خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل شامل 120 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل :

چکیده

مقاله حاضر، با تحلیلی از وضعیت کنونی جهان و نظریات و جهان بینی های آینده پرداز، به مبحث گفت وگوی تمدن ها، و سپس به بنیان گذار این اندیشه، یعنی انقلاب اسلامی ایران می پردازد و محاسن و معایب اندیشه گفت وگوی تمدن ها را برمی شمارد.

نویسنده در این تحلیل، با تکیه بر نظریات صاحب نظرانی چون هانتینگتون، فوکویاما، تافلرها و آقای خاتمی، درصدد است تا بیان دارد که نوع بشر، بنا به گفته الوین تافلر (مذکور در همین مقاله) «دو موج عظیم را گذرانده است که هر یک به مقیاس وسیعی باعث محو فرهنگ ها و تمدن های پیشین شده و شیوه هایی، از زندگی را جایگزین ساخته که در نظر پیشینیان محال نموده است.»

وی در بخشی از مقاله، جامعه جهانی را به لحاظ روان شناسی مورد بررسی قرار داده است و به این مهم می پردازد که چون بشریت، هیچ گاه، به اندازه اواخر قرن بیستم خسته و بدون انگیزه نبوده است، پس باید در پی چاره ای بود و در نتیجه به کابوس های موحش قرن حاضر، که عامل اساسی سردرگمی های آدمی در عصر معاصر بوده و تخریب فضاهای طبیعی و فرهنگ نوظهور، روان پریشی های گروهی اجتماعی و هزاران هزار معضل فردی و اجتماعی است، اشاره می کند.

در پایان نویسنده می خواهد تا با طرح راهکاری به نام «گفت وگوی تمدن ها»، به جای کابوس، از امید صحبت کند؛ امید به بهره گیری از ارتباطات به شکل فراگیر به جای جنگ و استثمار، امید به یک روزنه واحد برای تماشای آسمان آبی صلح. وی سعی دارد، آثار مثبت گفت وگوی تمدن ها را گوشزد نموده و از راههای موجود اجرای چنین طرحی که نظم نوین جهانی را به همراه دارد، عملی سازد.

مؤلف، مقاله خود را با طرح مواردی همچون گفت وگوی تمدن و انقلاب اسلامی، قرآن مجید و علل و اسباب گفت وگو و مواردی از این قبیل، که به ایران و نظام اسلامی آن باز می گردد، به پایان می رساند.

«اِلیْهِ مَرْجِعُکُمْ جمیعا…»^(۲)

«انسان در برگزیدن میان داشتن و نداشتن “آرمان ها” آزاد نیست، بلکه او در برگزیدن میان انواع آرمان ها آزاد است، میان آرمانی که به پرستش قدرت و نابودی می پردازد یا آرمانی که به خرد و عشق متعهد است.»

«اریک فروم»

مقدمه

مقاله حاضر با عنوان «فایل پاورپوینت کامل رویکردی تمدنی به انقلاب اسلامی در نظام بین الملل» نه از منظر یک صاحب اندیشه مشهور در حوزه فرهنگ و سیاست، بلکه از روزن اندیشه نازل عضوی از جامعه جهانی نگاشته شده که در آن تلاش نکرده است تا از فردی با اندیشه ای، تقدیس نموده و اسطوره پردازی کند، اما این ملاحظه به معنای عدم پرداختن به اندیشه هایی که، سعی بر رفع مهجوری انسان ضعیف نگهداشته شده قرن بیستمی، از چنگال نظام جهانیِ سلطه اقتصاد، اطلاعات و ارتباطات دارند، نیست. ما به عنوان واضعان اندیشه فوق در سطح جهان، و به عنوان فردی از جامعه جهانی که به صلح پایدار و عادلانه علاقمند است موظفیم تا در این همسرایی، نوای عشق را به همنوعان خداوند سردهیم. بنابراین در مقاله حاضر با تحلیلی از وضعیت کنونی جهان و نقطه نظرات آینده پرداز، به تفسیر مبحث گفت وگوی تمدن ها پرداخته و سپس به مادر اندیشه فوق یعنی، انقلاب اسلامی اشاره نموده ایم و محاسن و معایب آن را برشمرده ایم. اقدام ما قصه ران ملخ است و حشمت سلیمانی.

مروری بر سرنوشت قطب های قدرت

دوران یخین حاکمیت دو قطبی بر جهانی متلاطم از تعارض های لفظی و متراکم از سلاح های هسته ای، یعنی دوران جنگ سرد با فرو ریختن آیسبرگ هول انگیر انقلاب بلشویکی در شوروی سابق، به یک خلاء قدرت منجر گردید. هرچند آمریکا کوشید تا حاکم بلامنازع قلمداد گردد، اما بستر اندیشه جهانی، پیشتازتر از آن بود که معادلات آمریکایی ها نشان می داد. از سوی دیگر تعریف قدرت نیز به شکل فزاینده ای، شکل دیگری یافت. الوین تافلر که خود نظریه پرداز پرهیاهوی این کانون قدرت است در کتاب تمدن جدید می نویسد:

«قدرت آینده آمریکا به صورتی روزافزون از دست نهادهای حکومتی خارج می شود و در اختیار مردم عادی و رسانه هایی که از راههای الکترونیکی با هم مرتبط هستند قرار می گیرد. بحران هایی نظیر بحران خانواده، بحران بهداشت، بحران ارزشی و سیاسی، آمریکا را در سراشیب سقوط قرار داده است.»

دوران خلاء قدرت قطبی را دو دکترین رهبری می کند:

الف دکترین چند قطبی به عنوان تداوم تلقی سنتی از قدرت، که مجریان آن نهادهای حکومتی و سیاسی هستند و با درک اعتباری از قدرت، سعی در ایجاد کانون هایی در اروپای متحد، آسیای شرقی، روسیه، چین و… دارند.

ب دکترین آینده پرداز خردگرا، که ماحصل عصر اطلاعات و ارتباطات، و سیمایی از ماهیت قدرت یا قدرت ماهوی است، از پراکندگی بسیاری برخوردار می باشد؛ چرا که واضعان آن، کانون های تمرکز قدرت سنتی نیستند و پرداختن به آنان، بسیار مشکل و مستلزم اوقات بسیاری است، اما می توان در چهار سر عنوان تا حدودی آن را تقسیم بندی نمود:

معماران چشم انداز آینده جهان

۱. فرانسیس فوکویاما

وی یک محقق ژاپنی است که در آمریکا اقامت دارد و کتابی تحت عنوان «پایان تاریخ و آخرین انسان» نگاشته است، او با ارائه سلسله استدلال هایی تئوریک کوشیده است ثابت کند:

«جامعه بشری در قرن آینده به سوی لیبرال دموکراسی خواهد رفت تا در سایه چنین نظامی به اساسی ترین نیازهای انسانی دست یابد.»

ایشان که در ارائه مدل سرمایه داری لیبرال دموکراسی جزم گراست و این راه را تنها مفرّ بشریت می داند، بر این عقیده اصرار دارد که:

«لیبرال دموکراسی نقطه پایان تکامل ایدئولوژیک بشریت و آخرین شکل حکومت بشری خواهد بود و هنگامی که بشر به این مقام رسید به پایان تاریخ نزدیک شده است.»

اگرچه که فوکویاما، واقعیت هایی چون؛ ناسیونالیسم افراطی، تعصبات مذهبی، درگیری های قومی و حرکت های سوسیالیسم طلبانه و پتانسیل ادیان و نیروی بی کران خلاق جامعه را ندیده و یا به تسامح گرفته است، اما این پرسش را که آیا با نگرش فوکویاما و یا چنین مؤلفه هایی می توان توجیهی برای برقراری لیبرال دموکراسی در جامعه بشری پیدا کرد را نمی توان بدون پاسخ رها کرد!^(۳)

۲. ساموئل هانتینگتون

وی استاد علوم سیاسی دانشگاه هاروارد می باشد که در مقاله ای تحت عنوان «برخورد تمدن ها» با اشاره به احتمال نزدیکی یا اتحاد تمدن های اسلامی و کنفوسیوسی و برخورد آنها با تمدن غرب، مسائلی را عنوان کرده که جنبه هشدار دهنده به جهان غرب دارد.

نظریه هانتینگتون می تواند منشأ آثار عملی و مبنای اتخاذ سیاست های خاصّ از سوی برخی دولتمردان گردد و باعث پی گیری یا وانهادن بعضی هدف های سیاسی آنان شود، به نظر می رسد هانتینگتون برای حصول به نظریه یاد شده، وامدار پژوهش ها و مطالعات آماری پیوسته ای است، همچنین واکنش های گوناگون از سوی اندیشمندان نسبت به نظریه هانتینگتون نیز، بیشتر از این جهت قابل توجه و بررسی است که او فرضیه برتری فرهنگی غرب را در مقابله با تمدن های اسلامی و کنفوسیوسی طی قرن آینده خدشه دار می کند. و این البته، در صورتی است که کمتر کسی به موقع شناسی و زیرکی هانتینگتون در زمینه مسائل نظری روابط بین الملل معترف نباشد.

۳. الوین تافلر و هایدی تافلر

شاخه سوم اندیشه، در خصوص آینده که برگ وبر آن بیش از سایرین، بر بوستان اندیشه بشری سایه افکن گردیده است، نظریات تافلرهاست که با تمامی ابعاد پیدا و نهان، و قوت و ضعف ها، شایسته مطالعه و بررسی و نقادی است.

الوین تافلر و هایدی (همسرش) که با کتاب های شوک آینده، موج سوم، جابه جایی در قدرت، جنگ و ضد جنگ به شهرت جهانی رسیدند و هواداران فراوانی، بالأخص در جامعه روشنفکری ایران، دست یافته اند در هر یک از این کتاب ها با نظری نسبتا جامع و زیرکی خاص، تحولات جهان را تحلیل کرده و مسائلی را فراروی اندیشمندان قرار داده اند که قابل تفکر و تأمل است. بنا به عقیده تافلرها، درگیری اصلی قرن بیست و یکم مقوله ای است که نه می تواند مؤید نظر هانتینگتون یعنی؛ برخورد تمدن غرب با تمدن اسلام کنفوسیوس باشد و نه نظریه فرانسیس فوکویاما یعنی؛ غلبه تمدن لیبرال دموکراسی بر سایر تمدن ها؛ بلکه نوعی درگیری عمیق و همه جانبه بین تمدن موج سومی یعنی؛ اطلاعات و ارتباطات با تمدن های موج دوم و همچنین موج اول که به ترتیب «تمدن صنعتی» و «انقلاب کشاورزی» را دربر می گیرند، خواهد بود.

تافلر معتقد است که نوع بشر تاکنون دو موج عظیم تحول را از سرگذرانده است، که هریک به مقیاس وسیعی باعث محو فرهنگ ها یا تمدن های پیشین شده و شیوه هایی از زندگی را جایگزین آنها کرده، که کلاً در نظر پیشینیان محال می نموده است.

او می گوید تحقق نخستین موج تحول انقلاب کشاورزی هزاران سال طول کشید، در حالی که تحقق موج دوم ظهور تمدّن صنعتی فقط سیصد سال به طول انجامید. ولی امروز تاریخ از این هم پرشتاب تر پیش می رود و چه بسا که «موج سوم» طی فقط چند دهه بستر تاریخ را طی کند و به کمال برسد. همان موجی که بر جامعه آینده بشر گسترده خواهد شد و با وقوع انقلاب ارتباطی اطلاعاتی، دیگر نخواهد گذارد که زندگی انسان ها بر اساس تمدن موج دومی یعنی؛ هم شکلی و یکنواختی و دیوانسالاری و اقتصاد مبتنی بر نیروی عضلانی و خط مونتاژ شکل گرفته و پیش برود.

از جمله سایر نقطه نظرات تافلر می توان، مواردی چون تأکید بر موازات دگرگونی اقتصاد کشورها در موج سوم و تزلزل بخشی از حاکمیت و قدرت دول و پذیرش دخالت های فرهنگی و اقتصادی دیگر کشورها، و نیز نقش فعال آمریکا در به وجود آوردن چنین تمدنی و خروج قدرت از دست هیأت حاکمه آمریکا و نهادهای حکومتی از قبیل؛ کنگره، کاخ سفید، سازمان های اداری و احزاب و همچنین قرار گرفتن آن در اختیار مردم عادی و رسانه های به هم پیوسته الکترونیکی و نیز بازگشت به دوران اقتدار، احترام و اهمیت نهاد خانواده، برشمرد.^(۴)

۴. سیّد محمد خاتمی

در پنجاه و سومین نشست سالانه، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در حین سخنرانی آقای سید محمد خاتمی؛ ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران، به طرح پیشنهادی پرداخت که با استقبال جامعه جهانی روبه رو شد. وی خواستار نام گذاری سال ۲۰۰۱ ، با عنوان سال گفت وگوی تمدن ها گردید، گرچه پیشنهاد نام گذاری سال ها، ابتکاری تازه نیست و از مدت ها قبل چنین روندی آغاز شده است، (به عنوان مثال؛ سال ۱۹۹۴ ، سال جهانی خانواده و سال ۱۹۹۶ ، سال جهانی فقرزدایی و سال ۱۹۹۸ ، سال بین المللی اقیانوس ها نام گرفته است) اما این پیشنهاد بنا به دلایلی متعدد از ارزش مفهومی خاصی برخوردار است.

بنابراین سه عنصر اساسی از عوامل مهم این پیشنهاد محسوب می شوند که عبارتند از:

الف پیشنهاد دهنده

فرد پیشنهاد دهنده این طرح، یک مقام عالی رتبه سیاسی، و در عین حال تربیت یافته یک مکتب پویا و جهان شمول و تمدنی کهن، با مواریث فراوان و ارزشمند، و نیز عضوی از یک فرهنگ و ادب پیشتاز در پهنه جهانی بوده است. تمامی اعضاء؛ پرسنل و حاضران درمجموعه سازمان ملل متحد، این طرح را یک ابداع مسبوق به تجربه می دانستند یعنی؛ هر روزه که از درب های ورودی سازمان ملل متحد داخل می شدند، بر یکی از درب های ورودی سازمان این اشعار را می دیدند:

بنابراین پیشنهاد ریاست جمهوری اسلامی ایران را، علیرغم نو بودن آن سالها در عمق وجود خویش جسته و بر سردر سازمان و تمامی ورودی های تمدن و اخلاق و فرهنگ دیده و به گوش جان شنیده بودند. شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی که درقرن هفتم هجری، با درک عمیق از روح جامع و تفاهم برانگیز اسلام این اشعار را سروده است، زبان گویای فرهنگ پویای ایران اسلامی، در طرح، و دفاع از اصول همزیستی مسالمت آمیز و کمک به همنوع و دفاع از حقوق بشر است، که اینک جهان، پژواک آن را در سال ۱۹۹۸ از تریبون مجمع عمومی سازمان ملل متحد می شنود.

نکته دیگر؛ خاستگاه پیشنهاد دهنده از حیث بلوک بندی های سیاسی است. اندیشمندانی که از آنها صحبت شد هر کدام در کانون اندیشه های انحصارگرا و استعمارگران دوران اوج میلیتاریسم و بی منطقی قرار داشته اند و اگر خود این صاحب نظران، آزاد اندیش بوده باشند، به طور قطع از جریان های قدرتمند مؤثر بر اندیشه ها که از روح استکباری نشأت می گیرد، بی نصیب نمانده اند و جهانیان در این حوزه نیز با حساسیت می نگرند.

ب زمان پیشنهاد

قرن بیستم با کارنامه ای سیاه از زباله های خشم نظامی گری با زخم عمیق جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، بحران های منطقه ای چون، ویتنام، کامبوج، کره، عراق، افغانستان، بوسنی و فلسطین و… کوله بار خویش را به حکم جبر تاریخ فرو می بندد و قرن بیست و یکم با انفجار عظیم اطلاعاتی و ارتباطات، در آستانه تولد است. طرح این موضوع در دیدار مقامات کشورها در هشتمین کنفرانس اسلامی تهران و دوازدهمین نشست سران جنبش عدم تعهد در «دوربان» آفریقای جنوبی و سپس پیشنهاد و تصویب در مجمع عمومی ملل متحد در سال ۱۹۹۸ و همچنین انتخاب سال آغازین قرن بیست و یکم برای این مهم، بهترین و مؤثرترین زمان برای انزجار از گذشته و بشارت به آینده است.

ج مکان پیشنهاد

گرچه انتشار کتب یا مقالاتی چون «موج سوم» آقای تافلر، هواداران فراوانی را در این زمینه به سوی خود جلب می کند، اما برد آن محدود می باشد و همچنین حوزه هویت و پذیرش آن نامشخص است، لیکن سازمان ملل متحد که مکان تفاهم و حل مسالمت آمیز بحران ها و نوسانات جهانی است، بهترین مکان برای نهادینه شدن این اندیشه بوده است. سید محمد خاتمی با تلفیقی اندیشمندانه از دو رهیافت آرمان گرایی و واقع گرایی در حوزه اندیشمندی و خردورزی اسلامی در حالی گفت وگوی تمدن ها را پیشنهاد نمود که در اصل، موضوع پیشنهادی اساس ماده ۱۳ منشور ملل متحد مبنی بر ترویج همکاری بین المللی در امور سیاسی متبلور بوده و با تشویق توسعه تدریجی حقوق بین المللی و تدوین آن نیز همسو بوده است. و نیز ترویج همکاری بین المللی در مسائل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، آموزشی، بهداشتی و کمک به تحقق حقوق بشر و آزادی های اساسی برای همه، بدون تبعیض از حیث نژاد، جنس، زبان و مذهب را مد نظر قرار داده بود.

د پذیرش پیشنهاد

این پیشنهاد که با نگاهی عمیق، عرصه های نگرش اندیشمندانی چون «هانتینگتون و فوکویاما و تافلر را درنوردیده و مانند فلاسفه مکتب مهندسی تدریجی تلاش نموده است، تا به کژرفتاری های جامعه بین المللی سامان داده و آن را به حداقل برساند، بسان نسخه ای شفابخش، پرده مخوف برخورد تمدن ها را بردریده و آینده نگران کننده ای را که نگرش های چالش گرا تصویر می نمودند، به آینده ای امیدوار کننده تبدیل نموده است و چون موتور اصلی حرکت بشر در بستر تاریخ، امید است؛ این پیشنهاد از حیث اقبال روانی و فطری در موقعیت مناسب تری از سایر نگرش ها، جهت حصول به موفقیت قرار دارد.

درک عمیق پیشنهاد فوق الذکر از جهان معاصر که به رغم تدوین قوانین و معاهدات متعدد و متنوع بین المللی، همچنان شاهد بروز جنگ های خونین داخلی منطقه ای است، باعث شده است، تا جانشینی گفت وگو، برای عملی شدن مفاد کنوانسیون ها و قوانین مدرن بین المللی بر تنّفر مردم از جنگ و بی خانمانی مرهمی نهاده و به عنوان یک استراتژی مقبول زمینه پذیرش خویش را بیش از پیش در اذهان جامعه جهانی فراهم سازد.

گفت وگوی تمدن ها و روان شناسی جامعه جهانی

شاید هیچ گاه بشریت به اندازه اواخر قرن بیستم خسته و بدون انگیزه نبوده است، خسته از سردرگمی ها، اطلاعات تحریف شده، سیاست بازی های غامض، اقتصاد مدرن موج سومی، بمباران اطلاعاتی، آلودگی های زیست محیطی، تخریب فضاهای طبیعی، فرهنگ های نوظهور، روان پریشی های گروهی اجتماعی، خودکشی ها، اعتیاد، تکنولوژی عنان گسیخته، دوری از خداوند و امید و… او را فاقد نشاط و سرخوشی و طراوتی نموده است که با آن در طول تاریخ زیسته است و آثار هنری و ادبی به جای مانده حاکی از دوران اوج اخلاقی و روانی بشر در طی قرون گذشته بوده است؛ آثار بتهوون، شکسپیر، دانته، نقاشان امپرسیونیست و رئالیست، گوته، حافظ، مولوی، کمال الدین بهزاد، معماری تاج محل، نمایشنامه های چخوف و نقاشی های رپین و مودلیانی و ماتیس و گوگن، سماع دراویش قونیه و معماری رؤیایی باروک و دریاچه قوی چایکوفسکی و بالاخره سینمای منحصر به فرد کوروساوا در ژاپن…

شاید اگر انسان قرن بیست و یکم بتواند گردهای نشسته بر هویت تاریخی و انسانی خویش را زدوده و مشترکات خویش را در حوزه فرهنگ و تمدن به گفت وگو بگذارد، بتواند بر کابوس های گران روان خویش پیروز گردد و شواهد، مبین این خواست برای بهبودی و رهایی از کابوس های موحشی به شرح زیر است:

۱. کابوس بابیت ها^(۵)

بابیت نام شخصیت اول رمانی است به همین نام که نوشته «سینکلرلویس» نویسنده آمریکایی می باشد. به بازرگانان و متخصصانی اطلاق می شود که به درک ارزش های هنری و فرهنگی تظاهر می کنند. اینان درونمایه های ارزشی هنرها را ابزار رسیدن به اهداف اقتصاد سرمایه داری کرده اند و باعث بروز نفرت، پس از یک دوره فریب افکار عمومی شده اند.

۲. کابوس واقع گرایی سوسیالیستی در هنرها و ارزش ها

این روش که مشابه روش بابیت ها در جهان کمونیست یک دوره را گذرانده است، در هنرهای بصری، هزاران تصویر از کارگران خوشحالی را نشان می داد که با عضلاتی شبیه به آرنولد شوارزنگر^(۶) قهرمان زیبایی اندام جهان در زمینه ای پر از چرخ دنده و دودکش و لوکوموتیو بخار به شدت در تلاش بودند.

روش های بیان شده در بالا، که هنر و ارزش ها را ابزاری در جهت تحقق اهداف اقتصادی خویش در دو جامعه متضاد قرار داده بودند، با نقادی صاحب نظران و افزایش آگاهی عمومی از اینکه در این گونه شرکت ها و جوامع، افرادی تشویق می شوند که نه تنها مغز و قوه تخیل خود را به کار گیرند، بلکه از عواطف و درک مستقیم و شهود و قوه تخیّل خود نیز استفاده کنند، منفور واقع شدند. واقعیت در این ماجرا توسط مارکوزه^(۷) 1898-۱۹۷۹، فیلسوف آلمانی تبار آمریکایی که بر پایه نظریات فروید و مارکس به نقّادی تمدن صنعتی پرداخت، این گونه تبیین می شود که در چنین وضعیتی کارکنان به شیوه ای شیطانی تر استثمار می شوند.

۳. کابوس متولد نشده

این گروه را برنامه ریزان و استراتژیست ها باصطلاحِ تافلر، «موج سومی» و آینده شناسانی تشکیل می دهند که با تقبیح گذشته قصد دارند به شیوه ای نوین، استعمار و استثماری به مراتب پیچیده تر و ریشه ای را به جامعه جهانی تحمیل کنند. در این گروه، سیاستمداران کشورهای صنعتی و ابرقدرت، هنرمندان، صاحبان شبکه های اطلاعاتی و مخابراتی و گروه عظیمی از مردم، بالأخص روشنفکران نیز در محدوده دایره بزرگ استثمار، قرار می گیرند و روح خداجویانه و فطرت ذلت گریز جهانی این خطر را نیز احساس کرده و در قالب دیالوگ، برای رهایی از آن خود را، به مفرّی مناسب نیازمند می بیند.

۴. کابوس جنگ

از خاطرات تلخ جنگ های جهانی که بگذریم، جنگ ویتنام، جنگ کره، جنگ عراق و هزاران اغتشاش و درگیری منطقه ای، به اندازه کافی روح جامعه جهانی را خراشیده است و جهان، بار سنگین بیماری های ژنتیکی ناشی از این تعارض های کشنده و ناشناخته این جنگ ها را تا کنون به دوش کشیده و شاهد قربانی شدن میلیون ها نفر در گروههای دسته جمعی، تصفیه های قومی و قبیله ای، معارضات مسلکی و دینی کشتارهای دسته جمعی شیمیایی، میکروبی و هسته ای و… بوده است. پس طبیعی است که اکنون جهانیان از مطالعه مقدمه ای که توسط «نوت گینگریج» (ریاست سابق مجلس نمایندگان آمریکا و از عناصر بسیار افراطی حزب جمهوری خواه این کشور گاه)، بر یکی از کتابهای تافلر نگاشته شده است، بسان یک نظامی گری غول آسای عنان گسیخته در هراس بیفتند، چرا که وی اعتقاد دارد، آمریکا باید ارباب جهان باشد، و هرگاه حکومتی پذیرای خواسته های آمریکا نباشد بایستی نابود گردد. (عنصری شبیه ژیرنیوسکی در روسیه) وی می نویسد:

«در سال ۱۹۹۱ جهان شاهد اولین جنگ بین سیستم های نظامی موج سومی با یک ماشین نظامی کهنه موج دومی بود. “طوفان صحرا” انهدام یک جانبه عراقی ها به دست آمریکایی ها و متحدان آنها بود. آن هم بیشتر به این دلیل که سیستم های موج سومی، به طرز کوبنده ای ثابت کردند که سیستمهای ضدهوایی پیچیده موج دومی در برابر جنگنده های رادار گریز^(۸) موج سومی هیچ خاصیتی ندارند و ارتش های سنگر گرفته موج دومی در مواجهه با سیستم های اطلاعاتی موج سومی برای هدف گیری و لجستیک، به سهولت مقهور و منهدم می شوند. نتیجه اینها نبردی بود که از نظر اهمیت می توان آن را با شکست نیروهای موج اولی “مهدی سودانی” در امّ دورمان سودان به دست ارتش موج دومی مصر و انگلیس در سال ۱۸۹۸ مقایسه کرد.»

واقعیت این است که جهان امروز در مسیر کشف راههایی برای همدردی با انسان هایی است که قرار است ارتش موج سومی نوت گینگریج آنها را مدفون سازد و این خواست او را به سوی پذیرش دیالوگ و گفت وگو سوق خواهد داد.

گفت وگوی تمدن ها، امیدها

در کنار کابوس هایی که صحبت آن به اختصار گذشت و نیز در کنار خواست جهانی برای گفت وگو میان تمدن ها، جهان به امیدهایی دلگرم است که بشر را برای مقاومت در برابر کابوس ها یاری می رساند.

۱. امید به بهره گیری از ارتباطات به شکل فراگیر

فناوری های دهه های گذشته در ساخت فیبرهای نوری، شبکه های جهانی تلویزیونی و کامپیوتری، موبایل، ماهواره و… ارتباطات فرامرزی، فراتمدنی، فرافرهنگی و فرادینی را به همه دوستداران ارتباطات یعنی جامعه مدنی الطبع جهانی بشارت داده است. اگرچه که تهی سازی جامعه، اقلیت حاکم بر جهان کیفیت مفاهیم مؤثر جهت ارتباطات را تهدید می کند، اما فراگیری ارتباط و ذهن فعال بشر قرن بیست و یکم بر این جریان خواهد چربید و موازنه را در آینده، به نفع آحاد صلح طلب جامعه جهانی سوق خواهد داد و البته بدیهی است که حرکت ارتباطات به سوی گسترش دانش است و دانش، خود ضامن اجرایی تفکر صلح گرا و گفت وگو پذیر است. تافلر پیدایش یک اقتصاد فوقِ نمادینِ^(۹) موج سومی را تبیین می کند و آن را نتیجه خیزش عظیم در بنیان دانایی جامعه می داند، اما، واقعیت، فراگیرتر از یک اقتصاد فوق نمادین است؛ چرا که تعالی بنیان دانایی جامعه به جامعه جهانی فوق کنش های برنامه ریزی شده با ماهیت صلح گرایی و دیالوگ پذیری منجر خواهد شد که اقتصاد فوق نمادین، از زیر مجموعه های آن خواهد بود. این همه از نتایج گسترش ارتباطات در پهنه جهانی است.

۲. امید به هدایت موج عظیم انفجار اطلاعاتی

تکثرگرایی مدرن حاکم بر اندیشه نظریه پردازان جنّ زده آغاز قرن بیست و یکم، انفجار اطلاعاتی را، در مدلی فیزیکی در شاکله ای واگرا و انبساط جو، ترسیم می کند؛ در حالی که اگر محصول فیزیک جدید را به انفجار اطلاعاتی قرن بیست و یکم تسری بدهیم نقطه اوج این واگرایی حرکت به سوی هم گرایی و وحدت خواهد بود و اگر چنین باشد، همان گونه که نطفه اولیه انفجار اطلاعاتی حرکت به سوی رفاه نسبی و همزیستی بهینه جامعه انسانی و در یک کلام صلح و مسالمت بوده است، نقطه رجوع آن نیز به همین مقطع خواهد بود و خلاصه اینکه ورای تکثر جامعه انفجاری، اطلاعاتی، وحدت اندیشه و رسیدن به فرمول های مسالمت و زیست بدون تنش امید بشریت امروز، برای گفت وگو است که از حیث حدوث مرحله، متقدم صلح و مسالمت محسوب می شود و نظریه گفت وگوی تمدن