خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ شامل 73 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نمازجمعه تهران به امامت آیت الله امامی کاشانی ۱۸ / ۸ / ۱۳۸۰ :

خطبه اول

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین نحمده و نستعینه و نشکره و نتوکل علیه و نستغفره و نشهد ان لا اله الا الله وحده لاشریک له و ان محمدا عبده و رسوله صلی الله علیه و آله سیما بقیه الله فی ارضه.
قال الله العظیم فی کتابه الکریم ((ان الله لایستحیی ان یضرب مثلا ما بعوضه فما فوقها فاما الذین آمنوا فیعلمون انه الحق من ربهم و اما الذین کفروا فیقولون ماذا اراد الله بهذا مثلا یضل به کثیرا و یهدی به کثیرا و ما یضل به الا الفاسقین))
اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعه و فی کل الساعه ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا.
بحثم در خطبه ی اول پیرامون یکی از خصال پسندیده و صفات برجسته ی انسان به نام حیا بود, بحث حیا را دنبال می کنم و از آنجایی که ماه شریف شعبان است و ویژگی بیشتری دارد نسبت به بحث از وجود اقدس امام زمان ارواحنا له الفدا این بحث را از دریچه ای مطرح می کنم که هم به آستان آن بزرگوار عرض ادب شده باشد و هم بحث اخلاق دنبال شده باشد و آن این است که حیا یکی از صفات برجسته است, حیا اعتدال بین شره و خمود است اصولا یکی از اصول اخلاق که حیا یکی از شاخه های آن است, عفت است.
عفت اعتدال بین این دو افراط و تفریط است افراط شره است و هتاکی است و بی بندواری و خمودی تفریط است و کوتاه بودن در انجام وظائف نسبت به یکی از نیروهایی که خدا به ما داده به نام شهوت.
بنابراین اعتدال شهوت بین شره و خمودی به معنا و به تعبیر عفت و شاخه هایی دارد عفت که یکی از شاخه های آن حیااست .
بنده در خطبه ی قبل راجع به بحث حیا یکی دو حدیث خواندم و توضیحی دادم حالا عرض می کنیم که این حیا که یک صفت برجسته ایست و یک خوی پسندیده ایست این خوی خداست.
اصولا تمام زیباییها از خداست همه ی زیباییها از ناحیه ی حق تعالی تنزل پیدا می کند به بندگان خدا و لذا نعوت الهیه و صفات خداوند جل و علا در مقام تنزل به سوی خلق خودش, خلق او می شود مظهر او و لذا عالم مظهر خداست,تاریخ مظهر خداست, همه ی نوسانهای تاریخ جلوه های خداست و مظاهر می دانید که متفاوت است بعضی خیلی بهره می گیرند از خدا بعضی بهره شان کم است.
خداوند متعال این که عرض می کنم حیا از اوست این هم حدیث دارد و هم قرآن کریم بر آن دلالت دارد. اما در حدیث آمده است که ((ان الله حیی)) بر وزن سعیی یعنی صاحب حیا, آنوقت می فرماید که از پیغمبر اکرم سلمان فارسی از رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم نقل می کند این حدیث در جامع الصغیر است ((ان الله حیی کریم یستحیی اذا رفع العبد الیه یدیه ان یردهما صفرا حتی یضع فیها خیرا)).
رسول اکرم می فرماید خدا صاحب حیااست و وقتی که بنده ی خدا دستانش را به سوی حق بلند می کند و درخواست می کند اینجا که درخواست جدی است آنجا که درخواست حقیقی است خداوند متعال حیا می کند که این دست را صفرا برگرداند یعنی خالی برگرداند توی این دست چیزی خدا می نهد و به انسان می دهد.
بنابراین لفظ این که خدا صاحب حیاست و حیا از خداست و وصف حیی برای خدااست این در احادیث ماست و این که عرض کردم که تنزل پیدا می کند این حیا به سوی خلق خدا چون ((الیه یرجع الامر کله)) همه چیز باید نزد خداست, صفاتی هم که برجسته است برای انسان به عنوان زیباییها و ارزشها از خداست و لذا می بینیم که قرآن کریم به صراحت می فرماید ((ان الله لایستحیی ان یضرب مثلا ما بعوضه فما فوقها)) ( سوره ی مبارکه ی بقره آیه ی شریفه ی ۲۶) خدا حیا نمی کند که مثل بزند حتی به کوچکترین حیوان چون پشه ای چون قبلا خدا منافقین را برایشان صحنه هایی مثل زده بود ((مثلهم کمثل الذی استوقد نارا)), اینها شروع کردند حرف زدند این ور و آن ور گفتند خدا چه مثلهایی می زنند این چه مثلهای پایینی است.
حالا قرآن کریم می گوید شما آن مثل برق و رعد را پایین می دانید؟ من پایینتر مثل می زنم, ان الله لایستحیی ان یضرب مثلا ما بعوضه, ما مختلف گفته شده بعضی زائده گفتند شاید این قول بهتر باشد که (ما) به معنای وصف موصوف به بعوضه تبیینش کرده خدا حیا نمی کند مثل بزند به چیزکی چون پشه ای و کمتر از پشه ای (ان الله لایستحیی ان یضرب مثلا ما بعوضه فما فوقها) یا بالاتر و بزرگتر یا کمتر حالا این هم اختلاف تفسیرش.
نکته این است که آدم باور داشته باشد بهانه نکند این مثلها را ((فاما الذین آمنوا سیتعلمون انه العفو من ربک)) آنهایی که مومنند می داند از خدا و باور دارند, ((و اما الذین کفروا فیقولون ماذا اراد الله بهذا مثلا)) می گویند این چه مثلهایی است ((یضل به کثیرا و یهدی به کثیرا)) خدا هدایت می کند خدا گمراه می کند ولی گمراهی خدا به دست خود انسان است ((وما یضل به الا الفاسقین)) اضلال خدا بعد از فسق خود آدمی است که خود یک بحث دیگری است در مسئله آزادی که این به بحث بنده ارتباط ندارد خواستم عرض کنم که لفظ حیا به عنوان این که خدای متعال حیا نمی کند درباره ی خدا هم به کار رفته البته صفاتی که به خدای عزوجل انتساب داده می شود تا به انسان انتساب پیدا می کند فرق دارد.
حیا یک مبدئی دارد و یک منتهی مبدا حیا تغیر نفسانی است مبدا حیا انفعال جسمانی است, یعنی در روح انسان در عواطف انسان یک تغیر و تغییری پیدا می شود که در چهره ی انسان این تغییر باطنی خودش را نشان می دهد به صورت انفعال این مبدا حیاست.
منتهای حیا این است که خوب انجام شود و بد انجام نشود, خداوند عزوجل در منتهی با انسان یکی است ولی در مبدا نه خدای عزوجل که انفعال ندارد تغیر ندارد همه صفات حق تعالی همینطور است غضبش هم همینطور است حبش هم همینطور است این خود هم یک بحث دیگری است.
در هر حال حیا صفت خداست خوب این صفت خدا تنزل پیدا می کند به سوی بندگان آنوقت این بندگان از نظر داشتن صفات الهی مختلفند, وقتی پر است یعنی همه را گرفته است باید هم چنین باشد.
این نکته ای که من عرض می کنم یک نکته ی علمی ولی حالا من دارم با اشاره می گذرم, بحث وجود اقدس امام زمان ارواحنا له الفدا هم از نظر فلسفی مطرح شده, از نظر کلامی مطرح شده, از نظر حکمت متعالیه مطرح شده, از نظر عرفان هم مطرح شده این نکته ی که عرض می کنم عرفا مطرح کردند بر این که صفات الهی مظهر دارد بر روی زمین و این مظهر یک جاهایی پر پر است و یک جاهایی پر نیست, این بستگی دارد بر این که آن موجود ظرفیتش چقدر است و تا چه اندازه از عالم بالا گرفته؟
مظهر به عنوان این که علم خدا, قدرت خدا, حکمت خدا, حیای حق تعالی همه در یک جا پر باشد این باید باشد چون اسامی خدا که الفاظ نیست صفات حق تعالی که مفاهیم بی محتوا نیست همه مفهومی است دارای محتوی, اگر محتوی دارد حقیقت خارجی دارد اگر حقیقت خارجی دارد, این حقیقت کجاست اگر گفتیم رهین مرهون لازم دارد, اگر گفتیم علیم معلوم لازم دارد, اگر بنا شد درباره ی حق تعالی ما صفاتی را بیان کردیم این صفات تحقق در خارج دارد این تحقق یعنی ظهور این تحقق یعنی بروز یعنی مظهر تمام صفات حق تعالی, می شود یک موجودی که همه ارزشها در اوست و نمی توانیم بگوییم کم چون خداوند متعال سخی است هر چیزی را به اندازه می دهد ولی آنجایی که همه ی صفاتش در حد ممکن الوجود بروز کند باید داشته باشد و آن انسان کامل است و آن مجرای فیض است و آن در تمام اعصار وجود دارد این بحثی که بنده عرض می کنم منحصر به شیعه امامیه نیست, عرفای اهل سنت همه می گویند هر عارف در اهل سنت همین است, محی الدین همین را دارد می گوید بقیه هم از عرفا همین حرف دارند می زنند نه مسلمانها مسیحیان همینطور.
بنده با بعضی از متکلمان مسیحی و حکیمان مسیحی که الهی هستند صحبت کردم آنها معتقدند انسان کامل در هر زمان, دیدم آنها می گویند که حضرت عیسی و لذا می گویند مسیح زنده است و مسیح مجرای فیض خداست این اعتقادی است که مکتب توحید دارد.
اگر ما بخواهیم حقایق را بیابیم که نمی توانیم از مکتب ماده نگاه کنیم که ما از مکتب انبیا باید نگاه کنیم مکتب توحید باید نگاه کنیم, آنها وقتی برای ما می گویند ظهور اسما الحسنی و صفات برجسته ی خدا را بر روی زمین و این که انسانی مظهر همه است و دیگران از آن فیض می برند, دیگران از آن بهره می برند.
بنابراین همین برهانی که عرض کردم که عرفا روی او تکیه کردند به عنوان انسان کامل, که همه ی بشر از او استفاده می کند و مجرای فیض خداست, ((ولولا الحجه لساخت الارض باهلها)) یکی از تفسیرهایش این استدلال عرفانی است .
یک عده البته مبین دیگرش دلیل فلسفی است آن بحث دیگری است.
بنابراین انسان کامل مظهر است همه بهره می برند نظیر ماه, ماه در شب ۱۴ و ۱۵ که مقابل خورشید قرار گرفته همه اش روشن است و زمین بهره اش را می برد ولی شبهایی که دیگر است این بهره ی زمین کم می شود و کم شدن بهره زمین به ماه مربوط نیست به خورشید هم مربوط نیست به خود زمین مربوط است چرخش خود زمین ایجاب کرده, بنابراین خود ما این که کم استفاده کنیم یا خیلی استفاده کنیم یا از ظهور حضرت بهره مند شویم.
در هر حال خواستم این بحث حیا را در این اندازه به برم در آن یک بحث عرفانی که در رابطه ی با انسان کامل است و وجود انسان کامل در هر زمانی لازم است.
در اینجا هم یک حدیثی را باز از امام صادق سلام الله علیه نقل می کنم که قال قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :((اربع من کن فیه و کان من قرنه الی قدمه ذنوبا بدلها حسنات)).
رسول اکرم می فرماید که چهار صفت است اگر در انسان باشد هرچه هم گناه کرده باشد, سر تا پایش گناه باشد خدا گناهان را تبدیل به حسنات می کند, (الصدق) یک راستگویی است, درست فکر کند با حقیقت عالم صادقانه منطبق باشد, این صدق بود یک بحث دیگری است که قبلا هم داشتم ( و الحیا و حسن الخلق) و خلق نیکو ( و الشکر) و شکر نعمت خدا.
رسول اکرم می فرماید چهار صفت اگر داشتید صدق و شکر و حسن خلق و حیا هرچه هم گناه داشتید اینها برمی گردد به حسنات, یعنی چه؟
یعنی اگر این چهار صفت بروز کرد اگر این چهار صفت در صحنه ی عالم تحقق یافت, تو شده ای آدم خوب دیگر, اگر من چنین بودم گنهکار هم بودم خوب شدم, اگر آدم حیا کرد از خدا حیای از خدا یعنی چه یعنی گفت خدایا من از این که گناه کردم از تو عذر می خواهم.
در دعایی هست که زیارت امام رضا سلام الله علیه ((استغفرک استغفار حیا)) خدایا من استغفار می کنم ولی استغفار حیا می کنم خدایا شرمم آمده از این گناهان ببخش مرا, واقعا از خدا حیا کند واقعا راست بگوید واقعا شکر کند, این می شود یک انسان برجسته وقتی آدم انسان برجسته شد سیئاتش خدا برمی گرداند به حسنات این هم با ضوابطی که در اسلام است آنجا که حقوق الناس است به پردازد آنجایی که حقوق الله است چه کار کند ولی آن نقصها و تقصیرها با عوض شدن خود آنها جایش را می دهد به خیرها و خوبیها حیا این حیا از صفات خداست حیا در همه ی انسانها مخصوصا حیا در جوانان ما حیا در دختران و پسران ما که چه صفت پر قیمتی است و چه می کند بی حیایی است و چه مصیبتی بر سر انسان میآورد هتاکی و بی بندواری و توجه نکردن به آن اصول انسانی.
ایام ماه مبارک رمضان در پیش است عزیزان مخصوصا سفارش من به جوانهای عزیز است از این سحرها بهره بگیرید سحرها سحرهایی است که می شود آدم خودش را بسازد از سحر باید آدم خودش را بسازد نه نیم ساعت به اذان هم بدون وضو سحری بخورد و وضو بگیرید و نماز صبح