خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲) شامل 84 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل چشم اندازی نوین به دنیای جبران خلیل جبران(۲) :

انسان در آینه جبران
در شماره پیشین تاریخچه ای اجمالی از زندگی، آثار، سبک و مبانی اندیشه این نویسنده بنام عرب را تقدیم شما خوانندگان گرامی نمودیم و بیان کردیم که تلخکامی های زندگی جبران ازاو شخصیتی ویژه ساخت. مصایب روزگار، او را به انسانی شورشی وطغیانگر، مانند کرد که نمود بارز آن را درپشت پا زدن او به عرف و سنت جامعه وسبک ادبی کلاسیسم شاهد هستیم; درعین حال او با اعتقاد به وحدت وجود،بشریت را پیکری واحد دانسته، از دردهر عضو این مجموعه به فغان می آید و ازسوی دیگر تحت تاثیر نهضت ادبی فراگیر در غرب، ادبیات را به اجتماع پیوند می زند تا از راه این پیوند، دین خودرا نسبت به همنوعانش ادا کند.
به این ترتیب می بینیم که «جبران خلیل جبران » به عنوان نویسنده دردآشنای جامعه انسانی در ادبیات معاصرعرب و شاید در بعدی وسیعتر، در ادبیات جهانی مطرح است. در این مختصر بر آنیم میزان پردازش او را به مسائل و مشکلات اجتماع بشری مورد تامل قرار داده، از این راه به مقدار واقع نگری و راهگشا بودن ادبیات او دست یازیم.
جبران در باب اجتماع انسانی، آرا وفلسفه مختص به خود دارد. در فرهنگ اصطلاحات اجتماعی او امت شامل مجموعه ای از افراد با اخلاق، افکار وعقاید متفاوت است که آنان را رابطه ای قویتر از اخلاق، عمیقتر از مسلک وگسترده تر از اندیشه ها و نظرات به یکدیگر پیوند می دهد.» آنگاه می پرسد:«اما اساس این رابطه و عامل وحدت هرامتی چیست؟» و خود پاسخ می دهد:«شاید وحدت دینی یا زبانی یا وحدت خونی! اما تاریخ بیشتر اوقات شاهد نقض این موارد است. پس سؤال همچنان به قوت خود باقی است که عامل پیوند افرادامت در چیست؟» ^(۱)
جبران به ادعای خودش در این زمینه نظریه ویژه و عجیبی دارد. او می گوید:«هر مردمی برای خود ذاتی عام دارند که ازلحاظ جوهر و طبیعت بسیار شبیه ذات فردی از افراد آن مردم است. چنین ذاتی درعین اینکه ریشه در درون افراد دارد،مستقل و دارای حیاتی ویژه و اراده ای منحصر بفرد است. این ذات عام بسان کیان هر فرد که از کودکی آغاز و به جوانی رسیده سپس دستخوش پیری و کهنسالی می شود، از حالت خواب و بیداری صبحگاهی به بیداری کامل نیمروز وکسالت عصر سپس خستگی شبانگاهی وسرانجام خوابی عمیق می گراید.» به نظرجبران، این کیان معنوی هر قدر که دستخوش تغییر گردد رو به اضمحلال نمی رود بلکه دائما از شکلی به شکل دیگر در آمده، از نسلی به نسل دیگرمنتقل می گردد و عطر وجودی آن پیوسته رو به بالا به سمت عالم بقا متصاعد است تا به جوهر مطلق بپیوندد.
اینک ماییم وارث مجموعه ذات عام موجود در زمین که آنگاه به این میراث صورت محسوس خواهیم داد که مت به صورت ذاتی با حیات خاص و اراده ای ویژه متبلور گردد. ^(۲)
از سویی زندگی هر امتی مانند زندگی هر فرد، آمیخته با آرزو و ترس است;گاهی به امید نزدیک می گردد و گاهی از آن فاصله می گیرد و به مرز نومیدی می رسد. ^(۳)
می بینیم که نویسنده در اینجا نیزهمچون جامعه شناسان، یک فلسفه خاص اجتماعی ارائه می دهد او در ادامه، آفات تهدید کننده امتها را بدینگونه برمی شمرد: وجود تشتت و اختلاف،وابستگی اقتصادی به دیگر امتها، شیوع روحیه ستم پذیری و عدم وجود بینش صحیح، عدم تطابق گفتار و کردار، فقدان شجاعت، وجود حاکمان حیله گر ومدعیان علم و هنر از جمله ویروسهای بیماری زای اجتماع است. ^(۴)
او تا اینجا تعریفی کلی از امت داده است اما در مقالات متعدد به شرح و بسطو توضیح بیشتر در این مورد می پردازد. بنابه تعریف او: «امت از مجموعه افراد باخلق و خوی متفاوت تشکیل یافته است.» او در جای دیگر می گوید: «انسانهاموجودات پیچیده ای هستند که ازظاهرشان نمی توان به درونشان راه یافت و برای شناسایی آنان اعتماد به اقوال، کارصحیحی نیست بلکه باید بدانچه بیان نمی دارند، گوش فرا داد.» (رمل و زبد،ص ۳۶) جبران در یک تمثیل برای دریافت خفایا و اسرار درونی انسان ازمیلبومین، دختر خدای آسمانها و زمین،خدای خدایان ژوپیتر یعنی فرشته درد ورنج مدد می جوید. فرشته دست او راگرفته و چیزهایی را به وی می نمایاند که جبران آرزو می کند کاش آنها را نمی دیدچرا که شاهد درد و اندوه است: رایت ولیتنی لم اره رایت; ملائکه السعاده تحارب ابالسه الشقاء و الانسان بینهما فی حیره تمیل به نحو الامل تاره و القنوط اخری (دمعه و انتسامه، ص ۷۲). دیدن این صحنه های دلخراش قلب او رامی فشارد و در مقام حل، تحیرش را صدچندان می کند.
او گاهی با استفاده از سبک رمزی می کوشد تا افراد جامعه خود را باخصلتهای ویژه شان به تصویر بکشد و درمقاله «رجل من لبنان »، مریم مجدلیه مادرمسیح اشاره به همه مادران دنیا دارد که سرشار از مهربانی اند (یسوع بن الانسان،ص ۳۱۴). یهودا، رمز دنیا طلبانی است که دوست را به بهای اندک می فروشند وقیافا اشاره به دینمردانی دارد که برای استحکام پایگاه دینی خود هر گونه خلافی را مجاز می شمرند و «بیلاطس »رمز حکام ضعیف و فرصت طلب است(یسوع بن الانسان، ص ۳۱۵).
جبران با توصیف امت شرقی بطوراختصاصی در واقع علل انحطاط آنان رابیان می کند. در این مجموعه هر فردشخصیت اجتماعی مخصوص به خود رامی یابد. شخصیتهای شرقی او بیشتربازیگر نقشهای منفی اند. کاهنان زمان اوچون روباه مکار و قسیسان همگی آزمندند. جوانان به دروغ روآورده و ازخدا گونگی بدور شده و عواطفشان درخواب است. قانونگذاران چنین جمعی فریبکار و ریا پیشه و پول پرستند وطبیبان با روح افراد ساده لوح بازی می کنند. نادان خود را همپای دانا فرض کرده، فقیران مسکین در حال کاشت وپولداران قدرتمند در حال درو و خوردن محصولاتند. به نام شریعت به افراد ظلم می شود. زن گوش به فرمان مرد وبازیچه ای در دست اوست. سربازان کارشان نگهبانی از شرف موروثی است.در چنین جامعه ای که افراد همگی مسخ شده اند، آزادی به تنهایی در خیابانها پرسه زنان به دنبال مکانی برای بروز است، اماکسی نیست که او را جدی بگیرد. انسانهااز ترس به صبر پناه می برند و اگر لطفی کنند از خوف است(دمعه و ابتسامه،ص ۷۴). عده ای از افراد این جامعه بدون درک و فهم، طوطی وار حرفهای دیگران رابازگو می کنند (النبی، ص ۱۱۸) و خلاصه اینکه در این جامعه، شما مردگانی رامی بینید که مدعی زندگی اند; از این روحفار القبور به کمکشان می شتابد تاجسدهای گندیده شان را به خاک بسپارد(العواصف، ص ۳۴).
در این اجتماع، انسانهای طفیلی مدعی حق و صاحبان حق، خاموشند.همسایه غارت می شود و اگر عطایی بخشیده شود، در قبال این سخاوت انتظاردریافت تشکر و سپاس می رود(المجنون، ص ۸۸). خودخواهیها چنان به اوج می رسد که هر کس فکر می کندارزش کارش از دیگری بیشتر است (التائه،ص ۵۵). با دیدن چنین کابوسی جبران فریاد بر می آورد: آیا زمین این است؟ آیاانسان همین است؟ (دمعه و ابتسامه،ص ۷۴) دریغا که دیگر نباید به دست آوردهای فرزند آدم اندیشید (دمعه وابتسامه، ص ۴۵)! ننگ بر این انسان که باخدایان به دشمنی برخاسته است(العواصف، ص ۷۹)! به نظر او انسان امروز از سرنوشت مشابه انسان دیروزبرخوردار است(البدائع و الطرائف،ص ۱۵۱) و اختلاف طبقاتی به اوج خودرسیده است. او بندگانی را می بیند که درمقابل بتها خاضعانه تعظیم نموده اند،پادشاهانی که بر حریر و دیباج تکیه داده اند، دزدانی که حرفه دیگری جز ربودن اموال ندارند و رانده شدگان از جامعه ونفرین شدگان زمین… یعنی جامعه ای به تمام معنی پر از تعصب، درگیری و بحران.شدت مرض در این جامعه به حدی رسیده که حتی پزشک معالج در خودشهامت نزدیک شدن به بیمار را نمی بیند;زیرا هر لحظه خوف آن می رود که در بین چنگال مرگ آسای بیمار جنونی خفه گردد(العواصف، ص ۱۷۱). در این بین اگر هم کسی جرات یافته بخواهد به نام انسانیت فریاد برآورد، گوش شنوایی را نخواهدیافت (دمعه و ابتسامه، ص ۲۱۶-۲۱۷).انسانی که در این جامعه اسیر گشته براستی مستحق ترحم است(دمعه وابتسامه، ص ۱۹). در چنین حالتی مکتب رمانتیسم در خود فرو رفتن و فاصله گرفتن از جامعه را پیشنهاد می کند، اماگفتیم که رومانتیسم جبرانی از نوع خاص خودش است. با وجود به نمایش گذاشتن این زشتی ها و پلشتی ها، جبران به آینده چشم امید دوخته است: و سیجی ءالصباح… وجدتنی و شبابی سائرا علی مهل و الامل یرکض امانی (دمعه وابتسامه، ص ۷۴). عدالت ثابت خواهدکرد که فردا از آن حقیقت است(العواصف، ص ۱۴۲) و فرزندان آینده،فجر عهد جدیدی هستند. اینان بذرهایی هستند که خداوند در بوستانی افشانده وآنان با هشیاری خود پوسته بذرها راشکافته و به سوی خورشید ره خواهندسپرد. از این بذرها درختی عظیم می رویدکه ریشه در قلب خاک و شاخه به سمت فضای لایتناهی دارد(البدائع و الطرائف،ص ۱۵۱-۱۵۲). اخلاق از دیدگاه جبران
بر شمردن آفات اخلاقی جامعه ازجمله مطالب مورد توجه جبران است.این صفات که جذام وار در جان افرادجامعه رسوخ می کند، آنان را چنان مبتلامی گرداند که از خود و اجتماع، بیگانه می شوند. نویسنده با ذکر این آفات، قدمی دیگر در راه ادای رسالت خود برمی دارد.حساسیت او نسبت به این صفات ناپسندمتفاوت است و شاید ریا و تظاهر ازمهمترین مسائلی باشد که بدان پرداخته است. به اعتقاد او انسان نباید به ظاهراشخاص اعتماد نماید بلکه باید به آنچه در کنه وجود آنان مخفی شده، دسترسی پیدا کند، زیرا اخلاق حقیقی در نهادانسان، ساکت و خاموش است، اما اخلاق اکتسابی (ریا و تظاهر) به پرگویی مشغول است (رمل و زبد ص ۳۶-۳۷). او دراولین بیت قصیده «المواکب » نیکی اجباری را امری مذموم و در واقع نوعی تظاهر و تصنع می شمارد(المواکب،ص ۲۳);
الخیر فی الناس مصنوع اذا جبروا والشر فی الناس لایفنی و ان قبروا
در ابیاتی دیگر از همین قصیده لطف و مهربانی در میان مردم را امری عارضی،و ریاکارانه و عاری از جوهر اخلاص می داند و آن را به صدف بزرگی تشبیه می کند که مرواریدی در آن نیست(المواکب ص ۳۰);
واللطف فی الناس اصداف و ان نعمت اضلاعها لم تکن فی جوفها الدرر
حتی انسان فرومایه نیز با ملبس شدن به این صفت حسنه در واقع می خواهدهراس درونی خود را تخفیف بخشد(المواکب، ص ۳۰);
و اللطف لنذل درع یستجیربه ان داعه وجل او هاله الخطر
روحیه ریا کاری و عدم اخلاص حتی بین صمیمی ترین دوستان و خویشاوندان نیز وجود دارد زیرا ضمیر ناخود آگاه انسان همواره به سویی می رود که خود آگاهش آن را به خاطر مصالح انکار می کند. درهمین راستا نویسنده پرده ای از رابطه عاطفی بین یک مادر و دختر را به نمایش می گذارد. ورای این رابطه تماما ظلمت وآمیزه ای از کینه و بغض است اما آن دویکدیگر را با کلمات زیبا و دوست داشتنی فریب می دهند و برای سوءاستفاده به رفتار تصنعی با یکدیگرمی پردازند. در جای دیگر از زبان ورده الهانی – زنی که خلاف عرف جامعه قیام کرده و به خواسته قلبی خود در ازای مطرود شدن از جامعه تحقق بخشیده است – ریا، خیانت، دروغ و همه صفات نکوهیده اخلاقی را محکوم می کند. اومی گوید: «به این خانه های زیبا وقصرهای باشکوه که صاحبان زر و زور درآن سکنی دارند، بنگر! در بین دیوارهای پوشیده از حریر و دیباج، خیانت در کنارریا جای گرفته و زیر سقفهای زرنگارش دروغ و تصنع قرین همند (الارواح المتمرده، ص ۴۱). من از آنان بیزار نیستم بلکه از تسلیم بی قید و شرطشان در مقابل ریا و کذب و خباثت متنفرم (الارواح المتمرده، ص ۴۵). جبران افراطی ترین جلوه از جلوه های ریا را تظاهر و مردم فریبی رایج در بین مردان دین می بیند;همان کاهنان و قسیسانی که هدفی جزرسیدن به مطامع دنیوی نداشته و باپوشیدن جامه دین، زشتی ها و خباثتهای درون خود را از دیدگان مردم ساده لوح مخفی می دارند و به این ترتیب بر قلبها وافکار ظاهر بینان حکومت کرده و آنان را ازدین حقیقی که مطابق با فطرت انسانی است، دور می کنند. با این دید، وی شدیدترین حملات خود را متوجه این قشر از افراد جامعه می گرداند.
جبران از آن دسته افرادی نیست که خود را از عیوب منزه بداند; از همین روپیش از آنکه دیگران را توبیخ کند به مؤاخذه خود می پردازد و می گوید:
«هفت بار نفسم را خوار شمردم: اولین بار آنگاه که با پست کردن خود، خواست به مقام والایی برسد(تن به ذلت دادن).مرتبه دوم آنگاه که در پیشگاه انسان زمینگیر، لنگان شد(ترجم احمقانه).سومین بار زمانی که بین انجام دو کارسخت و آسان مختار بود ولی کار آسان راانتخاب کرد (راحت طلبی). چهارمین دفعه وقتی که خطا کرد اما با یاد خطای دیگران خود را تسلی داد(عیب دیگران رادیدن). بار پنجم آنگاه که از روی ضعف صبر نمود و این صبر را قوت نامید(تسلیم شدن). ششمین مرتبه وقتی که از گل ولای حیات خرامان دامن برکشید(تحقیر)و هفتمین بار آنگاه که به درگاه خدامناجات کرده و آن را به حساب فضیلت خود گذاشت (عجب).» (البدائع والطرائف ص ۶۷- رمل و زبد ص ۳۲-۳۳)
او بطور کلی تمییز دادن بین خیر و شرو حسن و قبح را امری دشوار می داند زیراقبح، لباس حسن را ربوده و بر تن خویش کرده و حسن بناچار به جامه قبح ملبس گردیده است. در این بین تنها معدود