خرید و دانلود فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوبکر ابن مارستانیه

بخشی از متن فایل کامل و عالی پاورپوینت ابوبکر ابن مارستانیه :

منبع: ابن مارستانیه

ابوبکر عبیداللّه بن علی بن نصر بن حمزه تمیمی بغدادی معروف به ابن مارستانیه (۵۴۱ق ـ ۵۹۹ق) فقیه، محدث، فیلسوف، مورخ و ادیب برجسته بود.
وی در علوم مختلفی همچون منطق، نجوم و پزشکی تحصیل کرد و به تألیفاتی در این زمینه‌ها پرداخت.
ابن مارستانیه به جمع‌آوری و حفظ احادیث علاقه داشت و در تاریخ نیز از منابع مختلف روایت کرد.
او به عنوان وزیر در دوران عبیداللّه بن یونس منصوب شد، اما پس از اختلافات با مقامات زندانی شد.
پس از آزادی به پزشکی پرداخت و در نهایت در سال ۵۹۹ هجری در تفلیس درگذشت.

فهرست مندرجات

1 – معرفی ابن مارستانیه
2 – شهرت علمی
3 – اساتید
4 – اتهامات جعل حدیث
5 – فعالیت سیاسی
6 – آثار
7 – وفات
8 – پانویس
9 – منبع

1 – معرفی ابن مارستانیه

ابوبکر عبیداللّه بن علی بن نصر بن حمزه تمیمی بغدادی معروف به ابن مارستانیه در سال ۵۴۱ هجری متولد شد.

[۱] ابن نجار بغدادی، محمد بن محمود، ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۶۶.

پدرش مشهور به فُرَیْج ـ تصغیر أبی الفرج ـ بوده

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۳۹۴.

و ادعا می‌کرده نسبتش به ابوبکر می‌رسد.

[۳] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۴، ص۱۰۸.

برخی این نسبت را انکار کرده‌اند.

[۴] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۹، ص۲۵۸.

والدینش در مارستان (بیمارستان) که وابسته به جُرخْبَنْد یکی از شهرهای ارمنییه یا آذربایجان می‌باشد،

[۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۲، ص۱۲۴.

به حرفه پرستاری مشغول بودند.

2 – شهرت علمی

عبیدالله علاوه بر این‌که فردی فقیه، محدث، فیلسوف، مورخ و ادیبی بلیغ بود، علم اوایل کتابت،

[۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۹۷.

منطق،

[۷] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۹، ص۲۵۸.

نجوم و پزشکی را نیز فراگرفت

[۸] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۴۱.

و به واسطه تألیفاتش بزرگ و مشهور گردید.

[۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۳۹۷.

ابن مارستانیه، پس از جمع احادیث، به حفظ آن‌ها اهتمام داشته،

[۱۰] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۴، ص۱۰۸.

و گفته شده او فقیه در مذهب احمد بن حنبل بوده است و روایات فراوانی از وی شنیده و نوشته است.

[۱۱] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۹،