن طاهر ذوالیمینین و یعقوب لیث صفار و بعد سامانیان، غزنویان، سلجوقیان، خوارزمشاهیان و در نهایت حمله و هجوم مغول، همه از وقایع و حوادثی است که مستقیم و غیرمستقیم بر زبان و ادبیات فارسی سایه افکنده‌اند.

در این میان شاعران دربارها و عصرها، ناچار بودند که خداوندگاران را به شیو مبالغه‌آمیز بستایند و چشم‌اندازهایی از زندگانی‌شان را که در محور بزم و رزم می‌چرخید، به تصویر بکشند. شاعر ناچار بود به ساز سالارانی برقصد که به او نان می‌دادند، نانی که گاه در کام شاعر چنان تلخ بود که بارها و بارها در شعرش بازتاب می‌یافت؛ زیرا شاعر در هراس پیوسته از رقابت زندگی می‌کرد.

هراس از بی‌مهری‌های خداوندگار، فردای ناپیدا و سالخوردگی و تهیدستی، شاعران دربار را موظف به ستایش اربابان خود می‌کرد. شاعر با شعرهای ستایش‌آمیز در بارعام‌ها، جشن‌های اسلامی و ایرانی، خجسته باد گفتن‌ها، سوگواری‌کرد در مرگ‌ها، خوار شمردن و سرزنش دشمن، همراه و همگام خداوندگار بودن در لشکرکشی‌ها و شکارها، شادمان کردن نشست‌های باده‌گساری با شعر و نمایش، سعی در ابقا و ارجحیت خود داشت.

افزون بر اینها نیاز دوسویه‌ای هم بود؛ دلبستگی شاهان به تبلیغ و بقا در گستر قلمرو قدرت‌شان و دلبستگی شاعر به آواز وصله، شعرا و حاکمان برای رسیدن به این اهداف از تمام امکانات‌شان استفاده می‌کردند. شاید تأثیرگذارترین این امکان و ابزار، متوسل شدن به خدا و صفات جمالی و جلالی پروردگار بود که در دنیای شعر و ادب، رقیبی نداشت و شاعر بنا به هدف خود از آن استفاده می‌کرد.

تصور بر آن است که در جامعه‌ای با حاکمیت دینی هرگونه تحول اجتماعی، آمدوشد حاکمان و حکومت‌ها، فقر و خشکسالی، آسایش و رفاه، ترس و اختناق و همه و همه از منظر دینی نگریسته و احیاناً توجیه می‌شود. بنابراین می‌توان تصور کرد که تمسک به صفات جم