خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی

با فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی شامل 45 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اسلام و موسیقی :

عرب قبل از اسلام اشکال ساده ای از موسیقی را که به صورت ترنم و دیگر صورتفننی که با رقص و دف توام بود ابداع کرده بود.

از آنجا که دین اسلام هرگونه تعلقاتی را که موجب حجاب و اشتغال صرف و غافلانه به لذایذ دنیوی می شود،نفی می کند،با ظهورش حکم به تحریم غناء و ساختن آلات طرب کرد.مسلمین تا زمان خلفای راشدین که احکام شرع اسلام باشد هرچه تمامتراجرا می شد از هرجهت به دین پایبندی داشتند و در ساعات فراغت جز به امور دینی وزندگی ساده به کار دیگری نمی پرداختند تا آنجا که همان آهنگهای ساده جاهلیت را هم ترک گفتند و تنها چیزی که از غناء و موسیقی می دانستند قرآن خواندن و زمزمه اشعاردینی با آواز زیبا بود.پیامبر همواره به قرائت قرآن با صوت جمیل دعوت می کردمسلمانان نخستین موسیقی خود را با ترتیل اکرام آمیز و صادقانه کلام الهی آغاز کردند که در آن با احساس روشنایی و گرمی و وزن و آهنگ در دل همراه بود.

موسیقی نیز در عصر اسلامی ابتدا با غلبه عشق و شهوترانی به ابتذال گرایش یافت وبیشتر در تفنن و ارضای هوسهای اشراف و عوام به کار آمد.این وضع چنان بود که مسلمین گویی کمتر نظری به موسیقی روحانی و دینی نخستین اسلام داشتند. اکثریت متفکران اهل ایمان نیز از موسیقی متعارف اشراف دوری می گزیدند،اما به تدریج بانهضت ترجمه و عروج الحان و نغمات دینی و مواجه متفکران اسلامی با حکمت نظری موسیقی در اندیشه فیثاغورثیان اسکندریه و مدارس یونانی به تعالی موسیقی و تامل درمبادی روحانی و آسمانی موسیقی پرداختند.این نظر در میان متفکران اسلامی رایج گردید که موسیقی نظری بدور از هوی و هوس و شهوت و لهو و لعب نیز جهت عروج روحانی وجود داشته و بدینسان متفکران و هنرمندان مسلمان میان موسیقی قرآنی وموسیقی نظری ملل و نحل قدیم جمع کردند و به تجربه معنوی فیاض روح اسلامی درموسیقی دست یافتند.

اما این تحول بسیار بطی ء بود و آنچه غلبه داشت همان هنر باطل و کفر آمیز اموی بود،بدین ترتیب که پس از عهد خلفای راشدین دوران سلطنت اموی فرا رسید و این موقع عهد عیش و عشرت شد و دوران زهد و تقوی به روزگار فسق تبدیل گردید.آمدن بسیاری از اقوام تحت پرچم امویان فرهنگ ایشان را نیز به خدمت اینان در آورد واز آنجا که همه خلفای اموی(به استثناء عمر بن عبد العزیز)بی دین و متجاهر به فسق بودند،آن جهات و وجوهی از فرهنگ مشرکین را مورد توجه قرار دادند که به عیاشی و ارضای شهواتشان مدد می رساند.از این رو از تمام صنایع و هنرهای تجملی که می توانستندوسایل فسق و فجور باشند بهره جستند.سازندگان و نوازندگان ایرانی و رومی از آن گروهی بودند که مورد حمایت امویان قرار گرفتند و موجب گسترش موسیقی فاسقانه درجامعه اسلامی شدند.بعضی از اعراب موسیقی ایرانی را با شعر عرب آمیختند و آن رامتنوع ساختند. سلاطین اموی عموما در ترویج موسیقی و تشویق موسیقی دانان هم عقیده و یکزبان نبودند،بلکه بعضی چون «سلیمان بن عبد الملک »ظاهرا مخالف رواج و شیوع موسیقی بود ^(۱).لکن اکثر سلاطین اموی به جهت اینکه اهل خوشگذرانی بودند به ترویج و تشویق موسیقی پرداختند و همین امر موجب رواج موسیقی(غناء)در عصر امویان شد.نخستین خلیفه خوشگذران عیاش «یزید بن معاویه »بود که در دوران خلافت وی نه تنها موسیقی بلکه همه نوع هنرهای فسق آمیز در حجاز به خصوص مدینه و مکه شیوع یافت،ولی تازمان «ولید بن یزید بن عبد الملک »موسیقی در حجاز محصور ماند و همین که ولید خلیفه شد سازندگان و نوازندگان را از مدینه به دمشق آورد و از آن به بعد در سراسر ممالک اسلامی موسیقی رواج گرفت.زیرا خلیفه وقت میگسار و عیاش بود و با نهایت بی باکی همه نوع هرزگی می کرد و هم خود او درباره معایب غناء چنین می گوید:«از غناءبپرهیزید،زیرا غناء آبرو و حیا را می برد،شهوت را می افزاید،مروت را نابود می کند ومانند شراب انسان را مست و از خود بیخود می کند.ساز و آواز مشوق فسق و فجور است.

من این را می گویم اما غناء را از جان بیشتر دوست دارم.غناء برای من بهتر از آب سردگوارا برای تشنه جگر سوخته می باشد.ولی حق آن است که حقیقت گفته شود. »وقتی خلیفه هرزه خوشگذران این طور از غناء(موسیقی بزمی)بد بگوید،خلفای پرهیزگاری چون «عمر بن عبد العزیز»اموی و«مهتدی »عباسی طبعا باید از شیوع موسیقی جلوگیری کنند.بعضی نیز به مصالحی مدتی محدود موسیقی را منع می کردند و سپس آن را موردحمایت قرار می دادند و حتی بعضی از ایشان آهنگساز بودند.«عمر بن عبد العزیز»قبل ازخلافت موقعی که فرمانروای حجاز شد به موسیقی و غناء مشغول گشت آنگاه ولید بن یزید آهنگهایی ساخت که به نام وی باقی ماند ^(۲).

همین قسم در زمان بنی امیه بخصوص در اواخر سلطنت آنان توجه به موسیقی فزونی یافت،به طوری که دستگاه خلفا هیچ وقت بی ساز و آواز نمی ماند و در میدان جنگ هم عده ای آوازخوان و سازنده آلات موسیقی همراه می بردند.چنانکه «ابن اثیر»می نویسدپس از شکست از عباسیان در نزدیکی اصفهان صدها«بربط »و«طنبور»و«مزمار»دراردوگاه امویان یافت شد.گروهی از خلفای عباسی نیز آهنگساز بودند و مشهورترین افراد این گروه واثق،منتصر،معتز،و معتضد است و فرزندان خلفا نیز مثل پدران آهنگسازی،خوانندگی و نوازندگی می کردند.از این رو به طریق امویان رفتند.

خلفای اموی و عباسی و دیگر سلاطین و امیران حاکم در مناطق تمدن اسلامی درترویج و تکمیل موسیقی کوشش داشتند و برای رسیدن به آن مقصود همه قسم کمک می کردند.خلیفگان عباسی مقارن نهضت ترجمه سعی داشتند که موسیقیدانان وخوانندگان اهل ادب و حکمت نیز باشند تا اشعار را درست بخوانند.«ابراهیم بن اسحق موصلی »موسیقیدان مشهور دوره عباسی علاوه بر اطلاع از موسیقی از علم فقه و صرف ونحو و لغت نیز مطلع بود و«زریاب »از هیئت اطلاع کامل داشت.در این زمان اساس تئوری موسیقی عصر اسلامی شکل گرفت.خلفا آهنگسازان را برای مناظره و تحقیق جمع کردند و به بهترین آنان جایزه و مقرری دادند.و اینان نیز در موسیقی بسیارکوشیدند،چنانکه آهنگهایی ساختند که فقط در یک حالت خوانده می شد.یا آلاتی برای موسیقی ساختند که حالات مختلف را در انسان ایجاد می کرد(داستان مشهور فارابی ازهمین باب است)علاوه بر موسیقی بزمی که با ظهور اسلام تحریم شده و باز بابه قدرت رسیدن امویان رواج یافت،نوع دیگری از موسیقی نیز در جامعه عرب جاهلی وجود داشت که آن هم شکل ساده ای داشت ولی بعد از اسلام تنوع بیشتری یافت و کمترمورد تحریم قرار گرفت.این موسیقی عبارت بود از موسیقی رزمی.

در نهضت ترجمه که دوره انتقال علمی-قبل از آن هنر ملل و نحل مختلف انتقال یافته بود-فرهنگ یونانی،ایرانی،هندی(ملل و نحل مشرک)بود،کتابهای موسیقی رانیز از فارسی و هندی به عربی ترجمه کردند.به این ترتیب علاوه بر ارتباط انضمامی وذوقی با هنر مشرکین ارتباط انتزاعی و علمی نیز بر قرار شد.پس از این چه در جهات ذوقی و چه در جهات علمی بر تنوع موسیقی کوشیدند.آلات موسیقی جدیدی اختراع وکتابهای جدیدی در موسیقی تالیف کردند.بدینسان تفکری در میان مسلمین تکوین یافت که دیگر از غنای متعارف و موسیقی تفننی اشرافی و مبتذل عصر بری