خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل جامعه سالم جامعه اسلامی و دیگر هیچ

امروز همگان مشتاق و آرزومند جامعه ای سالمند; جامعه ای که تمامی امور آن بر پایه مدنیتی سالم و فرهنگی غنی باشد. جامعه ای که مردمان آن بر پایه عقل، عشق، حمایت وجدان و در اولویت تکیه گاهی معنوی باورش کرده باشند.
جامعه سالم مطلوب، نه جامعه مارکسیستی است، نه سوسیالیستی، نه ناسیونالیستی و نه لیبرالیستی. جامعه سالم در یک کلام همان جامعه اسلامی است، عاری از هرگونه پسوند و پیشوندی!
در تمامی جوامعی که حکومتی الهی و فرمانروایی خدایی ولایت داشته، محور اصلی، سعادت و هدایت انسان و به سوی جاودانگی بوده است و همه ابزار و نیروها برای خدمت به این هدف به کار گرفته می شد.
انسان این بی همتای عالم خلقت، هیچ گاه نتوانسته برای جاودانگی اش به غیر خدا تکیه زند و برای سعادتش تنها به استعدادها و نیروهای وجودی بسنده کند. هرگاه مکتبی برای سعادت بشر به داشته های تاریخی و تمدنهای بشری اعتماد کرده، در اندک زمانی، جامعه را غرق در گرداب بی هویتی و بی اساسی مکتب خویش ساخته است.
نظری به پیشینه جوامع بشری، ظهور، رشد وافول سریع چنین مکاتبی را نمایان می سازد. با عبرت از این پیشینه و برای جلوگیری از تکرار چنین شکستهایی باید چشم به هادیان و رسولان الهی دوخت و سنتهای راستین آنان را در جامعه حفظ و پیاده کرد.
تمامی مکاتب الهی در راس برنامه های خویش همیشه متوجه انسان و جامعه بوده اند و حتی انسان مدارتر از همه مکاتب بشری اندیشه و عمل کرده اند، با این امتیاز که در اصول و مبانی هدایتشان تنها به یک جنبه از انسان نپرداخته اند و سعادت او را فقط در توجه به یک بعد او ندیده اند “انا ارسلناک کافه للناس”.
حتی اگر مکاتب بشری در اهداف فرعی خویش به بعضی از سنتها و آداب الهی توجه داشته اند باز هم نتوانسته اند نیاز بشر را پاسخگو باشند.
جامعه سالم برای تامین نیازهای شهروندان خویش، باید برنامه های مختلف خود را از صافی دقیق احکام الهی بگذراند. اگر بشر خواهان عدالت و عدالت گستری است تنها در مکتبی مصداق راستین آن را خواهد یافت که به تمامی ابعاد آدمی به عدالت پرداخته باشد و جامعه ایده آلش، جامعه ای باشد که مردمان در آن به عدالت و قسط قیام کنند. “لیقوم الناس بالقسط”. و هر قشری را بر اساس تقوا و خدمت صادقانه اش ارج نهند “ان اکرمکم عندالله اتقیکم”.
اگر سخن از قشر کارگر می کند، او را می ستاید و بر دستان زحمتکشش بوسه می زند، به خاطر این است که او چرخ اقتصاد جامعه را در جهت گسترش و تحکیم اسلام و دمت به شهروندان به حرکت در می آورد.
در این جامعه، ثروتمند زمانی جایگاه والایی خواهد داشت که مرز بین حلال و حرام را صراحتا ترسیم کرده باشد و برای ثبوت و دوام مکتبش از هیچ بذل و انفاقی دریغ نورزد و به شکرانه این نعمت و امانت الهی، دیگران را نیز از شیرینی غنا و ثروتش بهره مند سازد که اگر چنین کند، خداوند نعمتش افزون کند.
فخر علما و اندیشمندان این جامعه از آن جهت است که علمشان را با چیزی جز دین و پروردگارشان مبادله نمی کنند، بلکه علم خود را وسیله ای برای استقرار عدالت جهانی قرار می دهند و پیشرفتهای علمی و کشفیات خود را در خدمت دین به کار می گیرند.
پروردگار بی نیاز در کتابش خود را عالم مطلق و اول معلم هستی عنوان می کند و به تعلیم و تعلم مباهات می کند. انسان خلیفه خدا بر زمین باید بداند ک