خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه و جماعت آیه الله العظمی اراکی(ره)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نماز جمعه و جماعت آیه الله العظمی اراکی(ره) :

نماز جماعت و جمعه

پس از رحلت آیه الله العظمی حاج سیدمحمدتقی خوانساری به طور طبیعی بایدآیه الله العظمی اراکی به جای آقای خوانساری امامت نماز جماعت را به عهده بگیردبه چند دلیل:

۱- در زمان حیات ایشان هر وقت آقای خوانساری نبودند آقای اراکی به جای ایشان می ایستادند و امامت می کردند.

۲- شدت مصاحبت و رفاقت و عشق و علاقه ای که آقای اراکی به آقای خوانساری داشتند موجب شده بود که هیچ کس از آقای اراکی به آقای خوانساری نزدیک تر نباشد آن دو گویا یک روح بودند در دو بدن. و جانشینی یکی از این دوشخص نسبت به دیگری طبیعی و مورد قبول همگان است.

۳- اعتقاد و اعتمادی که قاطبه حوزویان بخصوص اعاظم و اساتید به تقوی و عدالت و خداترسی آقای اراکی داشتند که اگر دو عامل قبلی هم نبود همین عامل سوم باید موجب می شد که ایشان نماز جماعتی این چنین عظیم داشته باشند.

نماز جماعت شبها در مدرسه فیضیه و روزها کنار قبر مرحوم آیه الله العظمی حائری (بقعه آیه الله حائری)، و این اواخر در بقعه معروف به بقعه شاه عباس (که قبرشاه عباس آنجا است) اقامه می شد.

نماز مدرسه فیضیه از حیث کمیت و کثرت شرکت نمازگزاران ازپرجمعیت ترین نماز جماعتهای قم بود و از حیث یفیت بی مبالغه می توان گفت این نماز مثل و مانند نداشت نمازی که مامومان آن همه اهل علم، اساتید مجتهدان،اتقیا، اوتاد بودند، نماز جماعتی که گاهی مامومانی مانند امام خمینی قدس سرهم و علامه طباطبائی و حاج سید احمد زنجانی و سیدمحمد محقق داماد -رضوان الله تعالی علیهم- داشت. نماز جماعتی که محتاطترین افراد از حیث اعتماد به عدالت امام جماعت بدون هیچ دغدغه ای در آن شرکت می کردند اما نماز جماعت روزها تاآنجا که اینجانب دیده و یا شرکت کرده بودم کم جمعیت بود و شاید گاهی عددمامومان به ده نفر هم نمی رسید آنچه جلب توجه می کرد اینکه آیه الله العظمی اراکی برای نماز ظهر که باید در فصول مختلف سال در گرما و سرما و به خصوص درگرمای ظهر تابستان قم پیاده از منزل به حرم بیایند با همان عشق و علاقه و تداوم می آمدند که در نماز مغرب و عشا، و از اینجا به اخلاص فوق العاده ایشان پی می بردیم که نماز و جماعت و ثواب و خدا منظورشان بود نه جمعیت و شکوه و جلال ظاهری.

و اما نماز جمعه

ظاهرا قبل از آمدن مرحوم آیه الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری نماز جمعه در قم اقامه نمی شده است. در همان اوایل مرحوم آیه الله حاج میرزا محمد ارباب به ایشان پیشنهاد می کند که نماز جمعه بخوانند ایشان در جواب می فرمایند باید صلاه جمعه را بحث کنیم (شاید مقصود این بوده که ببینندنظرشان در حکم نماز جمعه چه خواهد شد) پس از بحث و تدریس صلاه جمعه، نظرشان به وجوب تخییری آن تعلق می گیرد دراینجا باز پیشنهاد اقامه نماز جمعه مطرح می گردد و گویا این درزمانی بوده که اجتماعات دینی از طرف رضاخان ممنوع شده بود حاج شیخ خودشان برای اقامه جمعه حاضر نمی شوند اما می فرمایند اگر حاج شیخ ابوالقاسم قمی (آیه الله حاج شیخ ابوالقاسم قمی کبیر) اقامه کنند من هم شرکت می کنم اما این کار عملی نمی شود و در سال ۱۳۵۳ حاج شیخ ابوالقاسم و در سال ۱۳۵۵ مرحوم حاج شیخ از دنیا می روند.

پس از این تاریخ قرعه و فال به نام مرحوم آیه الله حاج سیدمحمدتقی خوانساری می خورد و نماز جمعه ای با شکوه در مسجد امام حسن عسکری بر پا می گردد که شاید در تمام جهان تشیع در آن دوره نماز جمعه ای با این کیفیت و شکوه نداشته ایم این نماز جمعه ادامه داشت تا آمدن مرحوم آیه الله العظمی بروجردی به قم. ایشان در بحث نماز جمعه این مطلب را بیشترتقویت کردند که اقامه جمعه از مناصب امام معصوم است و گرچه حکم به حرمت آن نکردند اما بحثها موجب شد که بسیاری به این نتیجه رسیدند که احتیاطدر ترک آن است و از این جهت شرکت کنندگان در نماز جمعه مرحوم خوانساری کم شدند و از آن شکوه اولی کاسته شد. در همین زمانها بود که آیه الله العظمی اراکی گاهگاهی و اواخر به صورت مداوم به جای آیه الله خوانساری امامت جمعه رابه عهده گرفتند.

و از این رو باز خیلی طبیعی بود که پس از رحلت آیه الله خوانساری بایدامامت نماز جمعه ایشان به آیه الله اراکی منتقل شود که شد و ایشان تا چند سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران نماز جمعه را در مسجد امام حسن عسکری و دربرخی ماه رمضانها کنار قبر مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری، و بعداز پیروزی انقلاب در صحن حضرت معصومه اقامه و شرکت کنندگان را از مواعظ و نصایح آبدار و مؤثر خود مستفیض می نمودند. در اینجا بخشی از یکی از خطبه های نمازجمعه ایشان را که در اختیار ما قرار گرفته است نقل می کنیم: ^(۱)

«اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم.

الحمدلله الولی الحمید، الحکیم المجید، الفعال لمایرید، علام الغیوب،الذی عظم شانه فلا شی مثله، تواضع کل شی ء لعظمته و ذل کل شی لعزته و استسلم کل شی لقدرته، نحمده علی ماکان و نستعینه من امرنا علی ما یکون،و نستغفره و نستهدیه و نشهد ان لا اله الا الله وحده لاشریک له، ملک الملک و سیدالسادت جبار الارض والسماوات، القهار الکبیرالمتعال و نشهد ان محمداعبده و رسوله، ارسله بالحق، داعیا الی الحق و شاهدا علی الخلق فبلغ رسالات ربه کما امره لا متعدیا و لا مقصرا و جاهد فی الله اعداءه صلی الله علیه وآله.

اوصیکم عبادالله بتقوی الله و اغتنام ما استطعتم عملا به من طاعته فی هذه الایام الخالیه و بالرفض لهذه الدنیا التارکه لکم و ان لم تکونوا تحبون ترکها والمبلیه لکم و ان کنتم تحبون تجدیدها فلاتتنا فسوا فی عزالدنیا و فخرها و لاتجزعوا من ضرائها و بؤسها، قال الله عزوجل: ادعونی استحب لکم ان الذین یستکبرون عن عبادتی سیدخلون جهنم داخرین، اعوذبالله من الشیطان الرجیم هوالذی خلقکم من تراب ثم من نطفه ثم من علقه ثم یخرجکم طفلا ثم لتبلغو اشدکم ثم لتکونواشیوخا، و منکم من یتوفی من قبل و لتبلغو اجلا مسمی و لعلکم تعقلون.هوالذی یحیی و یمیت فاذا قضی امرا فانما یقول له کن فیکون، الم ترالی الذین یجادلون فی آیات الله انی یصرفون، الذین کذبوا بالکتاب و بما ارسلنا به رسلنا فسوف یعلمون، اذا الاغلال فی اعناقهم والسلاسل یسحبون فی الحمیم ثم فی النار یسجرون. ^(۲)

در این آیات مبارکات پروردگار عالم کان این زمان را بیان می فرماید به ما افرادنوع بشر که در حال کمال آسودگی و خاطر جمعی می خوابیم، بیدار می شویم، غذامی خوریم، راه می رویم، سفر می رویم، بازار می رویم، کارهای روز، کارهای شب انجام می دهیم و در این ۲۴ ساعت روز و شب یک وقت، به فکر خدا نمی افتیم و فکر سکرات مرگ و گودال قبر، و عالم برزخ و عالم قیامت، که آیا وقتی که در پای محکمه محاسبه عدل الهی، موقف خواهیم پیدا کرد آیا در آنجا علیه ما حکم می شود یا به له ما، خاک بر سرمان اگر به علیه ما حکم بشود، چه خاک بر سر کنیم هیچ به فکر این هستیم؟ اصلا و مطلقا، باید فکر این امور را امیرالمؤمنین بکندامیرالمؤمنین، امیرالمؤمنین، آن کس که از اول خلقتش تا دم و نفس آخرین یک ذره پا را کج نگذاشته نه قولا، نه فعلا، نه حرکه، نه سکونا، معصوم بوده من جمیع الجهات اخلاقا، افعالا، عقائدا، همه جهت معصوم اندر معصوم، اندرمعصوم. پاک، بی آلایش از هر جهت، او باید گریه کند؟ نه همین گریه، گریه کند، گریه کند تا بیفتد غش کند، هی بگوید: خدایا من موبقه آورده ام، یعنی مهلکه، تو به من انعام کردی، خدایا من جریره کردم توبه من کرم کردی، خدایا طول کشید عمر من درعصیان تو، چه خواهد شد عاقبت هی بگوید و بگوید از این کلمات و مطالب [تابی حال شود ابودردا آن حضرت را در نخلستان مدینه در این حال دیده می گوید]گفتم یقین خواب رفته، دست گذاشتم به بدنش دیدم مثل چوب خشک است گفتم:انا لله و انا الیه راجعون، علی بن ابیطالب از دنیا رفت دویدم در خانه حضرت زهراعلیها السلام عرض کردم، حضرت علی بن ابیطالب از دنیا رفت فرمود به چه حال دیدی او را؟ عرض کردم مثل چوب خشک افتاد روی زمین. فرمود: این حالتی است از آن حضرت که از خوف خدا در غالب اوقات دست می دهد رفتم آب آوردم به صورت مبارک پاشیدم تا حال آمد عرض کردم ای آقا تو امیر مؤمنانی شما اینجور باشی پس ما چه خاک بر سر کنیم، شما اینطور پس ما چکار کنیم فرمود: ای ابودردا چه حالت خواهد بود حال من وقتی که ملائکه غلاظ و شداد دور مرا بگیرند و کشان کشان مراببرند به پای محکمه کی محکمه عزیز جبار قهار جبار آسمان و زمین در آنجا مرا، درآن موقف مرا نگهدارند چه خواهد بود حالم در آن روز؟ پس نباید گریه کنم؟ خوب امیرالمؤمنین با همه این عصمت و طهارت اینجور گریه می کند ما در ۲۴ ساعت شبانه روز در تمام عمر یک وقت به همچین گریه ای از خوف خدا از خود سراغ داریم؟ در شبها، نیمه شبها، خلوتها، جلوتها، مجالس؟ هیچ دیده شده که یکی ازخوف خدا غش کرده باشد؟ اما اگر یکی از این در مسجد بیاید بگوید: [مامور دولت آمده] یکی تان را ببرد ببین چطور رنگها همه پریده می شود، این می گوید نکند من باشم، آن می گوید نکند من باشم اما از مامور آسمان و زمین خدای جبار و قهار،خدای آسمان و زمین هیچ ترس دارید که امروز خواهد آمد نمی دانیم این ساعت می آید. ساعت دیگر می آید و وقتی می آید با چی می آید؟ با سیخ آتشی می آید؟جانها را بگیرد چنانکه فرموده اند: برای شخص فاجر با سیخ آتشین می آید، برای شخص مؤمن با یک دسته گل می آید، حضرت ابراهیم خلیل علی نبینا و آله و علیه السلام ازهیئت او و هیبت او چنان ترسید که فرمود: اگر عذابی نباشد جز دیدن این هیئت و هیبت بس است برای او و برای آن حضرت، تجسم پیدا کرد فرمود اگر نباشدبرای مؤمن مگر این هیکل روح افزای تو بس است از برای او. ما نمی دانیم چه جور می آید آخر، خاطر جمع نیستیم این یکی از منازل، پس از آن در گودال قبر است، گودال قبر معلوم نیست گودالی است از آتش یا روضه ای ست باغستانی است از باغستانهای بهشت، معلوم نیست، وحی که نیامده برای ما، پیغمبر که نیستیم که از آن