خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی شامل 42 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معرفی اصطلاحات معرفت شناسی :

اشاره

تلاش ذهن بر این است که با یاری خداوند از این شماره به بعد بخشی از حجم نشریه به معرفی برخی از اصطلاحات معرفت شناسی، اختصاص یابد بی آنکه درباره آنها داوری و قضاوت شود. در این میان ممکن است به تناسب بحث، در مواردی آثار و چکیده آرای بعضی از معرفت شناسان نیز معرفی شود.*

بیرونی گرایی/ درونی گرایی

externalism/ internalism

استعمال این یک جفت اصطلاح برای مواضع فلسفی متفاوت و در زمینه های مختلف فلسفی تقریبا جدید است. امروزه استعمال این دو اصطلاح در زمینه های فلسفه اخلاق و فلسفه ذهن و معرفت شناسی و دیدگاه های موجود درباره واقع گرایی رایج است. استفاده از این دو اصطلاح در حوزه معرفت شناسی از دهه ۱۹۸۰ به بعد، آن هم بیشتر درباب تحلیل معرفت و مسئله توجیه معرفتی رواج یافته است. هرچند کاربرد این اصطلاحات حتی در حوزه اخیر کاملاً بدون ابهام نبوده است، مقبول ترین صورت تمایز درون گرایی از بیرون گرایی این است که براساس درونی گرایی آنچه باور فرد را توجیه می کند کاملاً به حالات درونی او، از قبیل ادراک یا فرآیند تفکری که باور را تثبیت می کند، وابسته است؛ اما بیرونی گرایی دیدگاهی است که براساس آن توجیه باور فرد محتاج عوامل دیگری غیر از حالات درونی اوست. به تعبیر دیگر، نظریه توجیه درونی گرایانه مستلزم این است که برای اینکه یک باور معین برای شخص معین از حیث معرفت شناسی موجه باشد لازم است که همه عوامل لازم برای توجیه معرفتی آن باور در درون بینش معرفتی شخص باشد و او نیز به آنها دسترسی معرفتی داشته باشد. در مقابل، نظریه توجیه بیرونی گرایانه عدم دسترسی معرفتی شخص دست کم به بعضی از عوامل توجیه باور را مجاز می دارد، به گونه ای که آن عوامل می توانند در بیرون از بینش معرفتی صاحب باور قرار داشته باشند.

دسترسیِ معرفتی درونی گرایانه به عواملِ توجیهِ باور را دست کم به دو طریق می شود تعبیر کرد. روایت قوی درونی گرایی بر آن است که شخص صاحب باور برای اینکه در باورش موجه باشد باید از همه عوامل توجیه آن باور آگاه باشد؛ درحالی که روایت ضعیف تر این دیدگاه فقط مستلزم این است که شخص بتواند بدون نیاز به تغییر موضع یا اطلاعات جدید، از طریق تمرکز کافی بر روی آن عوامل از آنها آگاهی یابد. هرچند به نظر می رسد که عبارت «دسترسی معرفتی» روایت ضعیف درونی گرایی را تأیید می کند، انگیزه شهودی اصلی برای درونی گرایی مستلزم روایت قوی است زیرا خواسته اصلی درونی گرایی این است که شخصی که باوری را صادق می داند باید واقعا دلیلی برای این عقیده اش داشته باشد.

شاید بتوان مبناگرایی (

foundationalism

) را نمونه بارز درونی گرایی تلقی کرد زیرا براساس مبناگرایی باورهای مبنا به حالات بی واسطه تجربه شده ذهن و باورهای دیگری مربوط می شوند که با این باورها نسبت منطقی یا استنتاجی دارند. مبناگرایی را می توان بسته به اینکه مستلزم آگاهی کامل از عوامل توجیه یا صرفا مستلزم توانایی برای کسب آگاهی از آن عوامل باشد، به مثابه درونی گرایی قوی یا ضعیف در حساب آورد. به طریق مشابه حتی انسجام گرایی (

coherentism

) را نیز می توان درونی گرایی تلقی کرد به شرطی که هم باورهایی را که باور موجه باید با آنها سازگار و منسجم باشد و هم خود روابط انسجام را در فکر و اندیشهْ قابل دسترسی بدانیم.

باید توجه داشت که براساس تفسیر فوق از درونی گرایی، درونی بودن عوامل توجیه به معنای واقعی کلمه نه ضروری است نه کافی؛ زیرا دست کم براساس برخی دیدگاه ها مانند دیدگاه واقع گرایی مستقیم درباره ادراک حسی، چیزهایی غیر از حالات ذهنی صاحب باور ممکن است به نحو معرفتی در دسترس باشند، بنابراین درونی بودنِ همه عوامل توجیهْ ضروری نیست. علاوه بر این، دیدگاه هایی وجود دارد که بر طبق آنها دست کم بعضی حالات ذهنی نمی توانند متعلق واقعی (روایت قوی) یا حتی ممکن (روایت ضعیف) آگاهی معرفتی باشند، بنابراین صرف درونی بودنِ عوامل توجیه برای داشتن دیدگاه درونی گرایانه کفایت نمی کند. همچنین برپایه تفسیر مذکور، دیدگاه دورگه ای که بر طبق آن بعضی از عوامل لازم برای توجیه باید از حیث معرفتی در دسترس باشند درحالی که بعضی دیگر لازم نیست چنین باشند و بطور کلی در دسترس نخواهند بود باید دیدگاهی بیرونی گرایانه محسوب شود. واضح است دیدگاهی که نسبت به روایت قوی درونی گرایی بیرونی گرایانه است و آگاهی کامل و واقعی صاحب باور از همه عوامل توجیه را لازم نمی داند نسبت به روایت ضعیف درونی گرایی، درونی گرایانه ای محسوب می شود که دست کم مستلزم توانایی شخص برای آگاهی از عوامل توجیه است.

برجسته ترین دیدگاه های بیرونی گرایانه جدیدْ روایت های مختلف اعتبارگرایی [= وثاقت گرایی (

reliabilism

) [بوده است.

شرط اصلی اعتبارگرایی درباب توجیه تقریبا این است که باور باید به شیوه ای یا از طریق فرآیندی تولید شود که بطور عینی محتمل می سازد که باور صادق است. آنچه این دیدگاه را بیرونی گرا می گرداند این است که براساس آن هیچ ضرورتی ندارد شخصی که یک باور معین برای او توجیه می شود به اعتبار مورد نظر آن باور دسترسی معرفتی داشته باشد؛ بنابراین، شخص به دلیل فقدان دسترسی معرفتی به اعتبار باور، نمی تواند برای صدق باورش یا حتی برای صدق احتمالی آن دلیلی داشته باشد، اما با این حال دست کم در پذیرفتن آن باور می تواند از حیث معرفتی موجه باشد. روشن است که چنین دیدگاهی از سنت معرفت شناختی جدید، که توجیه معرفتی را با اقامه دلیل یکی می داند، کاملاً جدا می شود. طبیعی است معرفت شناسی که در چهارچوب این سنت کار می کند وقتی با دیدگاه اعتبارگرایی مواجه شود احساس کند که بیرونی گرایی به جای ارائه نظریه ای رقیب درباب توجیه معرفتی، که مسئله اصلی معرفت شناسی است، صرفا صورت مسئله را پاک می کند.

دو استدلال اصلی در دفاع از توجیه بیرونی گرایانه در پیش نهاده اند. استدلال نخست بر فهم عامه و اعتقاد عرفی (

commonsense

) مبتنی است. براساس این استدلال، ما داشتن معرفت را به افراد تحصیل ناکرده بالغ و به کودکان و حتی به حیوانات عالی نسبت می دهیم و اگر معیارهای درونی گرایانه توجیه معرفتی را بپذیریم، نسبت دادنِ معرفت به آنها غیرقابل دفاع خواهد بود زیرا درونی گراییْ