خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام و عهدین

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مهدویت در اسلام و عهدین :

مقدّمه

اصل وابستگی همه ممکنات به وجود امام(علیه السلام) از طریق بحث های استدلالی و آیات و روایات ثابت گردیده است.

هر عالَمی دارای یک نقطه مرکزی است که وجودش با آن نقطه مرکزی ارتباط دارد; مانند انسان که نقطه مرکزی آن قلب است و حیات اعضا و اندام و بخش مادی او به وجود قلب بستگی دارد. از طرفی، میان اعضای مادی و روح نیز ارتباطی دو سویه و به صورت تأثیرپذیری روح از جسم و به عکس نیز وجود دارد. از این رو، تمام عوالم دارای یک نقطه مرکزی می باشند و آن وجود مقدّس امام عصر (عج) است. ارتباط وجود ممکنات با وجود ولی قطب جهان به حکم اخبار پیامبر(صلی الله علیه وآله)و ائمّه اطهار(علیهم السلام) ثابت است.

رسول خدا(صلی الله علیه وآله) می فرمایند: «لا یزال هذا الدین قائماً الی اثنی عشر فاذا مضوا ساخت الارض باهلها»;([۱]) همواره این دین بر پا خواهد بود تا دوازده نفر; پس وقتی که آن دوازده نفر درگذشتند، زمین اهل خود را فرو خواهد برد.

همچنین امیرالمؤمنین(علیه السلام) می فرمایند: «الا انّ مثل آل محمد(علیهم السلام)کمثل نجوم السماء اذا خوی نجمُ طلع نجمُ»;([۲]) آگاه باشید که به تحقیق مثل آل محمد(علیهم السلام) مثل ستاره های آسمان است که هرگاه ستاره ای غروب کند ستاره ای دیگر طلوع می کند.

نکته دیگر اینکه هر عالَمی مقدّمه عالم بعد و عالم کامل تر است. تمام اجزای عالم امکان به سوی عالم کامل تر در حرکتند; مانند عالم جنین و دنیا و عالم دنیا و آخرت که هر کدام مقدّمه دیگری است.

هدف نهایی از عالم امکان وجود مخلوق اشرف است و سیر همه ممکنات به سوی مخلوق کامل تر (حجت خدا) می باشد که یا در مقام نبوت است یا در مقام امامت. به عبارت دیگر، وجود حضرت رسول اکرم و سیده نساءالعالمین و ائمه اثنی عشر(علیهم السلام)مقصد اصلی خلقت است و دیگران گرچه نسبت به مادون خود کامل تر و علت هستند، طفیل وجود آن بزرگواران می باشند و این موضوع از روایات معتبر استفاده می شود; چنان که امیرالمؤمنین(علیه السلام) می فرماید: «انّا صنائع ربّنا و الناس بَعدُ صنائع لنا»;([۳]) ما تربیت یافتگان پروردگارمان هستیم و مردم پس از آن تربیت یافتگان ما هستند.

شیخ صدوق نیز از رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله) روایت نموده که آن حضرت فرمود: «یا علی لولا نحن ما خلق الله آدم و لا حواء و لا الجنه و لا النار و لا السماء و لا الارض»;([۴]) ای علی، اگر ما نبودیم خداوند آدم و حوا و بهشت و جهنم و آسمان و زمین را خلق نمی کرد.

اما اینکه گفته شد وجود حضرات معصومان(علیهم السلام) هدف نهایی خلقت است، از قرآن کریم استفاده می شود; آنجا که می فرماید:(وَمَاخَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُونِ)(ذاریات: ۵۶)

عالی ترین مرتبه عبادت و اطاعت که نمایش کمال موجود ممکن است همان است که از امام صادر می شود و با توجه به اینکه عبادت دیگران (جن و انس) باید در خط عبادت امام و پیروی از او باشد تا از شرک و انحراف حفظ شود، پس امام مقصود اصلی خلقت خواهد بود.

ارتباط و نیاز مخلوقات به امام مانند ارتباط آفرینش آنچه در زمین است با آفرینش آدم و بنی آدم است و به همین دلیل است که تشکیل جامعه ای که در آن ستم مفهومی نداشته باشد و ستمگر بر سرنوشت مردم آن مسلط نباشد، دغدغه بشر از گذشته تاکنون بوده است.

از آن رو که اولین بار مسئله مهدویت در کتاب های آسمانی مطرح شده است، تجلیّات این اندیشه را باید در آنجا جستوجو کرد. خوشبختانه هنگامی که به ادیان آسمانی مراجعه می کنیم کتب آسمانی را سراسر امید و سرشار از نویدهای بهروزی می یابیم.

در عهدین، امید بستن به جهانی روشن و نورانی که در آن آدمی بر همه خواست های خود کامیاب و از گناهان پاک شود و از همه دلبستگی های مادی و جلوه های زشت آن رهایی یابد و به وجود منجی که برآورنده آرزوها و نیازهاست ایمان بیاورد، آشکارا دیده می شود.

فرقه های یهود و نصارا در انتظار ظهور موعود و منجی جهان، که عدالت واقعی را در آخرالزمان در سراسر جهان برقرار نماید، به سر می برند. البته نجات دهنده واقعی، خداوند قادر و عالِم بر همه چیز است.

در اشعیاء نبی می گوید: زیرا من یهوَه خدای تو و قدوس اسرائیل نجات دهنده تو هستم.([۵])

در مزامیر می گوید: تنها اوست که می تواند امید آدمیان را برآورده سازد و آنان را از گناه برهاند و در سختی ها یاری کند.([۶])

در اشعیاء نبی می گوید: زیرا که شریعت من از من صادر می شود و داوری خود را بر قرار می کنم تا قوم ها را روشنایی بشود. عدالت من نزدیک است و نجات من ظاهر شده، بازوی من قوم ها را داوری خواهد نمود. جزیره ها منتظر من شده، به بازوی من اعتماد خواهندکرد.([۷])

نتایج:

۱. خیر را فقط به خداوند نسبت می دهد، نجات دهنده واقعی خداست;

۲. او تنها امید و ملجأ انسان ها و یاری کننده بندگان است;

۳. خداست که می تواند انسان ها را مورد مغفرت قرار دهد و دین باید از سوی خداوند باشد.

این نوشتار به بررسی و مقایسه مقوله «مهدویت و انتظار موعود» از منظر کتاب مقدّس (عهدین) و اسلام می پردازد.

نجات دهنده کیست؟

از روزگاران دیرین در کتب ادیان و سخنان حکیمان سخن از آینده ای درخشان به میان آمده که پلیدی ها رخت برخواهند بست و صالحان وارث زمین خواهند شد و اصولا اعتقاد به دوره آخرالزمان و انتظار ظهور منجی (فتوریسم) عقیده ای است که در کیش های آسمانی یهود، زرتشت و مسیحیت (در سه مذهب عمده آن: کاتولیک، پروتستان و ارتدوکس) و مدعیان نبوت عموماً و دین مقدس اسلام خصوصاً، به مثابه یک اصل مسلم قبول شده است و درباره آن مباحث تئوریک مذاهب آسمانی کاملا شرح و بسط داده شده است.([۸])

در ذیل، به چند بشارت به نقل از کتب مزبور بسنده می کنیم:

بر مبنای اعتقادات یهودیان، حضرت مسیح (ماشیح)([۹])است که جهان درخشان و با شکوه آینده را می سازد و اعتقاد گروهی از یهودیان این است که ظهور مسیح و فعالیت او برای بهبود بخشیدن وضع جهان و تأمین خواست ها و نیازهای مردمان بخشی از نقشه های خداوند در آغاز آفرینش بوده است و وجود منجی جهان پیش از آفرینش کائنات به ذهن خداوند خطور کرده است. در عهد جدید نجات دهندگی به عیسی(علیه السلام)نسبت داده شده است; زیرا او مأمور شده است که امت خویش را از گناه نجات بخشد.

در انجیل متی می گوید: او پسری خواهد زایید و نام او را عیسی خواهی نهاد; زیرا که او امت خویش را از گناهانشان خواهد رهانید.([۱۰])

در انجیل یوحنا می گوید: زیرا خود شنیده و دانسته اید که او در حقیقت مسیح و نجات دهنده عالم است.([۱۱])

به اعتقاد همه یهودیان، نجات دهنده انسانی است همانند دیگران که از سوی خداوند مأمور انجام وظیفه خاصی شده است.

تِلمود در هیچ جا به این اعتقاد که ماشیح ممکن است یک ناجی و موجود فوق انسانی باشد اشاره نمی کند،([۱۲]) بلکه او را انسانی می داند که برخوردار از جبروت خدایی است و جهان را با نور خویش روشن خواهد کرد.

در اشعیاء نبی می گوید: بار دیگر آفتاب در روز نور تو نخواهد بود و ماه با درخشندگی برای تو نخواهد تابید; زیرا که یهوَه نور جاودانی تو و خدایت زیبایی تو خواهد بود.([۱۳])

در یوئیل نبی می گوید: وای بر آن روز; زیرا روز خداوند نزدیک است.([۱۴])

در اشعیاء نبی می گوید: برخیز و درخشان شو; زیرا نور تو آمده و جلال خداوند بر تو طالع گردیده است.([۱۵])

در اینکه منجی موعود چه کسی است اختلاف نظر وجود دارد. برخی منجی آخرین را داود می شمارند و گروهی او را از خانواده داود و گروهی می گویند که خداوند در پایان جهان داود دیگری را برای نجات مردم می فرستد. هرچند در این مورد اختلاف نظر وجود دارد، ولی نکته حایز اهمیت این است که هر دو گروه مسیحیت و یهود در انتظار نجات بخشی جهان توسط انسانی که از قدرت الهی بهره مند شده باشد به سر می برند.

در حیقوق نبی می گوید: اگرچه تأخیر نماید، برایش منتظر باش; زیرا که البته خواهد آمد و درنگ نخواهد نمود.([۱۶])

در اشعیاء نبی می گوید: اما آنانی که منتظر خداوند می باشند قوت تازه خواهند یافت و مثل عقاب پرواز خواهند کرد، خواهند دوید و خسته نخواهند شد.([۱۷])

در جای دیگر می گوید: خوشا به حال کسانی که منتظر او باشند.([۱۸])

در رساله عبرانیان می گوید: همچنین مسیح نیز چون یک بار قربانی شد تا گناهان بسیار را رفع نماید بار دیگر بدون گناه برای نجات کسانی که منتظر او می باشند ظاهر خواهد شد.([۱۹])

نتایج:

۱. نجات بشریت به یاری خداوند به دست انسانی الهی صورت می گیرد;

۲. همه انسان ها باید در انتظار منجی بشریت باشند;

۳. منتظران نزد خداوند مقامی بالا دارند.

بنابراین، مذهب انتظار که در تمام ادیان مشاهده می شود خاص مسلمانان نیست و یک فلسفه مثبت است و این به خوبی نشان دهنده هدفداری افعال الهی است، اما تفاوت ادیان گذشته با اسلام در این است که انتظار مسلمانان یک عامل روحی و فکری و حرکت آفرین است.

از منظر اسلام، هدف از خلقت که شناخت و بندگی خدای متعال است، در مقام عمل و تحقق در یک کلمه خلاصه می شود و آن معرفت امام عصر می باشد; و تنها کسی به هدف از آفرینش خود رسیده است که به این مرتبه نائل شده باشد.

اسلام و مسئله انتظار

مسلمانان در انتظار حکومتی هستند که در آن خردها زنده شود و نور ایمان و فروغ عدل و فضیلت بر پهنه گیتی گسترده گردد و طومار سیاهی و تباهی در هم پیچد و رهبری الهی که میراث مرسلین است حکومت را در دست گیرد.

از همان دوران حیات پیامبر(صلی الله علیه وآله)، شیعه به طرف داری از امیرالمؤمنین(علیه السلام) در سامان بخشیدن به چنین حکومتی به حرکت درآمد و در انتظار آن حکومت لحظه شماری نمود.

بر اساس متن قرآن کریم و مدارک اصیل اسلامی که از پیامبر(صلی الله علیه وآله)و امامان معصوم(علیهم السلام) به مسلمانان رسیده است، در کره زمین عدالت جهانی و انصاف عمومی بر مبنای اصول الهی تشکیل می گردد و انسانی الهی رهبری این حکومت عدل را به عهده می گیرد.

«انتظار» عالی ترین انگیزه سوق بشر به راه کمال و رشد تعالی است. پیامبر(صلی الله علیه وآله)می فرمایند: «افضل العباده انتظار الفرج»;([۲۰]) برترین عبادت ها انتظار فرج است.

انتظار فرج ایمان به امامت حضرت حجت (عج) است که همه اعتقادات اساسی از یکتایی خدا، رسالت پیامبر(صلی الله علیه وآله) و پیشوایی امامان معصوم(علیهم السلام) و عقاید دیگر اسلامی را در بردارد.

رسول گرامی(صلی الله علیه وآله) مؤمنان منتظر و یاران حضرت بقیه اللّه (عج) را برادران خود می خواند: «طوبی للصابرین فی غیبته طوبی للمتقین علی محبته اولئک الذین وصفهم اللّه فی کتابه و قال هدی للمتقین الذین یؤمنون بالغیب»;([۲۱]) خوشا به حال شکیبان در غیبت او و پابرجایان در محبت او که خدای تبارک و تعالی آن ها را در کتابش چنین توصیف فرموده است: (ذَلِکَ الْکِتَابُ لاَ رَیْبَ فِیهِ هُدًی لِّلْمُتَّقِینَ)(بقره: ۲); این کتاب هدایت است برای پرهیزگاران; آن ها که به غیب ایمان می آورند.

امام صادق(علیه السلام) در تفسیر این آیه فرموده است: «المتقون شیعه علی و الغیب هو الحجه الغایب»;([۲۲]) «متقین» شیعیان امیرالمؤمنین(علیه السلام)هستند و «غیب» حجت غایب است.

منتظر واقعی کسی است که به معرفت امام عصر نائل شده باشد; زیرا معرفت امام عصر صرفاً برای این نیست که از طریق آن احکام دین و شریعت به دست آید، بلکه نفس اعتقاد به امام و رجوع و تسلیم در برابر ایشان بالاترین بندگی خدا و روح همه اعمال عبادی به حساب می آید و بندگی خدا بیش از هر چیز به همین اعتقاد و قبول ولایت او بر می گردد و این اعتقاد انسان را در پیشگاه الهی خاضع می گرداند.

امام حسین(علیه السلام) می فرمایند: «یَا اَیُهَا الناسُ اِنَ اللّهَ وَاللهِ ما خَلَق العِبادَ اِلاّ لِیعرِفُوهُ فَاِذا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ فَاِذا عَبَدُوهُ اِستَغنَوا بِعِبادَتِهِ عَن عِبادَهِ مَن سِواهُ»; ای مردم، همانا خداوند قسم به خداوند بندگان را نیافرید، مگر برای اینکه او را بشناسند، وقتی به او معرفت پیدا کردند به عبادت او بپردازند. پس با بندگی او از بندگی غیر او بی نیاز شوند.

آن گاه مردی از ایشان پرسید: پدر و مادرم فدای شما ای پسر رسول خدا، معرفت خدا چیست؟ حضرت فرمود: «مَعرِفَهُ اَهلِ کُلِ زَمان اِمامَهُمُ الَذی یجِبُ عَلَیهِم طاعَتُهُ»; معرفت اهل هر زمانی به امام خودشان که اطاعتش بر ایشان واجب است.([۲۳])

حکومت منجی

الف. در عهدین

در امثال سلیمان نبی آمده است: زیرا که راستان بر زمین ساکن خواهند شد و کاملان در آن باقی خواهند ماند، لیکن شریران از زمین منقطع خواهند شد و ریشه خیانتکاران از آن کنده خواهد گشت.([۲۴])

در مزمور می گوید: منتظران خداوند وارث زمین خواهند بود، اما حلیمان وارث زمین خواهند شد و از فراوانی سلامتی متلذذ خواهند گردید.([۲۵])

در اشعیاء نبی می گوید: در ایام آخر واقع خواهد شد که کوه خانه خداوند بر قله کوه ها ثابت خواهد شد و فوق تل ها برافراشته خواهد گردید و جمیع امت ها به سوی آن روان خواهند شد.([۲۶])

در دانیال نبی می گوید: در ایام این پادشاهان خدای آسمان ها سلطنتی را که تا ابد زایل نشود بر پا خواهد نمود و این سلطنت به قومی دیگر منتقل نخواهد شد، بلکه تمامی سلطنت ها را خرد کرده، مغلوب خواهد ساخت و خود تا ابد استوار خواهد ماند.([۲۷])

در انجیل متی می گوید: آن گاه علامت پسر انسان در آسمان پدیدار گردد و آن وقت جمیع طوایف زمین سینه زنی می کنند و پسر انسان را ببینند که بر ابرهای آسمان با قوت و جلال عظیم می آید.([۲۸])

نتایج:

۱. خداوند منتظران را از نعمت های خود بهره مند ساخته و وارث زمین خواهد گردانید;

۲. یک حکومت واحد جهانی و همیشگی ایجاد خواهد شد;

۳. خلیفه خداوندپادشاهی همه جهان رابه عهده خواهدگرفت.

در کتب مقدس، چنان که بیان شد، به ایجاد وحدت کلی در جهان اشاراتی شده است. در اسلام، این مسئله به طور خاص مورد توجه قرار گرفته است; که در نهایت، حکومت جهان دارای وحدت معنوی و صوری خواهد شد.

و پروردگار وعده داده است که بر گروه های ستم دیده و رنج کشیده زمین، که بهترین نمونه آن اهل بیتِ نبی اکرم(صلی الله علیه وآله) و ائمّه معصومان(علیهم السلام)می باشند، منت خواهد گذارد تا رهبری جهان را به عهده گیرند و وارثان زمین گردند.

ب. در قرآن و احادیث

خداوند به مسئله جهانی شدن اسلام برای آرامش رسول گرامی از طریق وحی اشاره فرموده است که به نمونه ای از آن اشاره می گردد:

(هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَی وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ) (توبه: ۳۳); اوست خدایی که رسول خود را با دین حق به هدایت خلق فرستاد تا بر همه ادیان عالم او را تسلط و برتری دهد، هرچند مشرکان نخواهند.

این آیه که خبر از جهانی شدن اسلام می دهد در سوره های مبارکه «صف» و «توبه» عیناً تکرار گشته و با تفاوت مختصری در سوره «فتح» نیز آمده است.

با توجه به اینکه آیه هیچ گونه قیدی ندارد و به صورت مطلق ذکر شده، محدود به زمان پیامبر نمی باشد و پیروزی همه جانبه اسلام بر همه ادیان است. طبق روایات، غلبه بر همه ادیان زمانی خواهد بود که منجی بشریت ظهور نماید و برنامه جهانی شدن اسلام را تحقق بخشد.

در مورد آیه شریفه از امیرالمؤمنین(علیه السلام) سؤال شد: آیا خداوند مصداق این آیه را آشکار ساخته؟ حضرت فرمود: هرگز، سوگند به کسی که جانم به دست اوست هیچ آبادی نمی ماند، مگر اینکه در صبح و شام در آن به وحدانیت خداوند و رسالت رسول گرامی اسلام شهادت بدهند.([۲۹])

در پرتو این حکومت، عدالتی را که همه ادیان در انتظار آن به سر می برند بر سراسر گیتی حاکم خواهد کرد.

عدالت و داوری منجی

الف. در عهدین

در انجیل متی می گوید: زیرا که پسر انسان خواهد آمد در جلال پدر خویش به اتفاق ملائکه خود و در آن وقت هرکسی را موافق اعمالش جزا خواهد داد.([۳۰])

سه نکته مهم از جمله بالا برداشت می شود:

داوری توسط انسان;

تأیید و کمک الهی به انسان;

کمک ملائکه به او.

مانند این عبارت در قرآن کریم نیز دیده می شود; آنجا که می فرماید: (وَ أَیَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ) (بقره: ۸۷); ما او را توسط روح القدس تأیید می کنیم.

در انجیل متی می گوید: به شما می گویم که هر سخن باطل که مردم بگویند حساب آن را در روز داوری خواهند داد.

در اشعیای نبی می گوید: شاخه از ریشه هایش خواهد شکفت و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت; یعنی روح حکمت و فهم و روح مشورت و قوت و روح معرفت و ترس. خداوند موافق رؤیت چشم خود داوری نخواهد کرد; مسکینان را به عدالت داوری خواهد کرد و به جهت مظلومان زمین به راستی حکم خواهد نمود و جهان را به عصای دهان خویش زده، شریران را به نفخه لب های خود خواهد کشت و کمربند کمرش عدالت خواهد بود و کمربند میانش امانت، و در تمامی کره مقدس من ضرر و فسادی نخواهد کرد; زیرا که جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود و در آن روز واقع خواهد شد که ریشه یَسی به جهت علَم قوم ها برپا خواهد شد و امت ها آن را خواهند طلبید و سلامتی او با جلال خواهد بود.([۳۱])

در مزمور می گوید: زیرا به قوم خود و مقدسان خویش به سلامتی خواهد گفت تا به سوی جهالت بر نگردند. راستی از زمین و عدالت از آسمان خواهد نگریست. خداوند چهره های نیکو را خواهد بخشید و زمین محصول خود را خواهد داد و عدالت پیش روی او خواهد خرامید.([۳۲])

همچنین در مزمور می گوید: مساکین قوم را دادرسی خواهد کرد و فرزندان فقیر را نجات خواهد داد و ظالمان را زبون خواهد کرد و فرزندان فقیر را نجات خواهد داد. در زمان او صالحان خواهند شکفت و وفور سلامتی خواهد بود. و او حکمرانی خواهد کرد از دریا تا دریا و از نهرها تا اقصای جهان. جمیع امت ها او را بندگی خواهند کرد، جان های مساکین را نجات خواهد بخشید.([۳۳])

نتایج:

۱. تأیید منجی توسط خداوند;

۲. یاری کردن او توسط ملائکه;

۳. داوری و قضاوت او;

۴. ویژگی های منجی: حکیم بودن، شجاعت، شناخت نسبت به خداوند، بندگی، و قضاوت بر مبنای حق کردن;

۵. بالا رفتن سطح شناخت جامعه.

ب. در اسلام

در اسلام، تبیین و ترسیم شخصیت منجی، بخش عظیمی از روایات را به خود اختصاص داده و ویژگی این شخصیت الهی با نام مشخص شده است. حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) می فرمایند: «لَو لَم یَبقَ مِنَ الدُنیا اِلا یَومٌ واحِدٌ لَطَوَّلَ اللهُ ذالِکَ الیَومَ حَتّی یَبعَثَ فیهِ رَجُلا مِن اُمَّتی وَ مِن اَهلِ بَیتی، یُواطی اِسمُهُ اِسمِی، یَملَأُ الارضَ قِسطاً وَعَدلا کَما مُلِئَت ظُلماً وَ جَورا»; اگر از عمر دنیا بیش از یک روز باقی نمانده باشد، خداوند آن روز را چنان طولانی خواهد گردانید، تا سرانجام مردی از امت و خاندان من که اسمش، اسم من است، ظاهر خواهد شد و جهان را همان گونه که از ظلم و جور و ستم پر شده، پر از عدل و داد خواهد کرد. بنابراین، تحقق بخش این وعده الهی حضرت مهدی (عج) است که رسالتش دگرگونی همه ارزش های مادی و پایه گذاری ارزش های الهی و اسلامی و انسانی است; ارزش و نظامی مبتنی بر آیات قرآن و منطبق با شریعت محمدی. کار او به ثمر رسانیدن و برپا داشتن اندیشه های بلند انبیا و برتری اسلام بر ادیان گذشته است.

حکومت او سه ویژگی خاص دارد:

جهانی است;

بر پایه عدالت است;

وحدت کامل دارد.

حکومت او جهانی است; یعنی از همبستگی و ارتباط وسیعی برخوردار است و ارتباط افراد آن با یکدیگر بسیار ساده و آسان می باشد. امام صادق(علیه السلام) می فرماید: «اذا قام قائمنا مدالله لشیعتنا فی اسمائهم و ابصارهم حتی یکون بینهم و بین القائم برید یکلمهم فیسمعون و ینظرون الیه و هو فی مکانه»;([۳۴]) زمانی که قائم ما قیام فرماید خداوند چنان قدرتی به گوش ها و چشم های پیروان مهدی (عج) می دهد که با وجود مسافت زیاد میان آنان و قائم، او با آنان سخن می گوید و آن ها سخن او را می شنوند و به او می نگرند در حالی که او در جای خویش است.

همزمان با ظهور حضرت مهدی (عج) قدرت های سلطه گر به سبب جنگ های داخلی از هم گسیخته اند و حکومت ها از درون به فساد گراییده اند. حضرت مهدی (عج) و یاران او با نیروی ایمان و امداد الهی و پشتوانه حمایت توده مستضعف این نابسامانی ها را سامان می بخشند.

یکی از ویژگی های حکومت مهدی اجرای عدالت است. حضرت مهدی عدل را با تمام ابعاد آن به اجرا درمی آورد (عدالتی عملی) و چون مجری این عدالت مقامی الهی دارد، هیچ گونه انحراف و ضعفی در آن نخواهد بود و به شیوه داود و حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) حکم خواهد کرد.

مسئله دیگر در حکومت حضرت مهدی (عج) وحدت واقعی است; زیرا مردمی یک دل و با هدفی واحد و به سوی خدای یکتا در حرکتند و بر همه جهان کلمه توحید حکومت می کند و مصداق اصلی (وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا) (زمر: ۶۹); آشکار خواهد گردید و بدین سان، دولت اسلام با بهره گیری از قرآن و به کار بستن دستورهای آن به رهبری حضرت مهدی بر زمین استقرار می یابد و این ملک و پادشاهی تا قیامت بر دوام است. در عهدین آمده است که حفظ منجی به دست خداوند است و از این رو، حکومت او پا برجا خواهد ماند و حاکمانی که از طرف آن حضرت فرماندهی زمین را به عهده می گیرند از صالحان خواهند بود.

وارثان زمین

الف. در عهدین

در مزمور می گوید: صالحان وارث زمین خواهند بود و در آن تا ابد سکونت خواهند نمود.([۳۵])

در اشعیاء نبی می گوید: تو را حفظ نموده، عهد قوم خواهم ساخت تا زمین را معمور سازی و نصیب های خراب شده را تقسیم نمایی.([۳۶])

همچنین در جای دیگر می گوید: اینک بنده من، که من او را دستگیری نمودم و برگزیده من که جانم از او خشنود است، من روح خود را بر او می نهم تا انصاف را بر امت ها صادر سازد. او ضعیف نخواهد گردید و منکسر نخواهد شد.([۳۷])

نتایج:

۱. صالحان زمین را به ارث می برند و در نهایت، خداوند آن ها را غالب خواهد فرمود;

۲. حفاظت منجی به دست خداست;

۳. آبادانی حقیقی زمین به دست منجی خواهد بود;

۴. منجی شکست ناپذیر است.

از نظر اسلام همان گونه که کلمه توحید در آغاز ظهور اسلام به سرعت پیشرفت کرد، و بر همه صداها غالب گردید و اسلامی که در ابتدا منحصر به وجود مبارک پیامبر(صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین(علیه السلام)و خدیجه(علیها السلام)بود به جایی رسید که قدرت های بزرگ را در هم شکست و مردم خسته از ظلم و تشنه عدالت گروه گروه، گرد وجود نورانی پیامبر(صلی الله علیه وآله)حلقه زدند و او و دینش رامنجی خودیافتند، درآخرالزمان نیزهمان گونه خواهد شد.

ب. از دیدگاه قرآن

خداوند متعال در قرآن می فرماید: (وَ نُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ)(قصص: ۵); و ما اراده کردیم که بر مستضعفان منت نهاده و آن ها را پیشوایان حق نهاده و وارث زمین گردانیم.

آیه مزبور امیددهنده به همه انسان های آزاده عالم است; زیرا وعده خداوند و اراده حضرت حق به صورت یک قانون کلی و در شکل فعل مضارع و مستمر بیان شده است تا کسی تصور نکند این وعده اختصاص به مستضعفان زمان های گذشته از جمله بنی اسرائیل داشته است.

آیه شریفه چهار نکته را بیان می کند: