خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا

فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا شامل 35 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ادبیات عاشورا :

جلال الدین محمد مولوی(وفات ۶۷۲ هجری)

(از صاحب بن عباد تا محتشم کاشانی) ^(۸)

جلال الدین یکی از بزرگترین و تواناترین گویندگان متصوفه و از عارفان نام آور و ستاره درخشنده و آفتاب فروزنده آسمان ادب فارسی و شاعری حساس و صاحب اندیشه بوده است.

جلال الدین محمد مولوی، اگر چه سنی مذهب بوده ولی کمتر از یک شیعه معتقدراستین در فضائل ائمه سخن نگفته است. در دیوان او، اشعار و اشارات زیادی درباره حضرت علی(ع) وجود دارد و در واقع آن حضرت را از همه برتر دانسته است، برای نمونه چند بیت از اشعار بسیاری که در مدح و منقبت حضرت علی(ع) سروده، نقل می گردد:

آن شاه که با دانش و دین بود، علی بود مسجود ملک ساجد معبود، علی بود خورشید ضیاء گستر و جمشید دو کشور ماه فلک موهبت و جود، علی بود آن شاه فلک مرتبه کز عز و جلالت بر سایر مخلوق بیفزود، علی بود آن نکته تحقیق حقائق به حقیقت کز روی یقین مظهر حق بود، علی بود آن نقطه توحید احد کز دم واحد جز او نفس وحدت نشنود، علی بود آن بود وجود دو جهان کز ره معنی بی او نشدی عالم موجود، علی بود آن فاتحه دولت و مفتاح سعادت کاز قفل در مصطبه بگشود، علی بود آن ساعد دین حق و ینبوع معانی کز یمن وی آدم شده مسجود، علی بود آن فارس میدان ریاضت که به مردی گوی سبق از عالم بربود، علی بود آن شه که به شمشیر وی از آینه دین زنگ ستم و بدعت بزدود،علی بود آن نور مجرد که بد او در همه حالت با موسی و با عیسی و با هود، علی بود آن روح مصفا که خداوند به قرآن بنواخت به چند آیت و بستود، علی بود هم صابر و هم صادق و هم قانت و منفق هم هادی و هم شاهد و مشهود، علی بود هم اول و هم آخر و هم ظاهر و باطن هم موعد و هم وعده و موعود، علی بود وجهی که بفرمود خداوند به قرآن آن وجه مکرم که بفرمود علی بود جبریل امین را زبر حضرت عزت مقصد به مثل احمدو مقصود علی بود گوید ملک ساجد و مسجود بد آدم از من بشنو ساجد و مسجود علی بود ^(۱)

توصیف و شرح وقایع کربلا، از دیرباز، در شعر عرفانی ما، چه در آثارشاعران شیعی و چه شاعران اهل سنت، سابقه ای دیرین دارد و شاعران بزرگی چون :

«سنائی، عطار، سیف الدین، فرغانی، جامی، وحشی بافقی، صائب، بیدل دهلوی، عمان سامانی » و تعدادی دیگر، هر یک به فراخور حال از واقعه عاشورا از دید عرفانی خود یاد کرده اند.

جلال الدین مولوی بزرگترین شاعر پارسی گوی، نیز اشارات عرفانی متعددی به واقعه کربلا دارد، از جمله در یک غزل، با لطافت هرچه تمامتر سخن سرائی نمموده و دریغ واندوه و آلام خود را رنگی عارفانه داده و می گوید:

کجائید ای شهیدان خدائی بلاجویان دشت کربلائی کجائید ای سبکروحان عاشق پرنده تر زمرغان هوائی کجائید ای شهان آسمانی بدانسته فلک را در گشائی کجائید ای ز جان وجان رهیده کسی مر عقل را گوید: کجائی؟ کجائید، ای در زندان شکسته بداده وامداران را رهائی کجائید ای در مخزن گشاده کجائید ای نوای بی نوائی ^(۲)

دنباله اشعار مولوی درباره حضرت امام حسین(ع):

تا چه کین دارند دائم دیو و غول چون یزید و شمر با آل رسول گفت دانم کز تجوع وزخلا جمع آمد رنجتان زین کربلا ^(۳) آن غریب شهر سربالا طلب گفت می خسپم درین مسجد به شب مسجدا، گر کربلای من شوی کعبه حاجت روای من شوی ^(۴)

مولوی در دفتر پنجم مثنوی خود درباره ابتدای خلقت جسم آدم(ع) و وقتی که به فرستادن اسرافیل رسیده،این ابیات را هم سروده است:

در دمی از صور یک بانک عظیم پرشود محشر خلائق را رمیم در دمی در صور گوئی الصلا بر جهیدای کشتگان کربلا ای هلاکت دیدگان از تیغ مرگ بر زنید از خاک، سر شاخ وبرگ ^(۵)

و درباره عزاداری اهل حلب در ایام عاشورا گوید:

به تعزیت داشتن شیعه، اهل حلب هر سالی در ایام عاشورا به دروازه انطاکیه ورسیدن غریب شاعر از سفر و پرسیدن که این غریو چه تعزیه است؟

روز عاشورا همه اهل حلب باب انطاکیه اندر، تا به شب گرد آید مرد و زن، جمعی عظیم ماتم آن خاندان دارد مقیم ناله و نوحه کنند اندر بکا شیعه عاشورا برای کربلا بشمرند آن ظلمها و امتحان کز یزید و شمر دید آن خاندان نعره هاشان می رود در ویل ودشت پر همی گردد همه صحرا و دشت یک غریبی شاعری از ره رسید روز عاشورا و آن افغان شنید شهر را بگذاشت و آن سو رای کرد قصد جست و جوی آن هیهای کرد پرس پرسان می شداندر افتقاد ^(۶) چیست این غم، بر که این ماتم فتاد نام او و القاب او، شرحم دهید که غریبم من، شما اهل ده اید چیست نام و پیشه و اوصاف او تا بگویم مرثیه زالطاف او مرثیه سازم که مرد شاعرم تا از اینجا برگ و لا لنگی برم آن یکی گفتش که هی دیوانه ای تو نه ای شیعه، عدوی خانه ای روز عاشورا نمی دانی که هست ماتم جانی که از قرنی به است؟ پیش مؤمن کی بود این غصه، خوار قدر عشق گوش، عشق گوشوار پیش مؤمن ماتم آن پاک روح شهره تر باشد ز صد طوفان نوح ^(۷)

سعدی شیرازی(وفات ۶۵۹ هجری)

سعدی نویسنده وشاعر بزرگ قرن هفتم هجری می باشد، اگرچه وی به سنی شافعی بودن شهره است، اما دست کمی از یک عالم شیعه ندارد. و این شعرها که در ذیل نقل می گردد در افتخار او به شیعه بودن یا سنی متمایل به اهل بیت کافی است. سعدی با آن همه دانش و آگاهی وسیر و سیاحت به هنگام تدریس در نظامیه بغداد در برخورد با رجال علم و عمل و بحث و جدل با آنان فریاد برآوده که:

کس را چه زور و زهره که وصف علی کند جبار در مناقب او گفت هل اتی زور آزمای قلعه خیبر که بند او در یکدیگر شکست به بازوی لافتا ^(۸) مردی که در مصاف، زره پیش بسته بود تا پیش دشمنان نکند پشت بر غزا شیر خدا و صفدر میدان و بحر جود جانبخش در نماز و جهان سوز در دعا دیباچه مروت و دیوان معرفت لشگر کش فتوت و سرداراتقیا فردا که هر کسی به شفیعی زنند دست مائیم و دست و دامن معصوم مرتضا پیغمبرآفتاب منیر است در جهان وینان ستارگان بزرگند و مقتدا یا رب به نسل طاهر اولادفاطمه یا رب به خون پاک شهیدان کربلا یا رب به صدق سینه شیران راستگوی یا رب به آب دیده مردان آشنا ^(۹)