خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سینما و هویت دینی دفاع مقدس(۱)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سینما و هویت دینی دفاع مقدس(۱) :

علیهاالسلام سینمایی را که اکنون در کشور ما خود را موقوف به جنگ کرده است نباید مشمول عنوان کلی «سینمای جنگ» دانست و راستش، اگر جنگ ما نیز از زمره جنگ هایی بود که در این قرون اخیر در کره زمین رخ داده است، بنده خود از نخستین کسانی بودم که از نظر گاهی مخالف با جنگ فیلم می ساختم. در عنوان «سینمای جنگ» هیچ اشاره ای به ماهیت دفاع هشت ساله ما در برابر آن جنگِ تحمیل شده وجود ندارد و مسئله به گونه ای عنوان می شود که تو گویی اگر ما خدای ناکرده هنرمندانی بودیم متوطن در عراق که از قضای روزگار در دوران جانیِ قدرت طلبِ تجاوزگرِ کژاندیشی چون صدام تکریتی می زیستیم، باز هم می بایست قادسیه مفتضح و شکست خورده صدام را مصداق عنوان «جنگ» بگیریم و حالا بحث کنیم که وظیفه سینمای جنگ چه می تواند باشد.

آیا اگر به جای حاج همت(۲) و حاجی پور(۳) و کاوه(۴) و علیرضا نوری(۵) و محمد بروجردی(۶) و حاج حسین خرازی(۷) و دیگران، افرادی چون سرتیپ «طالع رحیم الدوری» و «عدنان خیراللّه » و «ضیاء توفیق ابراهیم» و «ماهر عبدالرشید» فرمانده تیپ ها و لشکرهای جبهه ما بودند و این ما بودیم که مثل بلای ناگهانی بر سر مردم بی دفاع غرب و جنوب ایران ریخته بودیم و جنگ را آغاز کرده بودیم، باز هم این بحث ها می توانست ضرورتی داشته باشد؟

خیر، همه جنگ ها بد است مگر جهاد فی سبیل اللّه . و اگر نبود این حقیقت که جبهه های ما مسلخ و مقتل عُشّاق بوده است و آوردگاه دلیران حق پرستی چون همت و خرازی و دیگران که از مقام خلیفه اللهی بشر دفاع می کردند، وظیفه سینماگران نیز آن بود که «غلاف تمام فلزی»(۸) بسازند و نظام نیهیلیستی ارتش های دنیا را به استهزا بگیرند.

هنر باید راه آسمان را بنمایاند و بالی بلندپرواز باشد برای اعتلای روح و اگر این جنگ نیز، چون دیگر جنگ ها، دریچه ای بود به جهنم سوزان ددمنشی و سفاکی روح بشر، سینما می بایست که جانب انکار بگیرد و هویتی «ضدّ جنگ» بیابد. یعنی این عنوان «سینمای جنگ» عنوان کاملی نیست و بر آن چه مراد ماست دلالتی ندارد و شاید از جانب همان کسانی ابداع شده باشد که این جنگ را هرگز جز از جنبه سیاسی و تاریخی آن ندیدند و در تمام طول جنگ سعی می کردند که آن را به محدوده معادلات مرسوم سیاست جهانی بکشانند و «هویت دینی» آن را در قراردادهای سیاسی و روابط بین المللی و قطع نامه های رنگارنگ مستحیل کنند و بالاخره هم از عهده برآمدند. نمی خواهم حکم صادر کنم که ما می بایست قضاوت های بین المللی و مناسبت های جهانی را به هیچ بگیریم؛ اما این هست که در این جهان که جهانِ حاکمیتِ زورمداران و قداره بندهاست، روابط و مناسبات بین المللی به گونه ای تنظیم شده اند که راه را بر هر تغییر و تحول عمده ای می بندند و بهترین شاهد این مدعا همان است که خود این قداره بندهای زورگو نیز وقتی می خواهند از طریق خلق الساعه کشوری دروغین چون اسرائیل را در قلب جهان اسلام ایجاد کنند، ن