خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوبکر احمد ارّجانی

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوبکر احمد ارّجانی :

منبع: احمد بن محمد ارّجانی

ابوبکر احمد بن محمد بن حسین ناصح الدین أرّجانی (۴۶۰ق – ۵۴۴ق)، متولد ارجان، فقیه و شاعر برجسته‌ای بود که در مدرسه نظامیه اصفهان تحصیل کرد و به کرمان برای شنیدن حدیث سفر کرد.
او علاوه بر علوم دینی، در شعر نیز مهارت داشت و اشعارش از لطافت و عمق بالایی برخوردار بود.
آثارش شامل دیوان شعری است که در مدح سلاجقه و وزرای آنان سروده شده است.
ارّجانی در سمت قضاوت در شوشتر و دیگر شهرها فعالیت داشت و در سال ۵۴۴ هجری در ۸۴ سالگی در شوشتر درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی احمد بن محمد ارّجانی
2 – اساتید
3 – شاگردان
4 – آثار
5 – وفات
6 – پانویس
7 – منبع

1 – معرفی احمد بن محمد ارّجانی

ابوبکر احمد بن محمد بن حسین ناصح الدین أرّجانی در سال ۴۶۰ هجری در ارجان (ارگان بهبهان) شهری بین اهواز و شیراز دیده به جهان گشود؛ ولی خانواده او در شوشتر و عسکر مُکْرَم، یکی از شهرهای قدیم خوزستان زندگی می‌کردند.
تبارش به عرب و انصار مدینه می‌رسید. در عنفوان جوانی در مدرسه نظامیه اصفهان مشغول به تحصیل شد

[۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۵۲.

و برای شنیدن حدیث به کرمان نیز مسافرت کرد.
به گفته ذهبی، ارّجانی پرچمدار شعر در مشرق زمین بود.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۴۶۶.

ارّجانی در شعری، خویش را شاعر ترین فقها و فقیه ترین شعرا معرفی کرده است.

[۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۷، ص۱۷۷.

اشعار او به عربی و در غایت حسن و ملاحت و دارای مضامین بلند و حاوی معانی دقیق بود و حکایت از طبع لطیف، عقل وافر و علم و دانش او می‌کرد.

[۴] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ص۱۵۴.

وی سِمتِ قضاوت را نیز در شهرهای شوشتر، ارجان و عسکر مکرم بر عهده داشت.

2 – اساتید

ابوبکر از پدرش و ابویعلی ابن هبّاریه روایت کرده،

[۵] دمیاطی، محمود بن اسماعیل، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ص۴۹.

همچنین برخی از جزء حدیثی ابوجعفر محمد بن سلیمان بن حبیب معروف به لُوَین (م ۲۴۶ق) را از محمد بن احمد بن ماجه ابهری (م ۴۸۱ق) روایت می‌کند.

3 – شاگردان

ابن خشّاب نحوی، منوچهر بن ترکانشاه، یحیی بن زیاد، منشی کاتب،

[۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۲۱۰.

ابوبکر محمد بن قاسم بن مظفّر شَهْرزوری، عبدالرحیم بن احمد بن الاخوه و برخی دیگر نیز از او روایت کرده‌اند.

[۷] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات ال