خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل بیانات حضرت آیه الله مهدوی کنی «دامت افاضاته » (۱)

بسم الله الرحمن الرحیم و صلی الله علی سیدنا و مولانا ابی القاسم محمد وآله سیما علی بقیه الله حجه بن الحسن «عجل الله تعالی فرجه الشریف »من در ابتدا به شما عزیزان خیر مقدم عرض می کنم و امیدوارم حضورتان در این جمع منشا خیر و رکت برای مجموعه دانشگاه امام صادق «علیه السلام » باشد.
قبل از هر چیز لازم می دانم گفتار خود را متبرکا با حدیثی از مولا امیرمؤمنان «علیه السلام » شروع کنم که در جلد هفتاد و پنجم بحارالانوار (روضه بحار) آمده است:
“جمع الخیر کله فی ثلاث خصال: النظر و السکوت و الکلام”; همه خوبیها در سه چیز جمع است: نگاه، سکوت و گفتار.
بعد حضرت «علیه السلام » توضیح دادند: “و کل نظر لیس فیه اعتبار فهو سهو”; هر نظری که در آن عبرت نباشد، سهو و اشتباه است. اولین مرحله برای تکامل، نگریستن به چیزی است که در اطراف انسان است – از گذشته و حال. پس انسان به هر چیزی که بنگرد به عالم وجود یا نوشته ها و شنیده ها باید از آن عبرت بگیرد و مطلب تازه ای بیاموزد.
“و کل سکوت لیس فیه فکره فهو غفله” ; هر سکوتی که در آن اندیشه و تفکری نباشد، غفلت است. قسمتی از زندگی انسان باید در سکوت بگذرد; سکوتی همراه با تفکر و بعد فرمودند: ” و کل کلام لیس فیه ذکر فهو لغو” ; هر کلامی که در آن ذکر و یاد و تذکری نباشد که حقیقتی را به انسان یادآوری کند – حالا یا خدا یا آنچه به خدامربوط می شود لغو و بیهوده است. در پایان فرمودند: “فطوبی لمن کان نظره عبره”; خوشا به حال آنکه نگاهش عبرت “و سکوته فکره” و سکوتش اندیشه و تفکر “و کلامه ذکرا ” و گفتارش ذکر و یاد خدا باشد. “و بکی علی خطیئته و آمن الناس شره” و بر گناهان و خطاهای خود گریه کند و مردم از شرش در امان باشند.
این حدیث زیبا ان شاءالله – سرمشق زندگی ما باشد که از ساعات و لحظات زندگیمان خوب استفاده کنیم و اهل عبرت، اهل تفکر و تذکر باشیم که دیگران از عبرت ما عبرت، از تفکرمان معلومات بیشتر و از سخنانمان تذکر و یادآوریهای بیشتری پیدا کنند.
اما برای این فعالیتهای شما در ایام تعطیلات “طرح هجرت” نام مناسبی است که از فرهنگ قرآنی گرفته شده است. در اسلام دونوع هجرت داریم یکی هجرت به مرکز اسلام و دیگری هجرت از مرکز به اطراف برای تبلیغ و رساندن رسالت.
روستاییان و کسانی که از معارف دور هستند، واجب است هجرت کنند و به مراکز دینی بیایند. آیه “نفر”، “فلو لا نفر من کل فرقه منهم طائفه لیتفقهوا فی الدین و لینذروا قومهم اذا رجعوا الیهم” – که در اصول فقه در باب حجیت خبر واحد آمده است – هجرت به سوی مرکز است. چنانکه در قرآن کریم به دو نوع بسیج (نظامی و علمی) اشاره شده است، هجرت “الی الله” نیز دو قسم است: هجرت برای فراگرفتن معارف دین و هجرت جهت تبلیغ و ارشاد دیگران ; بنابراین یک هجرت به سوی مدینه النبی (مرکز اسلام) لازم است که در زمان ما یکی از مصداقهای هجرت به سوی دانشگاه امام صادق «علیه السلام » لازم است که یکی از مراکز علمی عالم تشیع است. و پس از فرا گرفتن مقداری از معارف دوباره هجرت به سوی مردم لازم می شود که انسان آموخته های خویش را به دیگران بیاموزد و آنها را به عواقب امور آشنا سازد; “ولینذروا قومهم اذا رجعوا الیهم.”
قرآن مسلم دانسته که انسان باید به سوی قومش بازگردد و آنها را انذار کند. انذار در لغت به معنی تبلیغ توام با تخویف است. مرحوم صاحب معالم در کتاب اصول در ذیل همین آیه “نفر” می فرماید که انذار به معنی ترساندن تنها نیست که آن تهدید است. انذار یعنی اگر انسان حقایقی را برای آگاهی مردم بیان می کند. در ضمن به آنها بگوید که اگر شما به دنبال این حقایق نروید خواه ناخواه دچار گرفتاری هایی در دنیا و آخرت می شوید، راه درست این است; تخلف از این راه موجب گرفتاری و عذاب است.
مهاجران “الی الله” (آنها که به سوی خدا و برای خدا هجرت می کنند) دو دسته اند: عده ای می روند و برنمی گردند و عده ای مرجوع و مردودند. مردودین انبیا و اولیای خدا هستند که مراحلی از معرفت را طی می کنند و به مقام بالایی از معرفت و لقای الهی می رسند و در همین دنیا دوباره برای هدایت مردم باز می گردند. بعضی هم همان بالا می مانند و دیگر بر نمی گردند و مقامشان پایین تر از مردودین است. آنها که برای هدایت مردم باز می گردند کسانی هستند که تحمل زحمت می کنند تا بتوانند آنچه را به دست آورده اند، به دیگران برسانند و دست آنها را بگیرند و همراه خویش به سوی خدا ببرند و به تعالی برسانند; پس بایستی در آغاز از زندگی عادی به سوی زندگی علمی و معرفتی هجرت کرد و علما و عملا سیر و سفری به سوی خدا داشت و از آنجا به سوی مردم بازگشت و دست آنها را گرفت و به آنها آگاهی بخشید و دوباره به سوی خدا بازگشت.
عرفا برای انسان چهار سفر ذکر کرده اند: سفراز خلق به سوی حق، سفر از حق در حق، سفراز حق به سوی خلق و در آخرین مرحله سفر از خلق به سوی حق که “انا لله و انا الیه راجعون” است. تمام چهار مرحله هیچ گاه از حق جدا نبوده است.
همین آمدن شما، درس خواندن و درس دادن و تکمیل معرفتتان بخاطر خدا، سفر “الی الله” است. بعد از این سفر و محکمتر شدن ارتباط شما با خدا و عالم ماورا مهم این است که شما برگردید.
این طرح شما خواهران طرح بسیار جالبی است. اینکه خواهران دانشجو پس از پایان هر سال به شهر خود باز می گردند و دانسته های خود را به دیگران منتقل می سازند. شما عزیزان از هم اکنون این هجرت را یاد بگیرید; چون در آیه “نفر” به جای “طائفه”، “جماعه ” را نیاورده است. در لغت عرب برای جمع، الفاظ متعددی داریم ولی اینجا کلمه “طائفه ” آمده است. طائفه به گروهی می گویند که دائم در طوافند; یعنی کسانی که به مراکز علمی می آیند و دوباره برمی گردند – از سال اول تا بعداز فارغ التحصیلی شما خواهران هم نباید بعداز فارغ التحصیل شدن ارتباط خود را با مراکز علمی و کتاب و کتابخانه قطع کنید; زیرا علم روز به روز متکامل می شود. اگر انسان همواره در مقام تعلیم و تعلم نباشد و علم خود را کامل نکند علاوه بر اینکه معلومات گذشته را فراموش می کند، پاسخگوی سؤالهای جدید نخواهد بود.
نکته دومی که خدمتتان عرض می کنم این است که در اول سوره بقره خداوند متعال ” متقین” را چنین تفسیر می کند: “الذین یؤمنون بالغیب و یقیمون الصل