خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام

فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام شامل 46 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مکه و کعبه بعد از اسلام :

ظهور اسلام در مکه تا هجرت

[۱]

محمد،پیامبر خدا در عام الفیل متولد شد و با تولد او نور خداوندی بر کره خاکی تابیدن گرفت.طاق کسری فرو ریخت،دریاچه ساوه خشکید و آتش آتشکده فارس خاموش شد.آن حضرت،پدر بزرگوارش را ندید و مادرش نیز در ششمین سال تولد او زندگی را بدرود گفت.تا دو سال جدش عبد المطلب،شخصیت برجسته مکه،سرپرستی او را بر عهده داشت و آنگاه که او در گذشت،ابو طالب،عموی بزرگوارش وی را سرپرستی کرد.در بیست و پنج سالگی خدیجه را به همسری برگزید و پس از گذشت پانزده سال از این پیوند،(در چهل سالگی)به پیامبری بر انگیخته شد.او فردی مورد اعتماد،امین و صادق بود که در اواخر،هر سال،یک ماه را به عبادت در غار حرا بسر می برد و هرگز کسی از وی خاطره ای بد در ذهن نداشت. پیامبر تا سه سال دعوت آشکار نداشت و توانست به طور مخفی،جمعی از مردمان پاک فطرت را به دین مبین اسلام در آورد.نخستین مسلمان،علی-ع-و دومین آن،حضرت خدیجه کبری-سلام الله علیها-بود.با آشکار شدن دعوت،دشمنی قریش نیز آغاز شد.ابو جهل،عتبه بن ربیعه و ابو سفیان بدترین آزارها را نسبت به وی و پیروانش رساندند;اما آنان نیز سر سختانه مقاومت کردند.

در سال پنجم بعثت،گروهی از مسلمانان مخفیانه از مکه هجرت کردند و با عبور از دریای سرخ،به حبشه رفتند تا از فشار مشرکان در امان باشند.سالهای پس از آن،پیامبر-ص-در تحت حمایت ابو طالب و دیگر افراد بنی هاشم-غیر از ابو لهب-در مکه زندگی می کرد.حمایت ابو طالب نقش بسیار مهمی در حفاظت از رسول خدا-ص-داشت.زمانی که قریش نتوانستند ابو طالب را به ترک حمایت از رسول خدا-ص-وادار کنند،پیمان اتحادی را بر ضد بنی هاشم امضا کردند.این پیمان که در سال هفتم بعثت امضا شد،بنی هاشم را محصور در شعب ابی طالب کرد و قریش از داشتن روابط اقتصادی و خانوادگی با آنان خودداری کردند.شکستن این پیمان از دید قریش تنها زمانی ممکن بود که بنی هاشم دست از حمایت رسول خدا-ص-بردارند و او را به قریش تحویل دهند!

سر انجام پس از سه سال سختی و مرارت،قریش با سرافکندگی پیمان خود را لغو کرده و بنی هاشم با سرافرازی زندگی عادی خود را از سر گرفتند.

دیری نپایید که دو یار دیرین پیامبر;ابو طالب و خدیجه،یکی پس از دیگری رحلت کردند و سال دهم بعثت به مناسبت درگذشت این دو یار،«عام الحزن »;یعنی سال اندوه نامگذاری شد.

در سال یازدهم بعثت بارقه امیدی از سوی یثرب درخشید و تنی چند از مردم آن سرزمین با اسلام آشنا شدند.سپس در سالهای دوازدهم و سیزدهم بر شمار آنها افزوده شد.بدین ترتیب، اسلام که در مکه و در کنار خانه خدا در حصار مشرکان بد طینت زندانی شده بود،در بیرون مکه و در یثرب خود را آزاد یافت.

مکه خاطره سیزده سال نخست بعثت را به همراه دارد که در یک سو دشمنان مشرک رسول خدا-ص-قرار داشتند و در سوی دیگر آن حضرت با یارانی معدود اما مقاوم که در زیر شکنجه های سهمگین مشرکان فریاد«احد،احد»آنان فضای شهر مکه را پر کرده بود.آن زمان قبله مسلمانان به سوی بیت المقدس بود،اما مسجد الحرام و کعبه مقامی بس والا داشت.

رسول خدا-ص-در سال سیزدهم بعثت،به دعوت مردم یثرب راهی آن دیار شد و مکه برای مدتی کوتاه در اختیار مشرکان قرار گرفت.بعدها در سال هفتم هجرت بود که توانست سه روز برای عمره به مکه درآید،و سر انجام،در سال هشتم هجرت این شهر را،که مرکز توحید ابراهیم بود،از لوث وجود مشرکان نجس و بتها پاک گرداند.

پیش از آن،در سال دوم هجرت،قبله مسلمانان از بیت المقدس به سوی کعبه تغییر کرد و این نشان داد که مکه و کعبه پایگاه اصلی اسلام بوده و خواهد بود.این اقدام علاوه بر پیروزی فرهنگی بر یهود،پیروزی بر قریش نیز بود که کعبه را در انحصار خود و عقاید شرک آلودشان قرار داده بودند.

توسعه مسجد الحرام در سال هفدهم هجرت

پیروزی اسلام در مکه،باعث شد تا خانه خدا و اطراف آن،از لوث بتها پاک شود و اذان بلال که شعار توحید بود،در فضای مکه طنین افکند.تا این زمان هیچ حصاری در اطراف مسجد الحرام نبود.تنها در اطراف کعبه،آن سوی محدوده ای که برای طواف وجود داشت،خانه های عربها بنا شده بود.با گسترش اسلام و افزوده شدن بر شمار مسلمانان،احساس شد که باید محدوده طواف وسیع تر شود.از این رو،خلیفه دوم دستور داد تا خانه های اطراف را بخرند و خراب کنند و به محدوده مسجد بیفزایند.همچنین،او دستور داد تا دیواری در اطراف مسجد بکشند و درهایی نیز در آن گشوده شود و مشعلهایی بر فراز دیوارها نصب گردد تا در شب روشنایی دهد.پرده های جدید کعبه جای پرده های پیش را گرفت و از آنجا که کعبه و مسجد در معرض سیل بود،کوشش شد تا سیل بندهایی در اطراف آن احداث شود تا از هجوم آب و سرازیر شدن آن به مسجد جلوگیری کند.در این زمان به مردمی که در اطراف کعبه ساکن بودند دستور داده شد بناهای خود را بالاتر از کعبه نبرند تا موقعیت کعبه و مسجد نمایان باشد.

پس از توسعه ای که خلیفه دوم در سال هفدهم هجری صورت داد،خلیفه سوم در سال بیست و شش هجرت،بار دیگر به محدوده مسجد افزود.او دستور داد تا خانه هایی را در اطراف مسجد بخرند و آنها را ضمیمه مسجد سازند.میان او و برخی از صاحبان خانه ها درگیری پیش آمد که سرانجام برخی از آنها راضی شدند و برخی نیز ناراضی باقی ماندند.خلیفه سوم، همزمان با توسعه مساحت مسجد;دستور داد تا رواقهایی نیز برای مسجد ساخته شود.تا آن زمان مسجد،یعنی محیط اطراف کعبه،بدون سقف بود و این نخستین بار بود که در بخشهایی از آن سقف ساخته شد.

تخریب و بنای مجدد کعبه در سال ۶۴ ه.ق.

در سال ۶۴ ه.ق.عبد الله بن زبیر شورش کرد و شهر مکه را به عنوان مرکز حکومت خود برگزید.سپاهیان شام که در پی براندازی حکومت زبیریان بودند،برای تصرف آن ابتدا به مدینه رفتند و پس از سرکوبی قیام آن شهر،به سوی مکه آمدند.آنها بر فراز کوههای اطراف رفته،شهر مکه را در حصار خود گرفتند و با نصب منجنیق،شهر مکه را با آتش و سنگ مورد حمله قرار دادند.در این درگیریها،پرده کعبه آتش گرفت و پس از آن کعبه نیز ویران شد.در همین حال،خبر مرگ یزید به سپاهیان شام رسید و آنان باز گشتند.

عبد الله بن زبیر،علی رغم مخالفت برخی از اصحاب،باقی مانده دیوار کعبه را نیز برداشت و مجددا از اساس آن را ساخت.او کوشید در بنای جدید،تغییری را که قریش در ساختمان کعبه داده و مقداری از مساحت آن را در سمت حجر اسماعیل کاسته بودند،به کناری نهد و کعبه را به همان شکل پیش از بنای قریش در آورد.بعلاوه،ابن زبیر در ناحیه حجر اسماعیل بر مساحت مسجد افزود و دو در برای کعبه قرار داد.

چند سال بعد،شهر مکه در سال ۷۳ ه.ق.به دست حجاج بن یوسف ثقفی گشوده شد و عبد الله بن زبیر به قتل رسید.حجاج بن یوسف با نوشتن نامه ای به عبد الملک بن مروان خلیفه وقت،از وی خواست تا اجازه دهد کعبه را به شکل قبلی در آورد و آنچه را که ابن زبیر بر آن افزوده بود،کم کند.عبد الملک اجازه داد تا کعبه مجددا دارای یک در باشد و آن مقدار که از حجر اسماعیل داخل در کعبه شده بود،بر حجر افزوده شود.نوشته اند که بعدها عبد الملک از این دستور خود پشیمان شد،چرا که گفته می شد عبد الله بن زبیر بر اساس روایتی از رسول خدا-ص-آن تغییرات را ایجاد کرده بود.

سالها بعد،منصور عباسی در اندیشه بازسازی آن بر اساس بنای ابن زبیر بود که مالک بن انس او را از این کار نهی کرد و گفت که کعبه را ملعبه دست ملوک قرار ندهد،به طوری که هر روز کسی از آن کم و زیاد کرده،هیبت آن را از بین ببرد.