خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل گزارشی از مقاله (فرقه السَّلَفیه و تطوّراتها فی التاریخ)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گزارشی از مقاله (فرقه السَّلَفیه و تطوّراتها فی التاریخ) :

مرحوم آیهالله سید مهدی روحانی در سال ۱۳۶۲، همراه هیأتی متشکّل از اساتید و پژوهشگران حوزه علمیه قم، عازم ژاپن شد و در سی و یکمین نشست علوم انسانی که درآن جا برگزار گردید، شرکت جُست. سخنرانی ایشان در آن نشست، تحت عنوان «فرقه السَلَفیه و تطوّراتها فی التاریخ» بود که متن آن در شماره دوم مجلّه نور علم در همان سال، منتشر شد. متن این سخنرانی عربی است. با توجه به نکات ارزشمندی که در این مقاله موجود است،خلاصه ای از آن تقدیم می شود.

فرقه های اسلامی، دو نوع اختلاف با یکدیگر داشته اند: ۱) اختلاف در اصول و عقاید؛ ۲) اختلاف در فروع و فقه. فرقه «سَلَفیه» که به «وهابیه»معروف شده است، در اصول و فروع، با دیگر فِرَق اهل سنّت، اختلاف دارد.ادّعای سلفیه این است که بدعت هایی از خارج دینْ به دین وارد شده است. همچنین معتقدند اموری جزو دین شده که در تناقض با دین است و مسلمانان، این بدعت ها را به عنوان دین گرفته اند و به این طریق، از مسیر گذشتگان (سَلَف) صالح که همان صحابیان و تابعیان باشند جدا شده اند و تنها فرقه ای که مسیر درست را که همان مسیر صحابیان و تابعیان است در پیش گرفته اند، سلفیه اند. لذا این نام را برای خویش برگزیده اند.

حدیث در اندیشه سلفیه

در اندیشه سلفیان، حدیث، دارای جایگاه ویژه ای است. آنها به احادیثِ نقل شده از پیامبر(ص)، آرای صحابیان و گفتار تابعیان را هم افزوده اند و در ردیف سنّت پیامبر(ص) قرار داده اند. این مأثورات، اصل مهمّی نزد آنها به شمار می رود و قرآن را نیز بر همین محتوا حمل می کنند و آن را به عنوان میزانی که احادیث در موافقت و مخالفت با آن سنجیده می شود، نمی پذیرند و معتقدند که نظریه «عرضه احادیث بر قرآن»، از گفتار زنادقه است.

مذهب سلفیه، چنان که برخی پنداشته اند، مذهب جدیدی نیست که توسط ابن تیمیّه در قرن چهارم، بنیاد نهاده شده باشد یا شیخ محمد بن عبدالوهّاب(م ۱۲۰۷ق) آن را تأسیس نموده باشد؛ بلکه ریشه این فرقه، به اعتقاد برخی به قرن اوّل هجری و به اعتقاد برخی به قرن دوم و سوم هجری برمی گردد. آری، ابن تیمیّه هم نکاتی به آن افزود که در قرون اوّلیه وجود نداشت. سیر تطوّر نظریات سلفیان، شش مرحله دارد که ما در این جا به بیان اجمالی آنها می پردازیم.

مرحله اوّل

چون دیدگاه سلفیه مبتنی بر حدیث است، اشاره ای به تاریخ حدیث، ضروری می نماید. در تاریخ اسلام، به سبب منع نقل حدیث از سوی خلفا از یک طرف، و از سوی دیگر به دلیل نسبت دادن این نقل به پیامبر(ص) که: «از من، غیر از قرآن را ننویسید و اگر چیزی نوشته اند، آن را محو کنید»، عدم تدوین احادیث، به صورت امر مقدّس درآمده بود، مگر نزد عدّه ای کمی از مسلمانان، یعنی شیعیان و گروه اندکی از اهل سنّت که به جمع آوری احادیث مشغول بودند.

سپس در زمان عمر بن عبدالعزیز، برخی بر این شدند که حدیثی که از پیامبر(ص) درباره از بین بردن احادیثْ نقل شده، ساختگی است و دلایل ساختگی بودن آن را بیان کردند.

نتایج زیانبار منع نقل حدیث

۱. با از بین رفتن احادیث، باب رأی، باز شد و هر کس طبق تشخیص خود، مصالح و مفاسد را از هم بازمی شناخت و متولّی امر هم حاکمان بودند.

۲. به دلیل کمیِ احادیث روایت شده از پیامبر(ص) ، در کنار سنّت رسول خدا، سنّت دیگر افراد (مانند خلفای راشدین و برخی صحابه) نیز شایع شد و سنّت این افراد، نه به عنوان این که ناقل سنّت و گفته پیامبر(ص) هستند، بلکه به این عنوان که دارای حقّ قانونگذاری و تشریع احکام هستند و بر امّت هم لازم است که از آنها پیروی کنند، ترویج شد.

۳. منع نقل حدیث، در دوره بعد از خلفای راشدین، آثار سوء خود را نشان داد و زمینه برای جعل احادیث و ورود «اسرائیلیات»، هموار شد.