خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 51 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل روشهای تربیتی در نهج البلاغه (۳) :

تأثیر محیط در تربیت

در شماره
پیش مطالبی درباره معنی و مفهوم تربیت و همچنین طبیعت و زیست شناسی کودک از دیدگاه
امیرمؤمنان علی علیه السلام در نهج البلاغه ارائه شد و اینک دیدگان آن حضرت در
رابطه با تأثیر محیدط در انسانها، بالاخص کودکان:

محیط،
مجموعه شرایط و عواملی است که انسان در میان آنها زندگی می کند و بر روند زیست و
حیات او تأثیر دارند. دقیقا این شرایط بدون رعایت مسأله «تربیت» ناممکن خواهد بود.
البته، دوری و نزدیکی این عوامل و مناسبات، چندان تأثیر مهمی در شرایط محیطی
ندارد. زیرا گاهی یک عامل بسیار نزدیک، تأثیر چشم گیری در تربیت ندارد و احیانا یک
عامل دوردست، آنچنان در تربیت مؤثر است که ممکن است مجرای تفکر و طبیعت زندگی آدمی
را تغییر دهد.

نمونه
بارز این عوامل، به تعبیر قرآن مجید، زندگی بادیه نشینانی است که ادعای ایمان
می کردند و در جمع مؤمنان می زیستند اما قرآن مجید آنها را از داشتن روح ایمان،
محروم می داند زیرا ایمان در اعماق دل آنها نفوذ نکرده بود:

«قالَتِ
الاعرابُ امنّا قُل لَم تؤمنوا ولکِن قولوا أسْلَمْنا و لمّا یَدْخُلِ الایمانُ فی
قُلوبِکُم^(۱)».

«بادیه نشینان می گویند ما ایمان آورده ایم، به آنها بگو شما
ایمان نیاورده اید اما می گویید اسلام آورده ایم در حالی که ایمان در قلوب شما
وارد نشده است».

ولی گاهی
ما یک حادثه تاریخی را می شنویم که سالها پیش اتفاق افتاده است و شاید در کشورهای
بسیار دورتری از مکان زندگی ما، اما با وجود این، ما از این مسأله تاریخی، متأثر
می شویم و در تفکر و حیات روحی ما اثر می گذارد. مانند مسأله بردگی و آزادی آنها،
جنگهای شمال و جنوب و امثال اینها.

از این جا
روشن می شود که محیط و شرایط اقلیمی و اجتماعی، کاملاً در روحیّات و تربیت انسان،
اثر دارد و راههای عقلانی و وجدانی و سلوکی آدمی را تعیین می کند. لذا برای تمامی
مربیان اجتماعی، ضرورت دارد که شرایط محیطی را کاملاً در تربیت کودک در نظر بگیرند
و تأثیر قطعی آنرا در راه و روش زندگی، ملاحظه کنند.

در اینجا
طرح سؤالات زیر، ضروری می نماید:

۱. آیا
باید کودک را در مجموع شرایط موجود، تربیت کرد یا او را برای زندگی آینده و جامعه
فردا آماده ساخت؟

۲. طرح و
برنامه زندگی آینده چیست؟

دوباره به
مسأله محیط و تأثیر آن در تربیت برمی گردیم. اصولاً عواملی که انسان را احاطه دارد
و او را تحت تأثیر قرار می دهد بر دو نوع است:

۱. محیط
مادی: منظور از محیط مادی، همان شرایط طبیعی و زیستی است که آدمی در متن آن رشد
می کند. زمین، آفتاب، ستارگان، شرایط جغرافیایی، معادن، آبها، گیاهان با انواع
گوناگون آن و… محیط مادی را تشکیل می دهند که در علوم طبیعی از آنها بحث می شود.
این شرایط، قطعا در کیفیت و صحت و چگونگی زندگی انسانها دخالت دارند.

۲. محیط
اجتماعی و فرهنگی: روابط افراد با یکدیگر و در سطوح مختلف و تمامی روابط اقتصادی،
سیاسی، فنی، اخلاقی و روانی که آدمی در چارچوب آنها زندگی می کند، بر شخصیت و
تربیت او اثر می گذارند. مجموعه این شرایط در علوم انسانی، مورد بحث می باشد.

قطعا هریک
از این دو محیط (طبیعی و اجتماعی) تابع یک سلسله قواعد و قوانین منطقی هستند که
فرد تربیت پذیر، ضرورتا باید خود را با آنها تطبیق دهد و لوازم آنها را پیاده کند.

امام علی
علیه السلام در بخشی از خطبه های خود به شرایط محیط طبیعی اشاره می کند و
می فرماید: خداوند این نعمت ها را برای انسان آفریده که او به عنوان «خلیفه الله»
از آنها استفاده کند و رسالت الهی خود را انجام دهد.

«فالله
سُبْحانَه قَبْلَ أنْ یَخْلُقَ الانسان، خَلَقَ الکَوْنَ و رَتَّبَهُ أحْسَنَ
ترتیب و نَظَّمَهُ أجْمَلَ تَنظیم. و قهد الارض و أتَمَّ مرافقها علی اکملِ
الوُجوُه فَخَلَقَ فیهَا الهَواءِ الطلق و أجْری فیهَا العُیونَ و الانْهار و أعدّ
انواعَ الاطْعمَه و الاشْربَه و مِن کُلِّ الثَّمَرات و أنبتَ فیها النّبات و
الزّهر مختلفا الوانه… و بعد أنْ اتمها و جَمَعَ فیها ما تَشْتَهِی الانْفُسُ و
تَلَذُّ الاعْیُن، أخْرَجَ الیها الانسان و أسْکَنَه فیها علی أن یَکونَ
«خَلیفَتُهُ» فی ارضِهِ یحیی فی کَنَفِها و یَعیش فی خَیْراتِها و یَمضی فی
اقوالِهِ و افعالِهِ و نوایاه و مقاصِدِهِ وِفْقَ احْکامَ الله سبحانه و ارادته^(۲)».

«خداوند پیش از آنکه انسان را بیافریند، جهان را خلق کرد و
آنرا با بهترین نسق و زیباترین نظام، مرتب ساخت و بیاراست. زمین را برای زندگی
آماده ساخت و همه راهها و مرافق حیات را به بهترین صورت روی آن فراهم کرد. هوای
آزاد آفرید و نهرها و چشمه سارهای فراوان در آن جاری ساخت و انواع نعمت ها و غذاها
را، فراهم آورد از هرگونه گیاه و سبزی و گل و ریحان با رنگ های گوناگون خلق کرد
هنگامی که آفرینش آن به اتمام رسید و از همه جوانب، زندگی و شرایط آن فراهم شد،
انسان را به وجود آورد و در زمین اسکان داد تا جانشین او گردیده و تا در زمین
زندگی کرده و از خیرات آن بهره مند شود و سرانجام زندگی و اقوال و افعال خود را
طبق احکام خداوندی، انسجام بخشد».

و
همین طور محیط اجتماعی و فرهنگی، دارای قواعد و قوانین منظمی است. همچون قوانین
اقتصادی، سیاسی، اخلاقی، روانی و روابط مدنی، نظامی و انسانی. همه این نظامها در
عرصه اجتماع، ممکن است با همدیگر تصادم داشته باشند. ضرورت دارد که برای «تربیت»،
قواعد مناسبی در نظر گرفته شود که زندگی در سایه آنها کاملاً آرامش بخش و مطمئن
شود. طبیعی است که این قواعد و نظامها، محصول یک روز و دو روز نیست، بلکه نتیجه
سالها و قرن ها تجربه می باشد که در تطور ایّام و تحول روزگار به دست ما رسیده
است.

امام
می فرماید:

«و مضَتِ
الدُّهور و سَلَفَتِ الآباء و خَلَفَتِ الأبناء الی أنْ بَعَثَ الّله سبحانه،
محمدا رسول الّله صلی الله علیه و آله . لإنجاز وَعْدِهِ و تَمامَ نُبُوَّتِهِ
مأخوذا عَلَی النَّبیّین میثاقِهِ. مشهورهً سیماته، کریما میلاده و اهل الارض
یومئذٍ مِلَلٌ مُتَفَرِّقَهٌ و أهْواءٌ مُنْتَشِرَهٌ و طوائق مُتشَتِّتَه بین
مشبّه لله بخلقه أوْ مُلْحِدٌ فی اسْمِهِ أوْ مُشیرٌ الی غَیْرِهِ فَهَداهُم بِهِ
مِنَ الضَّلالَه و أنْقَذَهُم بمَکانه من الجهاله… فقبضَه الیه کریما
صلی الله علیه و آله و خَلَّفَ فیکُم ماخَلَفت الانبیاء فی اممها. إذْ لَمْ
یَتْرَکوهم هملاً بغیر طریق واضح و لاعلمٍ قائمٍ. کتاب ربّکم فیکم مبینا حلاله و
حرامه و فرائضه و فضائله^(۳)».

«و روزگار سپری شد. پدران رفتند و پسران جای آنان را گرفتند تا
آنکه خدای سبحان، محمد صلی الله علیه و آله را پیامبری داد تا دور رسالت را به
پایان رساند و وعده حق را به وفا، مقرون گرداند. طومار نبوت او به مهر پیامبران،
ممهور و نشانه های او را در کتاب گذشتگان، مذکور و مقدم او بر همه مبارک و موجب سرور.
درحالی که مردم زمین هر دسته به کیشی گردن نهاده بودند و هر گروه پی خواهشی افتاده
و در خدمت آیینی ایستاده. یا خدا را همانند آفریدگان دانسته یا صفتی که سزای او
نیست بدو بسته یا به بتی پیوسته و از خدا گسسته. پروردگار آنان را بدور از گروهی
به رستگاری کشاند و از تاریکی نادانی رهاند».

اینجا
ضرورت دارد درباره آن راه روشنی که امام به آن اشاره دارد، توضیحی داده شود.

قانون تطوّر و ویژگیهای آن

از خلال
خطبه های حضرت علی علیه السلام آشنا شدیم که حیات بشری، مشمول قانون تطوّر و تحوّل
است و این یک سنّت الهی است که بر حیات فردی و اجتماعی، به طور عموم حتّی
رسالت های آسمانی نیز شامل است. امام علیه السلام به سقوط تمدن ها اشاره می کند و
به یاد می آورد که چگونه آنها تغییر یافتند و ملّت های دیگر جایگزین آنها شدند تا
اینکه رسالت آسمانی حضرت محمد صلی الله علیه و آله نازل گردید «مضت الدهور و سلفت
الآباء».

پیامبر
اکرم صلی الله علیه و آله آمد که هدایت الهی را به اتمام رساند (و اتممت علیکم
نعمتی) و حیات متحول بشری را پاسخگو باشد و با تنظیم قوانین و نظامها حیاتی جامع و
عادل، زندگی بشری را هدایت کند. در تنظیم این قوانین و نظامها، چنان خاصیت انطباق
و تحول پذیری را رعایت کرده است که می تواند کاملاً بر تطور زمان و زندگی نسل های
آینده تطبیق شوند.

علی
علیه السلام رسالت این دین آسمانی را در خطبه خود توضیح می دهد:

«کتاب
ربّکم فیکم مبیّنا حلاله و حرامه و فرائضه و