خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن

فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن شامل 120 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن :

درآمد

:

روزگاری بیکن پدر علم نوین انگاشته می شد؛ولی از سوء بخت اشتهارش بعنوان دانشمند و فیلسوف علم رو به زوال رفته است.تاریخ نگاران امروزه از اسطوره بیکن سخن می گویند.با وجود این بیکن، به جهات عدیده، نقاد گذشته و پیامبر آینده محسوب می شود.وی نماد روح زمان خود است: تمنّای به کار گماردن ره آوردهای تکنولوژیکی انسان در راه فراهم آوردن موجبات بهزیستی انسان.

زندگینامه:فایل پاورپوینت کامل فرانسیس بیکن(۱۶۲۶-۱۵۶۱) فرزند سر نیکلاس بیکن، مهردار سلطنتی ملکه الیزابت بود.ابتدا در کمبریج به تحصیل پرداخت، سپس برای آموختن حقوق وارد گریز این شد، بعدا به نمایندگی مجلس انتخاب گردید.وقتی جیمز اول بر الیزابت فاتح شد، اقبال بیکن درخشیدن گرفت.وی توسط جمیز به مقام شوالیه نایل آمد و در سالهای بعد مناصب مهم و متعددی در دربار پیدا کرد.اما در ۱۶۲۱ به جرم قبول رشوه، مورد اتهام قرار گرفت. پس از آن، از مناصب خود خلع گردید و برای یک زندگی ای که یکسره مصروف مطالعه و نگارش شد، عزلت گزید.

مشغله ذهنی بیکن در امور قضایی و درباری به حدی بود که هرگز توفیق نیافت پروژه های علمی و فلسفی خویش را به اتمام رساند.با وجود این، به نگارش چندین اثر چشمگیر کامیاب گردید.در ۱۵۹۷، «مقالات»وی به چاپ رسید و در ۱۶۰۵، «فزونی و پیشرفت دانش»را منتشر ساخت.این اثر را مخصوص شاه جمیز نوشت، و تنها کار بیکن است که به انگلیسی نگاشته شده است.در این اثر تحلیل بیکن از منزلت جاری علوم عرضه می شود. مشهورترین اثر بیکن«ارغنون جدید»در ۱۶۲۰ به طبع رسید.در این اثر از روش استقرایی بحث می کند که به زعم وی انقلابی در علوم به پا خواهد کرد.کتاب«آتلانتیس نو»پس از مرگ بیکن در (*)این مقاله ترجمه ای است از اثر ذیل با این مشخصات:

The Philosophy of Science:Nicholas Capaldi,Monarsh Press,6691,New York City,pp.06-57

.

۱۶۲۷ منتشر گردید.بیکن برای اولین بار محیطی آرمانی را وصف می کند که در آن نخستین نهادی که منحصرا به پژوهش علمی اختصاص دارد، برپا شده است.

سیمای عمومی تفکر بیکن:تفکر بیکن یک سیمای عمومی دارد که به سه بخش قابل تقسیم است:اول، بیکن نیاز به پیشرفت معرفت یا دانش را مورد بحث قرار داد.دوم، موانع پیشرفت دانش را خاطر نشان کرد.سوم، از روشی جانبداری کرد که موجب پیشرفت دانش است.

۱

-پیشرفت دانش

پیشرفت دانش، به دو کتاب تقسیم می شود:در کتاب اول، بیکن بحث می کند که اهمیت معرفت در توانایی آن برای بهزیستی بیشتر بشر است.در کتاب دوم، طبقه بندی کارآمدی از علوم ارائه می کند، بدین منظور که اثبات کند در کجا علوم به تدریج دچار فتور می شوند و دلیل فتور آنها چیست.

طبقه بندی علوم:بیکن علوم را برحسب تقسیم بندی روانشناختی سنتی-که بعدا متداول شد-بر اساس حافظ، مخیله و عاقله تقسیم می کند.حافظه، موجد تاریخ است.تاریخ به شعبه های فرعی تاریخ مدنی، که به بررسی تاریخ انسان می پردازد و تاریخ طبیعی که رویدادهای طبیعت را ضبط می کند، تقسیم می شود، تاریخ طبیعی نقش مهمی در علم ایفا می کند زیرا در آن واقعیت هایی که به کار استقراء می آیند، گردآوری می شود.مخیله، موجد شعر یا مسبب برانگیختن اندیشه های مهار نشده است.عاقله ما بر حسب نظر بیکن خطه فلسفه است.

فلسفه:فلسفه بر سه نوع است:خدا، انسان و طبیعت.بیکن درباره خدا آسایش و آسودگی خاطر خود را در آن می بیند که با متکلمان و روحانیان که مدعی اند خداوند قادر مطلق، عالم مطلق، و خیر مطلق است، به هیچ وجه وجادله نکند.وی هم چنین از بحث خدا، بدین عنوان که سودی دربر ندارد و با نظر به اینکه عقل را توانایی دستیابی به هیچ یک از براهین وجود خدا نیست، دوری می جوید.بیکن با اینگونه بحث کردن، سنت طولانی فلسفه بریتانیا را که از اکام آغاز می شود، استمرار می بخشد.

فلسفه انسان به دو بخش تقسیم می شود:فردی و جمعی.فلسفه جمعی با مسائل مربوط به حکومت سروکار دارد.فرد انسان دارای دو نوع نفس است. نفس فناناپذیر که خداوند به وی اعطا کرده است، و نفس محسوسه [-فناپذیر]که انسان به واسطه آن، با حیوانات وجه مشترک می یابد.چنانکه انتظار می رود، نفس نوع اول را نمی توان بررسی کرد، در حالی که نفس نوع دوم یک موضوع تام و تمام پژوهش علمی است.خلاصه آنکه، بیکن اعتقاد ندارد که دیگر فلسفه به خدایا نفس انسان بپردازد.بیکن با حذف این موضوعات از فلسفه، بند نافی که وی را به تفکر قرون وسطی می پیوندد، پاره می کند.

فلسفه طبیعت به دو بخش تقسیم می شود:نظری و عملی.فلسفه نظری طبیعت از علل امور بحث

می کند.فلسفه علمی طبیعت بحث می کند که ما چگونه می توانیم این معرفت علّی را برای بهزیستی بشر به کار بندیم.

تعلیقه:مفهوم به کار بستن معرفت را می توان نوعی آزمایشگری خام و ابتدایی دانست.بیکن اگر چه از به کار بستن معرفت، بهزیستی بشر را در نظر دارد، با این حال ممکن است اموری بکار گرفته شوند که هیچ پیامد عاجلی نداشته باشند.اما همین واقعیت که می توانیم چیزی را بکار بندیم نشانگر آن است که آن را می فهمیم و نیز نوعی آزمایشگری توأم با معرفت علّی محسوب می شود.

بیکن مصرانه استدلال می کرد که هیچ نوع نوآوری تکنولوژیکی بدون معرفت علّی مکفی امکان پذیر نیست.به این ترتیب فلسفه عملی مبتنی بر فلسفه نظری می شود.از سوی دیگر وی استدلال می کرد که نظرورزی کامل نمی تواند وجود داشته باشد، مگر وقتی که کاربرد عملی آن یافت شود، گالیله و نیوتن در امتزاج نظر و عمل به راه بیکن رفتند.

تعلیقه:بیکن در بحث خویش از اینکه نظرورزی مبتنی بر کاربرد عملی است، راه مبالغه پیموده است. آنچه در خاطر وی خلجان می کرد نظرورزی مستقل از هر گونه کاربردی بود.یک نظریه ای که هیچ استلزام اجرایی ندارد نمی تواند مورد آزمایش واقع شود.بیکن خواهان طرد و نفی این نظریه اخیر بود.

در بحث از نظرورزی، بیکن آموزه ارسطویی علل چهارگانه را پیش می کشد.بار اول نخواهد بود که برای مقایسه بیکن با ارسطو عذر موجه خواهیم داشت.بیکن فیزیک را از متافیزیک تفکیک می کند.به نظر او فیزیک به علل متغیر مانند علت مادی و علت فاعلی می پردازد.متافیزیک به علل نامتغیر مانند علت صوری و علت غایی می پردازد.درخور ذکر است که بیکن علل غایی را به لحاظ آنکه برای تبیین کارآیی ندارند نفی نموده و غالبا علل صوری را بعنوان مصادیق علل مادی قلمداد می نماید.

بیکن به طرح فوق، برداشت ارسطو را از فلسفه اولی، به عنوان فلسفه ای که با مسائل منطق سروکار دارد، می افزاید.سرانجام بیکن ریاضیات را، فقط به عنوان یک ابزار محاسباتی سودمند، مطرح می کند.

تعلیقه:طبقه بندی بیکن از علوم، نمایانگر آن است که وی تا چه اندازه از تصورات قرون وسطایی رهایی پیدا نکرده است.در واقع، علم بیکن یا تلقی وی از علم، ارسطویی است.وی نگرشی کیفی به علم داشت، بدین صورت که در علم در پی نیروهایی(علل صوری)در اشیاء بود که موجب تغییر اشیاء می باشند.وی با استفاده از طبقه بندی ای که وام گرفته از جهان قرون وسطایی بود، بدین نیروها دست یافت.

بیکن تصوری کمّی از علم نداشت.از این رو، ارزش و نقش ریاضیات را در پژوهش علمی دست کم گرفت.کوپرنیک و گالیله که مدتها بعد آمدند از این عامل [-ریاضیات ]به قدر کافی، تقدیر به عمل آوردند.فلسفه نظری، متناظر با دو قسم فلسفه نظری، به دو بخش تقسیم می گردد، مکانیک متناظر با فیزیک است؛مکانیک همان کاربرد عملی معرفت ما به علل مادی و فاعلی است.[علم ]طبیعی سحر، یا کاربرد عملی اطلاعات ما در خصوص علل صوری، ناظر به متافیزیک است.

۲

-موانع پیشرفت دانش

از نظر بیکن، هفت منبع عمده خطا یا هفت مانع برای پیشرفت دانش وجود دارد.اینان عبارتند از: بدبینی نسبت به توانمندی های انسان، عقده خودکم بینی نسبت به گذشتگان، تمسک به مرجعیت، نارسایی منطق قیاسی، بی التفاتی به فایده رسانی دانش و«بت های»زیانمند.

مانع اول، مردمان نسبت به کامیابی های خود

بدبین اند.عقل آدمی و حواسش برای کسب اطلاعاتی که به واقع قابل اعتماد باشند، کفایت ندارند.پاسخ بیکن بدین مشکل این است که با روش صحیح می توان بر این قصور و کاستی بشری غلبه کرد.همانطور که ما از ادوات هوش افزا برای تقویت و بهبود حافظه استفاده می کنیم، به همین منوال می توانیم از وسایلی برای بهبود عقل و مشاهده خودمان مدد جوییم.

مانع دوم، یکی از نگرش های غالب عهد بیکن این بود که عالم یک کل است و آدمیان بطور اخص در حال تباهی اند.چنین نگرش هایی در هیچ دورانی غیر معمول نیست.خاصه آنکه احساس برخی آن بود که پیشینیان عصر زرینی را تجربه کرده اند، حال آنکه بشر جدید فاقد شکوه و جلال اسلاف خویش است. بیکن به مبارزه با این نگرش برخاست و صلا در داد که معرفت به منزله یک انبار بزرگ است.از لحاظ واقع، ما عملا بیش از پیشینیان واجد معرفتیم، زیرا پیوسته در حال ذخیره کردن اطلاعاتی بوده ایم که از دسترس آنان بسی فراتر بوده است.لذا معرفت ما بیشتر است، ما از حیث واقع بر متفکران باستان رجحان داریم.

مانع سوم، مانع عمده پیشرفت دانش، تعبد در برابر مرجعیت و نصوص باستانی بود.گناهکاران اصلی در این مورد، انسانگرایان بودند.برخی کسان همواره چنین فکر می کنند که همه رازها مکنون در برخی از کتابهای وزین و بزرگ است و اگر فقط بتوانیم کتاب مناسبی را پیدا کنیم یا مندرجات این گونه کتابها را بطرز صحیحی تفسیر نماییم، همه معرفت را در اختیار خواهیم داشت.کاستی های متون عهد عتیق، از قبیل آثار ارسطو، عامل عمده انحراف از مسیر پیشرفت دانش است.بیکن رنج زیادی متحمل شد تا اثبات کرد تعبد در برابر پیشینیان تا چه حد سفیهانه است.وی از باب آنکه در برخی از این متون خطاهایی را یافته و برملا کرده بود، مباهات می کرد.

مانع چهارم، مانع عمده دیگر، منطق قیاسی ارسطو و فیلسوفان مدرسی قرون وسطی بود.قیاس، استدلالی است مرکب از دو مقدمه و یک نتیجه.اگر قیاسی دارای مقدمات سالم باشد و بر طبق قواعد معتبر استنتاج قیاسی بنا شده باشد، نتیجه آن لاجرم درست خواهد بود.پس کل قیاس بستگی به صحت مقدمات، خاصه صدق کبری دارد.مثلا قیاس زیر دارای مقدمات سالم و معتبر است، لذا نتیجه آن صحیح است:

همه انسانها فانی اند(کبری)

سقراط انسان است(صغری)

سقراط فانی است(نتیجه)

به زعم بیکن، قیاس فی نفسه نادرست نیست.فقط اطلاع تازه ای به ما نمی دهد.قیاس این امکان را به ما می دهد که نتایجی را از اطلاعاتی که از قبل داشته ایم، استنتاج کنیم، مضافا بر اینکه کل قیاس بستگی به صدق کبری دارد.اگر کبری کاذب باشد، نتیجه استدلال را به ندرت می توان پذیرفت، چگونه می توان تشخیص داد که کبری صادق است؟پاسخ متفکران قرون وسطی و کثیری از معاصران بیکن بدین پرسش این بود که ما مقدمات صادق را از مراجع، از مطالعه آثار ارسطو و انجیل، به دست می آوریم.در اینجا مجددا به مانع سوم عودت می کنیم.

لهذا بیکن دو اشکال به قیاس داشت:۱-هیچ اطلاع تازه ای در خصوص طبیعت به دست نمی دهد، ۲-خیلی ها از قیاس استفاده کرده اند بدون آنکه تشخیص دهند قیاس صدق نتیجه اش را تضمین نمی کند؛اینکه بماند قیاس صدق مقدمات خود را هم مفروض می گیرد.در نتیجه، مسئله حائز اهمیت این است که چگونه صدق کبری را تعیین کنیم.پاسخ البته این است که مشاهده و روش بیکن را به کار بریم.خلاصه آنکه، بیکن قیاس را به جهت استفاده نادرست آن که موجب رهزنی انسان در راه کسب اطلاعات جدید و پیشرفت دانش است، مورد انتقاد قرار می دهد

مانع پنجم، مانع دیگر دانش، نظرورزی غیر مسئولانه و ساختن فرضیه هاست.فرضیات، نظامهای ابتکاری تبیین گری هستند که مبتنی بر هیچ امر واقعی نمی باشند، یا بر شواهد و مشاهده ناکافی استوارند.بیکن نمونه فرضیه های غیر مسئولانه را، نظریه اختر شناختی کوپرنیک و نظریات گیلبرت درباره مغناطیس می داند.وی استدلال می کند که ما مجاز نیستیم به پاسخ های مطلوب خود برسیم، مگر آنکه همه شواهد مربوط به آنها، گردآوری شود.

تعلیقه:از یک لحاظ بسیا بااهمیت، حق با بیکن است:هر عقیده ای در خصوص عالم طبیعت بایستی مبتنی بر شواهد باشد.صرف اظهار یک بینش کافی نیست.حتی اگر ثابت شود که برخی از وجوه نظریه کوپرنیک و نظریه گیلبرت اینک صحیح تلقی می شوند، اعتراض بیکن، که آنها بر شواهد ناکافی استوارند، ناموجه نیست.در فصل گذشته دیدیم که بسی پیش از کوپرنیک و گیلبرت، دقیقا عین همین نظریه ها پیشنهاد شده بودند.پس آنچه اهمیت دارد نظریه نیست، بلکه مهم دلایل اعتقاد به یک نظریه است.

برای تقریب این نکته به ذهن، مثالی ذکر می کنیم؛ اگر کسی استدلال کند که اعتبار ریاضیات به دلیل تطابق عدد اجرام آسمانی با عدد نت های مندرج بر روی کلید موسیقی است، اینگونه استدلال-حتی اگر هسته اصلی آن قابل قبول باشد-مزخرف است.

نکته این نیست که بیکن نظریاتی را مورد اعتراض قرار داده که ثابت شده است صحیح اند، بلکه مطلب اصلی این است که شأن نظریات اصیل تا چه پایه است.چرا کوپرنیک و گیلبرت به نظریه های خویش باور داشتند؟آیا آنها شواهد کافی در اختیار داشتند یا صرفا نظرورزی می کردند؟یا اینکه ممکن است آنها پیشنهادی ارائه کرده اند که خود منجر به آزمایشگری بیشتر و معرفت نوینی گشته است؟اگر این احتمال اخیر به مورد باشد، بیکن می بایست با آغوش باز کوپرنیک و گیلبرت را خوشامد می گفت.

مانع ششم، بیکن معتقد بود متفکران پیشین، توجه کافی به فایده رسانی معرفت، مبذول نداشته اند.اگر سودمندی مورد تأکید باشد، کامیابی در اکتساب معرفت، مورد تشویق قرار خواهد گرفت.بیکن پیوسته مردمان را ترغیب می کرد که مرعوب یونانیان نشوند، به ویژه از هنگامی که یونانیان معرفت را از زاویه دید زیباشناختی-بجای سودمندی-نگریستند.

مانع هفتم، از همه موانع مهمتر، موانعی است که به وسیله«بت ها»پدید می آید.

بت ها:در«ارغنون جدید»واژه«بت ها»که متخذ از واژه یونانی

eidola

به معنی محاکات یا روگرفت ناقص است، به چشم می خورد.افلاطون این واژه را در مورد سوفیست ها، به عنوان کسانی که با عرضه یک تصویر کاذب از عقل بشری سبب انحراف آن می شوند، به کار می برد.به زعم بیکن، چهار گونه بت وجود دارد: بت های قبیله، غار، بازار و نمایشخانه.

بت های نوع اول، بت های طبیعی خوانده می شوند، زیرا لاینفک از طبیعت بشری اند.این بت ها بطور کامل ریشه کن نمی شوند، ولی می توان توانایی آنها را در تسدید فهم، کاهش داد.بت های نوع چهارم، بت های نمایشخانه، مصنوعی اند و لذا می توان آنها را کاملا ریشه کن نمود.

۱-بت های قبیله:بت های قبیله خطاهایی هستند که از ما موجودات انسانی، با همه ناتوانی ها و کمبودهایی که واجد هستیم، نشأت می گیرند.اولا، ما از کاستی های حواس خود رنج می بریم.حواس یا هیچ اطلاعی درباره وقایع یا فرایندهای طبیعی که دیوار به دیوار ما هستند، نمی دهند، یا اطلاعات نادرستی می دهند.از این رو، ما به یک روش مصحح نیازمندیم.

ثانیا، بسیاری از بحث ها و استدلال های ما آمیخته به عواطف است، مثل وقتی که درباره خدا بحث

می کنیم.ثالثا:ما غالبا از موارد خلاف غفلت می کنیم.رابعا، ما به خیالات خود میدان می دهیم که یاغیانه بتازند.خامسا، برخی اوقات ما در برابر اطمینان خاطر ناشی از این باور که تصورات خیالی اختراعی ذهن ما بایستی در عالم واقع صادق باشند، سر تسلیم فرو می آوریم.

۲-بت های غار:بت های غار خطاهای ناشی از خصایص فردی ما هستند.مثلا هر یک از ما نظرگاه خاص خود را به زندگی دارد و تمایل دارد که هر کس دیگر نیز در این نظرگاه سهیم باشد.اموری که برای ما ظاهرا بداهتا حقیقت داشته و حائز اهمیت اند، برای دیگران آنقدر بدیهی و حائز اهمیت نیستند.

۳-بت های بازار:بت های بازار خطاهای ناشی از سوء استعمال زبان است.زبان ما به واسطه الفاظی که برای اشیای معدوم وضع می کند، از خود سلب صلاحیت می کند.مثلا ارسطوییان از جوهر و قوه حرف می زنند، بدون آنکه مشخص کنند چگونه پی به هویت این مقولات برده اند.خلاصه آنکه ما در گفتار و تفکر به خطا اشیاء را اسم گذاری می کنیم بر اساس این فرض که اسم شاهدی بر وجود شی ء مذکور است.

تعلیقه:بحث بیکن در اینجا مشعر بر موضع فلسفی اصالت تجربه بریتانیا است که بانی آن اکام است و به روشن ترین صورت توسط هیوم بیان شده است.این موضع مبتنی بر این فرض است که هر زبانی لاجرم بایستی به تجربه اتکا داشته باشد.در نتیجه همه الفاظ مستقیم یا غیر مستقیم مشعر به تجربه خواهند بود.اشکالی که در اینجا پدید می آید جایگاه الفاظ نظری و متریک است که هیچ مرجع آشکاری ندارند.

۴-بت های نمایشخانه:بت های نمایشخانه خطاهای برخاسته از مکاتب عدیده فلسفی عهد بیکن است. وی از اینان سه مکتب را برمی شمارد:خرافی، تجربی و عقلی، مکتب خرافی درباره موجودات موهوم و نهانی بحث می کند یا در تفسیری بی پایه از انجیل غور می کند.متکلمان و روحانیان نمایندگان این فلسفه ضلالت آفرین اند.

تجربه گرایان، به زعم بیکن، بیش از اندازه به تجربه و نتایج عملی آنی تجربه های محدود، بها می دهند. خطاهای شاخص تجربی عبارتند از:گردآوری واقعیات بدون هیچ تلاشی برای دستیابی به یک تعمیم، یا تعمیم دادن بر مبنای شماری اندک از تجربیات.گیلبرت نمونه یک تجربه گرای منحرف است، زیرا وی کل علم مغناطیس را بر تجربه هائی که از یک آهن ربا داشت، مبتنی کرد.

عقل گرایان نظیر ارسطو قبل از بزرگ نمایی تعمیم های خود، شکیبایی کافی در گردآوری واقعیات به خرج می دهند.از این که بگذریم، عقل گرایان استدلال می کنند:بدون آنکه به آن نوع استقرایی که بیکن معتقد است بسیار اساسی است، التفاتی بکنند.

احیای کبیر:مشغله بزرگ بیکن در زندگی این بود که به جنبشی عقلی دست یابد که از رازهای طبیعت پرده بردارد.

و انسان را بر طبیعت مسلط کند.این اشتغال خاطر را وی«احیای کبیر»می نامد.دیباچه این کتاب شاید واضح ترین بیان غرض بیکن باشد:وضع [کنونی ] معرفت نه کامیاب است نه خیلی پیشرفته؛لذا لازم است راهی برای فهم بشر گشوده شود که بکلی متفاوت از راههایی باشد که تاکنون شناخته شده است.در این مسیر یاری دیگران شرط است، زیرا ذهن ممکن است طبیعت اشیایی را مد نظر قرار دهد که اعتبار و وثاقت این اعمال نظر کلا وابسته به این یاوری باشد.

احیای کبیر به شش بخش تقسیم می شود:

۱.انقسامات علوم.

۲.ارغنون جدید؛قواعد برای تفسیر طبیعت.

۳.پدیدارهای عالم؛یا