خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سخنرانی حضرت آیت الله مهدوی کنی به مناسبت روز معلم (در جمع اساتید واحد خواهران دانشگاه امام صادق علیه السلام)

بسم الله الرحمن الرحیم – الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و مولانا ابی القاسم محمد و علی آله الطیبین سیما بقیه الله فی الارضین حجه ابن الحسن المهدی (عجل الله تعالی فرجه و جعلنا من انصاره و شیعته). اما بعد فقد قال الحکیم فی کتابه: اعوذ بالله من الشیطان الرجیم «یا ایها الانسان انک کادح الی ربک کدحا فملاقیه .»
در فرهنگ اسلامی و آموزه های دینی، این نکته همیشه مورد توجه است که هر حرکت، فکر و اندیشه ای باید هدفدار و قانونمند باشد و هدف هم باید هدف نهایی باشد; هدفهای نسبی و واسطه ای اگر در مسیر اصلی جهت گیری نشده باشند، ابتر هستند . لذا قرآن کریم مساله لقاء خداوند را به عنوان هدف تمام حرکات بازگو می فرماید . آیه کریمه ای که تلاوت کردم به همین نکته اشاره می کند که انسان خواه و ناخواه در مسیر زندگی به سوی خدا می رود . کدح به معنای حرکت توام با سختی و تلاش است . بالاخره انسان فطرتا به سوی هدفی معین تلاش می کند . آن هدف نهایی به فرموده قرآن خداوند است . قرآن می فرماید: «الی ربک » نه «الی خالقک » ; یعنی کسی که علاوه بر خلقت و آفرینش، مربی انسان هم هست و برای تکامل انسان مقدماتی را در خود انسان و در عالم خلقت فراهم کرده است که اگر این مقدمات نبود، ملاقات خدا حاصل نمی شد .
این امکانات حرکت انسان را به سوی خداوند رهبری می کند تا انسان خدا را ملاقات کند; منتهی ملاقات خداوند دو قسم است: گاهی با سرور همراه است و گاهی با شرمندگی . آنهایی که کتابشان در دست راستشان قرار می گیرد، «وجوه یومئذ ناضره الی ربها ناظره » ، خدا را با خوشحالی نگاه می کنند و گروهی هم فاقره هستند; یعنی فقیر و تنگدست و با شرمندگی به ملاقات خدا می آیند .
این مقدمه بحث من است با این برداشت که ما در زندگی علمی، شخصی، اجتماعی و سیاسی باید برمبنای فرهنگ قرآن هدفدار باشیم . دیگر اینکه برای رسیدن به هدف از روی اختیار و انتخاب و گزینش مسلما باید آزادی باشد; انسان اگر بخواهد انتخاب کند، باید آزاد باشد و دو یا چند راه موجود باشد تا بتواند یکی را انتخاب کند . از این جهت قرآن، ما را موجودی آزاد و مختار معرفی می فرماید: «انا هدیناه السبیل اما شاکرا و اما کفورا» ; انسان هدایت شده منتهی می تواند شاکر باشد یا ناسپاس و کافر .
این آزادی به معنی آزادی تکوینی است نه آزادی تشریعی و تکلیف; لذا در سوره هل اتی می فرماید: «انا اعتدنا للکافرین سلاسل و اغلالا و سعیرا» .
اگر قرار بود در انتخاب هم انسان آزاد باشد، دیگر «اعتدنا للکافرین سلاسل و اغلالا و سعیرا» مفهومی نداشت; این آزادی، آزادی خلقت است; یعنی انسان در مقام خلقت آزاد است . ولی این آزادی از طرف خداوند اهداء شده است; به قول ملاصدرا انسان در مختار بودن مجبور است; یعنی نمی تواند بگوید من می خواهم از حیطه آزادی بیرون بیایم; چون از لحاظ فطری آزاد خلق شده است; یعنی جبله و فطرت او بر اختیار نهاده شده و این از فضایل و امتیازات انسان است که دارای اختیار است .
این اختیار هم در مقام اندیشه وجود دارد و هم در مقام عمل و هیچگاه کسی نمی تواند اختیار اندیشه یا اختیار در عمل را از انسان بگیرد . نمی شود هم گرفت . اگر هم کسی بخواهد فطرت انسان را مغشوش و مختل کند، انسان به فساد و تباهی کشانده می شود; لذا در اسلام و در تربیتهای اسلامی، آزادی «آزادی هدایت شده » است . در دموکراسی هم که می گویند «دموکراسی هدایت شده » به همین معناست که انسان را در غوغای زمانه میان افکار مختلف، خواسته ها و امیال متشنج و پراکنده، رها کردن که انسان را به تباهی و فساد می کشاند . انبیاء برای همین آمدند که انسان صاحب عقل و اندیشه را هدایت کنند و این هدایت اول از کتاب و قلم شروع شد .
خداوند در اولین سوره قرآن کریم، یعنی سوره علق، بحث خواندن و نوشتن یعنی کتاب و قلم را طرح می کند . مقصود از این کتاب، کتاب آسمانی تنها نیست . خدا می فرماید: «اقرا و ربک الاکرم الذی علم بالقلم علم الانسان ما لم یعلم » . آنچه را انسان نمی دانسته، خدا به وسیله قلم و کتاب به انسان یاد داده و هدایت کرده است، بنابراین قلم و کتابت وسیله ای است برای هدایت انسانها، اگر که جهت گیری پیدا کند و رها نشود; چون کتاب رها نیست، محصور است به جهاتی که انسان را هدایت می کند و به همین جهت قرآن به قلم قسم یاد می کند .
قلم تجربه های گذشته را می رساند، که اگر قلم نبود تجربه ها همه از بین می رفت . پس قلم حافظ تجربه ها و آموخته هاست .
انبیا نیز صاحب کتاب بوده اند . بعد از کتاب، تفکر شروع می شود . بعد از آنکه انسان وارد مدرسه شد، از راه کتاب فکرش شروع به فعالیت می کند . تا اینجا اسلام با همه دانشمندان و اندیشمندان همراه است که از کتاب و قلم باید شروع کرد و باید از تجربه های دیگران و فکر و اندیشه استفاده کرد . اما از این پس انسان بر سر دو راهی قرار می گیرد که آیا اندیشه رهاست که هر کجا واست برود یا هدایت شده است؟ این بحثی است که شهید مطهری رحمه الله مطرح نموده که اندیشه نعمتی است که خدا به انسان داده و انسان باید اندیشه داشته باشد، باید آزادی در فکر داشته باشد . ولی آیا این آزادی، آزادی مطلق است یا آزادی هدایت شده؟ قرآن می فرماید که آزادی هدایت شده است .
امیرالمؤمنین علی علیه السلام در نهج البلاغه می فرمایند: انبیا آمدند که فطرت مردم را بیدار کنند: «فبعث فیهم رسله، و واتر الیهم انبیائه، لیستادوهم میثاق فطرته و یذکروهم منسی نعمته و یثیروا الیهم دقائق العقول » ; خداوند پیامبران را یکی پس از دیگری فرستاد تا میثاق فطرت را از مردم مطالبه کنند، نعمتهای فراموش شده را به یادشان آرند و گنجینه های عقولشان را شکوفا سازند . همه پیامبران هدایت را در نظر گرفته اند . انسان بالاخره انسان است، جماد نیست . انسان با هویت انسانی اش آزاد است، نه بدون هویت انسانی اش ; لذا وقتی انبیا آمدند، چیز تازه ای نیاوردند که به انسانها تحمیل کنند . بهترین دلیل بر اینکه انبیا آنچه را که انسانها می خواستند آورده اند، این است که هیچ دانشمند، مصلح یا قدرتمندی به اندازه انبیا اثر نگذاشته است . این قابل انکار نیست; آنها هم که به دین اعتقادی ندارند، می دانند که انبیا اثرشان بیش از همه دانشمندان، ثروتمندان و زورگویان بوده است .
انبیا آمدند و آنچه را که مردم می خواستند به آنها دادند، و چیز دیگری را به آنها تحمیل نکردند; لذا می فرماید: «لیستادوهم میثاق فطرته » آمدند و بر اساس فطرت مطالبه کردند . امروز مطالبه سیاسی در بین مردم مطرح است . من همین جا اشاره می کنم که آن چیزی را که مطالبات واقعی مردم است، باید سؤال کرد، نه مطالباتی که مورد امیال مردم است; چون امیال بین ما و حیوانات مشترک است . حیوانات هم شهوات و خواسته های مادی و شهوی دارند . باید دید که آیا این مطالبات انسانی است؟ یا مسؤولان حکومتی باید مردم را در حد امکان، به مطالباتشان برسانند; انبیااز مردم مطالبه کردند نه اینکه مطالبه دادند . این فکر که ما همیشه انسانها را طلبکار، صاحب طلب و صاحب حق فرض کنیم، آنهم حق یکطرفه، گمراه کننده است; این همان حقی است که قرآن دارد . «و ان تطع اکثر من فی الارض یضلوک عن سبیل الله » ; اگر مسیر خواسته های مردم را پیروی کنی، تو هم که پیامبر هستی، گمراه می شوی .
پیامبر باید از